Dokument z posiedzenia
16.9.2014 B8‑0127/2014
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji na Ukrainie
( 2014/2841(RSP) )
Rebecca Harms, Tamás Meszerics, Heidi Hautala, Bas Eickhout, Indrek Tarand
w imieniu grupy Verts/ALE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Ukrainie
( 2014/2841(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swe poprzednie rezolucje w sprawie Ukrainy, w szczególności rezolucje z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie[1], z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie rosyjskiej napaści na Ukrainę[2] i z dnia 17 kwietnia 2014 r. w sprawie nacisków Rosji na kraje Partnerstwa Wschodniego, a w szczególności destabilizacji wschodniej Ukrainy[3], oraz z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie Ukrainy[4],
– uwzględniając wnioski z nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Ukrainy, które odbyło się w dniu 3 marca 2014 r., oraz wnioski z posiedzeń Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 17 marca 2014 r., 14 kwietnia 2014 r., 12 maja 2014 r., 23 czerwca 2014 r. oraz 15 sierpnia 2014 r.,
– uwzględniając oświadczenie głów państw i szefów rządów w sprawie Ukrainy wydane na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 6 marca 2014 r. oraz 27 maja 2014 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w sprawie Ukrainy z dni 21 marca 2014 r., 27 czerwca 2014 r., 16 lipca 2014 r. oraz 30 sierpnia 2014 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że dnia 5 września 2014 r. w Mińsku doszło do porozumienia trójstronnej grupy kontaktowej w sprawie zawieszenia broni we wschodniej Ukrainie, w oparciu o dwunastopunktowy protokół opublikowany na stronie internetowej OBWR wzywający do natychmiastowego zawieszenia broni, uwolnienia zakładników i podjęcia działań poprawiających sytuację humanitarną oraz zawierający postanowienia dotyczące decentralizacji władzy i przyspieszonych wyborów w regionach Doniecka i Ługańska,
B. mając na uwadze, że w minionych tygodniach Rosja zwiększała wojskowe i logistyczne wsparcie separatystycznych bojówek poprzez stały transfer broni, amunicji, pojazdów pancernych i sprzętu oraz wysyłanie najemników i zamaskowanych żołnierzy mimo wezwań UE do dołożenia wszelkich starań, by załagodzić konflikt; mając na uwadze, że od początku kryzysu Federacja Rosyjska gromadziła oddziały i sprzęt wojskowy na granicy z Ukrainą,
C. mając na uwadze, że w chwili obecnej zawieszenie broni jest wciąż kruche, ale funkcjonuje mimo codziennych doniesień o naruszaniu go, zwłaszcza w regionie Doniecka i Mariupola,
D. mając na uwadze, że ponad 2600 osób straciło w tym konflikcie życie; mając na uwadze, że sytuacja w strefie konfliktu jest powodem głębokiego zaniepokojenia zarówno z perspektywy humanitarnej, jak i zdrowotnej; mając na uwadze, że ponad milion osób uciekło ze strefy konfliktu, szukając schronienia w Federacji Rosyjskiej oraz innych regionach Ukrainy nieobjętych walkami,
E. mając na uwadze, że Valentina Melnikowa, przewodnicząca komitetu „Matki Żołnierzy z Sankt Petersburga” (głównej rosyjskiej organizacji reprezentującej rodziny żołnierzy), powiedziała, iż szacunkowa liczba rosyjskich żołnierzy przebywających na Ukrainie to 7000-8000, a około 200 rosyjskich żołnierzy już straciło w tym konflikcie życie,
F. mając na uwadze, że w dniu 28 sierpnia 2014 r. rosyjskie Ministerstwo Sprawiedliwości dodało organizację pozarządową „Matki Żołnierzy z Sankt Petersburga” do oficjalnego wykazu „wrogich agentów” na mocy ustawy z 2012 r.; mając na uwadze, że decyzja ta została ogłoszona po tym, jak Ella Poljakowa, liderka grupy, wypowiedziała się publicznie na temat domniemanych ofiar wśród rosyjskich żołnierzy walczących na Ukrainie przeciwko ukraińskim wojskom oraz zwróciła się o przeprowadzenie dochodzenia w tej sprawie,
G. mając na uwadze, że władze Federacji Rosyjskiej próbują uniemożliwić publiczne pochówki rosyjskich żołnierzy zabitych na Ukrainie; mając na uwadze, że dziennikarze, którzy donieśli o pogrzebie dwóch rosyjskich spadochroniarzy w Pskowie, zostali pobici i doznali poważnych obrażeń,
H. mając na uwadze, że w niedawno opublikowanych raportach biura Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka oraz Amnesty International obarczono obie strony odpowiedzialnością za naruszanie praw człowieka, wymieniając takie przestępstwa jak: uprowadzenia, tortury, egzekucje pozasądowe oraz użycie broni ciężkiej w gęsto zaludnionych obszarach miejskich,
I. mając na uwadze, że rosyjska bezpośrednia i pośrednia interwencja wojskowa na Ukrainie, obejmująca aneksję Krymu, stanowi pogwałcenie prawa międzynarodowego, w tym karty ONZ, aktu końcowego z Helsinek i memorandum budapeszteńskiego; mając na uwadze, że Rosja nadal odmawia przestrzegania traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie (A-CFE),
J. mając na uwadze, że dnia 12 września 2014 r., po długim i skomplikowanym procesie decyzyjnym, weszły w życie kolejne sankcje przeciwko Rosji, rozszerzające zasięg poprzednich sankcji oraz skierowane przeciwko rosyjskim bankom, sektorowi energetycznemu i ograniczające dostęp przedsiębiorstw zbrojeniowych do rynków kapitałowych UE,
K. mając na uwadze, że rosyjskie embargo na import szerokiego wachlarza produktów rolnych z UE i innych państw, nałożone przez rosyjskiego premiera w dniu 6 sierpnia 2014 r., bardzo negatywnie odbija się na szeregu sektorów rolnych i na wielu państwach, które eksportują produkty rolne do Rosji,
L. mając na uwadze, że z uwagi na masowe przesiedlenia mieszkańców oraz najniższy w Europie współczynnik szczepień Ukraina jest narażona na wysokie ryzyko wybuchu epidemii chorób zakaźnych, szczególnie wśród małych dzieci; mając zwłaszcza na uwadze wysokie ryzyko zarażenia chorobą polio, które wynika z tego, że 1,5 mln dzieci poniżej 5. roku życia nie zostało w pełni zaszczepionych przeciwko tej chorobie,
M. mając na uwadze, że w dniu 26 sierpnia 2014 r., po okresie niestabilności wśród sił prorządowych, prezydent Ukrainy Petro Poroszenko rozwiązał Radę Najwyższą i wezwał do zorganizowania przyspieszonych wyborów parlamentarnych,
N. mając na uwadze, że po podpisaniu w dniu 21 marca 2014 r. postanowień politycznych układu o stowarzyszeniu UE i Ukraina oficjalnie podpisały w dniu 27 czerwca 2014 r. pozostałą część układu, która obejmuje pogłębioną i kompleksową umowę o wolnym handlu (DCFTA); mając na uwadze, że Parlament Europejski i Rada Najwyższa mają jednocześnie ratyfikować układ o stowarzyszeniu,
O. mając na uwadze, że w dniu 27 czerwca 2014 r. Rada do Spraw Zagranicznych potwierdziła analizę Komisji, iż Ukraina zrealizowała wszystkie wymogi przewidziane na pierwszym etapie planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego, i przeszła do drugiego etapu realizacji tego planu,
P. mając na uwadze, że nie osiągnięto jeszcze porozumienia dotyczącego długotrwałego sporu pomiędzy Ukrainą a Rosją w sprawie dostaw gazu,
1. z zadowoleniem odnosi się do porozumienia o zawieszeniu broni zawartego w Mińsku i wzywa wszystkie strony do dołożenia wszelkich starań, aby wdrożyć je w pełni i w dobrej wierze, w celu doprowadzenia do rozpoczęcia prawdziwego procesu pokojowego; wzywa też wszystkie strony do kontynuowania negocjacji w celu wyjaśnienia wszystkich nierozwiązanych kwestii, zwłaszcza w odniesieniu do statusu regionu Ługańska i Doniecka lub ich części w ramach zjednoczonego państwa ukraińskiego;
2. ponownie opowiada się za niepodległością, suwerennością i terytorialną integralnością Ukrainy i podkreśla, że tylko polityczne rozwiązanie kryzysu może utorować drogę do pełnego pojednania stron i wzmocnić jedność kraju;
3. podkreśla, że OBWE odgrywa podstawową rolę w zażegnaniu kryzysu na Ukrainie z uwagi na jej doświadczenie w dziedzinie rozwiązywania konfliktów zbrojnych oraz wychodzenia z sytuacji kryzysowych, a także z uwagi na fakt, że zarówno Federacja Rosyjska, jak i Ukraina są członkami tej organizacji; wzywa państwa członkowskie UE, wysoką przedstawiciel UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisję do dołożenia wszelkich starań, by wzmocnić i powiększyć specjalną misję obserwacyjną OBWE na Ukrainie, zarówno pod względem liczby personelu, jak i pod kątem logistyki i sprzętu; podkreśla potrzebę rozmieszczenia bez dalszej zwłoki obserwatorów OBWE wzdłuż całej granicy ukraińsko-rosyjskiej w części będącej obecnie pod kontrolą separatystów;
4. z zadowoleniem przyjmuje częste kontakty między prezydentem Ukrainy i prezydentem Rosji, zmierzające do zmniejszenia napięcia i ugruntowania zawieszenia broni; jest jednak zdania, że pierwszym wiarygodnym i konkretnym wkładem ze strony Moskwy w załagodzenie sytuacji i powstrzymanie konfliktu będzie natychmiastowe zatrzymanie transferu rosyjskiej broni, najemników i oddziałów wspierających separatystyczne bojówki, a także wycofanie rosyjskich żołnierzy zgromadzonych przy granicy z Ukrainą;
5. nakłania w tym kontekście głowy państw i szefów rządów UE do pełnego wykorzystania skutecznych pozawojskowych środków, jakimi dysponuje UE, aby uniknąć sytuacji, w której z powodu zawieszenia broni wschodnia Ukraina pozostałaby strefą zamrożonego konfliktu, a to dzięki wywieraniu dalszej presji na Rosję, dopóki sytuacja kryzysowa nie zacznie przejawiać oznak wyraźnej i nieodwracalnej poprawy; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zwiększenie i rozszerzenie unijnych sankcji, obejmujących ograniczenie możliwości pozyskiwania kapitału w Europie przez głównych rosyjskich producentów ropy naftowej;
6. wzywa też Radę do uwzględnienia nowych rodzajów środków, obejmujących zawieszenie członkostwa Rosji w G-20 oraz zbojkotowanie przez państwa UE piłkarskich mistrzostw świata (FIFA) w 2018 r.;
7. z zadowoleniem przyjmuje bardzo późną decyzję prezydenta Francji, by wstrzymać w listopadzie 2014 r. eksport pierwszego okrętu typu Mistral służącego do transportu śmigłowców ze względu na napaść Rosji na Ukrainę, wzywa jednak Francję do całkowitego wycofania się z tej umowy; przypomina, że Rosja zamierza nazwać drugi okręt desantowy typu Mistral „Sewastopolem” – od ukraińskiego portu morskiego okupowanego przez Rosję; wzywa Wielką Brytanię do natychmiastowego wycofania wszystkich aktualnych licencji na wywóz broni do Rosji i nakłania państwa członkowskie UE do wzmocnienia unijnego embarga na broń do Rosji nie tylko poprzez zakaz wywozu broni w przyszłości, ale również wycofanie się z obecnych umów i dostaw;
8. wyraża zaniepokojenie zaangażowaniem NATO w kryzys ukraińsko-rosyjski; zauważa, że jakiekolwiek bezpośrednie zaangażowanie NATO doprowadziłoby do militarnej eskalacji kryzysu i byłoby na rękę rosyjskiej propagandzie; uważa, że organizacja manewrów NATO we wschodniej Ukrainie oraz na Morzu Czarnym jest błędem strategicznym; nakłania przywódców NATO do ponownego przemyślenia tej kwestii, ponieważ mogłoby dojść do zamierzonego lub niezamierzonego kontaktu między konwencjonalnymi siłami zbrojnymi NATO i Federacji Rosyjskiej;
9. zwraca uwagę na niedawne sprawozdanie Amnesty International dotyczące łamania praw człowieka w strefach konfliktu i zdecydowanie potępia porwania, przypadki dotkliwego pobicia, tortury, morderstwa, zabójstwa pozasądowe oraz inne poważne naruszenia praw człowieka i prawa humanitarnego aktywistów, protestujących, dziennikarzy oraz wielu innych obywateli niebiorących aktywnego udziału w konflikcie we wschodniej Ukrainie, które miały miejsce w ciągu ostatnich trzech lat i za które winę ponoszą głównie zbrojni separatyści, a w niektórych przypadkach również siły rządowe; wspiera wezwanie rządu Ukrainy do stworzenia jednego, regularnie aktualizowanego rejestru zgłoszonych przypadków porwań, a także do dokładnego i bezstronnego zbadania wszystkich zarzutów nadużywania siły, brutalnego traktowania i tortur;
10. podkreśla, że od aneksji Krymu Rosja narusza swe zobowiązania prawne jako sygnatariusz memorandum budapeszteńskiego z 1994 r. oraz umowy o przyjaźni, współpracy i partnerstwie z 1997 r., w których strony uzgodniły, że powstrzymają się od gróźb lub użycia siły przeciwko nienaruszalności terytorialnej lub niezależności politycznej Ukrainy;
11. podkreśla znaczenie przyspieszonych wyborów parlamentarnych zgodnych z międzynarodowymi zobowiązaniami demokratycznymi, pomimo walk we wschodniej części kraju; wzywa władze ukraińskie do kompleksowego zajęcia się kwestiami wskazanymi w ustaleniach i wnioskach misji obserwacyjnej OBWE/ODIHR dotyczącej niedawnych wyborów prezydenckich; ubolewa nad faktem, że Rada Najwyższa nie była w stanie przyjąć nowej ordynacji wyborczej; wzywa OBWE do wypracowania rozwiązań pozwalających na przeprowadzenie przyspieszonych wyborów również w strefach konfliktu;
12. wzywa władze Ukrainy do zaangażowania się w otwarty, przejrzysty i pluralistyczny dialog ze wszystkimi warstwami ukraińskiego społeczeństwa; w związku z powyższym wzywa je, by po objęciu urzędu przez nowy parlament nie opóźniały niezbędnych i od dawna oczekiwanych reform konstytucyjnych, politycznych i gospodarczych; jest ponadto zdania, że reformy konstytucyjne na Ukrainie powinny być przedmiotem szeroko zakrojonej i szczegółowej dyskusji z udziałem wszystkich grup społeczeństwa ukraińskiego, a następnie – przedmiotem referendum;
13. podkreśla, że podpisanie układu o stowarzyszeniu między UE a Ukrainą w dniu 27 czerwca 2014 r. stanowi podstawowy krok na drodze do pogłębienia stosunków pomiędzy obiema stronami, a także włączenia Ukrainy w europejski proces integracji; podkreśla znaczenie powołania odpowiedniej struktury (grupy zadaniowej) udzielającej pomocy technicznej Ukrainie, a także wagę udostępnienia niezbędnej pomocy finansowej w celu zapewnienia pomyślnego wprowadzenia układu w życie; uważa, że bardzo istotne jest określenie przejrzystego planu realizacji w taki sposób, by Ukraina mogła jak najszybciej korzystać z dostępu do rynku UE;
14. przypomina, że układ ten nie jest ostatecznym celem stosunków UE-Ukraina; ponadto zwraca uwagę, że zgodnie z art. 49 TUE Ukraina, podobnie jak wszystkie państwa europejskie, ma możliwość integracji z Unią Europejską i może starać się o przystąpienie do niej pod warunkiem przestrzegania zasad demokracji, poszanowania podstawowych wolności oraz praw człowieka i praw mniejszości, a także zapewnienia praworządności; podkreśla, że układ o stowarzyszeniu oraz pogłębiona i kompleksowa umowa o wolnym handlu z Unią Europejską nie mają związku z przystąpieniem do NATO;
15. przyjmuje do wiadomości porozumienie osiągnięte dnia 12 września 2014 r. na spotkaniu w ramach dialogu trójstronnego pomiędzy UE, Ukrainą i Rosją; liczy na to, że dialog ten mógłby stanowić podstawę wspólnego rozwiązania konfliktu w oparciu o standardy i zasady międzynarodowe, jednak ubolewa też nad tym, że Rosja wykorzystuje dialog trójstronny do podważania układu o stowarzyszeniu, zamiast wykazać się konstruktywnym podejściem do wypracowania wspólnych realnych rozwiązań; ubolewa w związku z tym nad decyzją o odroczeniu tymczasowego stosowania DCFTA; podkreśla, że ani układ, ani przyszłe spotkania w ramach dialogu trójstronnego nie muszą dawać Rosji możliwości ponownego otwarcia negocjacji w sprawie DCFTA; nakłania Komisję do jak najszybszego przyjęcia nowego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie rozszerzenia autonomicznych preferencji handlowych, które powinno zacząć obowiązywać przed dniem 1 listopada 2014 r., po zatwierdzeniu go przez Parlament Europejski i Radę Ministrów;
16. ubolewa nad wykorzystywaniem przez Rosję handlu jako instrumentu destabilizacji regionu poprzez wprowadzenie szeregu zakazów na przywóz produktów z Ukrainy i Mołdawii, a ostatnio również poprzez wypowiadanie umów o wolnym handlu ze Wspólnotą Niepodległych Państw (Ukraina, Gruzja, Mołdawia) i konsekwentne ponowne wprowadzanie stawek celnych KNU dla produktów pochodzących z tych państw;
17. nakłania Komisję do rozpoczęcia prac nad trzecim ambitnym pakietem pomocy makrofinansowej dla Ukrainy oraz do odegrania wiodącej roli w organizacji międzynarodowej konferencji darczyńców wspierających Ukrainę, która ma odbyć się przed końcem 2014 r. i zgromadzić organizacje międzynarodowe, międzynarodowe instytucje finansowe oraz podmioty społeczeństwa obywatelskiego; podkreśla, jak ważne jest, by społeczność międzynarodowa wspierała stabilizację gospodarczą i polityczną oraz reformy na Ukrainie, w szczególności w ramach powiązań politycznych i integracji gospodarczej Ukrainy z UE, a także wiarygodny awaryjny plan odbudowy i rozwoju regionów dotkniętych konfliktem oraz udzielanie pomocy humanitarnej i medycznej uchodźcom i osobom wysiedlonym;
18. z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęty niedawno przez Radę plan reformy sektora bezpieczeństwa cywilnego w kontekście WPBiO-UEAM Ukraina; podkreśla potrzebę przeprowadzenia głębokiej reformy sektora policji i wymiaru sprawiedliwości, aby poprawić przejrzystość, wzmocnić odpowiedzialność oraz zaostrzyć demokratyczną i parlamentarną kontrolę nad policją;
19. zwraca uwagę, że ograniczony charakter środków przyjętych przez UE w reakcji na rosyjską napaść na Ukrainę wynika również z silnej zależności UE od dostaw energii z Federacji Rosyjskiej; w związku z tym za sprawę najwyższej wagi uważa ograniczenie zależności UE od Moskwy i innych reżimów autorytarnych oraz rozważenie możliwości całkowitego bojkotu przy jednoczesnym wprowadzeniu konkretnych rozwiązań alternatywnych, mających pomóc tym państwom członkowskim UE, które nie mają obecnie innych źródeł zaopatrzenia w energię niż Rosja; dlatego też wzywa Komisję do pracy nad pełnym wdrożeniem trzeciego pakietu energetycznego, który sprawi, że większa przepustowość takiego gazociągu jak Gazociąg Południowy będzie niepotrzebna, a także do skutecznego zdywersyfikowania źródeł energii poprzez rozwój energii ze źródeł odnawialnych; nalega, by państwa członkowskie nie angażowały swych przedsiębiorstw publicznych w przedsięwzięcia z przedsiębiorstwami rosyjskimi, takie jak budowa Gazociągu Południowego, bo pogłębia to podatność Europy na zagrożenia i prowadzi do izolowania Ukrainy;
20. podkreśla w tym kontekście potrzebę ustanowienia ambitnych i wiążących celów w dziedzinie wydajności energetycznej (40%) oraz energii ze źródeł odnawialnych (45%) do roku 2030, aby stworzyć miejsca pracy w tych sektorach w UE, zwiększyć bezpieczeństwo dostaw, osiągnąć europejskie cele w dziedzinie klimatu oraz zmniejszyć zależność Europy od dostaw paliw kopalnych; wzywa też Radę Europejską, by na posiedzeniu w październiku przyjęła ambitny i kompleksowy plan awaryjny na kolejne miesiące, uwzględniając w nim również stanowiska odpowiednich zainteresowanych stron oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego;
21. wzywa UE do uznania magazynowania gazu, połączeń międzysystemowych i instalacji zwrotnego przepływu za aktywa strategiczne i w związku z tym do uregulowania udziału umawiających się stron będących stroną trzecią w tych kluczowych sektorach; wzywa też państwa członkowskie do wycofania się z planowanych umów energetycznych z Rosją, co dotyczy też jądrowych ogniw paliwowych, przemieszczania odpadów technologii jądrowej oraz Gazociągu Południowego;
22. z zadowoleniem przyjmuje wstępne środki przyjęte przez Komisję, by umożliwić Ukrainie zażegnanie kryzysu energetycznego w razie odcięcia rosyjskich dostaw gazu, oraz wzywa Radę i Komisję, by pomagały Kijowowi i wspierały go w staraniach o rozwiązanie utrzymującego się sporu gazowego z Moskwą;
23. zwraca uwagę na dramatyczną sytuację społeczną w kraju; wzywa rząd Ukrainy do ujawnienia wszystkich warunków porozumienia z MFW i apeluje o zastosowanie środków towarzyszących mających złagodzić obecną sytuację, zwłaszcza w odniesieniu do grup społecznych najbardziej podatnych na zagrożenia; jest zdania, że warunki MFW mogą nasilić napięcia wewnętrzne i doprowadzić do szybkiego spadku płac i liczby stanowisk w administracji publicznej, czego skutkiem ubocznym będzie wzrost korupcji; zwraca uwagę na rosnące zagrożenie chorobami zakaźnymi na Ukrainie, jako że kraj ten cierpi na poważne braki szczepionek wynikające z opóźnień w przeprowadzaniu procedur udzielania zamówień oraz dużych podwyżek cen w związku ze spadkiem wartości lokalnej waluty;
24. przyjmuje do wiadomości wstępny raport ekspertów w sprawie katastrofy samolotu MH17 malezyjskich linii lotniczych; wzywa do zapewnienia pełnego i nieograniczonego dostępu ekspertów do miejsca katastrofy, aby umożliwić im zakończenie dochodzenia;
25. domaga się niezależnego i bezstronnego dochodzenia w sprawie tragicznych wydarzeń, które miały miejsce w Odessie w dniu 2 maja 2014 r., a także w sprawie innych zbrodni przeciw ludzkości, które miały miejsce od listopada 2013 r., z udziałem silnej grupy podmiotów międzynarodowych i pod nadzorem Rady Europy, oraz postawienia osób odpowiedzialnych przed sądem; jest przekonany, że tylko prawdziwe dochodzenie w sprawie tych zbrodni pomoże społeczeństwu Ukrainy oraz rodzinom i przyjaciołom ofiar odzyskać zaufanie do instytucji publicznych;
26. z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Komisję 4. sprawozdania z postępów Ukrainy we wdrażaniu planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego oraz decyzję Rady o przejściu do drugiego etapu realizacji tego planu; domaga się szybkiego wprowadzenia ruchu bezwizowego pomiędzy UE a Ukrainą, co będzie konkretną reakcją na europejskie aspiracje ludzi, którzy demonstrowali na Majdanie; ponownie apeluje, by w oczekiwaniu na wprowadzenie tego systemu niezwłocznie zastosować przejściowe, bardzo proste i niedrogie procedury wizowe;
27. wzywa Komisję do przyjęcia niezbędnych środków nadzwyczajnych wskutek rosyjskiego embarga na produkty rolne z UE, aby ustabilizować rynki rolne w odnośnych sektorach, dając pierwszeństwo lepszemu wykorzystaniu produktów na rynkach wewnętrznych oraz przetwarzaniu ich, ilekroć będzie to możliwe, unikając wycofywania produktów z rynku (ich niszczenia) oraz subsydiowanego wywozu do państw trzecich, zwłaszcza państw rozwijających się; oczekuje w tym kontekście solidarności i odpowiedniej polityki handlowej państw trzecich blisko związanych z UE, zwłaszcza w odniesieniu do krajów kandydujących;
28. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Ukrainy, Radzie Europy, OBWE oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej.