Zittingsdocument
4.3.2015 B8‑0233/2015
ONTWERPRESOLUTIE
naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie / hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid
ingediend overeenkomstig artikel 123, lid 2, van het Reglement
over de prioriteiten van de EU voor de VN-Mensenrechtenraad (UNHRC) in 2015
( 2015/2572(RSP) )
Charles Tannock
namens de ECR-Fractie
Resolutie van het Europees Parlement over de prioriteiten van de EU voor de VN-Mensenrechtenraad (UNHRC) in 2015
( 2015/2572(RSP) )
Het Europees Parlement,
– gezien de Universele Verklaring van de rechten van de mens en de mensenrechtenverdragen van de VN alsmede de facultatieve protocollen daarbij, waaronder het Verdrag inzake de rechten van het kind en het Verdrag en het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW),
– gezien resolutie 60/251 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, waarbij de VN-Mensenrechtenraad (UNHRC) is opgericht,
– gezien het Europees Verdrag voor de rechten van de mens,
– gezien het op 25 juni 2012 goedgekeurd strategisch kader en actieplan voor mensenrechten en democratie van de EU,
– gezien zijn eerdere resoluties over de UNHRC,
– gezien zijn eerdere resoluties over de schending van mensenrechten, inclusief zijn resoluties over dringende gevallen van mensenrechtenschendingen,
– gezien zijn jaarverslag over mensenrechten en democratie in de wereld in 2013 en het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie ter zake[1],
– gezien de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken van 9 februari 2015 over de prioriteiten van de EU in mensenrechtenfora van de VN,
– gezien de artikelen 2, 3, lid 5, 18, 21, 27 en 47 van het Verdrag betreffende de Europese Unie,
– gezien de komende 28e zitting van de UNHRC van 2 tot 27 maart 2015,
– gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement,
A. overwegende dat de eerbiediging en bevordering van de mensenrechten deel uitmaakt van het acquis van de Europese Unie en één van de belangrijkste doelstellingen is van het Europees buitenlands beleid;
B. overwegende dat iedere mens mensenrechten heeft, ongeacht zijn nationaliteit, ras, geslacht, etnische afkomst, godsdienst of enige andere status, en dat de eerbiediging van deze rechten verankerd is in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten en latere internationale verdragen, verklaringen en resoluties over de mensenrechten;
C. overwegende dat alle mensenrechten ondeelbaar, onderling verbonden en wederzijds afhankelijk zijn, en dat het ontnemen van een van deze rechten een rechtstreekse en negatieve impact heeft op de overige rechten;
D. overwegende dat het niet eerbiedigen van de mensenrechten en de rechtsstaat en het ontbreken van legitieme democratische participatie behoren tot de belangrijkste oorzaken van instabiliteit, falende staten, humanitaire crises en gewapende conflicten;
E. overwegende dat het optreden van de Unie in haar betrekkingen met derde landen gegrondvest is op artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dat het universele en ondeelbare karakter van mensenrechten en fundamentele vrijheden bekrachtigt, alsook de eerbiediging van de menselijke waardigheid, de beginselen van gelijkheid en solidariteit en de beginselen van het VN-Handvest en het internationaal recht;
F. overwegende dat alle staten verplicht zijn de grondrechten van hun volkeren te eerbiedigen en tot taak hebben concrete maatregelen te treffen om deze rechten op nationaal niveau te faciliteren, en op internationaal niveau samen te werken teneinde belemmeringen voor de verwezenlijking van mensenrechten op ieder gebied uit de weg te ruimen;
G. overwegende dat de reguliere zittingen van de UNHRC, de benoeming van speciale rapporteurs, het universeel periodiek toetsingsmechanisme en de "speciale procedures", die zich bezighouden met specifieke situaties in landen of thematische kwesties, bijdragen tot de bevordering en eerbiediging van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat;
H. overwegende dat sommige van de huidige leden van de UNHRC helaas te boek staan als behorend tot degenen die de mensenrechten het meest met voeten treden en een slechte reputatie hebben als het gaat om samenwerking in het kader van de speciale VN-procedures en naleving van hun verslagleggingsverplichtingen aan de organen van het VN-Mensenrechtenverdrag;
VN-Mensenrechtenraad (UNHRC)
1. neemt kennis van de agenda voor de 28e zitting van de UNHRC, die komt op een moment met talrijke conflicten, onder meer en met name in het nabuurschap van de EU; is in dit opzicht teleurgesteld over het ontbreken van elke verwijzing naar het door Rusland gesponsorde conflict in Oekraïne;
2. is verheugd over de prioriteiten van de EU voor de aanstaande 28e reguliere zitting van de UNHRC zoals geschetst in de conclusies van de Raad van 9 februari 2015; dringt er bij de EU op aan de onderwerpen die zijn opgenomen in de agenda op een onbevooroordeelde manier aan te pakken en alle VN-lidstaten aan te moedigen hetzelfde te doen;
3. spreekt zijn voldoening uit over de benoeming van ambassadeur Joachim Rücker tot voorzitter van de UNHRC voor 2015;
4. feliciteert Zeid Ra'ad Zeid Al-Hussein met zijn benoeming tot Hoge VN-Commissaris voor de mensenrechten (UNHCHR) en bevestigt opnieuw diens inspanningen en mandaat ten volle te steunen;
5. is ingenomen met het jaarverslag van de UNHCHR aan de Algemene Vergadering van de VN over de periode december 2013-november 2014, en steunt de onafhankelijkheid en integriteit van zijn Hoog Commissariaat ten volle; benadrukt dat deze onafhankelijkheid moet worden verdedigd, teneinde te waarborgen dat de Hoge Commissaris zijn taken op doeltreffende en neutrale wijze kan blijven uitvoeren;
6. herhaalt zijn engagement ter ondersteuning van een sterk multilateraal mensenrechtensysteem onder auspiciën van de VN, met inbegrip van de Derde Commissie van de Algemene Vergadering, de Mensenrechtenraad, het Bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten en soortgelijke gespecialiseerde VN-agentschappen, alsook de speciale procedures van de VN;
7. is van mening dat de aanhoudende intimidatie en detentie van mensenrechtenactivisten en oppositieleden door een aantal leden van de UNHRC de geloofwaardigheid van de Mensenrechtenraad aantast; herhaalt zijn standpunt dat de leden van de UNHRC moeten worden gekozen uit landen die de mensenrechten, rechtsstaat en democratie eerbiedigen en die hebben toegezegd permanente uitnodigingen toe te kennen voor alle speciale procedures; verzoekt om de invoering van prestatiecriteria betreffende de mensenrechten, die zouden worden toegepast op elk land dat wordt verkozen als lid van de UNHRC; verzoekt de lidstaten om transparante, open en competitieve procedures voor de verkiezing van UNHRC-leden aan te moedigen;
8. bekrachtigt zijn steun voor het mechanisme van universele periodieke toetsing (UPR) en zijn waardering voor de waardevolle resultaten hiervan, en roept de VN-leden op zich actief voor te bereiden op de toetsing, onder meer door het maatschappelijk middenveld hierbij te betrekken, zich tijdens de UPR-zitting in de interactieve dialoog te mengen, de UPR-aanbevelingen op te volgen en concrete maatregelen te treffen om nog beter aan hun mensenrechtenverplichtingen te voldoen;
9. roept de EU en haar lidstaten op om de UPR-aanbevelingen in alle beleidsdialogen tussen de EU en de desbetreffende landen te laten meewegen teneinde naar wegen te zoeken om landen te helpen bij het toepassen van de aanbevelingen;
10. bekrachtigt zijn steun aan de speciale procedures en de onafhankelijke status van de mandaathouders, bedoeld om hen in staat te stellen hun taak volledig neutraal uit te voeren, en roept alle staten op hun medewerking aan deze procedures te verlenen;
11. is bezorgd over het feit dat de ruimte voor interactie tussen het maatschappelijk middenveld en de UNHRC voortdurend verder krimpt en dat ngo's tijdens de zittingen van de UNHRC minder gelegenheid krijgen om het woord te voeren; dringt er bij de EU en de UNHRC op aan te waarborgen dat vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld een zo ruim mogelijke bijdrage kunnen leveren aan de 28e vergadering van de UNHRC, alsmede aan het proces van de universele periodieke toetsing en andere mensenrechtenmechanismen van de VN, zonder dat de betrokken organisaties bij hun terugkeer naar eigen land hoeven te vrezen voor represailles;
12. waarschuwt ervoor dat het voortdurend uitbreiden van de lijst van mensenrechten en het opnemen van ideologisch of politiek controversiële kwesties onbedoelde gevolgen kan hebben en er uiteindelijk toe kan leiden dat het idee van de universaliteit en de ondeelbaarheid van de mensenrechten niet langer algemeen ondersteund wordt;
Burgerrechten en politieke rechten
13. herhaalt dat de vrijheid van meningsuiting niet alleen de hoeksteen vormt van elke vrije en democratische maatschappij, maar ook een grondrecht van elk individu is; veroordeelt ten strengste de moord in januari 2015 in Frankrijk op twaalf personen, waaronder striptekenaars van de krant Charlie Hebdo, en op vier mensen in een joodse supermarkt, alsmede de moord op een filmregisseur en een bewaker van een synagoge in Kopenhagen, door terroristen die het gemunt hebben op de vrijheid van meningsuiting en de godsdienstvrijheid;
14. veroordeelt het misbruik van religie door extremistische en jihadistische groeperingen in alle landen en vooral in Syrië, Irak, Libië, Myanmar, Nigeria en Centraal Afrika, onder gebruikmaking van gewapende aanvallen, bommen, zelfmoordacties, ontvoering en andere gewelddaden; is van mening dat de strijd tegen terrorisme gericht moet zijn op de dieperliggende oorzaken, zoals sociale uitsluiting, politieke marginalisering en extreme ongelijkheid; dringt aan op meer inspanningen voor de bescherming van de rechten van personen die tot religieuze minderheden behoren;
15. spreekt zijn bezorgdheid uit over alle beperkingen van de vrijheid van vergadering en vereniging, waaronder het verbieden van organisaties van het maatschappelijk middenveld, agressief gebruik van wetgeving inzake smaad en andere restrictieve wetgeving, excessieve regels inzake registratie en verslaglegging en overdreven restrictieve regels inzake buitenlandse financiering, en herhaalt dat de vrijheid van vereniging en vreedzame vergadering fundamentele elementen van de mensenrechten zijn;
16. roept alle regeringen op de werkzaamheden van organisaties van het maatschappelijk middenveld en mensenrechtenactivisten te faciliteren en hen in staat te stellen zonder angst, repressie of intimidatie hun werk te doen en met de Mensenrechtenraad samen te werken in het kader van het UPR-mechanisme, alsmede te waarborgen dat landen verantwoording moeten afleggen voor represailles tegen mensenrechtenactivisten, met name als represailles een fatale afloop hebben, zoals in het geval van de dood in maart 2014 van de Chinese mensenrechtenactivist Cao Shunli, die geprobeerd had aan boord te gaan van een vliegtuig om de zitting van de Mensenrechtenraad in Genève in september 2013 bij te wonen;
17. herinnert aan het belang van de strijd tegen foltering en andere vormen van mishandeling en het feit dat de EU zich ertoe heeft verplicht deze kwestie tot prioriteit te verheffen, ook wat betreft kinderen, en het werk van de speciaal VN-rapporteur te faciliteren; verzoekt de EDEO, de Commissie en de lidstaten blijk te geven van hun engagement om foltering uit te bannen en slachtoffers te ondersteunen;
18. steunt het meest recente verslag en de conclusies van de speciale UNHRC-rapporteur voor hedendaagse vormen van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante intolerantie; roept de EU en de lidstaten op de aanbevelingen van de rapporteur op te nemen in hun beleid ter bestrijding van de verspreiding van rassenhaat, etnische haat en vreemdelingenhaat en het aanzetten tot geweld op internet en via de sociale media, door passende maatregelen te nemen en daarbij de andere grondrechten ten volle te eerbiedigen;
19. wijst erop dat het klimaat waarin de vrijheid van meningsuiting wordt uitgeoefend in de hele wereld veranderingen heeft ondergaan ten gevolge van de snelle ontwikkeling van informatie- en communicatietechnologieën, en dat dit enerzijds aanzienlijke voordelen heeft opgeleverd, maar anderzijds ook reden geeft tot zorg; is in dit verband verheugd over het feit dat de Raad in mei 2014 de EU-richtsnoeren voor de vrijheid van meningsuiting online en offline heeft goedgekeurd, en veroordeelt alle beperkingen van digitale communicatie, waaronder alle maatregelen die zich richten tegen het maatschappelijk middenveld; herhaalt dat het nodig is bijzondere aandacht te besteden aan de rechten van journalisten en bloggers;
Sociale en economische rechten
20. wijst erop dat de VN-ontwikkelingsagenda na de millenniumdoelstellingen tot doel heeft armoede uit te roeien tegen 2030 door middel van een holistische aanpak van economische, sociale en milieukwesties; is ingenomen met het syntheseverslag van de secretaris-generaal van de VN in de aanloop naar de buitengewone VN-top over de agenda duurzame ontwikkelingsdoelstellingen voor de periode na 2015; steunt de oproepen van de secretaris-generaal om te opteren voor een op de behoeften en rechten van mensen toegespitste aanpak om een einde te maken aan armoede;
21. vindt het belangrijk de extreme ongelijkheid aan te pakken om de armoede in het algemeen te bestrijden en in het bijzonder om de toegang tot voedsel, water, onderwijs, gezondheidszorg en passende huisvesting te vergemakkelijken; benadrukt in deze context dat landroof een steeds groter probleem wordt dat dient te worden aangepakt;
22. is van mening dat corruptie, belastingontduiking, wanbeheer van openbare goederen en een gebrek aan verantwoordingsplicht bijdragen tot de schending van de rechten van burgers, aangezien hierdoor niet de hoognodige investeringen kunnen worden gedaan in openbare diensten, waardoor de spiraal van armoede in stand wordt gehouden; herinnert eraan dat regeringen er krachtens het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten toe verplicht zijn de rechten van hun burgers te eerbiedigen door voldoende middelen beschikbaar te stellen; benadrukt in dit verband dat bijzondere aandacht dient te worden besteed aan de bescherming van mensenrechtenactivisten die actief zijn op het vlak van economische, sociale en culturele rechten;
23. herhaalt zijn verzoek aan de EU en haar lidstaten om de instelling van een speciale VN-rapporteur voor financiële criminaliteit, corruptie en mensenrechten te steunen;
Bedrijfsleven en mensenrechten
24. steunt de verspreiding en tenuitvoerlegging van de VN-richtsnoeren inzake bedrijven en mensenrechten binnen de EU en daarbuiten; verzoekt alle belanghebbenden actief deel te nemen aan de 11e zitting van de werkgroep van de VN over de mensenrechtenproblematiek in het kader van transnationale ondernemingen en andere bedrijven en steun te verlenen aan de inspanningen om hun beleid aan te passen aan de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen en de VN-richtsnoeren inzake bedrijven en mensenrechten; herhaalt zijn verzoek aan de Commissie om vóór eind 2015 verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van de VN-richtsnoeren inzake bedrijven en mensenrechten door de EU-lidstaten;
25. spoort de EU-delegaties over de hele wereld aan de dialoog aan te gaan met EU-bedrijven om de eerbiediging van de mensenrechten te bevorderen en ervoor te zorgen dat "bedrijfsleven en mensenrechten" wordt opgenomen in de lijst van focusthema's van de lokale oproepen tot het indienen van voorstellen voor het Europees instrument voor democratie en mensenrechten;
26. is van oordeel dat het bedrijfsleven en de mensenrechten elkaar onderling kunnen versterken door te zorgen voor nieuwe zakelijke mogelijkheden in de regio's waar duurzame en verantwoorde investeringen het meest nodig zijn en door bij te dragen tot de algemene eerbiediging van mensenrechten in de ontwikkelingslanden;
Vrouwenrechten
27. merkt op dat vrouwen, ondanks de tot dusver geboekte vooruitgang bij het bereiken van gelijkheid van mannen en vrouwen en de versterking van de positie van vrouwen, nog steeds het slachtoffer zijn van seksueel geweld en massale verkrachtingen in gebieden met gewapende conflicten, en dat het aantal vrouwen dat dagelijks sterft als gevolg van huiselijk geweld ronduit afschuwelijk is; verzoekt alle regeringen concrete stappen te ondernemen om alle vormen van geweld tegen vrouwen te bestrijden, en herhaalt zijn oproep aan de EU-lidstaten om het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld te ratificeren;
28. benadrukt dat genitale verminking van vrouwen en vorm van foltering is; beklemtoont dat de EU met derde landen moet blijven samenwerken om de genitale verminking van vrouwen uit te bannen; herinnert de lidstaten die de genitale verminking van vrouwen in hun nationale wetgeving strafbaar hebben gesteld eraan dat zij deze wetgeving moeten handhaven wanneer wordt vastgesteld dat hun burgers er het slachtoffer van geworden zijn;
29. is ingenomen met het feit dat het Internationaal Strafhof gendergerelateerd geweld – met inbegrip van verkrachting, aanranding en seksuele vernedering – heeft aangemerkt als een vorm van foltering, en heeft aanbevolen dat dergelijke misdrijven als oorlogsmisdaden worden beschouwd;
Rechten van het kind
30. uit zijn bezorgdheid over het feit dat er weliswaar vooruitgang is geboekt sinds de aanneming van het Verdrag inzake de rechten van het kind in 1989, maar dat er nog minstens 58 miljoen kinderen, en met name meisjes, kinderen van arme gezinnen, kinderen met een handicap en kinderen in conflictgebieden, niet naar school gaan, veel kinderen nog steeds aan ziektes lijden die gemakkelijk voorkomen kunnen worden en andere kinderen nog steeds kinderarbeid verrichten;
31. roept alle staten op zich ertoe te verbinden de ergste vormen van kinderarbeid, zoals gedefinieerd in artikel 3 van IAO-verdrag nr. 182, uit te bannen, waaronder kinderslavernij, kinderhandel, kinderprostitutie en gevaarlijk werk dat de lichamelijke en geestelijke gezondheid van het kind schaadt;
32. herinnert eraan dat het een van de voornaamste verplichtingen van elke staat is om onderwijs aan te bieden aan alle kinderen door passende instellingen te creëren en door de structurele oorzaken van de belemmeringen voor universeel basisonderwijs aan te pakken;
33. wenst dat voldoende EU-financiering wordt uitgetrokken voor demobilisatie- en re‑itegratieprogramma's voor bij gewapende conflicten betrokken kinderen en voormalige kindsoldaten; herhaalt zijn krachtige steun voor de campagne "Kinderen, geen soldaten", zoals aangegeven tijdens de hoorzitting over hetzelfde thema die werd gehouden in de Subcommissie mensenrechten op 3 december 2014; is ingenomen met de jaarverslagen van de speciale vertegenwoordiger van de VN voor kinderen in gewapende conflicten en de speciale vertegenwoordiger van de VN voor geweld jegens kinderen alsook met het verslag van de speciale rapporteur voor kinderhandel, kinderprostitutie en kinderpornografie;
De strijd tegen straffeloosheid en het Internationaal Strafhof (ICC)
34. herhaalt zijn volledige steun voor de werkzaamheden van het ICC die erop gericht zijn een einde te maken aan de straffeloosheid ten aanzien van plegers van de ernstigste misdrijven die de internationale gemeenschap met zorg vervullen, en gerechtigheid te bieden aan slachtoffers van oorlogsmisdaden, misdrijven tegen de menselijkheid en genocide; blijft alert voor pogingen om de legitimiteit of de onafhankelijkheid van het ICC te ondermijnen; spoort de EU en haar lidstaten aan om samen te werken met het Hof en het sterke diplomatieke, politieke en financiële steun te bieden, waaronder in de VN; dringt er bij de EU, haar lidstaten en de speciale vertegenwoordigers van de EU op aan om het ICC, de handhaving van zijn besluiten en de strijd tegen straffeloosheid met betrekking tot misdrijven die onder het Statuut van Rome vallen, actief te steunen;
Inheemse bevolkingsgroepen
35. roept de EDEO, de Commissie en de lidstaten op de herziening van het mandaat van het deskundigenmechanisme inzake de rechten van inheemse volkeren te steunen, in overeenstemming met het slotdocument van de Wereldconferentie over inheemse volkeren (Resolutie 69/2 van de Algemene Vergadering van de VN), met het oog op het toezicht op en de evaluatie en verbetering van de tenuitvoerlegging van de Verklaring inzake de rechten van inheemse volkeren; verzoekt de lidstaten erop aan te dringen dat alle houders van mandaten voor speciale VN-procedures bijzondere aandacht besteden aan problemen waarmee inheemse vrouwen en meisjes kampen, en hierover stelselmatig verslag uitbrengen aan de UNHRC; dringt er bij de EDEO en de lidstaten op aan de ontwikkeling van het op het hele bestel gerichte actieplan inzake inheemse volkeren actief te steunen, overeenkomstig het verzoek van de Algemene Vergadering van de VN in haar resolutie van september 2014, in het bijzonder voor wat betreft de organisatie van regelmatige raadplegingen van inheemse volkeren als onderdeel van dit proces;
Internationale cultuur- en sportevenementen en mensenrechten
36. spreekt zijn afkeuring uit over de steeds vaker voorkomende praktijk dat autoritaire staten immense culturele of sportevenementen organiseren om hun internationale legitimiteit kracht bij te zetten, terwijl ze de kritiek in eigen land steeds verder de mond snoeren; verzoekt de EU en haar lidstaten dit probleem ook bij de UNHRC aan de orde te stellen, en met nationale sportfederaties, het bedrijfsleven en organisaties uit het maatschappelijk middenveld in discussie te gaan over de praktische aspecten van hun deelname aan zulke evenementen, zoals de eerste editie van de Europese Spelen in Baku in 2015 en het door FIFA georganiseerde WK in Rusland in 2018;
Mainstreaming van mensenrechten in de EU
37. verzoekt de EU de universaliteit en ondeelbaarheid van de mensenrechten te bevorderen in overeenstemming met artikel 21 van het Verdrag van Lissabon en de algemene bepalingen betreffende het externe optreden van de Unie;
38. roept de EU, de lidstaten, de Commissie en de EDEO op mensenrechten op te nemen in hun externe beleidsgebieden;
Prioriteiten van de EU inzake landenspecifieke kwesties
Oekraïne
39. is uitermate bezorgd over de situatie in de zuidoostelijke afgescheiden regio's; veroordeelt de schendingen van de mensenrechten die op grote schaal worden begaan in het conflict alsook de gevolgen voor de mensenrechten van de recente gevechten; staat volledig achter de VN-missie voor toezicht op de mensenrechten en de speciale waarnemingsmissie van de OVSE in Oekraïne; blijft bezorgd over de discriminatie en wijdverbreide mensenrechtenschendingen ten aanzien van de plaatselijke bevolking in de Krim en met name de Krim-Tataren; vraagt dat de lidstaten hun steun verlenen aan alle mogelijke inspanningen op het niveau van de VN om straffeloosheid tegen te gaan en onpartijdige onderzoeken in te stellen naar de gewelddadige gebeurtenissen en mensenrechtenschendingen in het kader van de betogingen in Maidan, de illegale aanhechting van de Krim en het door Rusland gesponsorde conflict in de zuidoostelijke gebieden;
Irak en Syrië
40. blijft uitermate bezorgd over de gewelddadige conflicten in Irak en Syrië; veroordeelt op ondubbelzinnige wijze de door Bashar al-Assad en door ISIS/Da'esh begane oorlogsmisdaden alsook de oorlogsmisdaden van andere groepen die betrokken zijn bij het conflict; veroordeelt bovendien de pogingen van ISIS/Da'esh om hun extremistische ideologie en geweld te exporteren naar andere landen in de regio en daarbuiten; dringt er bij alle VN-lidstaten op aan het geweld in duidelijke bewoordingen te veroordelen en met name de rechten van minderheden te verdedigen; is van mening dat, om het lijden en de massale uittocht van christenen en andere inheemse volken in de regio te doen stoppen, een duidelijke en ondubbelzinnige verklaring nodig is van de regionale politieke en religieuze leiders waarmee hun voortgezette aanwezigheid wordt ondersteund, alsook hun volledige en gelijke rechten als burgers van hun landen;
Democratische Volksrepubliek Korea (DVK)
41. is ingenomen met de geplande verlenging van het mandaat van de speciale rapporteur voor de mensenrechtensituatie in de Democratische Volksrepubliek Korea (DVK); is eveneens ingenomen met de resolutie van de Algemene Vergadering van de VN waarin de VN-Veiligheidsraad ertoe wordt aangespoord gepaste maatregelen te nemen om de verantwoordingsplicht te waarborgen, onder meer door te overwegen om de situatie in de DVK door te verwijzen naar het Internationaal Strafhof;
Iran
42. is ingenomen met de resolutie van de UNHRC van maart 2014 over de mensenrechtensituatie in de Islamitische Republiek Iran en met de verlenging van het mandaat van de speciale VN-rapporteur en roept Iran ertoe op de speciale rapporteur het land binnen te laten, hetgeen een cruciaal teken zou zijn van Irans bereidheid om een dialoog over de mensenrechten aan te gaan; bevestigt andermaal zijn veroordeling van het gebruik van de doodstraf in Iran, onder meer voor minderjarigen, die vaak wordt uitgevoerd na een gerechtelijke procedure die de internationaal aanvaarde minimumnormen inzake een eerlijk proces niet eerbiedigt; blijft verontrust over het hoge aantal executies; sluit zich aan bij de gezamenlijke verklaring van de houders van mandaten voor speciale VN-procedures van augustus 2014 waarin zij de golf van arrestaties en veroordelingen van vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld in Iran afkeuren; verzoekt de EU en de UNHRC de mensenrechtensituatie van nabij te blijven volgen en ervoor te zorgen dat mensenrechten in het kader van alle contacten met de Iraanse regering een essentiële prioriteit blijven;
Myanmar/Birma
43. steunt het verslag van de speciale rapporteur van de VN voor de 69e zitting van de Algemene Vergadering van de VN over de mensenrechtensituatie in Myanmar, waarin wordt onderkend dat er vorderingen zijn gemaakt maar er eveneens op wordt gewezen dat er op bepaalde terreinen nog altijd grote problemen bestaan; vraagt de regering mensenrechten op te nemen in het institutionele en rechtskader van het land en in alle beleidsdomeinen, en de vrijheid van meningsuiting en vergadering te eerbiedigen opdat de burgers hun standpunten over het beleid van de regering vrijuit kenbaar kunnen maken, zonder bevreesd te zijn, geïntimideerd te worden of lastig te worden gevallen;
Belarus
44. maakt zich ernstige zorgen over de aanhoudende mensenrechtenschendingen in Belarus, met inbegrip van de intimidatie van mensenrechtenactivisten, de vervolging van onafhankelijke journalisten, de censuur op alle internetcommunicatie en de restrictieve wetgeving inzake ngo's; pleit voor de verlenging van het mandaat van de speciale rapporteur van de VN, en roept de regering van Belarus ertoe op om de houders van mandaten voor speciale VN-procedures en de speciale rapporteur onbeperkt toegang tot het land te verlenen;
Mali
45. is ingenomen met het werk van de onafhankelijke deskundige van de VN inzake de mensenrechtensituatie in Mali, en roept de UNHRC op zijn mandaat te verlengen; is ingenomen met de vooruitgang die de regering van Mali heeft geboekt bij het opnieuw instellen van de rechterlijke macht in bepaalde delen van het land en bij het onderzoek naar de foltering van en moord op 21 elitesoldaten in 2012, alsmede met de oprichting van de Commissie voor waarheid, gerechtigheid en verzoening; blijft bezorgd over de nieuwe verslechtering van de veiligheidssituatie en het aanhoudende inzetten en rekruteren van kindsoldaten; roept de regering van Mali op te onderzoeken wie binnen alle strijdende partijen verantwoordelijk was voor oorlogsmisdagen tijdens het gewapende conflict in 2012-2013 en hen ter verantwoording te roepen, en ervoor te zorgen dat in eventuele toekomstige vredesovereenkomsten wordt opgeroepen tot verantwoordingsplicht, de versterking van de waarheidscommissie en de doorlichting van leden van de veiligheidstroepen;
Zuid-Sudan
46. dringt er bij de Afrikaanse Unie op aan het rapport van haar onderzoekscommissie naar de mensenrechtenschendingen en gevallen van misbruik die door de verschillende partijen in Zuid-Soedan zijn begaan openbaar te maken, om er op die manier voor te zorgen dat vervolging van degenen die zich sinds de start van het conflict aan deze schendingen schuldig hebben gemaakt, dichterbij komt;
***
47. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de speciale vertegenwoordiger van de EU voor de mensenrechten, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de voorzitter van de 69e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, de voorzitter van de VN-Mensenrechtenraad en de Hoge VN-commissaris voor de mensenrechten.