Zittingsdocument
4.3.2015 B8‑0232/2015
ONTWERPRESOLUTIE
naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid
ingediend overeenkomstig artikel 123, lid 2, van het Reglement
over de 28e zitting van de VN-mensenrechtenraad (UNHRC)
( 2015/2572(RSP) )
Barbara Lochbihler, Alyn Smith
namens de Verts/ALE-Fractie
Resolutie van het Europees Parlement over de 28e zitting van de VN-mensenrechtenraad (UNHRC)
( 2015/2572(RSP) )
Het Europees Parlement,
– gezien de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de mensenrechtenverdragen van de VN alsmede de facultatieve protocollen daarbij, waaronder het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie jegens vrouwen (CEDAW),
– gezien resolutie 60/251 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, waarbij de VN-Raad voor de mensenrechten (UNHRC) is opgericht,
– gezien het Europees Verdrag betreffende de rechten van de mens, het Europees Sociaal Handvest en het Handvest van de grondrechten van de EU,
– gezien het op 25 juni 2012 goedgekeurd strategisch kader en actieplan voor mensenrechten en democratie van de EU,
– gezien zijn eerdere resoluties over de UNHRC,
– gezien zijn eerdere resoluties over de schending van mensenrechten, inclusief zijn resoluties over dringende gevallen van mensenrechtenschendingen,
– gezien zijn resolutie van .... over het Jaarverslag over mensenrechten en democratie in de wereld in 2013 en het beleid van de Europese Unie ter zake[1],
– gezien de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken van 9 februari 2015 over de prioriteiten van de EU in mensenrechtenfora van de VN,
– gezien de artikelen 2, 3, lid 5, 18, 21, 27 en 47 van het Verdrag betreffende de Europese Unie,
– gezien de komende 28e zitting van de UNHRC van 2 tot 27 maart 2015,
– gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement,
A. overwegende dat eerbiediging, bevordering en waarborging van het universele karakter van de mensenrechten een onderdeel is van het ethische en juridische acquis van de Europese Unie en een van de hoekstenen is van de Europese eenheid en integriteit,
B. overwegende dat mensenrechten onvervreemdbare rechten zijn voor alle mensen ongeacht nationaliteit, ras, geslacht, etnische afstamming, godsdienst of welke andere status dan ook, en dat de eerbiediging van deze rechten verankerd is in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en latere internationale verdragen, verklaringen en resoluties over de mensenrechten;
C. overwegende dat alle mensenrechten – zij het burgerrechten, politieke, economische, sociale of culturele rechten – ondeelbaar, onderling verbonden en wederzijds afhankelijk zijn, en overwegende dat het ontnemen van een van deze rechten een rechtstreekse en negatieve impact heeft op de overige rechten;
D. overwegende dat het niet eerbiedigen van de mensenrechten en het ontbreken van legitieme democratische participatie tot instabiliteit, falende staten, humanitaire crises en gewapende conflicten leiden;
E. overwegende dat het optreden van de Unie in haar betrekkingen met derde landen gegrondvest is op artikel 21 van het Verdrag van Lissabon, dat het universele en ondeelbare karakter van mensenrechten en fundamentele vrijheden bekrachtigt en voorziet in eerbiediging van de menselijke waardigheid, de beginselen van gelijkheid en solidariteit en de beginselen van het VN-Handvest en het internationaal recht;
F. overwegende dat alle staten verplicht zijn de grondrechten van hun respectieve volkeren te eerbiedigen, de plicht hebben concrete maatregelen te treffen om de eerbiediging van deze rechten op nationaal niveau te faciliteren en op internationaal niveau moeten samenwerken om belemmeringen voor de verwezenlijking van de mensenrechten waar dan ook weg te nemen;
G. overwegende dat de reguliere zittingen van de UNHRC, de benoeming van speciale rapporteurs, het universeel periodiek toetsingsmechanisme en de zogeheten "speciale procedures" voor specifieke situaties in landen of voor thematische kwesties bijdragen tot de bevordering en eerbiediging van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat;
H. overwegende dat sommige van de huidige leden van de UNHRC helaas te boek staan als behorend tot degenen die de mensenrechten het meest met voeten treden en een slechte reputatie hebben als het gaat om samenwerking in het kader van de "speciale procedures" van de VN en naleving van hun verslagleggingsverplichtingen aan de organen van het Mensenrechtenverdrag;
VN-Mensenrechtenraad
1. is verheugd over de prioriteiten van de EU voor de aanstaande 28e reguliere zitting van de UNHRC zoals geschetst in de conclusies van de Raad van 9 februari 2015;
2. is verheugd over de benoeming van ambassadeur Joachim Rücker tot voorzitter van de UNHRC voor 2015;
3. feliciteert Zeid Ra'ad Zeid Al-Hussein met zijn benoeming tot Hoge VN-Commissaris voor de mensenrechten (UNHCHR) en bevestigt opnieuw diens inspanningen en mandaat zonder voorbehoud te steunen;
4. is verheugd over de aanwezigheid van Federica Mogherini, vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger voor buitenlands zaken en veiligheidsbeleid (VV/HV), bij de UNHRC-zitting op hoog niveau, aangezien dit het juiste signaal afgeeft voor wat betreft de grote betrokkenheid van de EU bij het multilaterale mensenrechtenstelsel;
5. is ingenomen met het jaarverslag van de UNHCHR aan de Algemene Vergadering van de VN over de periode van december 2013 tot november 2014 en steunt ten volle diens onafhankelijkheid en integriteit; benadrukt dat deze onafhankelijkheid moet worden verdedigd om te waarborgen dat de UNHCHR zijn taak op doeltreffende en neutrale wijze kan blijven uitvoeren; herhaalt dat de UNHCHR van voldoende financiële middelen moet worden voorzien;
6. herinnert eraan dat het Europees Parlement en diens Subcommissie mensenrechten zich inzetten voor een sterk multilateraal mensenrechtenstelsel onder auspiciën van de VN, met inbegrip van de Derde Commissie van de Algemene Vergadering, de UNHRC, het Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten, en voor de werkzaamheden van aanverwante gespecialiseerde VN-agentschappen zoals de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) en de "speciale procedures" van de VN;
7. spoort de EDEO ertoe aan om, met name via de EU-delegaties in New York en Genève, de samenhang van het EU-optreden te vergroten door middel van tijdig en inhoudelijk overleg teneinde het EU-standpunt met één stem te brengen; wijst er opnieuw op hoe belangrijk het is om de in New York en Genève uitgevoerde werkzaamheden in de context van de Algemene Vergadering van de VN, de Derde Commissie en de UNHRC te integreren in de relevante interne en externe activiteiten van de EU, teneinde samenhang te garanderen;
8. is van mening dat de aanhoudende intimidatie en detentie van mensenrechtenactivisten en oppositieleden door een aantal leden van de UNHRC, waaronder Algerije, China, Cuba, Ethiopië, Saudi-Arabië, Rusland, de Verenigde Arabische Emiraten, Gabon, Kazakhstan, Qatar en Vietnam, de geloofwaardigheid van de UNHRC aantast; herhaalt zijn standpunt dat de leden van de UNHRC moeten worden gekozen uit landen die de mensenrechten, rechtsstaat en democratie eerbiedigen en die hebben toegezegd permanente uitnodigingen toe te kennen voor alle "speciale procedures", en vraagt de lidstaten met klem om de invoering van prestatiecriteria betreffende de mensenrechten, die zouden worden toegepast op elk land dat kandidaat is voor UNHRC-lidmaatschap, aan te moedigen en dergelijke criteria aan te nemen; vraagt de lidstaten met klem om transparante, open en competitieve procedures voor de verkiezing van UNHRC-leden aan te moedigen;
9. bekrachtigt zijn steun voor het mechanisme van universele periodieke toetsing (UPR) en zijn waardering voor de waardevolle resultaten hiervan, en roept de leden ertoe op zich actief voor te bereiden op de toetsing, onder meer door het maatschappelijk middenveld hierbij te betrekken, deel te nemen aan de interactieve dialoog tijdens de UPR-zitting en aan de debatten over de goedkeuring van de UPR-bevindingen, de UPR-aanbevelingen op te volgen en concrete maatregelen te treffen om nog beter aan hun mensenrechtenverplichtingen te voldoen;
10. blijft zich verzetten tegen blokstemming in de UNHRC; dringt er bij de landen die lid zijn van de UNHRC op aan transparant te blijven wat hun stem betreft;
11. roept de EU en de lidstaten ertoe op om de UPR-aanbevelingen in alle beleidsdialogen tussen de EU en de desbetreffende landen te laten meewegen met als doel manieren te vinden om landen te helpen bij het toepassen van de aanbevelingen;
12. bekrachtigt zijn steun aan de "speciale procedures" en de onafhankelijke status van de mandaathouders, bedoeld om hen in staat te stellen hun taak volledig neutraal uit te voeren, roept alle staten ertoe op hun medewerking aan deze procedures te verlenen en spoort de lidstaten ertoe aan ruchtbaarheid te geven aan gevallen waarin landen weigeren samen te werken met houders van mandaten voor speciale VN-procedures;
13. acht het belangrijk om parlementaire delegaties naar de zittingen van de UNHRC en andere relevante zittingen van de Algemene Vergadering van de VN af te vaardigen;
14. betreurt het feit dat de ruimte voor interactie tussen het maatschappelijk middenveld en de UNHRC voortdurend krimpt en dat ngo's tijdens deze zittingen minder gelegenheid krijgen om het woord te voeren; dringt er bij de EU en de UNHRC op aan te waarborgen dat vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld een zo groot mogelijke bijdrage kunnen leveren aan de vergaderingen van de UNHRC en aan het proces van de universele periodieke toetsing en andere mensenrechtenmechanismen van de VN, zonder dat de betrokken organisaties bij hun terugkeer naar eigen land hoeven te vrezen voor represailles;
Burgerrechten en politieke rechten
15. herhaalt dat de vrijheid van meningsuiting niet alleen de hoeksteen vormt van elke vrije en democratische maatschappij, maar ook een grondrecht is van ieder individu; veroordeelt ten strengste de moord in januari 2015 in Frankrijk op twaalf personen, waaronder striptekenaars van de krant Charlie Hebdo, en op vier mensen in een koosjere supermarkt, alsmede de moord op een filmregisseur en een bewaker van een synagoge in Kopenhagen, door terroristen die het gemunt hebben op de vrijheid van meningsuiting en de godsdienstvrijheid;
16. veroordeelt het gebruik van religie door extremistische en jihadistische groeperingen in alle landen en vooral in Syrië, Irak, Libië, Myanmar, Nigeria en Centraal-Afrika, die de bevolking terroriseren met onder meer gewapende aanvallen, bommen, zelfmoordacties, ontvoeringen en andere gewelddaden; is van mening dat de strijd tegen terrorisme maatregelen moet omvatten die gericht zijn op de onderliggende oorzaken, waaronder sociale uitsluiting, politieke marginalisering en ongelijkheid; dringt aan op meer inspanningen om de rechten van personen die tot religieuze minderheden behoren te beschermen;
17. spreekt zijn bezorgdheid uit over alle beperkingen van de vrijheid van vergadering en vereniging, waaronder het verbieden van organisaties van het maatschappelijk middenveld, agressief gebruik van wetgeving inzake smaad en andere restrictieve wetgeving, excessieve regels inzake registratie en verslaglegging en overdreven beperkende regels inzake buitenlandse financiering, en herhaalt dat de vrijheid van vereniging en vreedzame vergadering fundamentele elementen van de mensenrechten zijn;
18. roept alle regeringen op organisaties van het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenactivisten te steunen en hen in staat te stellen zonder angst, repressie of intimidatie hun werk te doen en met de Mensenrechtenraad samen te werken in het UPR-mechanisme, alsmede te waarborgen dat landen die verantwoordelijk zijn voor represailles tegen mensenrechtenactivisten ter verantwoording worden geroepen, met name als represailles een fatale afloop hebben, zoals de dood in maart 2014 van de Chinese mensenrechtenactivist Cao Shunli, die geprobeerd had het vliegtuig te nemen om de zitting van de Mensenrechtenraad in september 2013 in Genève bij te wonen;
19. bevestigt andermaal zijn veroordeling van het gebruik van de doodstraf en is groot voorstander van de invoering van een moratorium op de doodstraf, als stap in de richting van de afschaffing ervan;
20. onderstreept opnieuw het belang van de strijd tegen foltering en andere vormen van mishandeling alsook het feit dat de EU zich ertoe heeft verplicht deze kwestie tot prioriteit te verheffen, ook wat kinderen betreft, en het werk van de speciale VN-rapporteur voor foltering te faciliteren; verzoekt de EDEO, de Commissie en de EU-lidstaten blijk te geven van hun gemeenschappelijke inzet voor de uitroeiing van foltering en de ondersteuning van slachtoffers, met name door te blijven c.q. te gaan bijdragen aan het vrijwillige VN-fonds voor de slachtoffers van foltering en het speciale fonds dat krachtens het facultatieve protocol bij het Verdrag tegen foltering is ingesteld;
21. spreekt zijn bezorgdheid uit over de voortdurende en wijdverspreide discriminatie van migranten, waaronder asielzoekers en vluchtelingen, en de schendingen van hun rechten; verzoekt de EU en de lidstaten de werkzaamheden van de speciale VN-rapporteur voor de mensenrechten van migranten en de tenuitvoerlegging van zijn aanbevelingen te steunen; verzoekt de regeringen de mensenrechten alsook de daaraan inherente waardigheid van migranten te eerbiedigen, een einde te maken aan willekeurige arrestatie en opsluiting, de duur van gevangenhouding zo nodig te herzien en gebruik te maken van alternatieven voor opsluiting teneinde excessieve detentie van illegale migranten tegen te gaan; verzoekt de regeringen onder alle omstandigheden het beginsel van non-refoulement na te leven en hun internationale wettelijke verplichtingen met betrekking tot de uitzetting van migranten volledig na te komen; verzoekt staten, indien zij zulks nog niet hebben gedaan, systemen en procedures in te voeren om te waarborgen dat hun internationale wettelijke mensenrechtenverplichtingen in het kader van alle programma's en bij alle instanties op het gebied van migratie worden nagekomen;
22. steunt het meest recente verslag en de conclusies van de speciale UNHRC-rapporteur voor hedendaagse vormen van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante intolerantie; verzoekt de EU en haar lidstaten de aanbevelingen van de speciale rapporteur op te nemen in hun intern beleid ter bestrijding van de verspreiding van rassenhaat, etnische haat en vreemdelingenhaat en het aanzetten tot geweld op internet en via de sociale media, door passende wetgevingsmaatregelen te nemen en daarbij de andere grondrechten, zoals de vrijheid van meningsuiting, ten volle te eerbiedigen;
23. erkent dat de snelle ontwikkeling van informatie- en communicatietechnologieën wereldwijd veranderingen teweeg heeft gebracht voor de omgeving waarin de vrijheid van meningsuiting wordt uitgeoefend en zowel aanzienlijke voordelen als ernstige zorgpunten met zich heeft gebracht; is in dit verband verheugd over het feit dat de Raad in mei 2014 de EU-richtsnoeren voor de vrijheid van meningsuiting online en offline heeft goedgekeurd, en veroordeelt alle beperkingen van digitale communicatie, met inbegrip van maatregelen die gericht zijn tegen spelers van het maatschappelijk middenveld; herhaalt dat het van belang is bijzondere aandacht te besteden aan de rechten van journalisten en bloggers;
24. spoort de UNHRC ertoe aan het debat over de bescherming van de persoonlijke levenssfeer voort te zetten en met het oog daarop een speciale VN-rapporteur voor het recht op privacy, met name in het kader van de digitale communicatie, te benoemen;
Sociale en economische rechten
25. neemt ter kennis dat met de VN-ontwikkelingsagenda voor de periode na 2015 voor de Millenniumontwikkelingsdoelstellingen uitbanning van de armoede in uiterlijk 2030 wordt nagestreefd middels een holistische aanpak van de economische, sociale en milieuproblematiek; is ingenomen met het syntheseverslag van de secretaris-generaal van de VN in aanloop naar de buitengewone VN-top over de agenda duurzame ontwikkelingsdoelstellingen voor de periode na 2015; steunt de oproepen van de VN-secretaris-generaal om te opteren voor een op de behoeften en rechten van mensen toegespitste aanpak om aan de armoede een einde te maken;
26. acht het van belang dat de toenemende en extreme ongelijkheid wordt aangepakt om de armoede in het algemeen te bestrijden en de sociale en economische rechten in het bijzonder te bevorderen door de toegang tot voedsel, water, onderwijs, gezondheidszorg en passende huisvesting te vergemakkelijken; benadrukt in deze context dat landroof een steeds groter probleem wordt, dat moet worden aangepakt;
27. is van mening dat corruptie, belastingontduiking, wanbeheer van openbare goederen en gebrek aan verantwoordingsplicht bijdragen tot de schending van de rechten van burgers, aangezien hierdoor niet de hoognodige investeringen kunnen worden gedaan in openbare diensten zoals onderwijs, basisgezondheidszorg en andere sociale infrastructuur, en aldus de spiraal van armoede in stand wordt gehouden; is van mening dat corruptie, belastingontduiking, wanbeheer van openbare goederen en gebrek aan verantwoordingsplicht bijdragen tot de schending van de rechten van burgers, aangezien hierdoor niet de hoognodige investeringen kunnen worden gedaan in openbare diensten zoals onderwijs, basisgezondheidszorg en andere sociale infrastructuur, en aldus de spiraal van armoede in stand wordt gehouden; benadrukt in dit verband dat er bijzondere aandacht moet worden besteed aan de bescherming van mensenrechtenactivisten die actief zijn op het vlak van economische, sociale en culturele rechten;
28. herhaalt zijn verzoek aan de EU en haar lidstaten om de instelling van een speciale VN-rapporteur voor financiële criminaliteit, corruptie en mensenrechten te steunen;
Bedrijfsleven en mensenrechten
29. is groot voorstander van de daadwerkelijke en alomvattende verspreiding en tenuitvoerlegging van de VN-richtsnoeren inzake bedrijfsleven en mensenrechten in en buiten de EU en onderstreept dat alle nodige beleids- en wetgevingsmaatregelen moeten worden genomen voor de aanpak van lacunes bij de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de VN-richtsnoeren, inclusief voor wat betreft toegang tot de rechter; is ingenomen met het initiatief voor een regeling tot oprichting van een systeem van zorgvuldigheidsverplichtingen in de toeleveringsketen met het oog op de verantwoorde winning van mineralen uit conflictgebieden; verzoekt alle belanghebbenden actief deel te nemen aan de 11e zitting van de werkgroep van de VN over de mensenrechtenproblematiek in het kader van transnationale ondernemingen en andere bedrijven, en steun te verlenen aan de inspanningen om hun beleid aan te passen aan de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen en aan de VN-richtsnoeren inzake bedrijven en mensenrechten; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om vóór eind 2015 verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de VN-richtsnoeren inzake bedrijven en mensenrechten door de EU-lidstaten;
30. verzoekt de Commissie en de EDEO om EU-delegaties over de hele wereld aan te sporen de dialoog aan te gaan met EU-bedrijven om de eerbiediging van de mensenrechten te bevorderen en ervoor te zorgen dat "bedrijfsleven en mensenrechten" wordt opgenomen in de lijst van focusthema's van de lokale oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het Europees instrument voor democratie en mensenrechten (EIDHR); vraagt dat de EU en haar lidstaten van bij het begin actief deelnemen aan de gesprekken binnen de open intergouvernementele werkgroep over de uitwerking, in het kader van het VN-systeem, van een wettelijk bindend internationaal instrument betreffende de bedrijfswereld en de mensenrechten;
Vrouwenrechten
31. verzoekt de EU actief deel te nemen aan de 59e zitting van de Commissie voor de positie van de vrouw, en weerstand te blijven bieden aan alle pogingen tot ondermijning van het VN-actieplatform van Peking, dat zal worden herzien ter gelegenheid van de 20e verjaardag van de Vierde Wereldvrouwenconferentie, onder meer voor wat betreft de toegang tot onderwijs en gezondheidszorg als fundamentele mensenrechten, en seksuele en reproductieve rechten;
32. laat zich kritisch uit over het feit dat ondanks de tot dusverre geboekte vooruitgang bij de totstandbrenging van gendergelijkheid en de versterking van de positie van de vrouw, in talrijke landen discriminerende wetgeving blijft bestaan, met name op he gebied van het gezin en eigendomsverwerving; merkt op dat vrouwen nog steeds in grote mate ondervertegenwoordigd zijn in besluitvormingsfuncties en dat geweld jegens vrouwen nog steeds veelvuldig voorkomt en toegang tot de rechter beperkt blijft, ondanks het aantal vrouwen dat dagelijks omkomt als gevolg van huiselijk geweld; toont zich uitermate bezorgd over het feit dat in sommige landen zelfs sprake is van achteruitgang, met name op het gebied van seksuele en reproductieve rechten;
33. veroordeelt krachtig het gebruik van seksueel geweld tegen vrouwen, waaronder misdrijven als massaverkrachting, seksuele slavernij, gedwongen prostitutie, genderspecifieke misdrijven zoals genitale verminking, mensenhandel, vroegtijdige en gedwongen huwelijken, eremoord en alle andere vormen van seksueel geweld, inclusief het gebruik van seksueel geweld tegen vrouwen als oorlogstactiek; verzoekt de EU en al haar lidstaten opnieuw om het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld te ondertekenen en te ratificeren;
34. herinnert tevens aan de toezegging van de EU om mensenrechten en genderaspecten te integreren in missies in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid, overeenkomstig de op dit punt cruciale Resoluties 1325 en 1820 van de VN-Veiligheidsraad betreffende vrouwen, vrede en veiligheid; herhaalt in dit verband zijn verzoek aan de EU en haar lidstaten om in het proces van de totstandbrenging van duurzame verzoening de systematische deelname van vrouwen als een essentieel onderdeel van vredesprocessen te ondersteunen en om te erkennen dat er genderperspectieven moeten worden aangebracht in conflictpreventie, vredeshandhaving, humanitaire hulpverlening, wederopbouw na conflicten en democratische overgangsprocessen;
Rechten van het kind
35. uit zijn bezorgdheid over het feit dat er weliswaar vooruitgang is geboekt sinds de aanneming van het Verdrag inzake de rechten van het kind in 1989, maar dat er nog minstens 58 miljoen kinderen, en met name meisjes, kinderen van arme gezinnen, kinderen met een handicap en kinderen in conflictgebieden, niet naar school gaan, veel kinderen nog steeds aan ziektes lijden die gemakkelijk voorkomen kunnen worden en andere kinderen nog steeds kinderarbeid verrichten;
36. roept alle staten op zich ertoe te verbinden de ergste vormen van kinderarbeid, zoals gedefinieerd in artikel 3 van IAO-verdrag nr. 182, uit te bannen, waaronder slavernij bij kinderen, kinderhandel, kinderprostitutie en gevaarlijk werk dat de fysieke en mentale gezondheid van het kind schaadt;
37. herinnert eraan dat het een van de primaire plichten van de staat is om alle kinderen onderwijs te bieden door voor meer mogelijkheden te zorgen, adequate instellingen op te richten en de structurele oorzaken van de grootste problemen in het algemeen basisonderwijs aan te pakken, waaronder het percentage vroegtijdige schoolverlaters, dat in het algemeen basisonderwijs een groot struikelblok blijft;
38. wenst dat voldoende EU-financiering wordt uitgetrokken voor demobilisatie- en reïntegratieprogramma's voor kinderen die betrokken zijn geweest bij gewapende conflicten en voor voormalige kindsoldaten; herhaalt zijn krachtige steun voor de campagne "Kinderen, geen soldaten"; is ingenomen met de jaarverslagen van de speciale vertegenwoordiger van de VN voor kinderen in gewapende conflicten en de speciale vertegenwoordiger van de VN voor geweld jegens kinderen alsook met het verslag van de speciale rapporteur voor kinderhandel, kinderprostitutie en kinderpornografie;
Rechten van LGBTI'ers
39. maakt zich ernstige zorgen over de recente toename van het aantal discriminerende wetten en praktijken en gewelddaden tegen personen op grond van hun seksuele gerichtheid en genderidentiteit; vindt dat de situatie van LGBTI'ers op de voet moet worden gevolgd, onder andere in Nigeria en Gambia, waar onlangs ingevoerde anti-LGBTI-wetten een bedreiging vormen voor het leven van seksuele minderheden; toont zich uitermate verontrust over "anti-propagandawetten" waarmee de vrijheid van meningsuiting en vergadering wordt ingeperkt, zoals die in Rusland en Litouwen al zijn uitgevoerd en nog in behandeling zijn bij het Kirgizische parlement; is ingenomen met de UNHRC-resolutie over de bestrijding van geweld en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid en genderidentiteit van 26 september 2014; vindt het betreurenswaardig dat de UNHRC op 26 juni 2014 een resolutie heeft aangenomen over de bescherming van het gezin waarmee mogelijk het beginsel van universele en ondeelbare mensenrechten wordt ondermijnd; bekrachtigt zijn steun aan de niet-aflatende werkzaamheden van het UNHRC om de vrije uitoefening van alle mensenrechten door LGBTI'ers te bevorderen en te beschermen, voornamelijk met behulp van verklaringen, verslagen en de "vrij & gelijk"-campagne; spoort de UNHCHR ertoe aan zijn strijd tegen discriminerende wetten en praktijken voort te zetten;
Klimaatverandering en mensenrechten
40. benadrukt dat de klimaatverandering grote gevolgen heeft voor kwetsbare groepen en personen, vooral in lage-inkomenslanden en in landen met een kust en laaggelegen eilandstaten die niet over de economische middelen beschikken om zich aan verregaande ecologische veranderingen aan te passen;
41. is ingenomen met het feit dat de UNHRC inziet dat ecologische veranderingen de bestaanszekerheid van bevolkingen in het gedrang brengen en de verwezenlijking van fundamentele, internationaal erkende mensenrechten in de weg staan; verzoekt de staten die partij zijn bij de UNHRC, met klem om op de komende conferentie over klimaatverandering van 2015 in Parijs dringende en ambitieuze matigings- en aanpassingsmaatregelen aan te nemen;
42. verzoekt de Commissie en de EDEO actief deel te nemen aan het debat over de term "klimaatvluchteling", met inbegrip van de mogelijke definitie ervan in het internationaal recht of in enige juridisch bindende internationale overeenkomst;
De strijd tegen straffeloosheid en het Internationaal Strafhof (ICC)
43. herhaalt zijn volledige steun voor de werkzaamheden van het ICC die erop gericht zijn een einde te maken aan de straffeloosheid ten aanzien van plegers van de ernstigste misdrijven die de internationale gemeenschap met zorg vervullen, en gerechtigheid te bieden aan slachtoffers van oorlogsmisdaden, misdrijven tegen de menselijkheid en genocide; blijft alert op pogingen om de legitimiteit of de onafhankelijkheid van het ICC te ondermijnen; dringt er bij de EU en haar lidstaten op aan om samen te werken met het Strafhof en het krachtige diplomatieke, politieke en financiële steun te bieden, ook in het kader van de VN; dringt er bij de EU, haar lidstaten en de speciale vertegenwoordigers van de EU op aan om het ICC, de handhaving van zijn besluiten en de strijd tegen straffeloosheid met betrekking tot misdrijven die onder het Statuut van Rome vallen, actief te steunen; verheugt zich over de recente ratificering van het Statuut van Rome door Palestina en vraagt de EU met klem om alle strafmaatregelen die tegen Palestina worden genomen omdat het van dit recht gebruikmaakt, te veroordelen;
Inheemse bevolkingsgroepen
44. roept de EDEO, de Commissie en de lidstaten op de herziening van het mandaat van het deskundigenmechanisme inzake de rechten van inheemse volkeren te steunen, in overeenstemming met het slotdocument van de Wereldconferentie over inheemse volkeren (Resolutie 69/2 van de Algemene Vergadering van de VN), met het oog op het toezicht op en de evaluatie en verbetering van de tenuitvoerlegging van de Verklaring inzake de rechten van inheemse volkeren; dringt er bij de lidstaten op aan te verzoeken dat alle houders van mandaten voor speciale VN-procedures bijzondere aandacht besteden aan problemen waarmee inheemse vrouwen en meisjes kampen, en hierover stelselmatig verslag uitbrengen aan de UNHRC; dringt er bij de EDEO en de lidstaten op aan de ontwikkeling van het op het hele bestel gerichte actieplan inzake inheemse volken actief te steunen, zoals de Algemene Vergadering van de VN in haar resolutie van september 2014 heeft verzocht, in het bijzonder wat betreft de organisatie van regelmatige raadplegingen van inheemse volken als onderdeel van dit proces;
Internationale cultuur- en sportevenementen en mensenrechten
45. verklaart dat autoritaire staten steeds vaker immense culturele of sportevenementen organiseren om hun internationale legitimiteit een zetje te geven, terwijl ze de kritiek vanuit hun eigen land steeds verder de mond snoeren; verzoekt de EU en haar lidstaten dit probleem aan de orde te stellen, onder andere bij de UNHRC, en met nationale sportfederaties, het bedrijfsleven en organisaties uit het maatschappelijk middenveld in discussie te gaan over de praktische details van hun deelname aan dergelijke evenementen, bijvoorbeeld de eerste Europese Spelen in Baku in 2015 en het door FIFA georganiseerde WK in Rusland in 2018;
Drones
46. herhaalt zijn oproep voor de ontwikkeling van het gemeenschappelijk standpunt van de EU inzake het gebruik van gewapende drones, waarin het grootste belang wordt gehecht aan de eerbiediging van de mensenrechten en het internationaal humanitair recht, en waarin kwesties zoals het rechtskader, evenredigheid, verantwoording en de bescherming van burgers en transparantie aan bod komen; dringt er nogmaals bij de EU op aan om een verbod uit te vaardigen op de ontwikkeling, de productie en het gebruik van volledig autonome wapens waarmee aanvallen zonder menselijke tussenkomst kunnen worden uitgevoerd; verzoekt de EU zich achter inspanningen op regionaal en internationaal niveau te scharen om de praktijk van buitengerechtelijke en gerichte executies te verwerpen en te verbieden, en juridische maatregelen te nemen als een persoon of entiteit in verband kan worden gebracht met een onrechtmatige, gerichte moord in het buitenland; staat erop dat mensenrechten worden opgenomen in alle dialogen met derde landen inzake terrrorismebestrijding;
Rechten van migranten
47. dringt erop aan dat de mensenrechten en het internationale recht in het volledige grensbeleid van de EU een centrale plaats innemen; vraagt de EU met klem krachtiger beleidsmaatregelen te ontwikkelen om kwesties in verband met migranten, vluchtelingen en asielzoekers aan te pakken op een manier die in overeenstemming is met de internationale mensenrechtenwetgeving, en vraagt dat de EU voor doeltreffende gemeenschappelijke normen voor opvangprocedures in de hele Unie zorgt, alsook voor meer samenwerking en een eerlijker verdeling van lasten over de lidstaten, onder meer wat betreft de opvang en hervestiging van vluchtelingen en de bijdrage tot zoek- en reddingsdiensten om migranten in noodsituaties op zee bij te staan;
Prioriteiten van de EU inzake landenspecifieke kwesties
Oekraïne
48. hoopt dat het op het akkoord van Minsk gebaseerde staakt-het-vuren zal standhouden; staat volledig achter de VN-missie voor toezicht op de mensenrechten en de speciale waarnemingsmissie van de OVSE in Oekraïne en vraagt dat deze laatste missie wordt versterkt; toont zich uiterst bezorgd over het lot van personen die als gevolg van het gewapende conflict in de zuidoostelijke gebieden binnenlands ontheemd zijn geworden; blijft bezorgd over de discriminatie en wijdverbreide mensenrechtenschendingen ten aanzien van de plaatselijke bevolking in de Krim en met name de Krim-Tataren; vraagt dat de EU-lidstaten hun steun verlenen aan alle mogelijke inspanningen op het niveau van de VN om straffeloosheid tegen te gaan en onpartijdige onderzoeken in te stellen naar de gewelddadige gebeurtenissen en mensenrechtenschendingen in het kader van het politieoptreden tegen de Maidan-betogers, de aanhechting van de Krim en het gewapende conflict in de zuidoostelijke gebieden;
Democratische Volksrepubliek Korea (DVK)
48. is ingenomen met de geplande verlenging van het mandaat van de speciale rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Democratische Volksrepubliek Korea (DVK); is eveneens ingenomen met de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN waarin de VN-Veiligheidsraad ertoe wordt aangespoord gepaste maatregelen te nemen om de verantwoordingsplicht te waarborgen, en onder meer te overwegen om de situatie in de DVK door te verwijzen naar het Internationaal Strafhof; vraagt dat de UNHRC zijn oproep met betrekking tot de verantwoordingsplicht herhaalt, ook in verband met personen die misdaden tegen de menselijkheid begaan of hebben begaan op basis van op het hoogste staatsniveau vastgestelde beleidsbepalingen; verheugt zich over de oprichting van een lokale structuur in de DVK om het toezicht op de situatie te vergroten en de verzameling van bewijsmateriaal in het kader van de verantwoordingsplicht te bevorderen, dringt erop aan dat alle landen met deze structuur samenwerken, en vraagt de UNHRC om meer aandacht te besteden aan de situatie in de DVK en een formeel panel in het leven te roepen waarin personen wier rechten geschonden zijn, in het kader van een volgende zitting van de UNHRC hun verhaal kunnen doen;
Iran
49. is ingenomen met de resolutie van de UNHRC van maart 2014 over de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran en met de verlenging van het mandaat van de speciale rapporteur van de VN, en roept Iran ertoe op de speciale rapporteur het land binnen te laten, wat een cruciaal teken zou zijn van Irans bereidheid om een dialoog over de mensenrechten aan te gaan; veroordeelt opnieuw de toepassing van de doodstraf en het grote aantal terechtstellingen in Iran; sluit zich aan bij de gezamenlijke verklaring van de houders van mandaten voor speciale VN-procedures van augustus 2014 waarin zij de golf van arrestaties en veroordelingen van vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld in Iran afkeuren; verzoekt de EU en de UNHRC de mensenrechtensituatie van nabij te blijven volgen en ervoor te zorgen dat mensenrechten in het kader van alle contacten met de Iraanse regering een essentiële prioriteit blijven;
Myanmar (Birma)
50. steunt het verslag van de speciale rapporteur van de VN tijdens de 69e zitting van de Algemene Vergadering van de VN over de mensenrechtensituatie in Myanmar, waarin hij erkent dat er al vorderingen zijn gemaakt maar erop wijst dat er nog altijd grote problemen zijn, in het bijzonder voor wat de situatie van de Rohingya-bevolking in de staat Rakhine betreft, die nog wordt verergerd doordat deze bevolking geen juridische status bezit en bijgevolg structureel wordt gediscrimineerd; betreurt de aanvallen op burgers in de staten Kachin en Shan, het gebruik van seksueel geweld door veiligheidstroepen tijdens gewapende conflicten, het bestaan van politieke gevangenen, de intimidatie van mensenrechtenactivisten, activisten en mediawerkers, buitengerechtelijke executies, de confiscatie van grond en de stemmingmakerij tegen religieuze en etnische minderheden (in het bijzonder de Rohingya-bevolking), stuk voor stuk ernstige mensenrechtenschendingen die niet worden aangepakt; betreurt dat de Birmaanse regering de aanbevelingen van de VN grotendeels heeft genegeerd en bovendien de onderhandelingen met het Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten (OHCHR) over de opening van een OHCHR-kantoor ter plaatse heeft geblokkeerd; vraagt de Birmaanse regering met klem om al deze problemen aan te pakken, de aanbevelingen van de VN uit te voeren en in te stemmen met de opening van een OHCHR-kantoor ter plaatse; vraagt de UNHRC om het mandaat van de speciale rapporteur uit hoofde van punt 4 te hernieuwen; is van mening dat de onderhandeling over een investeringsovereenkomst tussen de EU en Myanmar zorgvuldig moet worden afgewogen, aangezien het gevaar bestaat dat buitenlandse investeringen in het land tot een verergering van de mensenrechtenschendingen en een toename van het geweld en de discriminatie tegenover religieuze minderheden leiden;
Belarus
51. maakt zich ernstige zorgen over de aanhoudende mensenrechtenschendingen in Belarus; spreekt zijn afkeuring uit over de drie terechtstellingen die in 2014 hebben plaatsgevonden, de intimidatie van mensenrechtenactivisten, de vervolging van onafhankelijke journalisten, de censuur op alle internetcommunicatie en de restrictieve wetgeving betreffende niet-gouvernementele organisaties; vraagt dat het mandaat van de speciale rapporteur van de VN wordt vernieuwd en roept de regering ertoe op om de houders van mandaten voor speciale VN-procedures en de speciale rapporteur onbeperkt toegang tot het land te verlenen;
Bahrein
52. blijft bezorgd over de burgerlijke onenigheid in Bahrein en de situatie van mensenrechtenactivisten en politieke opposanten in het land; vraagt dat alle belanghebbenden in Bahrein een constructieve en inclusieve dialoog aangaan met als doel echte verzoening te bereiken en de eerbiediging van de mensenrechten van alle gemeenschappen in Bahrein te vrijwaren; eist de ogenblikkelijke en onvoorwaardelijke vrijlating van alle gewetensgevangenen, journalisten, mensenrechtenactivisten en vreedzame protesteerders, en steunt de gezamenlijke verklaring van houders van mandaten voor speciale VN-procedures van 4 februari 2015 betreffende de arrestatie van een belangrijke politieke opposant en de ontbinding van de manifestaties naar aanleiding van deze arrestatie; verzoekt de EU-lidstaten en de andere leden van de UNHRC om de mensenrechtensituatie in Bahrein van nabij te blijven volgen en hierbij met name te letten op de tenuitvoerlegging van de toezeggingen die Bahrein tijdens de universele periodieke toetsing heeft gedaan en van de aanbevelingen van de Bahreinse onafhankelijke onderzoekscommissie, die positief zijn onthaald door de koning van Bahrein;
53. betreurt het gebrek aan vooruitgang van de Bahreinse regering op het vlak van de samenwerking met het OHCHR en de "speciale procedures" van de UNHRC, en vraagt de EU-lidstaten zich voorbereiden om tijdens de zitting van maart van de UNHRC een resolutie goed te keuren waarin zij de volledige tenuitvoerlegging eisen van de verbintenissen die Bahrein tijdens de universele periodieke toetsing heeft gedaan en van de aanbevelingen, inclusief die betreffende mensenrechtenactivisten, van de Bahreinse onafhankelijke onderzoekscommissie, die het OHCHR verzocht heeft verslag uit te brengen over de mensenrechtensituatie ter plaatse en over de vooruitgang op het vlak van de samenwerking van Bahrein met de VN-mensenrechtenmechanismen;
Egypte
54. vraagt de lidstaten om er tijdens de komende zitting van de UNHRC gezamenlijk bij Egypte op aan te dringen al wie wegens de vreedzame uitoefening van zijn recht op vrije meningsuiting, vergadering en vereniging ogenblikkelijk en onvoorwaardelijk vrij te laten en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht te waarborgen; vraagt voorts dat de Egyptische regering wetgeving aanneemt die in overeenstemming is met de internationale normen, het in de Egyptische grondwet vastgelegde recht op vereniging alsook het recht om financiering te ontvangen en te verstrekken, waarborgt, de wet op protestdemonstraties van november 2013 intrekt en een nieuwe wet aanneemt die de vrijheid van vergadering vrijwaart; vraagt de regering met klem een gerechtelijk onderzoek te starten naar de identiteit van de opdrachtgevers en uitvoerders van buitengerechtelijke executies bij de onderdrukking van de overwegend vreedzame demonstraties die vanaf 3 juli 2013 hebben plaatsgevonden, waaronder de ontruiming van het Rabaa- en Nahda-plein op 14 augustus 2013, waarbij ten minste duizend demonstranten om het leven zijn gekomen;
55. dringt erop aan dat Egypte onafhankelijke, onpartijdige en efficiënte onderzoeken voert naar alle mensenrechtenschendingen sinds 2011, met inbegrip van seksuele gewelddaden, en ervoor zorgt dat de verantwoordelijken voor deze schendingen rekenschap moeten afleggen en dat de slachtoffers conform de internationale normen een passend rechtsherstel wordt geboden; eist dat de Egyptische autoriteiten zonder uitstel alle doodvonnissen, nieuwe processen laten plaatsvinden waarmee het recht op een eerlijk en correct proces wordt gegarandeerd, meteen een moratorium afkondigen op doodvonnissen en terechtstellingen, alle opgesloten journalisten en mediawerkers onverwijld vrijlaten en in overeenstemming met de internationale normen het recht op de vrijheid van toegang tot informatie en meningsuiting garanderen;
56. vraagt de Egyptische autoriteiten met klem om in te stemmen met het bezoek van de speciale rapporteur van de VN inzake geweld tegen vrouwen, waarvoor in theorie al toelating is verleend maar dat sinds begin 2014 wordt uitgesteld, en om een uitnodiging te doen toekomen aan alle relevante VN-mensenrechtenmechanismen, in het bijzonder de speciale rapporteur inzake de vrijheid van vergadering, de speciale rapporteur inzake foltering, de speciale rapporteur inzake de mensenrechten bij terrorismebestrijdingen de speciale rapporteur inzake de onafhankelijkheid van rechters en advocaten; vraagt de Egyptische autoriteiten ervoor te zorgen dat de binnenlandse wetgeving overeenstemt met de internationale mensenrechtennormen, wet nr. 136/2014 onverwijld in te trekken, een eind te maken aan militaire rechtszaken tegen burgers, alle door militaire rechtbanken uitgesproken vonnissen tegen burgers te annuleren en bevel te geven tot onmiddellijke nieuwe processen voor burgerlijke rechtbanken; vraagt dat de EU en haar lidstaten een duidelijke verklaring over deze onderwerpen afleggen;
De bezette Palestijnse gebieden/Israël
57. maakt zich ernstige zorgen over de humanitaire crisis die het gevolg is van het Israëlische legeroffensief "Operation Protective Edge" van juli 2014, en over de sinds het begin van de Israëlische bezetting in 1967 ongeziene omvang van volksverhuizingen en vernietiging; betreurt het feit dat de internationale inspanningen inzake humanitaire interventie en ontwikkeling in de Gazastrook nog altijd in grote mate worden gehinderd door de aanhoudende blokkade van de Gazastrook door de Israëlische regering; benadrukt dat heropbouw alleen mogelijk is indien de Israëlische blokkade van de Gazastrook volledig wordt opgeheven; vindt dat de blokkade neerkomt op een collectieve bestraffing van de hele Palestijnse burgerbevolking in de Gazastrook;
58. vraagt dat de EU en haar lidstaten in het kader van de UNHRC een publieke verklaring afleggen waarin zij openlijk uiting geven aan hun steun voor de VN-onderzoekscommissie en hun afkeuring van het gebrek aan samenwerking en toegang die de Israëlische autoriteiten aan de VN-onderzoekscommissie verlenen; beklemtoont dat vrede onmogelijk is zonder gerechtigheid en eerbiediging van de rechtsstaat en benadrukt dat er een eind moet komen aan de ingeburgerde en structurele straffeloosheid voor schendingen van het internationaal recht; verheugt zich over het feit dat de openbare aanklager van het Internationaal Strafhof (ICC) een vooronderzoek heeft ingesteld naar de situatie in Palestina; verzoekt de EU om volledige samenwerking met het Bureau van de openbare aanklager van het ICC; vraagt dat de EU nogmaals agendapunt 7 van de UNHRC onderschrijft, de aanhoudende schendingen van het internationaal recht en de gebrekkige uitvoering van het advies van het Internationaal Gerechtshof krachtig veroordeelt en zich uitspreekt voor de hernieuwing van het mandaat van de VN-onderzoekscommissie;
Saudi-Arabië
59. toont zich uiterst ongerust over de mensenrechtensituatie in Saudi-Arabië, dat momenteel lid is van de UNHRC; vraagt dat de EU en haar lidstaten de Saudische autoriteiten onder druk zetten om onafhankelijke pers en media toe te laten, de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vreedzame vergadering te waarborgen, alle mensenrechtenactivisten en andere gewetensgevangenen die louter wegens de uitoefening van hun recht op vrije meningsuiting zijn opgesloten en veroordeeld, onvoorwaardelijk vrij te laten, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten te ondertekenen en ratificeren, het Speciale Strafhof te ontbinden en een eind te maken aan openbare onthoofdingen, stenigingen en andere vormen van foltering;
Syrië
60. geeft uiting aan zijn grote ongerustheid over de dramatische omvang van schendingen van de mensenrechten en het internationale en humanitaire recht in Syrië, waaronder de grootschalige intimidatie en willekeurige arrestaties van mensenrechtenactivisten; vraagt om de vrijlating van Syrische vreedzame activisten die door de Syrische regering en gewapende groepen worden vastgehouden; vraagt dat de EU en haar lidstaten zich duidelijk uitspreken voor de verantwoordingsplicht en de hernieuwing van de VN-onderzoeksmissie;
Mali
61. is ingenomen met het werk van de onafhankelijke deskundige van de VN inzake de mensenrechtensituatie in Mali, en roept de UNHRC op zijn mandaat te verlengen; is ingenomen met de vooruitgang die de regering van Mali heeft geboekt bij het opnieuw instellen van de rechterlijke macht in bepaalde delen van het land en bij het onderzoek naar de foltering van en moord op 21 elitesoldaten in 2012, naast de oprichting van de Commissie voor waarheid, gerechtigheid en verzoening; blijft bezorgd over de verslechtering van de veiligheidssituatie en het aanhoudende inzetten en rekruteren van kindsoldaten, en roept de regering van Mali ertoe op te onderzoeken wie binnen alle strijdende partijen verantwoordelijk was voor oorlogsmisdagen tijdens het gewapende conflict in 2012-2013 en hen ter verantwoording te roepen, en ervoor te zorgen dat in eventuele toekomstige vredesovereenkomsten wordt opgeroepen tot verantwoordingsplicht, de versterking van de waarheidscommissie en de doorlichting van leden van de veiligheidstroepen;
Zuid-Sudan
62. dringt er bij de Afrikaanse Unie op aan het rapport van haar onderzoekscommissie naar de mensenrechtenschendingen die alle betrokken partijen in Zuid-Soedan hebben begaan, openbaar te maken, om er op die manier voor te zorgen dat vervolging van degenen die zich sinds het begin van het conflict aan dergelijke schendingen schuldig hebben gemaakt, dichterbij komt; dringt erop aan dat de UNHRC een resolutie aanneemt waarin wordt benadrukt dat eerlijke en geloofwaardige onderzoeken en vervolgingen van misdaden uit hoofde van het internationale recht essentieel zijn opdat Sudan de vicieuze cirkel van brutaal geweld en straffeloosheid kan doorbreken, vraagt hiertoe dat er wordt overwogen om een hybride rechtsmechanisme in te voeren, en verzoekt Zuid-Sudan voorts met klem zich aan te sluiten bij het Statuut van Rome en een mandaat te verstrekken voor een speciale rapporteur voor Zuid-Sudan om met de steun van de internationale gemeenschap eerlijke en geloofwaardige vervolgingen en veelomvattender maatregelen inzake de verantwoordingsplicht aan te moedigen;
Sri Lanka
63. neemt kennis van de toezeggingen van de onlangs gekozen regering van Sri Lanka en roept haar ertoe op tussen nu en de zitting van de UNHRC in september 2015 concrete stappen te zetten op het gebied van verantwoordingsplicht, onder meer met ernstig opgevatte onderzoeken en vervolgingen, en zo haar beloften betreffende het verbeteren van de mensenrechtensituatie in het land en het verhinderen van een terugval na te komen, en om haar volledige samenwerking te verlenen aan het Bureau van de UNHCHR en diens internationale onderzoek betreffende Sri Lanka;
Oezbekistan
64. vraagt de lidstaten met klem het voortouw te nemen en een UNHRC-resolutie uit hoofde van punt 4 in te dienen met betrekking tot de oprichting van een specifiek VN-mechanisme voor Oezbekistan ter waarborging van VN-toezicht, openbare rapportage en overleg binnen de UNHRC in de loop van 2015 – 10 jaar na de slachtpartij in Andijan – betreffende de rampzalige mensenrechtensituatie in Oezbekistan, dit in het licht van het aanslepende gebrek aan samenwerking van Oezbekistan met de VN-mensenrechtenmechanismen, de aanhoudende opsluiting van grote aantallen politieke opposanten en mensenrechtenactivisten, voortdurende beperkingen van de vrijheid van vereniging en meningsuiting en van de mediavrijheid, en het onafgebroken gebruik van dwang- en kinderarbeid;
Mexico
65. dringt er bij de Mexicaanse regering op aan voor vorderingen te zorgen in het onderzoek naar aanleiding van de verdwijning van 43 studenten in Iguala, Mexico, de verantwoordelijken voor dit misdrijf voor de rechter te brengen en de strijd tegen corruptie, straffeloosheid en georganiseerde misdaad op te voeren;
*
* *
66. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitter van de 69e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, de voorzitter van de VN-Mensenrechtenraad en de Hoge VN-commissaris voor de mensenrechten.