Dokument z posiedzenia

 

5.11.2014                                                                                                                B8‑0218/2014

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie procesu pokojowego w Irlandii Północnej

( 2014/2906(RSP) )

Seán Kelly

w imieniu grupy PPE

Claude Moraes

w imieniu grupy S&D

James Nicholson

w imieniu grupy ECR

Marian Harkin, Catherine Bearder

w imieniu grupy ALDE

Martina Anderson, Gabriele Zimmer, Lynn Boylan, Liadh Ní Riada, Matt Carthy, Patrick Le Hyaric, Neoklis Sylikiotis, Merja Kyllönen, Malin Björk, Dimitrios Papadimoulis, Kateřina Konečná

w imieniu grupy GUE/NGL

Keith Taylor

w imieniu grupy Verts/ALE

 

B8‑0218/2014

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie procesu pokojowego w Irlandii Północnej

( 2014/2906(RSP) )

Parlament Europejski,

–       uwzględniając porozumienie wielkopiątkowe, znane również jako porozumienie z Belfastu, osiągnięte w wyniku negocjacji wielostronnych i podpisane w dniu 10 kwietnia 1998 r.,

–       uwzględniając porozumienie z Weston Park z 2001 r.,

–       uwzględniając porozumienie osiągnięte w wyniku negocjacji wielostronnych w St Andrews w Fife w Szkocji w dniach 11–13 października 2006 r. między oboma rządami i wszystkimi głównymi partiami w Irlandii Północnej,

–       uwzględniając porozumienie z Hillsborough z 2008 r.,

–         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju (program PEACE)[1],

–         uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1232/2010 z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie wkładów finansowych Unii Europejskiej do Międzynarodowego Funduszu na rzecz Irlandii (2007–2010)[2],

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że należy bezwzględnie zakończyć wszelkie konflikty siłowe w Unii Europejskiej;

B.     mając na uwadze, że efektem rozmów toczonych między partiami politycznymi oraz rządem brytyjskim i rządem irlandzkim było porozumienie wielkopiątkowe z 1998 r. (porozumienie z Belfastu), które przewidywało ustanowienie zdecentralizowanej administracji, w tym ustanowienie Zgromadzenia i rządu z udziałem przedstawicieli obu społeczności, Rady Ministerialnej Północ-Południe, Stowarzyszenia Międzyparlamentarnego Północ-Południe, Form Konsultacyjnego Północ-Południe, Brytyjsko-Irlandzkiej Konferencji Międzyrządowej, Rady Brytyjsko-Irlandzkiej oraz rozszerzonego Brytyjsko-Irlandzkiego Organu Międzyparlamentarnego;

C.     mając na uwadze, że Unia Europejska, wraz z partnerami międzynarodowymi, jak np. Stany Zjednoczone, Kanada, Nowa Zelandia i Australia, odgrywa ważną rolę we wspieraniu wdrażania procesu pokojowego, między innymi za pośrednictwem Międzynarodowego Funduszu na rzecz Irlandii;

D.     mając na uwadze, że dotychczas poczynione postępy są ważnym i pozytywnym przykładem rozstrzygania sporów w oparciu o partnerstwo, zgodę i zasady równości traktowania, równoprawnego poszanowania i wzajemnego szacunku, co wywiera pozytywny wpływ na stosunki polityczne nie tylko w Irlandii Północnej, lecz również poza jej terytorium;

E.     mając na uwadze, że instytucje polityczne ustanowione na mocy porozumienia wielkopiątkowego przez długi czas skutecznie funkcjonowały;

F.     mając na uwadze, że w nowej sytuacji politycznej poczyniono znaczne postępy gospodarcze, ograniczono bezrobocie, doprowadzono do napływu inwestycji, a Irlandia Północna stała się miejscem wybieranym na organizację konferencji międzynarodowych, wydarzeń sportowych i kulturalnych;

G.     mając na uwadze, że utrzymują się znaczne różnice regionalne w odniesieniu do rozwoju społecznego i gospodarczego;

H.     mając na uwadze, że kontynuacja procesu pokojowego wymaga ciągłych starań, a także mając na uwadze, że w ostatnich latach doszło jednak do szeregu kryzysów politycznych, w tym do gróźb formułowanych przez grupy odrzucające porozumienie, co doprowadziło do zahamowania tego procesu, choć Zgromadzenie i rząd nadal funkcjonują;

I.      mając na uwadze, że w grudniu 2013 r. zerwano rozmowy z udziałem wszystkich partii pod przewodnictwem amerykańskiego dyplomaty i wysłannika do Irlandii Północnej Richarda Haassa, które miały na celu podjęcie szeregu spośród najbardziej spornych kwestii, takich jak flagi i symbole oraz protesty i parady;

J.      mając na uwadze, że negocjacje wznowiono, aby rozwiązać nierozstrzygnięte kwestie;

K.     mając na uwadze, że celem unijnego programu PEACE jest zwiększenie postępów w kierunku pokojowego i stabilnego społeczeństwa oraz promowanie pojednania dzięki wspieraniu działań i projektów, które służą pojednaniu społeczności i przyczyniają się do ukształtowania wspólnego społeczeństwa, w którym jest miejsce dla każdego;

1.      wyraża zaniepokojenie faktem, że realizacja procesu pokojowego znalazła się w impasie, a także wzywa wszystkie strony tego procesu do konstruktywnej współpracy w celu osiągnięcia trwałego rozwiązania konfliktu oraz pełnego wdrożenia porozumienia wielkopiątkowego i późniejszych porozumień, z myślą o trwałym i stabilnym pokoju;

2.      z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę zorganizowania rozmów z udziałem wszystkich partii w celu przełamania obecnego impasu oraz podkreśla, że konieczne jest osiągnięcie porozumienia w sprawie nierozstrzygniętych kwestii, aby stworzyć odpowiednie warunki do funkcjonowania instytucji demokratycznych w Irlandii Północnej i zagwarantować ich stabilność; zachęca wszystkie partie do pozytywnego zaangażowania się w te rozmowy z myślą o rozwiązaniu wszystkich nierozstrzygniętych kwestii;

3.      z zadowoleniem przyjmuje fakt, że sekretarz stanu USA John Kerry powołał senatora Gary’ego Harta na swojego osobistego wysłannika;

4.      jest zaniepokojony, że procesowi pokojowemu zagrażają nieustające brutalne, przestępcze i antyspołeczne działania prowadzone przez frakcje ekstremistyczne; podkreśla, że należy zwalczać taką działalność przestępczą, a metodą tej walki powinno być stawianie czoła obecnym wyzwaniom gospodarczym, takim jak bezrobocie, niskie dochody i niski poziom życia; podkreśla, że trzeba pokonać utrzymującą się przemoc i zastraszanie za pomocą szerokiego uczestnictwa odnośnych społeczności, przy wsparciu wszystkich właściwych agencji;

5.      podkreśla zatem, że należy pilnie dalej dążyć do pojednania i poprawić stosunki między społecznościami, a także pobudzać rozwój gospodarczy i społeczny, aby utrwalić proces pokojowy; zwraca w związku z tym uwagę na wsparcie z unijnego Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a w szczególności na 150 mln EUR przeznaczone na program PEACE w celu rozwiązania tych kwestii priorytetowych w Irlandii Północnej i w Regionie Granicznym Irlandii, z korzyścią dla wszystkich, zarówno na północy, jak i na południu tego regionu;

6.      wyraża nadzieję, że grupa zadaniowa Komisji ds. Irlandii Północnej będzie nadal odgrywać ważną rolę wspierającą;

7.      podkreśla, że Parlament jest gotowy zaoferować wszelkie wsparcie, jakie zainteresowane strony uznają za pomocne w procesie pokojowym; zwraca się do pierwszego ministra i jego zastępcy o przedstawienie Parlamentowi pozytywnego wyniku rozmów z udziałem wszystkich partii;

8.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Irlandii Północnej oraz rządowi brytyjskiemu i rządowi irlandzkiemu.

[1] Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 1.
[2] Dz.U. L 346 z 30.12.2010, s. 1.