Dokument z posiedzenia

 

27.4.2015                                                                                                                B8‑0367/2015

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczeń Rady Europejskiej i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie niedawnych tragedii migrantów próbujących przepłynąć przez Morze Śródziemne

( 2015/2660(RSP) )

Monika Hohlmeier, Roberta Metsola, Elissavet Vozemberg, Elmar Brok, Michèle Alliot-Marie, Rachida Dati, Davor Ivo Stier, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Barbara Matera, Alessandra Mussolini, Ivo Belet, Daniel Buda, Cristian Dan Preda, Arnaud Danjean, Elisabetta Gardini, Lara Comi, Dubravka Šuica, Fernando Ruas, Massimiliano Salini, Lorenzo Cesa, Emil Radev, Ivana Maletić, Andrej Plenković

w imieniu grupy PPE

 

B8‑0367/2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie niedawnych tragedii migrantów próbujących przepłynąć przez Morze Śródziemne

( 2015/2660(RSP) )

Parlament Europejski,

–       uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–       uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając konwencję genewską z 1951 r. oraz dodatkowe protokoły do niej,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przepływów migracyjnych w regionie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy[1],

–       uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 22 maja 2014 r. na temat wdrażania komunikatu w sprawie prac grupy zadaniowej ds. Morza Śródziemnego,

–       uwzględniając debatę w sprawie sytuacji w basenie Morza Śródziemnego i konieczności całościowego podejścia UE do kwestii migracji, która odbyła się w Parlamencie w dniu 25 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie sytuacji w regionie Morza Śródziemnego oraz potrzeby opracowania całościowego podejścia UE do migracji[2],

_       uwzględniając dziesięciopunktowy plan działania w sprawie migracji przyjęty na wspólnym posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych i Rady do Spraw Wewnętrznych w dniu 20 kwietnia 2015 r.,

_       uwzględniając konkluzje specjalnego szczytu Rady UE w dniu 22 kwietnia 2015 r. poświęconego kryzysowi związanemu z uchodźcami w regionie Morza Śródziemnego,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (MOM) od początku tego roku, włącznie z niedawnymi tragediami, na Morzu Śródziemnym zginęło ponad 1500 osób, a także mając na uwadze, że świadczy to po raz kolejny o tym, że UE i państwa członkowskie powinny zrobić wszystko, co w ich mocy, aby ratować ludzi w sytuacji zagrożenia życia na morzu;

B.     mając na uwadze, że nawet 700 migrantów zaginęło i istnieją obawy, że utonęli wieczorem w sobotę 18 kwietnia, po tym jak drewniana łódź rybacka, na której byli stłoczeni, wywróciła się niedaleko wybrzeży Libii, kiedy portugalski statek handlowy spieszył im z pomocą; mając na uwadze, że według doniesień jeden z ocalałych poinformował władze włoskie, iż na pokładzie mogło być nawet 950 osób;

C.     mając na uwadze, że wcześniej w tym miesiącu wydarzyła się podobna tragedia, w której według doniesień około 400 migrantów straciło życie na morzu, gdy drewniana łódź rybacka przewożąca około 550 osób wywróciła się; mając na uwadze, że według relacji ocalałych łódź się wywróciła, kiedy ludzie zaczęli się przemieszczać, widząc zbliżający się statek ratowniczy; mając na uwadze, że szacuje się, iż jedną trzecią pasażerów stanowiły kobiety i dzieci, które w chwili katastrofy znajdowały się w ładowni;

D.     mając na uwadze, że włoskie siły morskie, straż przybrzeżna, marynarka wojenna i kilka statków handlowych prowadziły nieustające operacje ratunkowe na Morzu Śródziemnym, niosąc pomoc migrantom w sytuacji zagrożenia życia, a przez sześć dni, od piątku 10 kwietnia do czwartku 16 kwietnia 2015 r. uratowały ok. 10 000 migrantów; mając na uwadze, że według szacunków MOM łączna liczba migrantów, którzy dotarli do wybrzeży Włoch od 1 stycznia do poniedziałku 20 kwietnia 2015 r., wyniosła 23 918 osób;

E.     mając na uwadze, że w Grecji, która jest jednym z południowych państw będących wrotami do Europy dla nielegalnych migrantów i osób ubiegających się o azyl z Afryki i Azji, łączna liczba imigrantów uratowanych na Morzu Egejskim przez grecką straż przybrzeżną w pierwszym kwartale 2015 r. wyniosła 10 445; mając ponadto na uwadze, że według władz greckich tylko w sobotę i niedzielę 18 i 19 kwietnia tamtejsza straż przybrzeżna uratowała 1047 migrantów w sytuacji zagrożenia życia;

F.     mając na uwadze, że do pełnej realizacji koordynowanej przez Frontex wspólnej operacji „Tryton” przystąpiono w dniu 1 listopada 2014 r.;

G.     mając na uwadze, że od rozpoczęcia wspólnej operacji „Tryton” w listopadzie 2014 r. na wodach Morza Śródziemnego uratowano ponad 24 400 nielegalnych migrantów podążających tzw. centralnym szlakiem, w tym blisko 7 860 osób przy udziale środków współfinansowanych przez Frontex;

H.     mając na uwadze, że według MOM wśród przybywających migrantów najwięcej jest osób z Afryki Subsaharyjskiej, Erytrei, Somalii i Syrii, a większość z nich to osoby, które uratowano na wodach międzynarodowych;

I.      mając na uwadze, że migranci potwierdzają, iż przemytnicy przerzucali ich do tzw. domów łącznikowych, gdzie musieli czekać nawet do miesiąca; mając na uwadze, że według MOM osoby te, będąc w rękach przemytników, regularnie doświadczały przemocy i nękania;

J.      mając na uwadze, że przemytnicy i handlarze ludźmi wykorzystują nielegalną migrację, a także mając na uwadze, że takie siatki przestępcze narażają życie migrantów na niebezpieczeństwo dla własnego zysku finansowego, są odpowiedzialne za śmierć tysięcy ludzi i stanowią poważne wyzwanie dla UE i państw członkowskich;

K.     mając na uwadze, że sieci przemytnicze działają z terytoriów państw trzecich, gdzie panuje całkowita bezkarność, i czerpią z przestępczej działalności zyski szacowane na 20 mld EUR rocznie;

L.     mając na uwadze, że urzędnicy agencji Frontex i zespoły ratowników donoszą, iż dwukrotnie w tym roku uzbrojeni przemytnicy wykazali bezwzględność i ujawnili przestępcze zamiary, a mianowicie w czasie trwania operacji ratunkowych na centralnych wodach Morza Śródziemnego oddali kilka strzałów, aby odzyskać puste statki, po tym jak podróżujący nimi migranci zostali uratowani ok. 60 mil od Libii;

M.    mając na uwadze, że według Europolu zorganizowane grupy przestępcze, które aktywnie ułatwiają transport nielegalnych migrantów przez Morze Śródziemne, mają powiązania z przemytem osób, narkotykami, bronią palną i terroryzmem;

N.     mając na uwadze, że w dniu 17 marca 2015 r. Europol utworzył wspólny zespół operacyjny „Mare” w celu zwalczania zorganizowanych grup przestępczych, które pomagają migrantom w przeprawie statkiem przez Morze Śródziemne do UE;

O.     mając na uwadze, że niestabilna sytuacji w Libii stanowi idealne środowisko dla rozkwitu działalności przestępczej nielegalnych handlarzy i przemytników;

P.     mając na uwadze, że gwałtowna ekspansja IS i Daisz na sąsiadujących obszarach ogarniętych konfliktem ostatecznie doprowadzi do masowego napływu migrantów i przepływów przesiedleńców;

1.      wyraża ubolewanie z powodu powtarzających się śmiertelnych wypadków na Morzu Śródziemnym; nalega, by Unia Europejska i państwa członkowskie uczyniły wszystko, co w ich mocy, aby zapobiegać dalszym śmiertelnym wypadkom na morzu; wzywa UE i państwa członkowskie do przeznaczenia niezbędnych zasobów, aby zagwarantować skuteczne wypełnianie zobowiązań w zakresie poszukiwania i ratowania, a tym samym odpowiednie finansowanie działań w tym zakresie i zapewnianie wystarczających zasobów ludzkich do ich realizacji, w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, przy koordynacji Fronteksu;

2.      powtarza, że UE powinna sprawiedliwiej dzielić się odpowiedzialnością i wykazać się większą solidarnością wobec państw członkowskich, do których napływa najwięcej uchodźców i osób ubiegających się o azyl zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i w ujęciu proporcjonalnym; wzywa państwa członkowskie do ujednolicenia warunków prawnych i finansowych oraz warunków przyjmowania;

3.      uznaje, że konieczne jest natychmiastowe wzmocnienie unijnej polityki w zakresie granic oraz zwiększenie bezpieczeństwa, jak również poprawa funkcjonowania Fronteksu i Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO); wzywa państwa członkowskie, aby nadal okazywały solidarność i zaangażowanie poprzez zwiększenie wkładów finansowych do budżetów i na rzecz operacji tych agencji; zobowiązuje się zapewnić tym agencjom w budżecie UE i odnośnych funduszach zasoby (ludzkie i sprzętowe), których potrzebują do wypełniania obowiązków;

4.      wzywa państwa członkowskie do dalszego rozważenia opcji przeprowadzenia wojskowej operacji morskiej UE–ONZ u wybrzeży Libii, aby powstrzymać handel ludźmi, rozbić sieci przemytnicze i ratować życie ludzkie; jest zdania, że operacja ta powinna również umożliwić regularne przechwytywanie i niszczenie wszystkich statków wykorzystywanych przez przemytników;

5.      przypomina, że państwa członkowskie powinny zastosować surowe sankcje karne za handel ludźmi i przemyt ludzi zarówno do UE, jak i na jej terytorium, a także wobec osób lub grup wykorzystujących migrantów znajdujących się w niekorzystnej sytuacji w UE;

6.      wzywa państwa członkowskie do ścisłej współpracy z Europolem, Fronteksem, EASO i Eurojustem, aby rozprawić się z handlarzami ludźmi i rozbić sieci przestępcze przemytników oraz wykryć i wyśledzić ich sposoby finansowania; podkreśla, że współpraca z państwami trzecimi, zwłaszcza sąsiadującymi z Libią, jest niezbędna, jeśli takie sieci przestępcze mają zostać skutecznie rozbite;

7.      z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez Europol wspólnego zespołu operacyjnego „Mare” w celu zwalczania zorganizowanych grup przestępczych i sieci przemytniczych, które wykorzystują niekorzystną sytuację migrantów;

8.      wzywa Komisję do dostosowania istniejącego systemu azylowego poprzez ustanowienie, na podstawie szczegółowych kryteriów, wiążącego kontyngentu rozdziału osób ubiegających się o azyl pomiędzy państwa członkowskie w sytuacji, gdy określony próg zostanie przekroczony w danym państwie członkowskim;

9.      ponownie wyraża poparcie dla wszystkich starań pod kierownictwem ONZ i wysiłków dyplomatycznych na rzecz przywrócenia władzy rządowej w Libii oraz swoje zaangażowanie na rzecz nasilenia działań mających na celu zaradzenie konfliktowi i niestabilnej sytuacji w Libii i Syrii, które są przyczynami migracji;

10.    apeluje o ściślejszą koordynację polityki UE i państw członkowskich w dziedzinie eliminacji przyczyn migracji; podkreśla, że potrzebne jest całościowe podejście UE, które wzmocni spójność jej polityki wewnętrznej i zewnętrznej, a zwłaszcza wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, polityki rozwojowej i migracyjnej; wzywa UE do zacieśnienia współpracy z krajami partnerskimi na Bliskim Wschodzie i w Afryce, aby propagować demokrację, podstawowe prawa i wolności, bezpieczeństwo i dobrobyt;

11.    podkreśla, że należy wyeliminować przyczyny przemocy i niewystarczającego stopnia rozwoju w krajach pochodzenia migrantów, aby powstrzymać napływ uchodźców i osób migrujących z przyczyn ekonomicznych; wskazuje w związku z tym, że priorytetami wszystkich rządów w krajach pochodzenia powinny być: znaczne wzmocnienie struktur zarządzania dzięki budowie skutecznych i otwartych instytucji publicznych, zaprowadzenie państwa prawa i zwalczanie korupcji na wszystkich szczeblach oraz propagowanie praw człowieka i dalszej demokratyzacji; zdecydowanie aprobuje fakt, że jako kluczowe dziedziny unijnej pomocy rozwojowej w krajach pochodzenia wybrano pokój, bezpieczeństwo i stabilność regionalną;

12.    podkreśla konieczność przedefiniowania, w stosownych przypadkach, ram współpracy UE z państwami trzecimi, w tym z państwami Afryki Subsaharyjskiej, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, w dziedzinie egzekwowania prawa; podkreśla konieczność przestrzegania przez państwa trzecie prawa międzynarodowego, jeżeli chodzi o ratowanie życia na morzu, a także zapewnienia ochrony uchodźców i poszanowania praw podstawowych;

13.    wzywa Komisję do informowania mieszkańców państw trzecich, zwłaszcza państw regionu Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej, o tym, że sieci nielegalnego przerzutu migrantów są niebezpieczne i groźne;

14.    podkreśla, że współpraca z Turcją musi stanowić priorytet w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej, handlu ludźmi i ich przemytu;

15.    wzywa państwa członkowskie do rozważenia możliwości usprawnienia procedury rozpatrywania wniosków, we współpracy z bezpiecznymi państwami trzecimi będącymi państwami tranzytu i pochodzenia, oraz możliwości zorganizowania powrotu osób, które nie spełniają warunków uzyskania azylu i ochrony w UE, dzięki czemu zapewni się najlepsze wykorzystanie zasobów na rzecz osób, które faktycznie wymagają ochrony; podkreśla, że konieczne jest wspieranie polityki dobrowolnego powrotu, przy równoczesnym zagwarantowaniu ochrony praw wszystkich migrantów oraz zapewnieniu bezpiecznego i legalnego dostępu do systemu azylowego UE;

16.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

[1] Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0448
[2] Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0105