Parlament Europejski,

–       uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 czerwca 1987 r. w sprawie politycznego rozwiązania kwestii ormiańskiej

Dz.U. C 190 z 20.7.1987, s. 119.

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 kwietnia 2009 r. w sprawie świadomości europejskiej i totalitaryzmu

Dz.U. C 137 E z 27.5.2010, s. 25.

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że jednym z głównych motywów integracji europejskiej jest dążenie do zapobiegania powtórzeniu się wojen i zbrodni przeciwko ludzkości w Europie;

B.     mając na uwadze, że Parlament Europejski uznał w swojej rezolucji z dnia 18 czerwca 1987 r., iż tragiczne wydarzenia, które miały miejsce w latach 1915–1917 na terytorium Imperium Osmańskiego, i których ofiarą byli Ormianie, stanowią zbrodnię ludobójstwa w rozumieniu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa;

C.     mając na uwadze, że Parlament Europejski podkreślił w swojej rezolucji z dnia 2 kwietnia 2009 r. wagę pielęgnowania pamięci o przeszłości, gdyż bez prawdy i upamiętnienia nie jest możliwe pojednanie;

D.     mając na uwadze, że ludobójstwo to wywarło głęboki długotrwały wpływ na społeczności uchodźców, zwłaszcza w Unii Europejskiej;

E.     mając na uwadze, że ludobójstwo Ormian nabiera jeszcze większego znaczenia w kontekście obchodów setnej rocznicy I wojny światowej;

1.      przyłącza się – w duchu europejskiego braterstwa, solidarności i sprawiedliwości – do upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian;

2.      zachęca do przyłączenia się do upamiętnienia tych wydarzeń również społeczeństwo obywatelskie, urzędników, stowarzyszenia i media;

3.      wzywa Komisję i Radę do udziału w obchodach tej setnej rocznicy wraz z Parlamentem;

4.      składa podziękowania wszystkim tym, którzy w duchu otwartości i solidarności przyczynili się do uznania i upamiętnienia ludobójstwa Ormian, oraz zachęca ich do dalszego działania w tym kierunku;

5.      proponuje ustanowienie europejskiego dnia pamięci o ludobójstwie, aby wciąż na nowo przypominać o prawie wszystkich ludów i narodów na świecie do pokoju i godności;

6.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich UE, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka.