Έγγραφο συνόδου

 

4.2.2015                                                                                                                  B8‑0127/2015

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία δήλωσης της Επιτροπής

σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού

σχετικά με τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας

( 2015/2530(RSP) )

Birgit Sippel, Jörg Leichtfried, Claude Moraes, Enrique Guerrero Salom, Juan Fernando López Aguilar, Miriam Dalli, Ana Gomes, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Viorica Dăncilă

εξ ονόματος της Ομάδας S&D

 

B8‑0127/2015

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας

( 2015/2530(RSP) )

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–       έχοντας υπόψη τα άρθρα 2, 3, 6, 7 και 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τα άρθρα 4, 16, 20, 67, 68, 70, 71, 72, 75, 82, 83, 84, 85, 86, 87 και 88 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–       έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα τα άρθρα 6, 7, 8, 10 παράγραφος 1, 11, 12, 21, 47-50, 52 και 53 αυτού,

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 14ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με την αντιτρομοκρατική πολιτική της ΕΕ: βασικά επιτεύγματα και μελλοντικές προκλήσεις[1],

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 10ης Οκτωβρίου 2013, σχετικά με την εικαζόμενη μεταφορά και την παράνομη κράτηση ατόμων στις ευρωπαϊκές χώρες από τη CIA[2],

–       έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση 01/2014 της ομάδας εργασίας του άρθρου 29 για την προστασία των δεδομένων, σχετικά με την εφαρμογή των εννοιών της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας και την προστασία των δεδομένων στον τομέα της επιβολής του νόμου,

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 27ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την κατάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων εντός της ΕΕ (2012)[3],

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 12ης Μαρτίου 2014, σχετικά με το πρόγραμμα παρακολούθησης της υπηρεσίας εθνικής ασφάλειας (NSA) των ΗΠΑ, τα όργανα παρακολούθησης σε διάφορα κράτη μέλη και τον αντίκτυπό τους στα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ, και με τη διατλαντική συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων[4],

–       έχοντας υπόψη την οδηγία 2012/29/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου[5],

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 17ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με την ανανέωση της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ[6],

–       έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Πίνακας αποτελεσμάτων της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης – Ένα εργαλείο για την προώθηση αποτελεσματικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης» ( COM(2013)0160 ),

–       έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής, της 3ης Φεβρουαρίου 2014, με τίτλο «Έκθεση της ΕΕ για την καταπολέμηση της διαφθοράς»,

–       έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, της 19ης Ιανουαρίου 2015, σχετικά με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και συγκεκριμένα την απόφασή του περί ενίσχυσης της ανταλλαγής πληροφοριών με τις χώρες εταίρους και περί προαγωγής μιας ενισχυμένης συνεργασίας με αραβικές και μεσογειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της σύναψης ενός μνημονίου κατανόησης με τον Αραβικό Σύνδεσμο,

–       έχοντας υπόψη το στρατηγικό πλαίσιο και το σχέδιο δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, με ημερομηνία 25 Ιουνίου 2012,

–       έχοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 8ης Απριλίου 2014 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-293/12 και C-594/12, Digital Rights Ireland Ltd και Michael Seitlinger κ.λπ. και έχοντας υπόψη την γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του σχετικά με την ερμηνεία της εν λόγω απόφασης[7],

–       έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 2178 (2014) του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της 24ης Σεπτεμβρίου 2014,

–       έχοντας υπόψη το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

Α.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η τρομοκρατία, η ριζοσπαστικοποίηση και ο βίαιος εξτρεμισμός αποτελούν μείζονες απειλές εναντίον της ασφάλειας και των ελευθεριών μας· λαμβάνοντας υπόψη ότι αποτελεί κοινή ευθύνη της Ευρωπαϊκή Ένωσης και των κρατών μελών της η προστασία των πολιτών της ΕΕ·

Β.     λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων αποτελεί ουσιαστική παράμετρο μιας επιτυχούς αντιτρομοκρατικής πολιτικής·

Γ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η πραγματοποίηση αρκετών σοβαρών τρομοκρατικών επιθέσεων επί ευρωπαϊκού εδάφους από την 11η Σεπτεμβρίου και έπειτα, με πλέον πρόσφατες αυτές του Ιανουαρίου 2015, έχει επηρεάσει σημαντικά το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και των κατοίκων της ΕΕ·

Δ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποιούνται σε ολόκληρο τον κόσμο, και οι απώλειες ανθρώπινων ζωών που αυτές προξενούν, δημιουργούν έντονη ανησυχία και στο εσωτερικό της ΕΕ·

Ε.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η τρομοκρατία στην εποχή μας περιλαμβάνει επίσης τρομοκρατικές επιθέσεις με την υποστήριξη ή την ανοχή κρατικών οντοτήτων, οικονομική τρομοκρατία, τρομοκρατία της πληροφορίας, τεχνολογικό πόλεμο και επιθέσεις στον κυβερνοχώρο·

ΣΤ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η άνοδος του ρατσισμού, του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας, επιτείνει περαιτέρω το αίσθημα της ανασφάλειας μεταξύ των πολιτών της ΕΕ·

Ζ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι, από την 11η Σεπτεμβρίου και έπειτα, η ΕΕ έχει εγκρίνει 239 πράξεις κατά της τρομοκρατίας: 26 σχέδια δράσης και έγγραφα στρατηγικής, 25 κανονισμούς, 15 οδηγίες, 11 αποφάσεις-πλαίσιο, 25 αποφάσεις, μία κοινή δράση, 3 κοινές θέσεις, 4 ψηφίσματα, 111 συμπεράσματα του Συμβουλίου και 8 διεθνείς συμφωνίες[8]·

Η.     λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειάζεται επειγόντως ένας ενιαίος νομικός ορισμός της έννοιας της «τρομοκρατίας» προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια του δικαίου·

Θ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειάζεται επειγόντως ένας ενιαίος νομικός ορισμός της έννοιας του «profiling» που να βασίζεται στα αντίστοιχα θεμελιώδη δικαιώματα και πρότυπα προστασίας των δεδομένων, προκειμένου να μειωθεί η αβεβαιότητα ως προς το ποιες δραστηριότητες απαγορεύονται και ποιες όχι·

Ι.      λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης (CEPEJ), υφίστανται σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των επιπέδων των επενδύσεων των κρατών μελών στα συστήματα τους για την απονομή ποινικής δικαιοσύνης[9]

1.      εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήριά του προς τις οικογένειες των θυμάτων των πρόσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, στην περιφέρεια Ile-de-France και σε ολόκληρο τον κόσμο·

2.      επισημαίνει ότι μία ουσιώδης παράμετρος του αγώνα κατά της τρομοκρατίας πρέπει να είναι η εφαρμογή πολιτικών προστασίας και ενίσχυσης των θυμάτων και των οικογενειών τους· ζητεί από όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ορθά την οδηγία 2012/29/EΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας·

3.      καταδικάζει απερίφραστα και κατηγορηματικά οποιαδήποτε τρομοκρατική ενέργεια καθώς και την προβολή της τρομοκρατίας, την ηρωοποίηση των εμπλεκομένων με την τρομοκρατία και την υπεράσπιση των ακραίων και βίαιων ιδεολογιών, οπουδήποτε στον κόσμο και αν εμφανίζονται· τονίζει ότι δεν υφίσταται ελευθερία χωρίς ασφάλεια και ασφάλεια χωρίς ελευθερία·

4.      βεβαιώνει εκ νέου ότι η τρομοκρατία, σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της, αποτελεί μια από τις σοβαρότερες απειλές εναντίον της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και τονίζει ότι κάθε τρομοκρατική ενέργεια συνιστά εγκληματική και αδικαιολόγητη πράξη, ανεξαρτήτως κινήτρου, χρόνου διάπραξης ή αυτουργού·

5.      βεβαιώνει εκ νέου τη δέσμευσή του υπέρ της διαφύλαξης του θεμελιώδους δικαιώματος των πολιτών στην ασφάλεια και στην ελευθερία·

6.      βεβαιώνει εκ νέου τη δέσμευσή του υπέρ της διαφύλαξης της ελευθερίας της έκφρασης, των θεμελιωδών δικαιωμάτων, της δημοκρατίας, της ανεκτικότητας και του κράτους δικαίου·

7.      επισημαίνει ιδίως την ανάγκη να είναι η στρατηγική κατά της διεθνούς τρομοκρατίας της ΕΕ, των κρατών μελών και των χωρών εταίρων βασισμένη στο κράτος δικαίου και στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως κατοχυρώνονται στο ευρωπαϊκό κεκτημένο περί θεμελιωδών δικαιωμάτων και στο διεθνές δίκαιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επισημαίνει επιπλέον ότι οι εξωτερικές δράσεις της ΕΕ για την πάταξη της διεθνούς τρομοκρατίας πρέπει να αποσκοπούν στην πρόληψη, στην αναχαίτιση και στην δικαστική δίωξη της τρομοκρατίας·

8.      παρατηρεί ότι συχνά οι αυτουργοί τρομοκρατικών επιθέσεων είναι ήδη γνώριμοι των διωκτικών αρχών και έχουν αποτελέσει αντικείμενο ερευνών και παρακολούθησης·· εκφράζει τον προβληματισμό του σχετικά με το κατά πόσο θα μπορούσαν τα διαθέσιμα στοιχεία σε σχέση με τα άτομα να έχουν αποτελέσει αντικείμενο ανταλλαγών μεταξύ αρχών ασφαλείας και, εφόσον ήταν σκόπιμο, μεταξύ συναδέλφων από άλλα κράτη μέλη· καλεί τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με την αντιτρομοκρατική προσπάθεια, τόσο μεταξύ των όσο και με τρίτες χώρες και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να κάνουν αποτελεσματική χρήση των βάσεων δεδομένων της ΕΕ μέσω μιας μεγαλύτερης συνεργασίας με τους οργανισμούς της ΕΕ·

9.      καλεί τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν για την πλήρη συνεργασία με εξειδικευμένους οργανισμούς και συγκεκριμένα την Eurojust και την Europol, ούτως ώστε να διαθέτουν την καλύτερη δυνατή υποστήριξη στην συνεχιζόμενη διεξαγωγή των ερευνών για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη· εκφράζει την ανησυχία του διότι, σύμφωνα με πληροφορίες, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Eurojust και την Europol μόλις το 50% των στοιχείων που περιέρχονται στην κατοχή τους σχετικά με την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα·

10.    καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προβούν σε εμπεριστατωμένη αξιολόγηση της αντιτρομοκρατικής προσπάθειας της ΕΕ και των σχετικών ενεργειών και κυρίως των παραμέτρων που άπτονται της υλοποίησής τους από τα κράτη μέλη στην νομοθεσία και στην πρακτική, καθώς και του επιπέδου συνεργασίας τους με τους οργανισμούς της ΕΕ στον τομέα αυτό, συγκεκριμένα δε με την Eurojust και την Europol· καλεί επίσης την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προβούν στην αρμόζουσα αξιολόγηση των υπολοίπων αδυναμιών του συστήματος κάνοντας χρήση της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 70 ΣΛΕΕ και να δημοσιοποιήσουν την αξιολόγηση αυτή μαζί με το ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την ασφάλεια τον Μάιο του 2015· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει επίσης οποιεσδήποτε αδυναμίες παραμένουν ενδεχομένως όσον αφορά τη δίωξη·

11.    ζητεί ισχυρή δημοκρατική και δικαστική επίβλεψη των αντιτρομοκρατικών πρακτικών και των προσπαθειών συλλογής πληροφοριών· επισημαίνει ότι είναι απαραίτητος ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ δράσεων επιβολής του νόμου και δράσεων συλλογής πληροφοριών· τονίζει ότι αντιτρομοκρατικά μέτρα που απεδείχθησαν τελικώς περιττά, αναποτελεσματικά ή δυσανάλογα πρέπει να καταργηθούν και επισημαίνει ότι οποιεσδήποτε παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων πρέπει να διερευνηθούν και να επανορθωθούν, καθώς και ότι πρέπει να διαμορφωθούν νέες μορφές δημοκρατικού ελέγχου βάσει των εξουσιών που εκχωρούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στα εθνικά κοινοβούλια δυνάμει της Συνθήκης της Λισαβόνας· εμμένει στην ανάγκη καθιέρωσης ρητρών λήξης ισχύος και περιοδικής επανεπιβεβαίωσης σε σχέση με τις εν λόγω ενέργειες και συμφωνίες·

12.    θεωρεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη να προωθηθεί μια εναρμονισμένη προσέγγιση σε ολόκληρη την ΕΕ σε σχέση με τα νέα ποινικά αδικήματα που άπτονται του ανησυχητικού φαινομένου των ευρωπαίων πολιτών που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να εκπαιδευτούν και να πολεμήσουν για τρομοκρατικές οργανώσεις·

Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση κατά της ριζοσπαστικοποίησης και της τρομοκρατίας

13.    επισημαίνει ότι η σχετική αντιτρομοκρατική νομοθεσία και τα μέτρα επιβολής της έχουν ήδη αρχίσει να ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος·

– τα στοιχεία διαβατηρίων επιβατών (στο πλαίσιο του συστήματος των εκ των προτέρων πληροφοριών για τους επιβάτες (APIS) υποβάλλονται ήδη σε αντιπαραβολή με βάσεις δεδομένων για γνωστούς εγκληματίες και ανεπιθύμητα άτομα·

– οι αρχές επιβολής του νόμου έχουν την δυνατότητα πρόσβασης στις τηλεφωνικές και ταξιδιωτικές πληροφορίες για υπόπτους ή ακόμη και για ομάδες υπόπτων, όταν εικάζεται σύνδεση με συγκεκριμένη απειλή, και

– το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν επιτρέπει την διακριτική παρακολούθηση ατόμων και την ταχεία σύλληψη και έκδοση αυτών εάν αυτά συνιστούν απειλή κατά της ασφάλειας, εάν προτίθενται να διαπράξουν έγκλημα ή εάν υπάρχουν υπόνοιες ότι έχουν διαπράξει έγκλημα·

ζητεί από τις αρχές επιβολής του νόμου εντός της ΕΕ να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες αυτές και να εντείνουν την μεταξύ τους συνεργασίας και μέσω της σύστασης κοινών ανακριτικών/ερευνητικών ομάδων, με την αρωγή οργανισμών της ΕΕ όπως η Europol, η Eurojust και η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία (Cepol)·

14.    θεωρεί ότι η πάταξη της παράνομης διακίνησης πυροβόλων όπλων πρέπει να καταστεί προτεραιότητα της ΕΕ στο πλαίσιο της πάταξης του σοβαρού και οργανωμένου διεθνούς εγκλήματος· πιστεύει, ειδικότερα, ότι η συνεργασία πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω όσον αφορά τους μηχανισμούς ανταλλαγής πληροφοριών και τη δυνατότητα εντοπισμού και καταστροφής απαγορευμένων όπλων· συντάσσεται επίσης με την άποψη ότι η κοινή θέση για τον καθορισμό κοινών κανόνων που διέπουν τον έλεγχο των εξαγωγών στρατιωτικής τεχνολογίας και εξοπλισμού (2008/944/CFSP) πρέπει να τηρείται απαρεγκλίτως από τα κράτη μέλη· ζητεί την αναθεώρηση της οδηγίας περί απόκτησης και κατοχής όπλων (οδηγία 91/477/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2008/51/ΕΚ)·

15.    ζητεί την ορθή εφαρμογή των οδηγιών για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης των εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, προκειμένου να μπορούν να γίνουν η έγκαιρη ανίχνευση της χρηματοδότησης των τρομοκρατών και ο εντοπισμός των εγκληματικών δικτύων και οργανώσεων·

16.    επισημαίνει ότι είναι ήδη δυνατή η διενέργεια στοχοθετημένων ελέγχων επί ατόμων που ασκούν το δικαίωμά τους της ελεύθερης κυκλοφορίας καθώς διασχίζουν εξωτερικά σύνορα, εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος, σε ορισμένα δρομολόγια ή από ορισμένες μεθοριακές διαβάσεις, αναλόγως του επιπέδου απειλής· εμμένει στην άποψη ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να αξιοποιήσουν καλύτερα και ολοκληρωμένα το υπάρχον πλαίσιο Σένγκεν και να διαθέσουν σε αυτό τους αναγκαίους πόρους αντί να προσπαθούν να επανεισάγουν συνοριακούς ελέγχους πέρα από τις υπάρχουσες δυνατότητες·

17.    καλεί την Επιτροπή να προβεί σε επίσημη αναθεώρηση της πρότασης σχετικά με το σύστημα της ΕΕ για τις καταστάσεις με τα ονόματα των επιβατών με βάση τα κριτήρια που όρισε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφασή του σχετικά με την οδηγία για τη διατήρηση δεδομένων· αναθέτει στη νομική του υπηρεσία να διεξαγάγει παρόμοια αναθεώρηση εντός έξι εβδομάδων από την έγκριση του παρόντος ψηφίσματος· παροτρύνει τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να επανεξετάσουν τα συστήματα χορήγησης άδειας εισόδου ιδιωτικών αεροπλάνων στον χώρο Σένγκεν·

18.    καλεί την Επιτροπή να εξετάσει τους κινδύνους που ενέχει η υιοθέτηση πολιτικών τύπου «χρυσής βίζας» από αριθμό κρατών μελών, διότι διευκολύνεται έτσι η είσοδος και η εγκατάσταση εγκληματικών οργανώσεων, επιτρέποντας έτσι μία ενδεχόμενη εργαλειοποίηση για τρομοκρατικούς σκοπούς·

19.    επισημαίνει ότι οποιαδήποτε μέτρα περιορισμού της άσκησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο για αντιτρομοκρατικούς σκοπούς πρέπει να είναι αναγκαία και αναλογικά, να συνάδουν με τη νομοθεσία της ΕΕ και των κρατών μελών και, συγκεκριμένα, να βασίζονται σε έναν κατάλληλο ορισμό της έννοιας της τρομοκρατίας, ορισμός ο οποίος αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει· επισημαίνει επιπλέον ότι κάθε περιεχόμενο εγκληματικού χαρακτήρα πρέπει να αποσύρεται δυνάμει δικαστικής έγκρισης και όχι μέσω ιδιωτικής αστυνόμευσης από τους παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου·

20.    απορρίπτει την απαγόρευση της κρυπτογράφησης ως μέσου καταπολέμησης της τρομοκρατίας· διατυπώνει εκ νέου την έκκλησή του περί προαγωγής της κρυπτογράφησης εν γένει, συμπεριλαμβανομένων του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των σύντομων κειμενικών μηνυμάτων (SMS)[10]· επισημαίνει ότι η απαγόρευση της κρυπτογράφησης μπορεί να έχει δυσμενείς συνέπειες όσον αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων που διαβιβάζονται μέσω εμπορικών και χρηματοοικονομικών συστημάτων επικοινωνίας και μέσω κυβερνητικών και άλλων κρίσιμης σημασίας συστημάτων, διότι θα τα καθιστούσε ευάλωτα σε κάθε είδους υποκλοπή για εγκληματικούς και άλλους σκοπούς·

21.    ζητεί να εγκριθεί χωρίς χρονοτριβή η δέσμη μέτρων προστασίας δεδομένων, μεταξύ άλλων και μέσω της υιοθέτησης από το Συμβούλιο μιας γενικής προσέγγισης που συνάδει με τα ελάχιστα πρότυπα που ορίζονται με την οδηγία 95/46/ΕΕ·

22.    ζητεί από τα κράτη μέλη να εντείνουν την μεταξύ τους δικαστική συνεργασία βάσει των διαθέσιμων μέσων της ΕΕ, όπως το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών Ποινικού Μητρώου (ECRIS), το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης και την Ευρωπαϊκή Εντολή Έρευνας, και παράλληλα να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας και τα θεμελιώδη δικαιώματα· καλεί τα κράτη μέλη να συμφωνήσουν χωρίς χρονοτριβή σε όλα τα μέτρα που προτείνονται βάσει του οδικού χάρτη για τα δικονομικά δικαιώματα και στη συνέχεια να λάβουν αποφάσεις για τις προφυλακίσεις και τις συνθήκες κράτησης·

23.    επισημαίνει κάτι ευρέως αποδεκτό, δηλαδή ότι οι φυλακές λειτουργούν ως φυτώρια ριζοσπαστικοποίησης και εξτρεμισμού· καλεί τα κράτη μέλη να επενδύσουν περισσότερους πόρους, ανθρώπινους και άλλους, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι τα σωφρονιστικά και εν γένει ποινικά συστήματά τους θα αποσκοπούν στην κοινωνική επανένταξη των εγκληματιών και στην απομάκρυνση αυτών από το έγκλημα και την εξτρεμιστική βία και όχι από την κοινωνία·

24.    επισημαίνει ότι οι οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές μπορούν να συμβάλουν στην άμβλυνση της αποξένωσης, του κοινωνικού αποκλεισμού και του αρνητικού αντικτύπου που έχει η ταχεία κοινωνικοοικονομική αλλαγή, καταστάσεις θλιβερές τις οποίες αξιοποιούν συχνά οι κήρυκες του βίαιου εξτρεμισμού· ζητεί συνεπώς να εξευρεθούν πολιτικές λύσεις οι οποίες θα προάγουν, με νέους τρόπους, την οικονομική και κοινωνική ένταξη, την εξάλειψη των διακρίσεων και την ισότητα·

25.    καλεί τα κράτη μέλη να επενδύσουν σε μορφές εκπαίδευσης που προάγουν τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την ανεκτικότητα και την ισότητα των ευκαιριών, κάνοντας πράξη την άμβλυνση των κοινωνικών διακρίσεων από την παιδική ηλικία ήδη· επισημαίνει ότι τούτο συνεπάγεται την κατάρτιση των δασκάλων σε κοινωνικά θέματα και θέματα πολυμορφίας·

26.    προειδοποιεί ότι η έλλειψη προοπτικών σε βάθος χρόνου που οφείλεται στην φτώχεια, στην ανεργία και στον κοινωνικό αποκλεισμό μπορεί να δημιουργήσει σε ορισμένα άτομα τέτοιο αίσθημα αδυναμίας που να τα ωθήσει να επιζητήσουν μια ολέθρια χειραφέτηση μέσω της προσχώρησης σε οργανώσεις τζιχάντ ή ακροδεξιά μορφώματα· καλεί τα κράτη μέλη να εντείνουν τις προσπάθειές τους προκειμένου να μειωθεί η φτώχεια, να δημιουργηθούν ευκαιρίες απασχόλησης και να ξαναδοθεί αυτοπεποίθηση και αυτοσεβασμός σε άτομα και κοινότητες·

27.    επισημαίνει ότι οι διακρίσεις μπορούν να επιδεινώσουν τα φαινόμενα της ριζοσπαστικοποίησης και της βίας· τονίζει ότι τα πρότυπα ισότητας και εξάλειψης των διακρίσεων πρέπει να πλαισιώνονται από ειδικές στρατηγικές πολιτικές επιλογές για την αντιμετώπιση όλων των μορφών ρατσισμού, συμπεριλαμβανομένων του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας, και κάθε είδους ρητορικής μίσους· καλεί ως εκ τούτου την Επιτροπή να εξετάσει επισταμένως το ενδεχόμενο αναθεώρησης της απόφασης-πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου, προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα η διάδοση ακραίων μορφών ρητορικής μίσους και δη εναντίον θρησκευτικών ή άλλων μειονοτήτων εντός της ΕΕ·

28.    εκφράζει τον προβληματισμό του για τις δυσανάλογες επιπτώσεις που έχουν εις βάρος των στοχούμενων κοινοτήτων ορισμένες πρακτικές που υιοθετήθηκαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου, και ιδίως το profiling βάσει φυλετικών χαρακτηριστικών·

29.    επισημαίνει ότι η καθιέρωση και η ενίσχυση της συνεργασίας με τις σχετικές κοινότητες σε συγκεκριμένα κράτη μέλη είναι ζωτικής σημασίας, τόσο προκειμένου να ανιχνευθούν συγκεκριμένες απειλές όσο και στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εκστρατείας για την εξάλειψη του εξτρεμισμού· επισημαίνει ότι τέτοια προγράμματα απαιτούν ισχυρές επενδύσεις· τάσσεται υπέρ προγραμμάτων που δίνουν σε εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες τις δυνατότητες να βελτιώσουν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα την κοινωνική και οικονομική τους θέση σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο· επισημαίνει σχετικά ότι ο εξτρεμισμός στην ΕΕ δεν είναι ίδιον ορισμένων μόνο εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων·

30.    επισημαίνει ότι είναι ανάγκη να ληφθούν ακόμη πιο εξειδικευμένα μέτρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των πολιτών της ΕΕ που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να πολεμήσουν στις τάξεις τρομοκρατικών οργανώσεων· αντιλαμβάνεται ότι, αν και είναι δυνατή η άσκηση ποινικών διώξεων σε ορισμένες περιπτώσεις, πρέπει ωστόσο να ληφθούν άλλα μέτρα για την ανάσχεση του εξτρεμισμού, για την παρεμπόδιση της αναχώρησης ευρωπαίων και ξένων μαχητών και για τον χειρισμό όσων επιστρέφουν· καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να διαμορφώσουν βέλτιστες πρακτικές βασισμένες στις αντίστοιχες επιτυχημένες λύσεις που επέλεξαν ορισμένα κράτη μέλη όσον αφορά τις στρατηγικές, τα σχέδια δράσης και τα προγράμματα αντιμετώπισης του προβλήματος αυτού·

Εξωτερική διάσταση

31.    επισημαίνει ότι η πάταξη της τρομοκρατίας συνιστά πρόκληση για ολόκληρο τον κόσμο και τονίζει ότι η ΕΕ, σε συνεργασία με άλλες μείζονες δυνάμεις και περιφερειακούς παράγοντες, πρέπει να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής σε παγκόσμιο επίπεδο·

32.    επισημαίνει ότι απαιτείται μία συνεκτική, ολοκληρωμένη και ενεργητική κοινή εξωτερική πολιτική, η οποία θα δώσει προτεραιότητα στη συνεργασία με τρίτες χώρες που έχουν τις δυνατότητες να καταστούν πολύτιμοι εταίροι στην πάταξη της τρομοκρατίας·

33.    επισημαίνει ότι η ΕΕ οφείλει να εντείνει τον πολιτικό διάλογο με διάφορες θρησκευτικές κοινότητες προκειμένου να διαραγούν οι δεσμοί μεταξύ τρομοκρατίας και θρησκείας, που κυριαρχούν σήμερα στον δημόσιο διάλογο· επαναλαμβάνει ότι η αντιτρομοκρατική πολιτική πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο σε ζητήματα τρωτότητας, ανάπτυξης και εξάλειψης του κοινωνικού αποκλεισμού·

34.    διατυπώνει εκ νέου την άποψη ότι καλούμαστε, στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ), να συμφωνήσουμε και να εφαρμόσουμε μια κοινή προσέγγιση για την αντιμετώπιση του φαινομένου της τρομοκρατίας στη ιδεολογική του ρίζα και να καταλήξουμε σε μία σαφή θέση για το πως θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας· ζητεί συνεπώς να υπάρξει στενότερη συνεργασία στους κόλπους της ΕΕ σχετικά με την απονομή δικαιοσύνης και ασφάλειας και σχετικά με την αντιμετώπιση του θρησκευτικού εξτρεμισμού με όλες τις εκφάνσεις της εξωτερικής δράσης της ΕΕ, δηλαδή με την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας, την ΚΠΑΑ, την πολιτική για την ανάπτυξη, την ανθρωπιστική βοήθεια και την πολιτική εμπορίου, κατά τρόπο που συνάδει με τα πρότυπα της ΕΕ και το δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

35.    επισημαίνει την ανάγκη αύξησης των προσπαθειών για την οικοδόμηση θεσμών στο εξωτερικό, με προτεραιότητα στην αποτροπή και στην ανάσχεση του εξτρεμισμού· τονίζει ότι οι προσπάθειες αυτές πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των σχεδίων δράσης και των πολιτικών διαλόγων μεταξύ ΕΕ και των εταίρων της, στο πλαίσιο της διεθνούς συνεργασίας, της αξιοποίησης των υφιστάμενων προγραμμάτων και δυνατοτήτων και της συνεργασίας με φορείς της κοινωνίας των πολιτών σε χώρες που έχουν συμφέρον να αντιμετωπίσουν την προπαγάνδα των τρομοκρατών και των εξτρεμιστών μέσω του διαδικτύου αλλά και άλλων διαύλων επικοινωνίας·

36.    παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να βελτιώσουν την ανταλλαγή πληροφοριών σε διεθνές επίπεδο σχετικά με τα παράνομα όπλα·

37.    επισημαίνει την μεγάλη σημασία της ενσωμάτωσης στρατηγικών αποτροπής του ριζοσπαστισμού και του βίαιου εξτρεμισμού στα συνήθη μέσα και εργαλεία της αναπτυξιακής συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και δη σε εκείνα τα κράτη που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες απειλές από τον βίαιο εξτρεμισμό·

38.    καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων εναντίον εκείνων των κρατών και κυβερνήσεων που ευθύνονται για την χρηματοδότηση τρομοκρατών και τρομοκρατικών οργανώσεων·

39.    υπογραμμίζει την ανάγκη ύπαρξης κατάλληλων και μη χρονοβόρων διαδικασιών λήψης αποφάσεων σε ό,τι αφορά την προσθήκη ατόμων ή ομάδων στον κατάλογο τρομοκρατών της ΕΕ· εμμένει στην ανάγκη θέσπισης της δέουσας δικαστικής επανεξέτασης τέτοιων αποφάσεων για άτομα και οργανώσεις, προκειμένου να συνάδει η διαδικασία με τη νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ·

40.    επισημαίνει ότι τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας πρέπει επίσης να επικεντρώνονται στο ενδεχόμενο πραγματοποίησης τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον περιουσιακών στοιχείων των κρατών μελών της ΕΕ και εκτός της επικράτειας της ΕΕ·

41.    αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών.

[1] ΕΕ C 168 E της 14.6.2013, σ. 45.
[2] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2013)0418
[3] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2014)0173
[4] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2014)0230
[5] ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 57.
[6] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0102
[7] SJ-0890/14.
[8] Βλέπε http://secile.eu/catalogue-eu-counter-terrorism-measures/
[9] Η μελέτη σχετικά με τη λειτουργία των δικαστικών συστημάτων στα κράτη μέλη διατίθεται στο http://ec.europa.eu/justice/effective-justice/files/cepj_study_scoreboard_2014_en.pdf
[10] Βλέπε το προαναφερθέν ψήφισμα του Κοινοβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2014, παράγραφος 107.