Zittingsdocument

 

12.1.2015                                                                                                                B8‑0039/2015

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van een verklaring van de Commissie

ingediend overeenkomstig artikel 37, lid 3, van het Reglement en het kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie

over de prioriteiten van het Europees Parlement met betrekking tot het werkprogramma van de Commissie voor 2015

( 2014/2829(RSP) )

Gabriele Zimmer

namens de GUE/NGL-Fractie

 

B8‑0039/2015

Resolutie van het Europees Parlement over de prioriteiten van het Europees Parlement met betrekking tot het werkprogramma van de Commissie voor 2015

( 2014/2829(RSP) )

Het Europees Parlement,

–       gezien de mededeling van de Commissie over het werkprogramma van de Commissie voor 2015 ( COM(2014)0910 ),

–       gezien het kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie[1], met name bijlage IV,

–       gezien de mededeling van de Commissie met als titel "Een investeringsplan voor Europa" ( COM(2014)0903 ),

–       gezien de mededeling van de Commissie over de evaluatie van de economische governance - Verslag over de toepassing van de Verordeningen (EU) nr. 1173/2011, 1174/2011, 1175/2011, 1176/2011, 1177/2011, 472/2013 en 473/2013 (COM)2014)0 905),

–       gezien de conclusies van de Europese Raad van 18 december 2014,

–       gezien artikel 37, lid 3, van zijn Reglement,

A.     overwegende dat de EU nog altijd te kampen heeft met de grootste economische en sociale crisis sinds haar oprichting, met stagnerende economieën en een op de loer liggend deflatiespook, hoge werkloosheid, verwaterende sociale en arbeidsrechten, en een toenemende sociaal-economische ongelijkheid, waardoor de EU zich voor ongekende uitdagingen gesteld ziet;

B.     overwegende dat de huidige crisis vooral te wijten is aan de invoering van de euro, gezien de belangrijke ontwerpfouten van deze munt, waardoor we met de kennis van nu kunnen stellen dat hij nog niet op zijn taak berekend was; overwegende dat tot die ontwerpfouten een gebrek aan toezicht behoorde, gezien het feit dat honderden miljarden euro's van de zogenaamde kernlanden naar de periferie van de EU konden stromen, alsook dat er onvoldoende vooruit is gedacht, aangezien er geen structuren bestonden om iets te doen aan de schade ten gevolg van deze plotselinge en massale grensoverschrijdende verplaatsingen van de munt; overwegende dat alle lidstaten verantwoordelijkheid dragen voor de ontwerpfouten van de euro en dat de schuldenlast die daarvan het gevolg is buitengewoon onevenredig verdeeld is, hetgeen blijkt uit het feit dat sommige landen profiteren, terwijl andere landen juist een crisis ingedrukt zijn; overwegende dat deze fundamentele tekortkomingen en het onevenwicht nog niet zijn opgelost;

C.     overwegende dat de EU-instellingen verdere beperkingen opleggen aan de nationale begrotingen; overwegende dat dit beleid zal resulteren in toenemende werkloosheid, stevige loonsverlagingen, een hogere pensioenleeftijd en lagere overheidsuitgaven op gebieden als onderwijs en gezondheid, en de vraag zal doen krimpen en het pad zal effenen voor de invoering van een radicaal privatiseringsprogramma, waarmee de voorwaarden worden geschapen voor een verergering van de huidige sociaal-economische crisis;

D.     overwegende dat zeven jaar na het begin van de financiële crisis de financiële sector nog altijd onvoldoende gereguleerd is en het risico van zogenaamde "zombiebanken", ondanks de onlangs door de ECB gehouden stresstest, voortbestaat, waardoor ondernemingen en huishoudens geen kredieten kunnen krijgen;

E.     overwegende dat de gesprekken over de zogenaamde kapitaalmarktenunie duidelijk maken dat de lobby van de financiële markten sterker is dan ooit, gezien het feit dat geprobeerd wordt de speelruimte en de winstmarges opnieuw zo groot mogelijk te maken door de markt voor toxische producten, zoals 'asset backed securities', nieuw leven in te blazen;

F.     overwegende dat de genomen maatregelen, zoals de pakketten inzake de economische governance, de beleidskeuzevrijheid definitief wegnemen bij de soevereine en democratisch gekozen regeringen van de lidstaten en onttrekken aan de democratische controle door de burgers van Europa, waaronder middels de nationale parlementen, en aansturen op een permanente bezuinigingskoers, waarmee Europa op een langdurige economische recessie aanstuurt;

G.     overwegende dat de belastingstelsels eerder toegesneden zijn op 'big business' dan op de gewone burger; overwegende dat de bezuinigingen en de harde maatregelen inzake begrotingsdiscipline, in combinatie met de sterk teruglopende overheidsinkomsten ten gevolg van belastingontduiking en -ontwijking, de druk op de begrotingen van de lidstaten verder doen toenemen en niet in het belang zijn van de belastingbetalers en de werkenden in de Unie;

H.     overwegende dat een belangrijk maatschappelijk onrecht ontstaat doordat enerzijds de Europese bevolking onomkeerbare schade wordt berokkend door de bezuinigingsprogramma's en de neoliberale structurele hervormingen, en anderzijds geheime belastingafspraken, belastingontwijking op mondiale schaal en de overbrenging van winsten naar belastingparadijzen volkomen legaal zijn;

I.      overwegende dat het schandaal in verband met de rol van de voorzitter van de Commissie in de belastingontwijkingsregelingen in Luxemburg de geloofwaardigheid van de Commissie niet ten goede gekomen is, met name wat betreft haar openlijk beleden doelstelling van het aanpakken van belastingparadijzen, belastingontwijking en -fraude, en ook wat betreft het doel van het bevorderen van billijke belastingstelsels waaraan door alle onderdelen van de samenleving wordt bijgedragen;

J.      overwegende dat de klimaatcrisis onverminderd een bedreiging vormt voor de stabiliteit, de gezondheid en de economieën in de hele wereld, alsook voor het dierenwelzijn en de biodiversiteit; overwegende dat het EU-klimaatbeleid tekortschiet en de noodzaak van een daadwerkelijke verandering van het productiesysteem tot nu toe naar de achtergrond is gedrongen door het streven naar vergroting van het concurrentievermogen van de Unie op de wereldmarkten;

K.     overwegende dat de tot nu toe genomen maatregelen niet alleen niet geleid hebben tot de terugkeer naar een duurzame en inclusieve economie die de miljoenen geheel of gedeeltelijk werklozen in de Europese Unie fatsoelijk werk biedt, alsmede een hoog niveau van welzijn, in combinatie met de bescherming van het milieu, maar dat het tekortschietende beleid in plaats daarvan bij de burgers grote twijfel heeft doen ontstaan over de vraag of de EU wel over de nodige antwoorden beschikt op de problemen die zij dan-in dag-uit ondervinden;

L.     overwegende dat meer transparantie, openheid en democratisering van de EU, met inbegrip van een grotere betrokkenheid van de burgers bij de vorming van de toekomst van de Unie, een 'must' zijn voor het herstel van het vertrouwen van de burgers in de EU en derhalve voor het overleven van de Unie op de lange termijn;

M.    overwegende dat de koers radicaal moet worden omgegooid van het momenteel door de Commissie gevoerde beleid naar maatregelen die de EU sterker maken en de inspanningen van de lidstaten gericht op het tot stand brengen van duurzame economische groei, volledige werkgelegenheid en de bestrijding van armoede, sociale uitsluiting en inkomensongelijkheden, ondersteunen;

DEEL 1

1.      spreekt zijn grote teleurstelling uit over het feit dat het werkprogramma van de Commissie voor 2015 geen wetgevingsvoorstellen omvat die tijdens de vorige mandaatsperiode uitgewerkt en besproken zijn;

2.      veroordeelt in krachtige bewoordingen het door de Commissie gevolgde beginsel van politieke discontinuïteit, aangezien daarmee de rechten van het Europees Parlement als medewetgever volledig worden ondermijnd; benadrukt dat het besluit tot intrekking van een wetgevingsvoorstel het resultaat moet zijn van de besluitvormingsprocedure; verzet zich met klem tegen de beoogde intrekking van het voorstel betreffende moederschapsverlof, alsook van het afvalstoffenpakket, de toetsing van het beleid inzake schone lucht en het initiatief voor de kringloopeconomie, die aangemerkt zijn als cruciaal voor duurzame groei en het welzijn en de gezondheid van de burgers van de EU;

3.      betreurt het ten zeerste dat de Commissie recentelijk geprobeerd heeft te interveniëren in de verkiezingen in Griekenland; onderstreept dat de Commissie zich niet moet mengen in het democratische proces in de lidstaten;

4.      betreurt dat het werkprogramma van de Commissie, ondanks de belofte die sprak uit de titel ("Een nieuwe start"), in feite slechts voortborduurt op het mislukte beleid van begrotingsconsolidatie, structurele hervormingen en deregulering;

5.      is dan ook van oordeel dat het werkprogramma verzuimt iets te doen aan de belangrijke uitdagingen waar de EU op dit moment mee wordt geconfronteerd, zoals stagnerende economieën, het deflatiespook, hoge werkloosheid, onder druk staande sociale en arbeidsrechten, een toenemende sociaal-economische ongelijkheid en hoge overheids- en externe schulden; hamert erop dat de economische, sociale, klimaat- en politieke crisis alleen kan worden overwonnen door een volstrekt nieuw beleid dat mensen, dieren en het klimaat in het middelpunt plaatst, en niet de belangen van de financiële markten;

6.      heeft kritiek op de 'hoofdschotel' van het werkprogramma - het voorgestelde investeringsplan - als zijnde absoluut onvoldoende om investeringen aan te zwengelen, aangezien het stoelt op een rammelend concept van het privatiseren van winsten en het socialiseren van risico's, en omdat het over onvoldoende financiële middelen beschikt voor het aanpakken van de enorme kloof tussen de vraag naar en het aanbod van investeringen in de EU; onderstreept daarnaast dat het Europees Fonds voor strategische investeringen vervangen moet worden door een sterk en voldoende geoutillerd Europees Investeringsprogramma voor duurzame ontwikkeling, werkgelegenheid en sociale insluiting voor het bevorderen van kwalitatief hoogwaardige en sociaal evenwichtige groei;

7.      betreurt het ten zeerste dat het werkprogramma geen sociale en milieudimensie heeft; betreurt het ook dat er geen cultuur-, jeugd- en onderwijsbeleid in voorkomt; onderstreept dat de bezuinigingsmaatregelen de bijl hebben gelegd aan de publieke diensten en ertoe hebben geleid dat onderwijs en opleiding steeds minder bijdragen aan het herstel van de economie; is van oordeel dat steun voor creatieve beroepen en sectoren, alsook voor levenslang leren, een eerste prioriteit moet zijn voor het bestrijden van werkloosheid, armoede en ongelijkheden;

8.      onderstreept dat de overheids- en externe schulden van de perifere EU-lidstaten tot de hoogste in de wereld behoren, hetgeen getuigt van de asymmetrische aard van het integratieproces; herinnert eraan dat deze schulden grotendeels het gevolg zijn van de hulppakketten voor de financiële instellingen die zich daarvóór met corrupte en speculatieve praktijken hadden beziggehouden, die mogelijk waren door het ontbreken van passende regelgeving en democratisch toezicht op de economie; bekritiseert dat de overheidsschulden als voorwendsel gebruikt zijn voor het opleggen van bezuinigingsmaatregelen, die geresulteerd hebben in meer armoede, de aantasting van fundamentele sociale en mensenrechten, en nog meer schulden; vindt dat zo snel mogelijk - en in het kader van het streven naar elementaire rechtvaardigheid - iets gedaan moet worden aan de schuldenlast, bijvoorbeeld middels heronderhandeling ervan (herstructurering en een substantiële verlaging), en dat deze op een houdbaar niveau moet worden gebracht; dringt bij de Commissie aan op voorlegging van een wetgevingsvoorstel houdende een verbod op confiscaties door banken van eigendom van gewone burgers die getroffen zijn door de crisis;

9.      dringt er bij de Commissie op aan nog eens goed na te denken over REFIT om ervoor te zorgen dat de agenda op het gebied van betere regelgeving en vereenvoudiging niet als voorwendsel wordt gebruikt voor een deregulering die raakt aan de sociale bescherming van werkenden, de consumentenbescherming, de milieunormen, het dierenwelzijn en de sociale dialoog;

10.    vraagt de Commissie en de lidstaten daadwerkelijke politieke vastberadenheid aan de dag te leggen bij het belasten van vermogens, en een alomvattende strategie te ontwikkelen met concrete en doeltreffende wetgevingsmaatregelen gericht op internationale zakelijke transacties, de overbrenging van winsten van multinationals en transacties binnen groepen, alsook op het verbieden van off-shorebedrijven en belastingparadijzen, en op het vaststellen van minimumtarieven voor de vennootschapsbelasting;

11.    verzoekt de Commissie met klem elk toekomstig wetgevingsvoorstel vooraf te laten gaan door een beoordeling van de effecten ervan op de sociale en de grondrechten; is van oordeel dat met name de pakketten inzake de economische governance, de voorstellen op het gebied van het immigratiebeleid en de EU-regelingen voor het op grote schaal verzamelen, verwerken, uitwisselen en opslaan van gegevens vantevoren beoordeeld moeten worden op hun conformiteit met de grondrechten;

DEEL 2

OPMERKINGEN MET BETREKKING TOT DEELGEBIEDEN IN HET WERKPROGRAMMA VAN DE COMMISSIE VOOR 2015

Een nieuw, sociaal evenwichtig beleid voor banen, groei en investeringen

12.    onderstreept dat de huidige economische en sociale crisis ook het gevolg is van het neoliberale beleid van de Commissie ter bevordering van gedereguleerde financiële markten, geliberaliseerde markten voor producten en diensten en de steeds grotere "financialisering" van de economie, alsook van de vermindering van de overheidsinvesteringen en de toenemende deregulering van de arbeidsmarkt; verzoekt de Commissie deze praktijk te wijzigen;

13.    dringt bij de Commissie aan op voorlegging van een voorstel voor de toetreding van de EU tot het Europees Sociaal Handvest als een eerste stap op weg naar het tot stand brengen van een beter evenwicht tussen sociale en arbeidsbelangen enerzijds en economische belangen anderzijds;

14.    verzoekt de Commissie het Europees Fonds voor strategische investeringen te vervangen door een sterk en voldoende geoutillerd Europees Investeringsprogramma voor duurzame ontwikkeling, werkgelegenheid en sociale insluiting voor het bevorderen van kwalitatief hoogwaardige en sociaal evenwichtige groei;

15.    verzoekt de Commissie om herziening van de staatssteunregels, teneinde het mogelijk te maken dat staatssteun wordt toegekend voor het naar een hoger plan tillen van projecten op sociaal gebied en projecten die het milieu ten goede komen, en om kmo's en bedrijven in problemen te helpen, met name bij het herstructureren van hun productiecapaciteiten, die door de crisis zwaar zijn getroffen;

16.    verzoekt de Commissie een voorstel voor te leggen betreffende de tussentijdse toetsing van het MFK en ervoor te zorgen dat daarin prioriteit wordt toegekend aan de bevordering van duurzame, kwalitatief hoogwaardige en sociaal evenwichtige groei;

17.    benadrukt dat het regionaal beleid een onmisbaar instrument is voor het bevorderen van de economische en sociale cohesie, met als belangrijkste doel het verminderen van regionale verschillen, het stimuleren van reële convergentie en het bevorderen van groei en werkgelegenheid; vindt dat het cohesiebeleid moet worden voortgezet en versterkt, en altijd een op zichzelf staand beleid moet blijven dat zich richt op duurzame ontwikkeling (economisch, sociaal, ecologisch, territoriaal), en op verkleining van de verschillen tussen regio's en de achterstand van de armere regio's;

18.    verwerpt de benadering van de Commissie waarbij het cohesiebeleid ondergeschikt wordt gemaakt aan de Europese economische governance, alsook het gebruik van de macro-economische conditionaliteit in het pact voor stabiliteit en groei als een vereiste voor toegang tot het cohesiebeleid en de fondsen voor regionale ontwikkeling; benadrukt dat het cohesiebeleid niet mag worden gebruikt om financiële sancties op te leggen;

19.    is van mening dat de bestaande EU-financiering en de huidige financiële middelen van de EU voor het cohesiebeleid onvoldoende zijn om te voorzien in de behoefte aan echte convergentie en om iets te doen aan de regionale verschillen, de hoge werkloosheid, de inkomensongelijkheid en de armoede in de EU; wijst erop dat de EU-begroting versterking behoeft op het gebied van het cohesiebeleid; maakt zich ernstige zorgen over de grote vertragingen bij de tenuitvoerlegging van het cohesiebeleid 2014-2020, alsook over de achterstand bij de betalingen in het kader van het cohesiebeleid 2007-2013;

Een digitaal beleid dat opkomt voor de belangen en de rechten van de burgers

20.    is er verheugd over dat de Commissie ernaar streeft een voortrekkersrol te vervullen bij de digitale revolutie; onderstreept evenwel dat het internet tot het publieke domein behoort en dat het waarborgen van netneutraliteit het hoofdstreven van het beleid van de EU moet zijn;

21.    stelt vast dat het vertrouwen van de burgers in het internet van cruciaal belang is voor het succes van de digitale samenleving en economie; is van oordeel dat cyberveiligheid, met name van minderjarigen, belangrijk is, maar dat hetzelfde geldt voor het recht van burgers gevrijwaard te zijn van verdenkingen; dringt er derhalve bij de Commissie en de lidstaten op aan ervoor te zorgen dat de privacy en de persoonsgegevens op het internet beschermd worden tegen publieke en private organen;

22.    is, gezien het feit dat de arbeidsomstandigheden en -voorwaarden in de digitale economie nu reeds steeds meer onder druk staan, van mening dat de strategie van de Commissie voor de digitale interne markt aangevuld moet worden met vrijwaringsmaatregelen, ter waarborging van fatsoenlijke arbeidsomstandigheden en -voorwaarden in deze sector;

23.    is van oordeel dat een 'eerlijk werk'-keurmerk voor softwareproducten (zoals spelletjes en software-applicaties) een eerste stap in deze richting zou kunnen zijn;

24.    onderstreept dat de beoogde hervorming van de intellectuele-eigendomsrechten niet alleen tot waarborgen voor de rechten van eigenaren, d.w.z. auteurs en werkenden in creatieve sectoren enerzijds en maatschappijen voor auteursrechtenbeheer, uitgeverijen en de vermaakindustrie anderzijds, moet leiden, maar ook het grote publiek brede toegang moet geven en niet tot obstakels voor verdere innovatie mag leiden;

Een nieuw, duurzaam klimaat en een sociaal rechtvaardig energiebeleid

25.    is van mening dat de klimaatcrisis het gevolg is van een verkeerd, energie-intensief productiesysteem dat gericht is op het maken van winst, en dat het vinden van een oplossing voor de klimaatverandering niet aan de markt kan worden overgelaten, maar alleen mogelijk is wanneer we onze productie- en consumptiepatronen radicaal veranderen; vraagt de Commissie haar klimaatbeleid nog eens serieus tegen het licht te houden en klimaatverandering in al haar beleid te integreren;

26.    vindt het jammer dat de Commissie zich ten aanzien van het onderwerp 'bindende doelstellingen' tot nu toe zo weinig ambitieus heeft getoond; is van oordeel dat de EU, om in de klimaatveranderingsonderhandelingen een voortrekkersrol te blijven vervullen, om nieuwe, groene banen te bevorderen en een billijke bijdrage te leveren aan de wereldwijde inspanningen voor het terugdringen van de broeikasgasemissies, zo snel mogelijk haar klimaatambitie moet vergroten;

27.    neemt nota van de toezegging om voor het eind van 2015 wetgevingsvoorstellen voor te leggen voor de tenuitvoerlegging van het klimaat- en energiepakket 2030; herinnert voorzitter Juncker aan zijn belofte om de energie-efficiëntie met 30% te zullen vergroten;

28.    dringt bij de Commissie aan op bindende duurzaamheidscriteria voor energieverbruik en biomassa; vraagt de Commissie daarnaast voorstellen te presenteren voor het reduceren van de uitstoot van broeikasgassen door de intensieve veehouderij, aangezien deze een veel grotere impact op de klimaatverandering hebben dan andere broeikasgassen;

29.    neemt nota van het voornemen van de Commissie om het EU-energiebeleid te hervormen en onder te brengen in een nieuwe Europese energie-unie om de energiebevoorradingszekerheid te waarborgen, de afhankelijkheid van importen uit derde landen te verkleinen, de participatie van de consumenten te vergroten, de energie-efficiëntie en energiebesparingen op te krikken, een op samenwerking stoelende internationale energie-architectuur (inclusief Rusland) te ontwikkelen, en onderzoek en innovatie op het vlak van energie aan te zwengelen; wil er in dit verband met klem op wijzen dat het energiebeleid van de EU moet zorgen voor toegang tot energie voor eenieder, moet bijdragen aan betaalbare energieprijzen voor alle consumenten, de publieke controle op en regelgeving voor deze sector moet vergroten, en moet bijdragen aan vreedzame oplossingen voor energieconflicten;

30.    verzoekt de Commissie bij het opstellen van haar voorstel voor het strategische kader voor de energie-unie ook gepaste aandacht te schenken aan de kwestie energie-armoede;

31.    onderstreept het belang van ambitieuze strategische beleidsmaatregelen en significante investeringen, in eerste instantie door de publieke sector, voor het krachtig aanzwengelen van de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en het bevorderen van energie-efficiëntie, alsook de noodzaak van toekenning van steun voor de energiedistributiesystemen, om de energiebevoorradingszekerheid te waarborgen en verspilling bij het transport te voorkomen; onderstreept dat meer financiering moet worden toegekend aan onderzoek naar technologieën met een laag CO2-verbruik, de modernisering van distributienetwerken en de opslag van energie;

32.    deelt de opvatting van de Commissie dat het belangrijk is een eind te maken aan de situatie dat sommige lidstaten niet aangesloten zijn op het Europese gas- en elektriciteitsnetwerk, en is van mening dat de EU deze landen moet helpen bij het op zo kort mogelijke termijn diversifiëren van hun bronnen en bevoorradingsroutes; wijst op het belang van een duurzame energieproductie die de lidstaten in staat stelt de energiedoelstellingen van de EU te halen, met inachtneming van hun eigen specifieke omstandigheden;

Een sociaal-economisch evenwichtige interne markt met een sterkere industriële basis

33.    maakt zich ernstig zorgen over het feit dat de Commissie securitisatie nieuw leven wil inblazen via de zogenaamde kapitaalmarktenunie; herinnert de Commissie eraan dat de financiële sector heel veel baat gehad heeft bij de deregulering van de financiële markten en een van de belangrijkste veroorzakers van de economische crisis is; herhaalt zijn oproep tot een radicale inkrimping van de financiële industrie, tot stimulering van de traditionele verstrekking van leningen door banken aan de reële economie middels een beëindiging van de bezuinigingen, die de bereidheid om te investeren hebben ondermijnd, en tot waarborging van het democratisch toezicht op en de democratische controle van de banksector;

34.    betreurt het dat de beoogde herziening van de detacheringsrichtlijn uitsluitend gezien is als een manier om de interne markt te verdiepen en niet als een manier om de bescherming van de rechten van werknemers te verbeteren; dringt aan op een daadwerkelijk beleid ter bescherming van de rechten van werknemers en ter bestrijding van sociale dumping;

35.    wijst nog eens op het belang van een gespreide aanwezigheid van industrie- en productie-activiteiten in de lidstaten, overeenkomstig de EU-doelstelling dat 20% van het bbp door de industrie zou moeten worden gegenereerd; wijst erop dat de industriesector goed is voor 80% van de EU-exporten en een belangrijke bron van technologische kennis en hoogwaardige werkgelegenheid is; wijst erop dat ten gevolg van de crisis de industriële productie in veel lidstaten met meer dan 20% is gedaald en dat meerdere sectoren zwaar onder de crisis te lijden hebben en dat een nieuw industriebeleid nodig is om nieuwe industriële capaciteiten in duurzame activiteiten te ontwikkelen;

36.    herhaalt dat strategische sectoren zoals de staalindustrie, de grondstoffensector en de bouw met name hard getroffen zijn en dat de bestaande mededingingsregels niet bijdragen aan een voor hun ontwikkeling gunstig klimaat; herinnert eraan dat de Commissie de doelstelling hanteert dat 20% van het bbp door de industrie moet worden gegenereerd;

37.    vindt het essentieel dat meer steun wordt toegekend aan met name micro- en kleine en middelgrote ondernemingen (mkmo's) en coöperaties, teneinde hen in staat te stellen hun activiteiten in een stabiel ondernemingsklimaat te ontwikkelen, dat de effecten van dominante marktposities van grote ondernemingen en conglomeraten tot een minimum worden beperkt, en dat mkmo's en coöperaties geholpen worden in de oprichtings- en groeifase;

38.    dringt aan op een regionaal uitgebalanceerd industriebeleid gericht op het in alle lidstaten en regio's tot stand brengen van een gediversifieerde industriebasis, hetgeen cruciaal is voor het waarborgen van hoge werkgelegenheids- en activiteitenniveaus in de hele EU;

Democratische economische en monetaire beleidsmaatregelen

39.    is van oordeel dat de structuur van de economische governance en de EMU ondemocratisch is;

40.    dringt erop aan het bestaande pact voor stabiliteit en groei te vervangen door een daadwerkelijk werkgelegenheids- en ontwikkelingspact dat stoelt op sociale criteria en dat de burgers van de EU ten goede komt;

41.    vraagt de Commissie en de lidstaten een steunprogramma te ontwikkelen, aangevuld met ECB-maatregelen, voor de landen waar de trojka heeft geïntervenieerd indien deze op soevereine wijze het besluit nemen dat het in de eurozone blijven onhoudbaar en ondraaglijk is, mét maatregelen voor het adequaat compenseren van de verliezen die geleden worden in het kader van een via onderhandelingen tot stand gekomen uittreding uit de eurozone;

42.    vindt dat er een intergouvernementele conferentie moet komen tot intrekking van het zogenaamde Fiscal Compact (Verdrag inzake stabiliteit, coördinatie en bestuur in de Economische en Monetaire Unie) en spreekt zich ervoor uit het Fiscal Compact in anticipatie op die conferentie onmiddellijk buiten werking te stellen;

43.    vraagt de Commissie eindelijk toe te geven dat de maatregelen op het vlak van de economische governance faliekant zijn mislukt en niet tot een herstel van de economie en sociaal evenwichtige groei hebben geleid, en herhaalt derhalve zijn oproep tot een grondige herziening van het zogenaamde 'six-pack' en 'two-pack', en tot hun vervanging door alomvattende en sociaal evenwichtige fiscale stimuleringsmaatregelen;

44.    is van oordeel dat de wetgeving inzake de bankunie alleen de belangen dient van de grote financiële hoofdsteden in de EU en niet strookt met fundamentele democratische beginselen; spreekt zich uit voor intrekking van de wetgeving inzake de bankunie en wijst op de noodzaak van democratische publieke controle op het bankstelsel;

45.    spreekt zich uit voor een vergaande aanpassing van het mandaat en het statuut van de ECB, in het kader waarvan een eind moet worden gemaakt aan haar quasi-autonomie, voor politieke en democratische controle door de lidstaten op voet van gelijkheid moet worden gezorgd, en de lidstaten opnieuw in staat moeten worden gesteld besluiten te nemen over cruciale economische vraagstukken, met inbegrip van hun monetair beleid; vindt verder dat een begin moet worden gemaakt met de omvorming van de ECB tot een leningverstrekker 'of last resort', die optreedt als een normale centrale bank, die economieën stimuleert in tijden van deflatie en recessie; vindt in dit kader dat de ECB en de EIB rechtstreeks financiering ter beschikking moeten stellen voor overheidsinvesteringen ter ondersteuning van de reële economie en niet zouden moeten bijdragen aan het ontstaan van nieuwe zeepbellen met betrekking tot de prijzen van activa;

46.    vraagt de Commissie een grondige en transparante evaluatie te houden van de diverse maatregelen op het gebied van de economische governance, met inbegrip van de door de trojka opgelegde macro-economische aanpassingsprogramma's, en vraagt haar zich te beraden over de kritiek die niet alleen door kritische economen wordt geuit, maar ook door leden van de trojka zelf; herhaalt zijn oproep om het trojka-systeem onmiddellijk te ontbinden;

47.    betreurt de onbillijke belastingmaatregelen, waaronder de onrechtvaardige en regressieve waterbelastingen, die in de lidstaten worden opgelegd in het kader van begrotingsaanpassingsprogramma's, en met name in opdracht van de trojka, omdat ze niet stroken met de beginselen van evenredigheid, billijkheid en progressiviteit van belastingen aangezien met name huishoudens met een laag inkomen er onevenredig zwaar door worden getroffen, en roept ertoe op deze maatregelen onmiddellijk te beëindigen;

48.    betreurt het dat de Commissie bij de aanpak van de jeugdwerkloosheid vooral naar de korte termijn kijkt en alleen halfslachtige maatregelen neemt; vraagt de Commissie haar aanpak met name te richten op de structurele factoren die tot jeugdwerkloosheid leiden en daarbij vooral in te zetten op het creëren van duurzame kwaliteitsbanen voor jongeren, waaronder middels een sterk op rechten gebaseerde benadering;

Een nieuw beleid inzake eerlijke handel

49.    maakt zich serieus zorgen over de richting die de Commissie gekozen heeft voor het EU-beleid inzake de internationale handel, en met name over het feit dat samenhang ontbreekt met de belangrijke doelstellingen van het scheppen van banen, het aanpakken van de armoede, het een halt toeroepen aan speculatie (met name met levensmiddelen), het beschermen van de volksgezondheid, het dierenwelzijn, duurzame landbouw en het milieu, en het waarborgen van culturele verscheidenheid;

50.    verwerpt de zeer ruime mandaten die de Raad aan de Commissie gegeven heeft voor de onderhandelingen over alomvattende vrijhandelsakkoorden, zoals het trans-Atlantisch Partnerschap inzake handel en investeringen (TTIP), de uitgebreide economische en handelsovereenkomst (CETA) en de overeenkomst inzake de handel in diensten (TISA), die een ernstige bedreiging vormen voor onder andere de voedselveiligheid en ‑soevereiniteit, banen, de volksgezondheid en publieke diensten, en die het mogelijk maken daarin een regeling betreffende de beslechting van geschillen tussen investeerders en staten (ISDS) op te nemen, met alle negatieve gevolgen vandien; verzoekt de Commissie deze internationale handelsonderhandelingen in 2015 stop te zetten en de internationale handelsovereenkomsten die de EU sluit op een nieuwe leest te schoeien;

51.    herinnert eraan dat de in opdracht van de Commissie uitgevoerde effectbeoordelingen, met name die betreffende het TTIP, de TISA en de CETA, waarin banen en rijkdom voor eenieder in het vooruitzicht werden gesteld, grote tekortkomingen vertonen en ongeloofwaardig zijn omdat de gebruikte economische modellen achterhaald zijn; vraagt de Commissie betrouwbaarder economische modellen te gebruiken en een analyse te maken van de resultaten van de reeds in werking getreden vrijhandelsovereenkomsten en deze te vergelijken met de effectbeoordelingen;

52.    onderstreept dat alle vrijhandelsovereenkomsten gekoppeld moeten worden aan garanties betreffende de vrijwaring van de huidige niveaus van bescherming van de arbeids-, milieu- en sociale rechten en aan waarborgen inzake openbare aanbestedingen en de verlening van diensten van openbaar belang, waaronder het recht van staten om in de toekomst op deze gebieden strengere normen vast te stellen; dringt er met klem op aan ISDS in welke vorm dan ook van de onderhandelingen over vrijhandelsovereenkomsten uit te sluiten, teneinde de democratische controle op de desbetreffende regelingen te handhaven;

53.    verwerpt 'achterdeurtjespraktijken' bij internationale handelsafspraken en dringt er bij de Commissie op aan alle onderhandelingsdocumenten openbaar te maken aan parlementsleden en alle geïnteresseerde burgers; vindt dat er een publiek en democratisch debat moet komen met alle relevante betrokken partijen, met name de vakbonden en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, teneinde ervoor te zorgen dat passend toezicht wordt uitgeoefend op de gevolgen van de vrijhandelsagenda van de Commissie;

54.    is van oordeel dat de versnelde lancering van nieuwe vrijhandelsovereenkomsten bedoeld is om niet te hoeven kiezen voor een serieuze aanpak van de crisis, zoals middels een reducering van de economische ongelijkheid in de EU, het terugdringen van misstanden door ondernemingen en investeerders, het uitoefenen van toezicht op en het verkleinen van de overheidsschulden, en de zo noodzakelijke bestrijding van belastingontwijking en -ontduiking;

 

55.    herinnert eraan dat de Commissie op basis van de standpunten van de lidstaten en het Europees Parlement ingestemd heeft met het beginsel van een uitzonderingsregel voor cultuur, hetgeen inhoudt dat cultuur anders moet worden behandeld dan andere commerciële producten, en dat cultuurgoederen en -diensten buiten de onderhandelingen moeten worden gelaten; is van oordeel dat dit moet gelden voor de richtlijn audiovisuele mediadiensten, de financieringsverplichtingen van omroepen, de belastingen op filmkaartjes, co-productie-overeenkomsten, maatregelen in het kader van het taalbeleid, de werking van kanalen met een openbaredienstenmandaat, het bestaan van plafonds voor het eigendom (in de vorm van aandelen) in kanalen en netwerken, de intellectuele-eigendomsrechten en specifieke socialezekerheidsstelsels;

 

 

Een daadwerkelijk beleid inzake justitie en grondrechten

56.    vraagt de Commissie zich actief in te zetten voor de goedkeuring van de horizontale anti-discriminatierichtlijn in overeenstemming met het standpunt van het Parlement, alsook voor de aanpak van discriminatie, waaronder van Roma, migranten, asielzoekers en andere kwetsbare groepen;

57.    vraagt de Commissie een evaluatie te maken van de tenuitvoerlegging van de nationale strategieën voor de integratie van Roma en van de aanbevelingen van de Raad betreffende maatregelen voor een doeltreffende integratie van de Roma in de lidstaten, en aanvullende maatregelen voor te stellen indien dit voor een daadwerkelijk integratie van de Roma noodzakelijk is;

58.    dringt bij de Commissie aan op de tenuitvoerlegging van de resolutie van het Parlement over de situatie van de grondrechten in de EU, inclusief de verslagen-Michel, -Benova, -Gal en ‑Tavares; verzoekt de Commissie op korte termijn een voorstel te presenteren voor een actieplan betreffende het Kopenhagen-dilemma;

59.    vraagt de Commissie een actieplan uit te werken voor de lidstaten voor het verbeteren van detentie-omstandigheden, met name gezien het wijdverbreide gebruik van het instrument van voorlopige hechtenis, waaronder in gevallen waarin een Europees arrestatiebevel uitgevaardigd is; vraagt de Commissie ten volle rekening te houden met de jurisprudentie van het Europees mensenrechtenhof met betrekking tot detentie-omstandigheden;

60.    is uitermate teleurgesteld over de passiviteit van de Commissie ten aanzien van het wetgevingsinitiatiefverslag over de herziening van het Europees arrestatiebevel; vraagt de Commissie een nieuw voorstel te presenteren en daarbij rekening te houden met het verslag van het Parlement over dit onderwerp, met name met hetgaan daarin staat over evenredigheidstests;

61.    betreurt het dat de Commissie in haar nieuwe initiatieven geen ruimte heeft gemaakt voor een herwerkt en geactualiseerd voorstel voor publieke toegang tot documenten, waarmee ze in zou gaan op het akkoord in eerste lezing in het Parlement uit 2011;

62.    is bezorgd over de aankondiging van de Commissie dat ze voornemens is een Europese Agenda voor veiligheid te presenteren; dringt bij de Commissie aan op een grondige inventarisatie van de noodzaak, de evenredigheid en de doeltreffendheid van de reeds bestaande instrumenten op het gebied van de interne veligheid en de bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad alvorens hiervoor nieuwe voorstellen (bijvoorbeeld 'passenger name records' (PNR) en het Trivial File Transfer Protocol (TFTP)) voor te leggen;

63.    roept de Commissie met klem op gehoor te geven aan de verzoeken van het Europees Parlement in diens resoluties over de vermeende transporten en de illegale detentie van gevangenen in Europese landen door de CIA, met name na het rapport van de Amerikaanse senaat over folteringen door de CIA;

64.    is er verheugd over dat opnieuw toegezegd wordt toe te willen treden tot het Europees Hof voor de rechten van de mens; beschouwt het advies van het Europees Hof van Justitie over de toetreding van de Europese Unie tot het Europees Hof voor de rechten van de mens evenwel een flinke tegenslag voor de mensenrechten;

65.    is er verheugd over dat het voornemen wordt uitgesproken te willen toetreden tot het hernieuwde Sociaal Handvest;

66.    vraagt de Commissie ten volle rekening te houden met de uitspraak van het Europees Hof van Justitie in gevoegde zaken C-293/12 en C-594/12 van 8 april 2014; vraagt de Commissie in dit verband met klem af te zien van aanvullende maatregelen gebaseerd op een alomvattende gegevensbewaring;

67.    beschouwt de uitspraak van het Europees Hof van Justitie over gegevensbewaring relevant voor het verzamelen van PNR-gegevens voor wetshandhavingsdoeleinden; verzoekt de Commissie daarom haar PNR-voorstel in te trekken;

68.    vraagt de Commissie stevige maatregelen te initiëren om de burgers te beschermen tegen de meer en meer om zich heen grijpende surveillance door staten;

Een op de mensenrechten stoelend migratiebeleid

69.    vindt dat in de geplande mededeling over de Europese agenda voor migratie voor een daadwerkelijk alomvattende benadering van migratie moet worden gekozen in de vorm van voorstellen voor veilige en wettelijke toegang tot bescherming in Europa voor alle vrouwen, mannen en kinderen die bescherming behoeven, zodat ze niet langer hun leven in de waagschaal hoeven te stellen in de Middellandse Zee of in de woestijn op weg naar Europa;

70.    vindt dat in de geplande mededeling over de Europese agenda voor migratie nieuwe kanalen voor legale migratie (naast de reeds bestaande mogelijkheden voor gekwalificeerd personeel) moeten worden aangeboord, zodat mensen niet langer in de illegale werkgelegeheid terecht hoeven te komen;

71.    veroordeelt de op dit moment gevolgde benadering bij het gemeenschappelijk Europees migratiebeleid, die in hoofdzaak inzet op het voorkomen en bestrijden van illegale migratie, waaronder middels detentie, zonder dat men oog heeft voor de toenemende aantallen asielzoekers die oorlogen, vervolging en klimaatrampen proberen te ontvluchten;

72.    vraagt zich ernstig af of de Commissie wel bereid is meer met derde landen samen te werken bij het beheer van de migratiestromen; maakt zich zorgen over de toename en de verbreding van dergelijke overeenkomsten, waaronder over het feit dat dit soort overeenkomsten gesloten wordt met derde landen waar de mensenrechten van individuen met voeten worden getreden, zoals het geval is bij het Khartoum-proces en het op stapel staande EU-initiatief betreffende de migratieroute via de Hoorn van Afrika;

73.    wijst erop dat de samenwerking van de EU met derde landen op het gebied van migratie haaks zou kunnen staan op het recht in de praktijk van mannen, vrouwen en kinderen om hun land te verlaten; is van oordeel dat dit bijdraagt aan de toename van de gevallen waarin de mensenrechten van migranten en asielzoekers in alle stadia van het migratieproces worden geschonden;

74.    veroordeelt de toenemende externalisering van de grenzen van de EU onder het mom van ontwikkelingssamenwerking; herhaalt dat de ontwikkelingshulp niet afhankelijk moet worden gemaakt van het sluiten van wedertoelatingsovereenkomsten, de ontwikkeling en het gebruik van grensbewakingstechnologieën en de detentie van migranten;

75.    vraagt de Commissie na te denken over mogelijke aanpassingen aan het bestaande Gemeenschappelijk Europees asielstelsel, rekening houdend met de relevante jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie en Europees Hof voor de rechten van de mens, alsook met de noodzaak van een uniforme status van asiel die van toepassing is in de hele EU (zoals verankerd in artikel 78, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie);

Een vreedzame mondiale speler

76.    vraagt de Commissie en de Raad te werken aan een evenwichtig extern beleid dat de betrekkingen van de EU met strategische partners, waaronder de landen in het gebied van de Middellandse Zee, Rusland, China en de opkomende mondiale en regionale spelers, op belangrijke gebieden bevordert;

77.    is het oneens met de manier waarop het GBVB en het GVDB zich op dit moment ontwikkelen, dat wil zeggen in volledige parallelliteit met de NAVO en de trans-Atlantische relaties, waarbij de internationale betrekkingen verder worden gemilitariseerd, ingrijpen wordt toegejuicht en het militair-industrieel complex actief wordt gesteund; dringt aan op eerbiediging van het internationaal recht en op een terugkeer naar politieke-diplomatieke geschilbeslechting;

Een Unie van democratische verandering

78.    is verheugd over de toezegging dat voorstellen zullen worden gepresenteerd voor een interinstitutionele overeenkomst betreffende een verplicht transparantieregister voor alle EU-instellingen, maar herhaalt dat de representatieve en participatieve democratie moet worden vergroot door middel van de toepassing van de artikelen 9 t/m 12 van het Verdrag van Lissabon;

Overige beleidsprioriteiten

Visserijbeleid

79.    dringt aan op een gedecentraliseerd gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), dat de modernisering en duurzame ontwikkeling van de visserijsector bevordert, zodat deze sector sociaal-economisch bestaansrecht houdt, de visreserves in stand worden gehouden, banen worden behouden en gecreëerd, en de levensomstandigheden van de werknemers in deze sector worden verbeterd;

80.    dringt aan op maatregelen ter verbetering van de visprijs bij eerste verkoop en van de inkomens van de werknemers in de visserijsector, alsmede op subsidie- of compensatieregelingen voor werknemers in deze sector die te lijden hebben onder de sociaal-economische gevolgen van de herstelplannen, het meerjarenbeheer en de maatregelen ter bescherming van ecosystemen;

81.    dringt aan op maatregelen om de nationale soevereiniteit over de exclusieve economische zone van de lidstaten en hun visbestanden te waarborgen, zodat beheer op korte afstand mogelijk wordt; is van mening dat een 12-mijlszone moet worden gehandhaafd als zone met exclusieve toegang voor de nationale vloot van elke lidstaat, en stelt voor de mogelijkheid van uitbreiding naar aangrenzende gebieden langs de lijnen van het continentaal plat in overweging te nemen;

82.    dringt aan op bescherming van de biodiversiteit in het mariene milieu, waardoor de visbestanden zich kunnen herstellen; spreekt zich in dit verband uit voor de inrichting van visserijvrije zones in gebieden waar de visbestanden en de biodiversiteit bedreigd worden;

83.    wijst er nogmaals op dat de specifieke kenmerken van de kleinschalige en kustvisserij in het GVB moeten worden erkend en dat geanalyseerd moet worden in welke mate de bestaande instrumenten geschikt zijn voor de noden van de sector, en dat ze zo nodig moeten worden aangepast;

84.    dringt aan op steun - met middelen van het Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij (EFMZV) - voor de kleinschalige visserij, teneinde de specifieke problemen van deze sector aan te pakken en beheer op korte afstand, duurzame visserij-activiteiten en de ontwikkelings van de kustgemeenschappen te bevorderen;

85.    betreurt het dat het goedgekeurde GVB en de gemeenschappelijke marktordening (GMO) zo weinig doen aan de reële behoeften van de visserijsector en dringt aan op een zo spoedig mogelijke herziening van deze twee regelingen;

86.    maakt zich zorgen over de schade die de drastische inkrimping van de totaal toegestane vangsten (TAC's) aanbrengen aan de sector, de inkomens en de plattelandsgemeenschappen, en vraagt de Commissie alles in het werk te stellen om een dergelijk ingrijpen in de toekomst te vermijden;

Landbouwbeleid

87.    is van oordeel dat de Europese landbouwsector een van de sectoren is die ondanks de crisis een bepaald waardescheppend vermogen kan behouden; de sector kampt evenwel met een groot tekort aan landbouwers en een significant opvolgingsprobleem; betreurt het dat dit verschijnsel ons mondiaal gezien belangrijke landbouw- en plattelandserfgoed in gevaar dreigt te brengen en dat tegelijkertijd de grote agri-industriële bedrijven hun marges vergroten en hun model van een mondiaal voedselsysteem erdoor drukken, met alle schadelijke milieu-effecten vandien; onderstreept in dit verband dat het Europees landbouw- en voedselbeleid de landbouwers, en niet 'big business', centraal moet stellen, teneinde daadwerkelijk voor groei en banen in alle regio's van de EU te zorgen; stelt vast dat de ingezette trend resulteert in de vernietiging van het traditionele familiebedrijf in Europa en in een achteruitgang van de sociaal-economische activiteiten in de plattelandsgebieden;

88.    spreekt zich in krachtige bewoordingen uit tegen de marktdominantie en de vaststelling van oneerlijke prijzen door de grote agri-levensmiddelenbedrijven, die de landbouwers uitbuiten en voor overproductie zorgen ten koste van de kwaliteit van levensmiddelen, de gezondheid van mens en dier, het dierenwelzijn en het milieu;

89.    onderstreept dat de EU behoefte heeft aan betrouwbare, heldere en democratische beleidsinstrumenten die de landbouwers in staat stellen hun producten tegen billijke prijzen te verkopen en die de productie van kwalitatief hoogwaardige producten, een van de bekendste kenmerken van de Europese landbouwin de hele wereld, aanzwengelen; vindt het in dit verband van het allergrootste belang het GLB de komende jaren om te vormen tot een systeem dat zorgt voor een eerlijke verdeling van de hulpbronnen ten behoeve van de landbouwers en niet ten behoeve van de grote ondernemingen of de grondbezitters;

90.    onderstreept dat Europa publieke instrumenten moet ontwikkelen die vraag en aanbod aanpassen, teneinde het inkomen van de landbouwers en de voedselproductieniveaus te handhaven, en iets te doen aan de prijsvolatiliteit;

91.    vraagt de Commissie het systeem van contingenten te handhaven en een regeling te ontwikkelen voor een billijke herverdeling (onder de landbouwers in de EU) van het recht om te verbouwen en te produceren;

92.    dringt bij de Europese Unie aan op een verbod op de authorisatie, de teelt en de verkoop van GMO's, en op stevige steun voor de Europese milieuvriendelijke landbouw, die de voorbije decennia als enige gegroeid is;

93.    onderstreept dat Europa - in de wetenschap dat 2015 het internationaal jaar van bodems is -prioriteit moet toekennen aan de bescherming van haar landbouwgrond en iets moet doen aan het verschijnsel van landroof, dat wereldwijd tot veel bezorgdheid leidt en in het belang van de landbouwers, de bodems en het milieu moet worden aangepakt;

94.    onderstreept dat het met het oog op het beschermen van de landbouwgrond op de lange termijn belangrijk is in heel Europa doeltreffende strategieën voor het voorkomen en bestrijden van de klimaatverandering ten uitvoer te leggen, teneinde enerzijds de CO2-voetafdruk van de landbouwsector te verkleinen en anderzijds de productiviteit van de Europese landbouwbedrijven op peil te houden;

95.    is van oordeel dat de tuinbouwsector in alle lidstaten opnieuw bekeken en gestimuleerd moet worden, omdat de producten van deze sector niet alleen een hoge voedingswaarde hebben maar ook gekenmerkt worden door een geringe CO2-voetafdruk;

96.    vindt dat de Europese Unie alle vormen van zaaigoedoctrooiering moet verbieden, teneinde de landbouwers te beschermen tegen oneerlijke concurrentie en onnodige bureaucratie;

97.    betreurt het dat de Europese veehouderij zich momenteel zo weinig aantrekt van de EU-normen inzake het dierenwelzijn en vraagt de Commissie erop toe te zien dat de bestaande wetgeving in alle lidstaten goed wordt toegepast;

98.    vindt dat de intensieve veehouderij ingeruild zou moeten worden voor een billijke, duurzame en op planten stoelende vorm van eiwitproductie in de landbouw in de EU;

99.    dringt bij de Commissie aan op de publicatie van haar mededeling "Building a Sustainable European Food System", die reeds door drie voorgaande commissarissen goedgekeurd is, en op de voorlegging van een actieplan dat rekening houdt met de conclusies daarin;

100.  verzoekt de Commissie de dierenwelzijnsregels in de bestaande EU-wetgeving voor de organische landbouw aan te scherpen en daaruit alle mogelijke uitzondering, zoals het gebruik van ongeëigende rassen, het vastbinden van dieren en onnodige castratie, te schrappen;

101.  vraagt de Commissie haar voorstellen betreffende het klonen in te trekken en nieuwe voorstellen op dit gebied uit te werken die beter aansluiten bij het standpunt van het Europees Parlement, en te voorzien in de toepassing van de gewone wetgevingsprocedure; maakt bezwaar tegen de keuze van de goedkeuringsprocedure voor de besluitvorming over de richtlijn betreffende het in de handel brengen van levensmiddelen die van kloondieren afkomstig zijn, aangezien het Europees Parlement hierdoor het recht om het voorstel te wijzigen zou worden ontnomen;

102.  vindt het onaanvaardbaar dat er nog altijd uitvoerrestituties voor landbouwproducten bestaan; dringt erop aan deze restituties onmiddellijk af te schaffen;

103.  verwelkomt het recente besluit van Nederland, Duitsland en Denemarken om de maximale vervoerduur voor levende dieren vast te stellen op acht uur; dringt er bij de Commissie op aan Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten op zo kort mogelijke termijn te wijzigen en in dat verband de maximale vervoersduur voor levende dieren in te korten;

104.  dringt aan op een robuuste tussentijdse herziening van het GLB die tot duurzame oplossingen leidt voor de in het systeem ingebakken problemen;

105.  vindt dat er een debat op gang moet worden gebracht over een nieuw Europees landbouw- en voedselbeleid dat rekening houdt met de belangen van de hele sector;

Vrouwenrechten en gendergelijkheid

106.  dringt aan op een onafhankelijke hoorzitting over vrouwenrechten en gendergelijkheid die:

–       de Commissie en de Raad vraagt een voorstel op te stellen voor een alomvattende EU-strategie ter bestrijding van geweld tegen vrouwen, waaronder wetgeving inzake minimumnormen voor geweld tegen vrouwen; is van oordeel dat er geen afzonderlijk actieplan moet zijn voor bijvoorbeeld genitale verminking van vrouwen, huiselijk geweld of seksueel geweld, maar dat voor alle vormen van geweld tegen vrouwen één doeltreffende strategie moet worden ontwikkeld die het gendergelijkheidsperspectief als uitgangspunt heeft en die onder meer inzet op de toetreding van de EU tot het Verdrag van Istanbul, dat in 2011 werd ondertekend ter voorkoming en bestrijding van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld;

–       onderstreept dat op zo kort mogelijke termijn gewerkt moet worden aan een EU-strategie inzake de gelijkheid van vrouwen en mannen die stoelt op de Verklaring en het Platform voor Actie van Beijing en die iets doet aan de twaalf punten van ernstige zorg; de voornaamste doelstelling moet het zijn alle noodzakelijke maatregelen te nemen voor het realiseren van de gelijkheid van vrouwen en mannen, te beginnen met een structuur of kader voor vrouwenrechten op Europees niveau; zonder deze structuur en deze strategie zal geen sprake kunnen zijn van eerbiediging van de rechten van vrouwen en meisjes in Europa en zullen voor hen ook geen gelijke rechten (met mannen en onderling) kunnen gelden; de strategie moet beschouwd en ondersteund worden als zijnde het strategische beleidsantwoord van de Europese instellingen op de uitdagingen waar vrouwen ook 20 jaar na de goedkeuring van het Platform voor Actie van Beijing nog altijd mee worden geconfronteerd; het gaat hierbij om de geloofwaardigheid van de EU met betrekking tot de mensenrechten in het algemeen, zowel in Europa, als op het internationale toneel;

–       de Raad van de Europese Unie en de lidstaten oproept hierover te spreken en te onderhandelen met het Parlement, hun officiële standpunten kenbaar te maken en steun te geven aan een robuuste richtlijn inzake moederschapsverlof, teneinde te waarborgen dat alle vrouwen in Europa gelijke rechten genieten;

_____________________

 

107.  verzoekt de Commissie haar werkprogramma aan te passen aan de resolutie van het Parlement, met inbegrip van de sectorspecifieke opmerkingen in deel 2 daarvan;

108.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie, alsmede aan de regeringen en parlementen van de lidstaten.

[1] PB L 304 van 20.11.2010, blz. 47.