Dokument z posiedzenia

 

13.4.2015                                                                                                                B8‑0346/2015

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian

( 2015/2590(RSP) )

Takis Hadjigeorgiou, Neoklis Sylikiotis, Barbara Spinelli, Curzio Maltese, Patrick Le Hyaric, Younous Omarjee, Fabio De Masi, Josu Juaristi Abaunz, Miloslav Ransdorf, Kostas Chrysogonos, Kostadinka Kuneva, Lidia Senra Rodríguez, Martina Michels

w imieniu grupy GUE/NGL

 

B8‑0346/2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian

( 2015/2590(RSP) )

Parlament Europejski,

–       uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ z dnia 10 grudnia 1948 r.,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z dnia 16 grudnia 1966 r.,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 czerwca 1987 r. w sprawie politycznego rozwiązania kwestii ormiańskiej[1], w której uznano ludobójstwo Ormian,

–       uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 kwietnia 1998 r., w której upamiętniono „pierwsze ludobójstwo XX wieku” oraz „zbrodnię przeciw ludzkości” popełnioną przeciwko narodowi ormiańskiemu,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2013 oraz polityki UE w tym zakresie[2], a w szczególności jej ust.77,

–       uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z dnia 9 grudnia 1948 r.,

–       uwzględniając Konwencję ONZ o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości z dnia 26 listopada 1968 r.,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2000 r. w sprawie postępów Turcji na drodze do przystąpienia[3],

–       uwzględniając swoją rezolucję z 28 września 2005 r. w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją[4],

–       uwzględniając rezolucje i oświadczenia organów ustawodawczych i rządów wielu państw członkowskich UE oraz innych państw,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że w 2015 r. przypada setna rocznica ludobójstwa Ormian popełnionego w Imperium Osmańskim w następstwie decyzji o unicestwieniu Ormian, w wyniku której śmierć poniosło 1,5 miliona osób;

B.     mając na uwadze, że ta zbrodnia ludobójstwa, obejmująca wywłaszczenia, masakry, czystki etniczne i niszczenie dziedzictwa ormiańskiego, wywarła również głęboki długotrwały wpływ na społeczności uchodźców, zwłaszcza na kontynencie europejskim;

C.     mając na uwadze, że Parlament Europejski w rezolucji z dnia 18 czerwca 1987 r. uznał, iż tragiczne wydarzenia w latach 1915–1917, które dotknęły Ormian mieszkających na terytorium Imperium Osmańskiego, stanowią ludobójstwo w rozumieniu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 9 grudnia 1948 r.;

D.     mając na uwadze, że do dzisiaj rząd turecki odmawia uznania ludobójstwa z 1915 r., a czyniąc tak, odmawia rozliczenia się z częścią historii kraju i tym samym nie wyciąga wniosków z własnej przeszłości;

E.     mając na uwadze, że w ostatnich latach w Turcji między innymi działacze, dziennikarze i pisarze opowiadali się za uznaniem przez Turcję ludobójstwa Ormian; mając na uwadze, że zgodnie z konstytucją turecką jest to nadal uznawane za akt podlegający karze; mając na uwadze, że niektórzy, jak dziennikarz Hrant Dink, zapłacili za potępienie ludobójstwa własnym życiem;

F.     mając na uwadze, że ONZ uznała ludobójstwo Ormian w 1985 r., a liczne państwa i parlamenty, w tym państwa członkowskie UE, również to uczyniły;

G.     mając na uwadze, że uznanie przez rząd turecki ludobójstwa Ormian przyczyniłoby się do złagodzenia napięć i poprawy stosunków dwustronnych między Turcją i Armenią;

1.      uczestniczy w obchodach setnej rocznicy ludobójstwa Ormian i oddaje hołd pamięci 1,5 milionowi niewinnych cywili, którzy zginęli;

2.      wzywa parlamenty i rządy państw członkowskich UE oraz społeczeństwo obywatelskie, by przyłączyły się do upamiętnienia tej setnej rocznicy; wskazuje, że udział w obchodach przyczyniłby się do przełamania zmowy milczenia narzuconego przez Turcję w sprawie tego ludobójstwa, a także w sprawie traktowania w tym kraju ludności kurdyjskiej, trwającej okupacji Cypru oraz podsycania kryzysu w Syrii i zaangażowania w ten konflikt;

3.      wzywa Turcję, by wykorzystała setną rocznicę do uznania ludobójstwa Ormian popełnionego przez Imperium Osmańskie i rozliczyła się z tą częścią swojej historii, gdyż tylko prawda umożliwi krajowi –bez tego obciążenia – rzeczywistą demokratyzację i postęp, a także rozwój dobrosąsiedzkich stosunków z Armenią;

4.      wzywa władze Turcji, by otworzyły wszystkie archiwa, co pozwoli historykom, naukowcom i badaczom rzucić światło na te tragiczne wydarzenia i rozpocząć rzeczywiście jawną dyskusję na wszystkich szczeblach z myślą o przezwyciężeniu polityki milczenia i o uznaniu tego ludobójstwa;

5.      zachęca rządy i parlamenty, by oddały cześć pamięci ofiar i uznały, że ludobójstwo Ormian stanowi ciemną kartę w historii cywilizacji światowej;

6.      uważa, że aby uniknąć powtórki z historii, należy jej nauczać – także tej o ludobójstwie Ormian – w jej prawdziwym świetle;

7.      proponuje ustanowienie dnia pamięci o ludobójstwie Ormian;

8.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, prezydentowi i parlamentowi Armenii oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Turcji.

[1] Dz.U. C 190 z 20.7.1987, s. 119.
[2] Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0076
[3] Dz.U. C 223 z 8.8.2001, s. 182.
[4] Dz.U. C 227 E z 21.9.2006, s. 163.