<Motion lg="PL" type="RE" xmlns="http://redmap.europa.eu/xml/iPlRe-v2-0#" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://redmap.europa.eu/xml/iPlRe-v2-0# iPlRe_v2-0.xsd"><Cover><Date>12.1.2015</Date><Ref>B8-0013/2015</Ref><Blk-Title-Cover><Title-Type>PROJEKT REZOLUCJI</Title-Type><Title-NextTo><p margin-bottom="12pt" margin-left="70.9pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt">złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</p>
</Title-NextTo><Title-Recueil><p margin-bottom="12pt" margin-left="70.9pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt">zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu</p>
</Title-Recueil><Title><p margin-bottom="0pt" margin-left="70.9pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt">w sprawie sytuacji w Libii</p></Title><Doc-Ref><p margin-bottom="24pt" margin-left="70.9pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt">(2014/3018(RSP))</p></Doc-Ref><Blk-Author><p margin-bottom="0pt" margin-left="70.9pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt"><span font-weight="bold"><Author id="96728">Barbara Lochbihler</Author>, <Author id="124972">Ernest Urtasun</Author>, <Author id="124756">Davor Škrlec</Author>, <Author id="4531">Jean Lambert</Author>, <Author id="124993">Bodil Ceballos</Author>, <Author id="125053">Jordi Sebastià</Author>, <Author id="125003">Igor Šoltes</Author>, <Author id="125214">Bronis Ropė</Author>, <Author id="124932">Josep-Maria Terricabras</Author>, <Author id="96815">Judith Sargentini</Author></span></p>
</Blk-Author><Body type="POL-GROUP" id="4281"><p margin-bottom="0pt" margin-left="70.9pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt">w imieniu grupy Verts/ALE</p>
</Body>
</Blk-Title-Cover><Num-PE>PE545.693v01-00</Num-PE></Cover><Section><Ref>B8&#8209;0013/2015</Ref><Title-Section><p margin-bottom="0pt" margin-left="0pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt"><span font-weight="bold">Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Libii</span></p>
<p margin-bottom="24pt" margin-left="0pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt"><span font-weight="bold">(<ANCHOR href="#reds:DirContProc/RSP-2014-3018" data-rel="reds" redmap-uri="/reds:DirContProc/RSP-2014-3018">2014/3018(RSP)</ANCHOR>)</span></p>
</Title-Section><p margin-bottom="12pt" margin-left="0pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt"><span font-style="italic">Parlament Europejski</span>,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNSC) w sprawie Libii, w tym rezolucję nr 2174 z dnia 27 sierpnia 2014 r.,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając komunikaty Rady Bezpieczeństwa ONZ przygotowane przez specjalnego wysłannika sekretarza generalnego i szefa misji wsparcia ONZ w Libii (UNSMIL),</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając sprawozdanie misji ONZ ds. wspierania Libii (UNSMIL) i Biura Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka (OHCHR) ONZ w sprawie naruszeń międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego w trakcie obecnych brutalnych wydarzeń w Libii, opublikowane w dniu 4 września 2014 r. i zaktualizowane w dniu 23 grudnia 2014 r.,  </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając wnioski Rady do Spraw Zagranicznych Unii Europejskiej w sprawie Libii, w tym najnowsze z dnia 15 grudnia 2014 r., </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Libii, w szczególności rezolucję z dnia 18 września 2014 r.<footnote><p margin-bottom="0pt" margin-left="0pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt"> Teksty przyjęte, <ANCHOR href="#reds:iPlTa_Itm/TA-8-2014-0028" data-rel="reds" redmap-uri="/reds:iPlTa_Itm/TA-8-2014-0028/red:cycle_FNL" data-family="reds:iPlTa" data-version="FNL">P8_TA(2014)0028</ANCHOR>.</p>
</footnote>,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając niedawne oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Frederiki Mogherini w sprawie Libii, w tym oświadczenia z dni 16 i 30 grudnia 2014 r. oraz 10 stycznia 2015 r.,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając lokalne oświadczenie szefów misji EUMS w Libii z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie zabójstwa Salwy Bugaighis,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając wspólne oświadczenie ministrów spraw zagranicznych Francji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii, Zjednoczonego Królestwa i Stanów Zjednoczonych, wiceprzewodniczącej/ wysokiej przedstawiciel UE i specjalnego wysłannika ONZ w sprawie Libii z dnia 3 grudnia 2014 r.;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając wspólny komunikat wydany w dniu 22 września 2014 r. przez 13 państw, w tym Egipt, Katar, Turcję i Zjednoczone Emiraty Arabskie, w którym państwa te zobowiązały się do przyjęcia polityki nieingerowania w sprawy wewnętrzne Libii,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">A.     mając na uwadze, że w Libię dramatycznie uderzają następujące po sobie kryzysy: polityczny, instytucjonalny i bezpieczeństwa od czasu obalenia w 2011 r. Muammara Kaddafiego przez grupy rebeliantów wspomagane przez siły NATO; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">B.     mając na uwadze, że na państwach członkowskich UE biorących udział w wojnie w 2011 r. i UE jako całości spoczywa szczególny obowiązek niesienia pomocy ludności Libii i wspierania starań o pokój i stabilność w tym kraju; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">C.     mając na uwadze, że nasilająca się spirala walk od ponad sześciu miesięcy niszczy kraj; mając na uwadze, że w konflikcie uczestniczą przede wszystkim dwie oderwane i fragmentaryczne rywalizujące ze sobą grupy, a mianowicie oddziały wojskowe działające w ramach operacji „Godność” dowodzone przez emerytowanego generała Chalifa Haftara, sprzymierzone ze zbrojnymi grupami z Zintan oraz koalicja „Libya Dawn”, do której należą głównie zbrojne grupy z Misraty i mniejszość berberyjska wraz z ugrupowaniami islamistycznymi i lokalnymi grupami zbrojnymi z innych miast w zachodniej Libii;      </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">D.     mając na uwadze, że do wybuchu konfliktu zbrojnego i rozpoczęcia innych aktów przemocy doszło w połowie maja 2014 r. w pobliżu położonego na wschodzie kraju miasta Benghazi, następnie w stolicy Trypolisie, po czym działania te rozprzestrzeniły się na zachodnią Libię; mając na uwadze, że również na południu Libii dochodzi do aktów przemocy; mając na uwadze, że w ostatnich tygodniach toczyły się walki o przejęcie kontroli nad największym libijskim terminalem naftowy w Sidrze i największą libijską rafinerią w Ras al-Unuf we wschodniej części kraju;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">E.     mając na uwadze, że sytuacja w zakresie prawa człowieka i sytuacja humanitarna znacznie się pogorszyły, ponieważ Libia pogrążyła się w wojnie domowej; mając na uwadze, że w świetle doniesień obie strony dopuściły się całego szeregu naruszeń praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, doprowadzając do setek ofiar śmiertelnych, masowych przesiedleń i kryzysu humanitarnego na wielu obszarach; mając na uwadze, że misja ONZ ds. wspierania Libii (UNSMIL) poinformowała o masowym ostrzale celów cywilnych i nalotach lotniczych na takie cele oraz o szeroko zakrojonych atakach na kluczowe obiekty infrastruktury i pochodzące z wyboru instytucje; mając na uwadze, że dziesiątki działaczy politycznych, obrońców praw człowieka, pracowników mediów i innych osobistości publicznych padły ofiarą uprowadzeń lub pogróżek bądź też, że ich domy splądrowano lub spalono; mając na uwadze, że pracownicy mediów nadal są celem ataków; mając na uwadze, że do ONZ dotarły informacje o arbitralnych zatrzymaniach oraz o stosowaniu tortur i przemocy przez obie strony; mając na uwadze, że ludność cywilna w Trypolisie, Benghazi, a także w górach Dżabal<span font-weight="bold"> </span>Nafusa i w Aubari<span font-weight="bold"> </span>boryka się z niedoborem żywności, paliwa i innych produktów pierwszej potrzeby;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">F.     mając na uwadze, że oba rywalizujące ze sobą obozy głoszą, że posiadają legitymację do sprawowania władzy i roszczą sobie do niej prawo, w związku z czym istnieją dwa konkurujące ze sobą rządy i parlamenty z siedzibą odpowiednio w Trypolisie i Tobruku;  mając na uwadze, że 6 listopada 2014 r. libijski Sąd Najwyższy orzekł, że czerwcowe wybory parlamentarne, w wyniku których utworzona została uznana przez wspólnotę międzynarodową Izba Reprezentantów z siedzibą w Tobruku, były niezgodne z prawem;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">G.     mając na uwadze, że obie zwalczające się strony otrzymują prawdopodobnie wsparcie ze strony podmiotów zewnętrznych; mając na uwadze, że zgodnie z doniesieniami Egipt i Zjednoczone Emiraty Arabskie przeprowadziły naloty lotnicze i ataki w ramach operacji specjalnych na oddziały dżihadystyczne w Benghazi i Darnie oraz na pozycje ugrupowania Libya Dawn w Trypolisie; mając na uwadze, że Katar i Turcja zapewniały rzekomo wsparcie oddziałom ugrupowania Libya Dawn;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">H.     mając na uwadze, że według doniesień w położonym na wschodzie kraju mieście Derna odnotowano obecność grup zbrojnych sprzymierzonych z Państwem Islamskim i że oskarżono je o prowadzenie działalności terrorystycznej, w tym ścięcia młodych działaczy i samobójczy atak bombowy na Izbę Reprezentantów w dniu 30 grudnia 2014 r.; mając na uwadze, że według doniesień członkowie Al-Kaidy w Islamskim Maghrebie utworzyli węzły logistyczne na południowych rubieżach Libii; mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ wymieniła dwa filie ekstremistycznego ugrupowania islamistycznego Ansar al Sharia z siedzibą odpowiednio w Dernie i Benghazi jako organizacje terrorystyczne zgodnie z rezolucją ONZ nr 1267; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">I.      mając na uwadze, że specjalny wysłannik ONZ Bernadino León prowadzi czynne mediacje, aby doprowadzić do rozmów między zwalczającymi się frakcjami oraz do rozpoczęcia dialogu narodowego z myślą o procesie pojednania i utworzeniu rządu jedności narodowej; mając na uwadze, że pierwsza runda rozmów odbyła się w Ghadamisie w dniu 29 września 2014 r. i była kontynuowana w Trypolisie w dniu 11 października, zaś kolejna runda, początkowo zaplanowana na 5 stycznia 2015 r., została odłożona z powodu braku porozumienia po obu stronach; mając na uwadze, że misja wsparcia ONZ w Libii (UNSMIL) poinformowała, że strony w Libii zgodziły się na odbycie nowej rundy rozmów w Genewie, rzekomo 14 stycznia 2015 r.; mając na uwadze, że oba obozy okazały się jak dotąd w dużej mierze niechętne lub niezdolne do tego, aby zaangażować się na rzecz osiągnięcia kompromisu;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">J.      mając na uwadze, że wysłanniczka ONZ ds. Sahelu Hiroute Guebre Sellassie ostrzegła Radę Bezpieczeństwa ONZ, że kryzys w Libii grozi wkrótce destabilizacją całego regionu i oświadczyła również, że siatki terrorystyczne i przestępcze w Libii zacieśniają powiązania z Mali i północną Nigerią, zajmując się sprzedażą broni i przemytem narkotyków poza inną nielegalną działalnością handlową;   </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">K.     mając na uwadze, że według szacunków UNSMIL co najmniej 400 000 Libijczyków zostało wewnętrznie przesiedlonych w wyniku ostatniej fali walk, a dalsze 150 000 osób, w tym wielu pracowników migrujących, opuściło kraj; mając na uwadze, że zagraniczni pracownicy pomocy i dyplomaci, w tym personel UE i UNSMIL, zostali ewakuowani z Libii; mając na uwadze, że masowy napływ uchodźców libijskich do sąsiedniej Tunezji stanowi znaczne obciążenie z punktu widzenia możliwości tego kraju i jego własnej stabilności; mając na uwadze, że libijskie władze nie zapewniły wysiedlonym mieszkańcom Tawurgha ochrony przed atakami i uprowadzeniami przez zbrojne grupy od czasu, kiedy zostali wypędzeni z własnych domów w sierpniu 2011 r.;  </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">L.     mając na uwadze, że według doniesień setki migrantów i uchodźców uciekających przed przemocą w Libii zginęły, próbując przeprawić się przez Morze Śródziemne do Europy, co doprowadziło do poważnego kryzysu związanego z uchodźcami we Włoszech i na Malcie; mając na uwadze, że Libia jest głównym punktem wyjazdowym dla migrantów próbujących przedostać się do Europy; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">M.    mając na uwadze, że 26 lutego 2011 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przekazała sytuację w Libii do Międzynarodowego Trybunału Karnego; mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny jest właściwym organem do prowadzenia dochodzeń w sprawie naruszeń praw człowieka popełnionych w tym kraju oraz do ścigania winnych takich naruszeń; mając na uwadze, że 27 czerwca 2011 r. Międzynarodowy Trybunał Karny wydał trzy nakazy aresztowania: Muammara Kaddafiego, Saifa al-Islama Kaddafiego oraz Abdullaha al-Sanussiego za zbrodnie przeciwko ludzkości; mając na uwadze, że pozostali podejrzani nie zostali aresztowani przez Trybunał; mając na uwadze, że władze Libii nalegają, aby byli oni sądzeni przed libijskim wymiarem sprawiedliwości; mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny 10 grudnia wezwał Libię do stawienia się przed Radą Bezpieczeństwa ONZ, ponieważ nie uwzględniła ona wniosku Trybunału o współpracę przy przekazaniu Saifa Al-Islamiego;  </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">N.     mając na uwadze, że dochody ze sprzedaży ropy naftowej stanowią  95% dochodów Libii i 65% PKB tego państwa; mając na uwadze, że Libia dysponuje największymi zasobami ropy naftowej w Afryce i 5. co do wielkości zasobami ropy naftowej na świecie;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">1.      wyraża głębokie zaniepokojenie bezsensownym pogrążaniem się Libii w spirali wojny domowej; jest głęboko zaniepokojony tą sytuacją, gdyż ma ona niszczący wpływ na ludność cywilną i libijskie instytucje oraz grozi dalszą destabilizacją w całym regionie;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">2.      wzywa strony konfliktu do natychmiastowego zaprzestania wszelkich wrogich działań oraz do zaangażowania się w pluralistyczny dialog polityczny; w związku z tym wyraża pełne poparcie dla wysiłków ONZ, a w szczególności dla jej specjalnego przedstawiciela Bernardino Leóna, w celu ułatwienia tego procesu z myślą o powołaniu instytucji opartych na konsensusie, które będą realizowały szeroki program pojednania narodowego; podkreśla, że ​​szczególną uwagę należy zwrócić na udział kobiet i mniejszości w tym procesie; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">3.      potępia nieustanne akty przemocy i przypadki naruszania międzynarodowego prawa humanitarnego popełniane w całym kraju przez zwalczające się strony; pozostaje głęboko zaniepokojony ciągłym pogarszaniem się sytuacji w zakresie praw człowieka, w tym przypadkami arbitralnych zatrzymań, uprowadzeń, bezprawnych zabójstw i tortur oraz przemocy wobec dziennikarzy, działaczy politycznych i obrońców praw człowieka;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">4.      podkreśla potrzebę ustalenia odpowiedzialności za wszystkie przypadki łamania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego; wskazuje na oświadczenie UNSMIL, w którym jest mowa o tym, że wiele naruszeń praw popełnionych w Libii może być sądzonych przez Międzynarodowy Trybunał Karny i wzywa do wyposażenia Międzynarodowego Trybunału Karnego w środki polityczne, logistyczne i finansowe, które pozwolą mu na przeprowadzanie dochodzeń w sprawie tych przestępstw; uważa, że wzmocnienie międzynarodowego mechanizmu odpowiedzialności może odwieść grupy zbrojne od popełniania kolejnych naruszeń i apeluje o rozważenie możliwości ustanowienia komisji śledczej ONZ lub podobnego mechanizmu w celu prowadzenia dochodzeń w sprawie naruszeń praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">5.      podkreśla, że ostatnia rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ pozwala na rozszerzenie zakresu sankcji międzynarodowych w celu uwzględnienia osób niweczących podjęte starania pochodzących ze wszystkich stron; wzywa wspólnotę międzynarodową do przyjęcia w trybie pilnym środków przeciwko osobom utrudniającym dialog i skutecznego wdrażania nałożonego na Libię embarga ONZ na broń;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">6.      przestrzega przed wyrażaniem ogólnego poparcia międzynarodowego dla którejkolwiek ze stron w tym konflikcie, ponieważ stwarza to niebezpieczeństwo dodatkowego umocnienia się radykalnych postaw i udaremnienia wysiłków na rzecz pojednania w tym kluczowym momencie; w szczególności wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby do czasu zakończenia procesu pojednania politycznego powstrzymały się od udzielania podmiotom libijskim pomocy wojskowej w jakiejkolwiek formie;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">7.      uważa, że najskuteczniejszą odpowiedzią na budzącą zaniepokojenie obecność radykalnych zbrojnych grup islamistycznych w Libii jest ostatecznie utworzenie pluralistycznych instytucji krajowych, które będą w stanie utrzymać rządy prawa i skutecznie zwalczać takie ugrupowania, które zagrażają stabilności kraju i szeroko pojmowanego regionu;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">8.      pozytywnie ocenia wstępne prace komisji tematycznych Zgromadzenia Konstytucyjnego i zachęca Zgromadzenie Konstytucyjne do dalszego pełnienia swoich zadań w przejrzysty i sprzyjający pluralizmowi sposób; podkreśla wagę wspomnianych prac Zgromadzenia Konstytucyjnego i wzywa wszystkich Libijczyków do poszanowania również w przyszłości jego niezależności, tak aby mogło ono wywiązać się z powierzonych mu zadań;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">9.      potępia ciągłą i skrywaną ingerencję podmiotów w regionie w wewnętrzne sprawy Libii, co znacznie przyczyniło się do stopniowego rozpadu tego kraju; wzywa kraje sąsiadujące z Libią i inne podmioty w regionie, w szczególności Egipt i Zjednoczone Emiraty Arabskie, do powstrzymania się od wszelkich działań mogących pogłębić napięcia w tym kraju; pozytywnie ocenia niedawne zbliżone do siebie oświadczenia wydane przez Unię Afrykańską na posiedzeniu w dniu 3 grudnia 2014 r. i przez Ligę Państw Arabskich w dniu 5 stycznia 2015 r.;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">10.    wzywa do zachowania neutralności kluczowych libijskich instytucji, w szczególności Banku Centralnego, National Oil Corporation i państwowego funduszu majątkowego, którym ONZ zezwoliła na przyjmowanie środków ze sprzedaży z ropy naftowej z zagranicy; wzywa w tym kontekście do stworzenia międzynarodowego mechanizmu nadzoru w celu zamrożenia tych dochodów – oprócz wydatków na wynagrodzenia – do czasu utworzenia krajowego rządu jedności, tak aby zachęcić zwalczające się frakcje do przystania na polityczny kompromis;  </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">11.    wzywa władze libijskie, aby przyjęły wysokie standardy przejrzystości w krajowym sektorze wydobywczym, tak aby na zasobach naturalnych Libii skorzystali wszyscy mieszkańcy, a zwłaszcza aby jak najszybciej przyjęły wymogi inicjatywy na rzecz przejrzystości w przemyśle wydobywczym (EITI); ponawia swój apel, aby europejskie przedsiębiorstwa działające w Libii ujawniły swoje transakcje finansowe w sektorze energetycznym;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">12.    wyraża głębokie zaniepokojenie konsekwencjami środowiskowymi wynikającymi ze zniszczenia zbiorników ropy naftowej w następstwie ostatnich walk we wschodniej Libii; </p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">13.    wzywa UE i jej państwa członkowskie do nieszczędzenia wysiłków na rzecz wspierania ONZ i innych inicjatyw niewojskowych mających na celu rozwiązanie obecnego kryzysu; wzywa przede wszystkim UE i jej państwa członkowskie do zwiększenia pomocy humanitarnej w odpowiedzi na trudną sytuację ludności libijskiej, w szczególności w obszarach najbardziej dotkniętych kryzysem, oraz do pozostania w gotowości, by móc zareagować w razie dalszego pogorszenia się sytuacji;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">14.    uważa, że ​​UE nie udało się opracować i wdrożyć solidnej i kompleksowej strategii pomocy w okresie transformacji po obaleniu M.  Kaddafiego; ubolewa w szczególności z powodu trwałego braku koordynacji strategii politycznych państw członkowskich UE na rzecz Libii oraz z powodu problemów ESDZ w zakresie wspierania wspólnego i skutecznego podejścia unijnego;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">15.    wzywa UE, aby w pełni wykorzystała instrument na rzecz stabilności i pokoju z myślą o mediacji, dialogu i pojednaniu, oraz by w trybie pilnym wsparła mediację w koordynacji z UNSMIL; wzywa również UE do wspierania umocnienia organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza organizacji kobiet, w celu poszukiwania pokojowych rozwiązań dla licznych kryzysów w kraju;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">16.    wyraża zaniepokojenie doniesieniami o niewydolnym wymiarze sprawiedliwości w Libii i o poważnych brakach w zapewnianiu uczciwych standardów procesowych; wzywa władze Libii do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym, pomagając w jego dochodzeniach oraz stosując się do jego wyroków; wyraża zaniepokojenie faktem, że władzom Libii nie udaje się zapewnić podstawowych praw procesowych oskarżonym przez Międzynarodowy Trybunał Karny Abdullahowi al- Sanussiemu i Saifowi al -Islamowi Kaddafiemu; przypomina swój absolutny sprzeciw wobec kary śmierci we wszystkich przypadkach, niezależnie od charakteru popełnionej zbrodni, i wzywa Libię do zniesienia kary śmierci; wzywa UE do rozważenia możliwości wspierania wysiłków na rzecz poprawy praworządności w tym kraju;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">17.    wyraża głębokie zaniepokojenie losem migrantów, osób ubiegających się o azyl i uchodźców w Libii, których już niepewna sytuacja ulega dalszemu pogorszeniu; wzywa UE i jej państwa członkowskie do niesienia skutecznej pomocy Włochom w chwalebnych wysiłkach tego państwa zmierzających do opanowania spirali migracji z Afryki Północnej, w szczególności z Libii; uważa, że nowo ustanowiony unijny program „Operacja Triton” nie stanowi odpowiedniej odpowiedzi na istniejące wyznania i domaga się radykalnego przeglądu tego programu; wzywa wszystkie państwa członkowskie, a przede wszystkim Włochy, do ścisłego przestrzegania unijnego i międzynarodowego prawa dotyczącego uchodźców, w tym do poszanowania zasady niewydalania i indywidualnej oceny sytuacji;</p>
<p margin-bottom="12pt" margin-left="28.35pt" margin-right="0pt" margin-top="0pt" text-indent="-28.35pt">18.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji Europejskiej, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, parlamentom i rządom państw członkowskich, libijskiej Izbie Reprezentantów, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, Zgromadzeniu Ogólnemu Narodów Zjednoczonych, Radzie Praw Człowieka ONZ, Lidze Arabskiej i Unii Afrykańskiej.</p>
</Section></Motion>