Dokument z posiedzenia
10.12.2014 B8‑0349/2014
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie uznania państwowości palestyńskiej
( 2014/2964(RSP) )
Fernando Maura Barandiarán, Pavel Telička, Javier Nart, Beatriz Becerra Basterrechea, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Ivan Jakovčić, Ivo Vajgl, Alexander Graf Lambsdorff, Louis Michel, Jozo Radoš
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie uznania państwowości palestyńskiej
( 2014/2964(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,
– uwzględniając porozumienia z Oslo (Deklaracja zasad dotyczących przejściowych ustaleń w sprawie samodzielnego sprawowania rządów) z dnia 13 września 1993 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ z 1966 r.,
– uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 67/19 z 2012 r.,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 18 listopada 2014 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,
– uwzględniając uwagi wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel przedstawione podczas posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 17 listopada 2014 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że dnia 20 listopada 2014 r. 135 ze 193 państw członkowskich ONZ oraz 8 z 28 państw członkowskich Unii Europejskiej uznało Państwo Palestyna, natomiast 5 państw członkowskich UE ostatnio zatwierdziło uznanie tego państwa w przyszłości;
B. mając na uwadze, że UE wielokrotnie wyrażała swoje poparcie dla rozwiązania dwupaństwowego – Państwa Izrael z bezpiecznymi i uznawanymi granicami oraz sąsiadującego z nim niepodległego, demokratycznego i zdolnego do samostanowienia Państwa Palestyna – współistniejących obok siebie w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa; mając ponadto na uwadze, że UE oświadczyła, że nie zostaną uznane żadne zmiany granic sprzed 1967 r., w tym jeżeli chodzi o Jerozolimę jako stolicę obydwu państw, poza zmianami ustalonymi przez strony;
C. mając na uwadze, że uznanie państwa palestyńskiego musi być wynikiem dwustronnego porozumienia między Izraelem a Palestyną oraz wzajemnego uznania przez oba te kraje prawa do posiadania własnego państwa i istnienia w bezpiecznych granicach;
D. mając na uwadze obecny impas w bezpośrednich rozmowach pokojowych między stronami; mając na uwadze, że UE wezwała strony do podejmowania działań służących wytworzeniu klimatu zaufania niezbędnego do prowadzenia konstruktywnych negocjacji, a także wezwała do powstrzymania się od działań podważających wiarygodność tego procesu oraz do zapobiegania podburzaniu;
E. mając na uwadze, że brak wiarygodnych ram politycznych jest wykorzystywany i prowadzi do dalszej radykalizacji poglądów ideologicznych i religijnych;
F. mając na uwadze, że od porozumień z Oslo w 1995 r. Zachodni Brzeg jest podzielony na trzy strefy lub obszary administracyjne; mając na uwadze, że strefa C obejmuje największą część terytorium Zachodniego Brzegu; mając na uwadze, że sytuacja społeczno-gospodarcza w strefie C ma decydujące znaczenie dla trwałości przyszłego państwa palestyńskiego;
G. mając na uwadze, że obecny złożony konflikt niesłusznie podważa obecność Palestyńczyków na Zachodnim Brzegu, szczególnie w strefie C i we Wschodniej Jerozolimie;
H. mając na uwadze, że w myśl prawa międzynarodowego izraelskie osiedla są niezgodne z prawem i stanowią jedną z głównych przeszkód dla działań pokojowych;
I. mając na uwadze, że w swojej „Ustawie zasadniczej o Jerozolimie, stolicy Izraela” z 1980 r. Izrael oświadczył, że cała i zjednoczona Jerozolima jest stolicą Izraela, co jest sprzeczne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 478 z 1980 r.; mając na uwadze, że Rada powtórzyła w swoich konkluzjach z dnia 14 maja 2012 r., iż w drodze negocjacji trzeba znaleźć rozwiązanie kwestii statusu Jerozolimy jako przyszłej stolicy obu państw; mając na uwadze, że w świetle bieżących wydarzeń we Wschodniej Jerozolimie perspektywa Jerozolimy jako przyszłej stolicy dwóch państw wydaje się coraz bardziej nieprawdopodobna i niemożliwa do zrealizowania w praktyce; mając na uwadze, że Wschodnia Jerozolima jest coraz bardziej oddzielona od Zachodniego Brzegu, podczas gdy historyczna część Jerozolimy jest coraz bardziej oddzielona od reszty Wschodniej Jerozolimy;
J. mając na uwadze, że ochrona palestyńskiej ludności i jej praw na Zachodnim Brzegu – zwłaszcza w strefie C – i we Wschodniej Jerozolimie jest niezmiernie istotna dla podtrzymania trwałości rozwiązania dwupaństwowego; mając na uwadze, że stała rozbudowa osiedli oraz przemoc osadników, ograniczenia w zakresie planowania i związany z tym dramatyczny brak mieszkań, rozbiórka domów, eksmisje i przesiedlenia, konfiskata ziemi, trudny dostęp do zasobów naturalnych, brak podstawowych usług społecznych i pomocy społecznej mają poważny negatywny wpływ na warunki życia Palestyńczyków;
K. mając na uwadze, że brak jedynego i demokratycznego rządu palestyńskiego oraz odmowa uznania przez Hamas Państwa Izrael i jego stałego prawa do istnienia, odrzucenia przemocy oraz uznania ważności poprzednich porozumień izraelsko-palestyńskich nie pomagają w znalezieniu pokojowego rozwiązania konfliktu;
L. mając na uwadze, że mur graniczny wzniesiony przez Izrael, który nie przebiega wzdłuż zielonej linii, odcina znaczne części terytorium palestyńskiego zarówno na Zachodnim Brzegu, jak i we Wschodniej Jerozolimie; mając na uwadze, że w opinii doradczej z 2004 r. pt. „Konsekwencje prawne wzniesienia muru na okupowanych terytoriach palestyńskich” Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że „wzniesienie przez Izrael muru (…) oraz związana z nim polityka są niezgodne z prawem międzynarodowym”;
M. mając na uwadze, że Beduini są rdzenną arabską ludnością o osiadłym i tradycyjnie rolniczym trybie życia, która zamieszkuje na ziemiach swoich przodków i ubiega się o oficjalne i trwałe uznanie jej wyjątkowego położenia i statusu; mając na uwadze, że społeczności beduińskie – zagrożone polityką Izraela, która utrudnia im utrzymanie, w tym poprzez przymusowe wysiedlenia – stanowią szczególnie zagrożoną grupę ludności, zarówno na okupowanych terytoriach palestyńskich, jak i na pustyni Negew;
N. mając na uwadze, że przy wielu okazjach, w tym w konkluzjach Rady z dnia 14 maja 2012 r., UE oraz jej państwa członkowskie potwierdziły swoje zdecydowane zaangażowanie na rzecz bezpieczeństwa Izraela, z całą mocą potępiły celowe akty przemocy przeciwko ludności cywilnej, w tym ataki rakietowe ze Strefy Gazy, oraz zaapelowały o skuteczne zapobieganie przemytowi broni do Strefy Gazy;
1. odnotowuje toczący się proces uznawania Państwa Palestyna przez szereg państw członkowskich i wyraża chęć skierowania tego wsparcia na przyspieszenie procesu pokojowego i rozwiązania dwupaństwowego, najlepiej w ramach wynegocjowanego porozumienia i we współpracy z ONZ;
2. wzywa wszystkie państwa członkowskie i wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel do wypracowania wspólnego stanowiska UE w tej sprawie;
3. wzywa społeczność międzynarodową, a zwłaszcza UE, do podjęcia skoordynowanych działań przy uwzględnieniu uzasadnionych obaw, interesów i aspiracji Państwa Izrael i Państwa Palestyna;
4. jest poważnie zaniepokojony wzrostem napięcia i przemocy w regionie; apeluje do przywódców politycznych reprezentujących wszystkie strony, by współpracowali, podejmując widoczne działania na rzecz złagodzenia sytuacji; potępia wszystkie niedawne ataki terrorystyczne i składa kondolencje z powodu ofiar śmiertelnych, a także wzywa Państwo Izrael, by powstrzymało się od masowego użycia siły wobec ludności cywilnej; wzywa Narodową Władzę Palestyńską, by potępiła wszelkie akty terroryzmu i zwiększyła starania na rzecz zaprzestania mowy nienawiści i zapobieżenia wszelkim aktom przemocy; wzywa rząd Izraela, by zaprzestał rozbudowy osiedli i ograniczania praw ludności palestyńskiej na Zachodnim Brzegu, zwłaszcza w strefie C, oraz we Wschodniej Jerozolimie, jeśli chodzi o dostęp do zasobów naturalnych, podstawowych usług społecznych i pomocy społecznej, co stanowi zasadniczy warunek podtrzymania trwałości rozwiązania dwupaństwowego;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, wysłannikowi kwartetu bliskowschodniego, Knesetowi i rządowi Izraela, przewodniczącemu Narodowej Władzy Palestyńskiej, premierowi palestyńskiego rządu jedności narodowej i Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej.