Dokument z posiedzenia
4.2.2015 B8‑0126/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie środków zwalczania terroryzmu
( 2015/2530 (RSP) )
Timothy Kirkhope, Charles Tannock
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie środków zwalczania terroryzmu
( 2015/2530 (RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 2, 3, 6, 7 i 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), a także art. 4, 16, 20, 67, 68, 70, 71, 72, 75, 82, 83, 84, 85, 86, 87 i 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 6, 7, 8, 10 ust. 1, art. 11, 12, 21, 47–50, 52 i 53,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie sprawozdania końcowego z realizacji strategii bezpieczeństwa wewnętrznego UE w latach 2010–2014 ( COM(2014)0365 ),
– uwzględniając sprawozdanie Europolu z 2014 r. dotyczące sytuacji i tendencji w zakresie terroryzmu w UE (sprawozdanie TE-SAT),
– uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2178 (2014) z dnia 24 września 2014 r. w sprawie zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego spowodowanych przez akty terroryzmu,
– uwzględniając strategię bezpieczeństwa wewnętrznego UE przyjętą przez Radę w dniu 25 lutego 2010 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 września 2013 r. w sprawie drugiego sprawozdania dotyczącego realizacji strategii bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej[1],
– uwzględniając przeprowadzoną przez Europol ocenę zagrożenia przestępczością zorganizowaną wykorzystującą internet (iOCTA) za 2014 r.,
– uwzględniając przeprowadzoną przez Europol ocenę zagrożenia poważną i zorganizowaną przestępczością w UE (SOCTA) za 2013 r.,
– uwzględniając debatę plenarną w dniu 28 stycznia 2015 r. na temat środków zwalczania terroryzmu,
– uwzględniając nieformalne posiedzenie Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (WSiSW), które odbyło się w Rydze w dniach 29–30 stycznia 2015 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie odnowienia strategii bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej[2],
– uwzględniając oświadczenie z nieformalnego posiedzenia Rady ds. WSiSW w dniu 11 stycznia 2015 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady ds. WSiSW z dnia 9 października i 5 grudnia 2014 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Koordynatora UE ds. Zwalczania Terroryzmu dla Rady Europejskiej z dnia 24 listopada 2014 r. (15799/14),
– uwzględniając program prac Komisji na rok 2015 opublikowany dnia 16 grudnia 2014 r. ( COM(2014)0910 ),
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 stycznia 2014 r. zatytułowany „Zapobieganie radykalizacji prowadzącej do terroryzmu i brutalnego ekstremizmu: wzmocnienie działań UE” ( COM(2013)0941 ),
– uwzględniając opinię Grupy Roboczej Art. 29 (Grupy Roboczej ds. Ochrony Osób Fizycznych w zakresie Przetwarzania Danych Osobowych) w sprawie stosowania pojęć konieczności i proporcjonalności oraz ochrony danych w obszarze egzekwowania prawa (opinia 01/2014),
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że przede wszystkim UE i jej państwa członkowskie ponoszą wspólną odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa i wolności obywateli europejskich oraz za podejmowanie odpowiednich działań zapobiegających aktom, które zagrażają życiu; mając na uwadze, że wolność i bezpieczeństwo to cele, do których należy dążyć równocześnie oraz mając na uwadze, że aby zapewnić wolność, środki w zakresie bezpieczeństwa i zwalczania terroryzmu powinny opierać się na zasadach konieczności, proporcjonalności i poszanowania praw podstawowych oraz powinny przestrzegać zasady praworządności i zobowiązań międzynarodowych;
B. mając na uwadze, że terroryzm stanowi globalne zagrożenie, z którym trzeba sobie radzić na szczeblu lokalnym, krajowym, europejskim i światowym w celu wzmocnienia bezpieczeństwa naszych obywateli, obrony podstawowych wartości, jakimi są wolność, demokracja i prawa człowieka, oraz przestrzegania prawa międzynarodowego;
C. mając na uwadze, że warunki bezpieczeństwa w Europie w ostatnich latach uległy drastycznej zmianie z powodu nowych konfliktów i niepokojów społecznych w bezpośrednim sąsiedztwie UE, szybkiego rozwoju nowych technologii oraz niepokojącego postępu radykalizacji prowadzącej do przemocy i terroryzmu zarówno w UE, jak i w krajach z nią sąsiadujących;
D. zwraca uwagę na zmienny charakter i metody wykorzystywane w terroryzmie, od organizacji scentralizowanych po bardziej zdecentralizowane lub autonomiczne sieci wymagające wieloaspektowego podejścia;
E. mając na uwadze, że UE stoi w obliczu nasilającego się zagrożenia rodzimego terroryzmu ze strony „zagranicznych bojowników”, tj. osób, które udają się do państwa innego niż ich państwo zamieszkania lub obywatelstwa w celu dokonania, zaplanowania lub przygotowania aktów terrorystycznych bądź w celu uczestnictwa w szkoleniach terrorystów w charakterze osoby szkolącej lub szkolonej, również w związku z konfliktami zbrojnymi; mając na uwadze, że wedle szacunków od 3500 do 5000 osób opuściło UE, aby stać się zagranicznymi bojownikami w Syrii, Iraku i Libii;
F. mając na uwadze, że rozprzestrzenianie się terroryzmu jest ułatwione i wzmożone dzięki korzystaniu z internetu i mediów społecznościowych, za sprawą których struktura, metody i sposoby działania sieci terrorystycznych stały się bardziej złożone i trudniejsze do wykrycia; mając na uwadze, że cyberterroryzm umożliwia grupom terrorystycznym nawiązywanie i podtrzymywanie kontaktów bez przeszkód fizycznych w postaci granic, przez co istnieje coraz mniejsza potrzeba dysponowania bazami lub schronieniami w danym kraju;
G. mając na uwadze, że sieci internetowe i społecznościowe są w coraz większym stopniu wykorzystywane przez organizacje terrorystyczne w celu rekrutacji, finansowania i szkolenia użytkowników internetu i nakłaniania ich do szerzenia terroryzmu oraz do dokonywania ataków terrorystycznych;
1. potępia z mocą akty okrucieństwa popełnione w Paryżu i ponownie przekazuje wyrazy najgłębszego współczucia i solidarności z narodem francuskim w walce z terroryzmem i atakami na nasze demokratyczne wartości i swobody;
2. odnotowuje, że strategie polityczne i środki zwalczania terroryzmu mogą być skuteczne tylko wtedy, gdy są realizowane zgodnie z prawem międzynarodowym, w szczególności z międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka;
3. podkreśla, że do poradzenia sobie z zagrożeniem stwarzanym przez zagranicznych bojowników i terroryzm ogólnie wymagana jest antyterrorystyczna strategia oparta na wielopłaszczyznowym podejściu, w ramach którego wszechstronnie uwzględnia się leżące u podłoża czynniki takie jak radykalizacja, pogłębia spójność społeczną i integrację, szerzy tolerancję polityczną i religijną, analizuje zjawisko podburzania w internecie do popełniania aktów terrorystycznych i przeciwdziała mu, zapobiega wyjazdom w celu wstąpienia do organizacji terrorystycznych, zapobiega rekrutacji i angażowaniu się w konflikty zbrojne i ogranicza te zjawiska, uniemożliwia przekazywanie wsparcia finansowego organizacjom terrorystycznym i osobom chcącym do nich wstąpić, pilnuje podjęcia w stosownych przypadkach zdecydowanych środków prawnych oraz wyposaża organa ścigania w odpowiednie narzędzia do wykonywania ich obowiązków z pełnym poszanowaniem praw podstawowych;
4. odnotowuje z niepokojem szybki wzrost liczby obywateli UE podróżujących na obszary ogarnięte konfliktem, aby dołączyć do organizacji terrorystycznych, a następnie powracających na terytorium UE, co stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego UE i życia jej obywateli;
5. odnotowuje z niepokojem, że organizacje terrorystyczne w coraz większym stopniu wykorzystują internet i technologie komunikacyjne do porozumiewania się, planowania ataków i szerzenia propagandy; zwraca się do firm prowadzących działalność internetową i media społecznościowe o współpracę z rządami i organami ścigania w celu walki z tym problemem, przy jednoczesnym zapewnieniu niezmiennego przestrzegania ogólnych zasad wolności słowa i prywatności;
6. podkreśla pilną potrzebę wzmożenia działań zapobiegających radykalizacji i wspierania programów deradykalizacji przez wzmocnienie pozycji społeczności i społeczeństwa obywatelskiego i zaangażowanie ich na szczeblu krajowym i lokalnym, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się ekstremistycznych ideologii; apeluje do Komisji o wzmocnienie sieci upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw;
7. podkreśla konieczność przyjęcia przez państwa członkowskie inicjatyw w celu zaradzenia problemowi radykalizacji na szczeblu lokalnym oraz wspierania wspólnotowych programów i działań społecznych na rzecz integracji, tolerancji, edukacji i deradykalizacji, równocześnie do działalności w zakresie ścigania i sądownictwa;
8. z rosnącym niepokojem zwraca uwagę na problem radykalizacji w więzieniach i zachęca państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk mających na celu przeciwdziałanie temu problemowi;
9. wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby zapobiegały przemieszczaniu się poszczególnych terrorystów poprzez dokładniejsze kontrole na granicach zewnętrznych, bardziej systematyczne i skuteczne kontrolowanie dokumentów podróży, zajęcie się problemem nielegalnego handlu bronią i oszukańczego posługiwania się tożsamością, a także poprzez określenie obszarów ryzyka;
10. podkreśla, że agencje europejskie i krajowe organy ścigania muszą zwalczać główne źródła dochodów organizacji terrorystycznych, w tym uniemożliwić pranie pieniędzy, handel ludźmi i nielegalny handel bronią; wzywa w tym zakresie do pełnego wdrożenia prawodawstwa UE w tej dziedzinie w celu przyjęcia podejścia skoordynowanego na poziomie unijnym;
11. zdecydowanie zachęca do lepszej wymiany informacji między organami ścigania w państwach członkowskich i agencjami UE; podkreśla konieczność dodatkowego usprawnienia, wzmożenia i przyspieszenia globalnej wymiany informacji na temat ścigania przestępstw; apeluje o skuteczniejszą współpracę operacyjną między państwami członkowskimi poprzez większe wykorzystanie takich wartościowych istniejących instrumentów, jak wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze, program śledzenia środków finansowych należących do terrorystów i umowy dotyczące rejestru nazwisk pasażerów (PNR), a także o szybsze i skuteczniejsze dzielenie się odnośnymi danymi i informacjami, z zastrzeżeniem właściwej ochrony danych i prywatności;
12. apeluje o przyjęcie dyrektywy UE o danych dotyczących przelotu pasażera, która mogłaby stanowić ramy prawne wymiany informacji dotyczących pasażerów, zapewniając najwyższe standardy ochrony danych i środków odwoławczych, a jednocześnie zlikwidować lukę w wymianie informacji między organami ścigania, którą wykorzystują poważni przestępcy i terroryści;
13. zachęca państwa członkowskie do lepszego wykorzystania Europolu i Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością poprzez wymianę odpowiednich informacji będących w posiadaniu ich organów krajowych w skuteczny, terminowy i regularny sposób;
14. apeluje o zachęcanie do lepszej komunikacji i współpracy między istniejącymi agencjami UE, w tym Europolem, SITCEN-em i FRONTEX-em, w celu ułatwienia współpracy i wymiany informacji;
15. wzywa UE, aby aktywnie propagowała globalne partnerstwo przeciwko terroryzmowi i współpracowała ściśle z podmiotami regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, Rada Współpracy Państw Zatoki i Liga Państw Arabskich, w szczególności z państwami graniczącymi z Syrią i Irakiem oraz krajami, które poważnie ucierpiały wskutek tego konfliktu, takimi jak Jordania, Liban i Turcja, a także z Organizacją Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza jej Komitetem Antyterrorystycznym; apeluje w tym względzie o wzmożony dialog między ekspertami ds. rozwoju i bezpieczeństwa z UE i wspomnianych krajów;
16. apeluje do Komisji o niezwłoczne dokonanie oceny obecnych instrumentów i przeprowadzenie odpowiedniej oceny nadal występujących luk w walce z terroryzmem oraz do kompleksowej oceny wdrażania środków przyjętych w obszarze bezpieczeństwa wewnętrznego przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony;
17. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie i parlamentom państw członkowskich.