Dokument z posiedzenia

 

27.4.2015                                                                                                                B8‑0370/2015

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie sytuacji w Nigerii

( 2015/2520(RSP) )

Kashetu Kyenge, Ana Gomes, Victor Boștinaru, Norbert Neuser, Elena Valenciano, Maria Arena, Alessia Maria Mosca, Linda McAvan, David Martin, Michela Giuffrida, Eider Gardiazabal Rubial, Andrea Cozzolino, Nicola Caputo, Carlos Zorrinho, Marlene Mizzi, Doru-Claudian Frunzulică, Eric Andrieu, Nicola Danti, Afzal Khan, Viorica Dăncilă, Victor Negrescu, Liisa Jaakonsaari, Arne Lietz, Vincent Peillon, Zigmantas Balčytis, Elly Schlein, Neena Gill, Miriam Dalli, Goffredo Maria Bettini, Enrique Guerrero Salom, Demetris Papadakis, Luigi Morgano, Sorin Moisă, Andi Cristea, Siôn Simon

w imieniu grupy S&D

 

B8‑0370/2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nigerii

( 2015/2520(RSP) )

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nigerii, a w szczególności ostatnią debatę plenarną poświęconą tej kwestii w dniu 14 stycznia 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini, w tym oświadczenia z dni 8 i 19 stycznia, 31 marca oraz 14 i 15 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady z dnia 9 lutego 2015 r.,

–       uwzględniając piąty dialog na szczeblu ministerialnym pomiędzy Nigerią i UE, który odbył się w Abudży w dniu 27 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając wstępne konkluzje UE i misji obserwacji wyborów PE,

–       uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych Ban Ki-moona,

–       uwzględniając oświadczenia wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka dotyczące możliwości oskarżenia członków Boko Haram o zbrodnie wojenne,

–       uwzględniając deklarację ONZ z 1981 r. w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na wyznanie lub przekonania,

–       uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r. ratyfikowaną przez Nigerię w dniu 22 czerwca 1983 r.,

–       uwzględniając Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966 r. ratyfikowany przez Nigerię w dniu 29 października 1993 r.,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że Nigeria jest najbardziej zaludnionym, zróżnicowanym etnicznie krajem Afryki, charakteryzującym się rozłamami regionalnymi i religijnymi oraz podziałem między północą a południem w postaci poważnych różnic gospodarczych i społecznych,

B.     mając na uwadze, że Nigeria jest największą gospodarką na kontynencie afrykańskim i znaczącym partnerem handlowym UE; mając jednak na uwadze, że pomimo ogromnych zasobów Nigeria jest jednym z krajów o największych nierównościach społecznych na świecie;

C.     mając na uwadze, że w wyniku ataków Boko Haram na Bagę oraz 16 pobliskich miasteczek i wsi między 3 a 8 stycznia 2015 r. zniszczeniu uległo blisko 3700 obiektów, co widać na zdjęciach satelitarnych, a tysiące osób poniosło śmierć;

D.     mając na uwadze, że Boko Haram zajęło i okupuje szereg miast w północno-wschodniej Nigerii oraz wciąż przymusowo rekrutuje ludność cywilną do swych szeregów, w tym wiele dzieci;

E.     mając na uwadze, że w kwietniu 2014 r. ponad 270 dziewcząt zostało uprowadzonych ze szkoły publicznej w Chibok (w stanie Borno); mając na uwadze, że większość z nich nadal jest zaginiona; mając na uwadze, że od tego czasu Boko Haram uprowadziło setki dalszych osób;

F.     mając na uwadze, że według szacunków Narodów Zjednoczonych w stanach Borno, Yobe i Adamawa z powodu przemocy doszło do przesiedlenia 1,5 mln osób, a ponad trzy miliony zostało dotkniętych rebelią;

G.     mając na uwadze, że ponad 300 000 Nigeryjczyków uciekło przed przemocą do północno-zachodniego Kamerunu i południowo-zachodniego Nigru; mając na uwadze, że setki Nigeryjczyków ryzykują życie na szlakach migracyjnych do UE w nadziei na poprawę ekonomicznych, socjalnych i związanych z bezpieczeństwem warunków życia;

H.     mając na uwadze rosnącą liczbę ataków, w tym z wykorzystaniem dzieci do zamachów samobójczych, oraz fakt, że ataki są dokonywane na rozległym terytorium, w tym w sąsiednich krajach – w Czadzie i Kamerunie;

I.      mając na uwadze, że pierwsza reakcja władz nigeryjskich była skrajnie niewystarczająca i wywołała poczucie nieufności obywateli do instytucji;

J.      mając na uwadze, że skutki powstania Boko Haram w krajach ościennych wskazują na potrzebę ściślejszej współpracy regionalnej i reagowania;

K.     mając na uwadze, że Nigeria odgrywa kluczową rolę w polityce regionalnej i afrykańskiej oraz jest siłą napędową integracji regionalnej poprzez Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS);

L.     mając na uwadze, że przychody z ropy naftowej stale się zmniejszają, a kryzys gospodarczy jest nieuchronny;

M.    mając na uwadze, że edukacja, prawa kobiet, sprawiedliwość społeczna i sprawiedliwy podział dochodów państwa w społeczeństwie oraz walka z korupcją mają kluczowe znaczenie dla zwalczania fundamentalizmu, przemocy i nietolerancji;

N.     mając na uwadze, że terroryzm stanowi zagrożenie na skalę światową, ale wysiłki światowej społeczności podejmowane przeciwko Boko Haram w Nigerii zależały w pewnym stopniu od pełnej wiarygodności, rozliczalności i przejrzystości wyborów;

O.     mając na uwadze, że Nigeria jest jeszcze młodą i kruchą demokracją, która stanęła w obliczu skrajnej przemocy w wyniku wyborów w 2011 r. i zarzutów fałszowania głosów;

P.     mając na uwadze, że niezależna państwowa komisja wyborcza (INEC) przełożyła wybory z dni 14 i 28 lutego 2015 r. na 28 marca i 11 kwietnia 2015 r., aby umożliwić rządowi rozpoczęcie działań wojskowych przeciwko Boko Haram, a w marcu 2015 r. uruchomiono reakcję na szczeblu regionalnym przy udziale Czadu, Nigru i Kamerunu, co pozwoliło na ograniczenie obecności Boko Haram;

Q.     mając na uwadze, że kampania wyborcza odbywała się w napiętych warunkach, a we wszystkich częściach kraju, w szczególności na południu i południowym zachodzie, zgłaszano przypadki przemocy związanej z wyborami, ataków Boko Haram mających zniechęcić wyborców, łamania przepisów kampanii i przekupywania wyborców;

R.     mając na uwadze, że lokalni i międzynarodowi obserwatorzy odnotowali słabości systemowe, dotyczące zwłaszcza zbierania głosów, nadużywania władzy i stosowania przemocy; mając jednak na uwadze, że nie zaobserwowano żadnej systematycznej manipulacji;

S.     mając na uwadze, że UE wysłała na zaproszenie rządu długoterminową misję obserwacji wyborów, która obejmowała delegację Parlamentu Europejskiego;

T.     mając na uwadze, że w dniu 31 marca 2015 r. zwycięzcą wyborów prezydenckich ogłoszono generała Muhammadu Buhariego, kandydata opozycyjnej partii All Progressive Congress (APC), zaś urzędujący prezydent pokojowo uznał swoją porażkę;

U.     mając na uwadze, że wybrano mniej kobiet niż w 2011 r., który to rok już charakteryzował się tendencją negatywną;

1.      zdecydowanie potępia nieustanne i coraz bardziej niepokojące akty przemocy w Nigerii, w wyniku których tysiące osób poniosło śmierć lub zostało rannych, a setki tysięcy osób wysiedlono;

2.      potępia masakry niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci oraz stoi ramię w ramię z narodem nigeryjskim w jego determinacji do zwalczania wszelkich form terroryzmu w swym kraju;

3.      zwraca się do nowo wybranego prezydenta, aby dotrzymał obietnic z kampanii i przeznaczył wszystkie środki na położenie kresu przemocy Boko Haram, przywrócenie stabilności i bezpieczeństwa w całym kraju oraz walkę z podstawowymi przyczynami terroryzmu, a w szczególności aby podjął bardziej zdecydowane działania w zakresie zwalczania wewnętrznej korupcji, złego zarządzania i niewydajności instytucji publicznych i armii, które spowodowały niemożność poradzenia sobie z plagą Boko Haram na północy kraju, a także do przyjęcia we współpracy z krajami ościennymi środków, które pozwolą pozbawić Boko Haram źródeł nielegalnych dochodów, szczególnie pochodzących z przemytu i handlu ludźmi;

4.      wzywa również nowe władze Nigerii do przyjęcia planu działania w sprawie rozwoju społecznego i gospodarczego północnych i południowych stanów, tak aby zająć się kwestiami ubóstwa i nierówności, promowania sprawiedliwego podziału dochodów z ropy naftowej, w kontekście decentralizacji, które napędzają spiralę przemocy; wzywa UE, aby do promowania tych działań wykorzystała wszystkie swoje narzędzia, w tym możliwość odwołania się do instrumentu na rzecz pokoju w Afryce oraz narzędzi zarządzania kryzysowego UE;

5.      z zadowoleniem przyjmuje determinację wyrażoną na szczycie regionalnym w Niamey w dniach 20 i 21 stycznia 2015 r. przez 13 uczestniczących w nim krajów, a zwłaszcza zobowiązanie się Czadu do zbrojnej walki wspólnie z Kamerunem, Nigrem i Nigerią z zagrożeniem terrorystycznym ze strony Boko Haram; zachęca do wzmocnienia tej regionalnej odpowiedzi, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych narzędzi; podkreśla, że bez takiej współpracy przemoc prawdopodobnie nadal będzie się utrzymywać, co może zagrozić pokojowi i stabilizacji w całym regionie; wskazuje w związku z tym na przysięgę wierności Boko Haram wobec Daiszu i konieczność utrudnienia wszelkiej dalszej koordynacji lub współpracy między tymi dwiema organizacjami terrorystycznymi oraz ekspansji tego zagrożenia;

6.      wzywa wspólnotę międzynarodową do większych wysiłków na rzecz wsparcia rządu Nigerii w walce z Boko Haram, a zwłaszcza w zagwarantowaniu uwolnienia ponad 200 dziewcząt uprowadzonych przez Boko Haram ze szkoły rządowej w Chibok w stanie Borno w kwietniu 2014 r., oraz w zajęciu się podstawowymi przyczynami terroryzmu, ponieważ tylko globalna reakcja może położyć trwały kres przemocy i fundamentalizmowi;

7.      apeluje też do społeczności międzynarodowej o pomoc dla nigeryjskich uchodźców w krajach ościennych i wzywa państwa członkowskie UE, by niezwłocznie utworzyły wiarygodny i kompleksowy europejski system zarządzania szlakami migracyjnymi z Afryki Subsaharyjskiej na Bliski Wschód i do Afryki Północnej, zaoferowały trwałe rozwiązania krajom pochodzenia, takim jak Nigeria, i położyły kres ludzkim tragediom, które mają miejsce na tych trasach;

8.      wzywa Unię Europejską i jej państwa członkowskie do wywiązania się ze swych zobowiązań dotyczących zapewnienia Nigerii i jej ludności kompleksowego wsparcia politycznego, humanitarnego i w zakresie rozwoju w odniesieniu do rozwiązania problemu zagrożenia ze strony Boko Haram, a także zapewnienia rozwoju tego kraju; wzywa również UE do zbadania finansowania Boko Haram i zajęcia się przejrzystością handlu wszystkimi zasobami naturalnymi, w tym ropą naftową, w celu uniknięcia zaostrzania konfliktów przez nasze własne przedsiębiorstwa;

9.      uważa, że rząd Nigerii ma prawo i obowiązek bronić swych obywateli przed terroryzmem, podkreśla jednak, że takie działania muszą być prowadzone w poszanowaniu praw człowieka i rządów prawa;

10.    apeluje o przeprowadzenie drobiazgowego śledztwa w sprawie zarzutów dotyczących łamania praw człowieka, w tym pozasądowych egzekucji, tortur, arbitralnych aresztowań i wymuszeń, a także uważa, że tego rodzaju działania nie mogą być uzasadniane jako sposób na zwalczanie zagrożenia, jakie stanowi Boko Haram lub inne organizacje terrorystyczne;

11.    z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej i wzywa Unię Afrykańską do jak najszybszego podjęcia wspólnie ze wszystkimi zaangażowanymi krajami konkretnych działań na rzecz koordynacji walki z grupami terrorystycznymi w regionie Sahelu;

12.    gratuluje przywódcy opozycji Muhammadu Buhariemu zwycięstwa w wyborach prezydenckich, a prezydentowi Jonathanowi – godnego pochwały uznania porażki, co stworzyło pokojowe warunki wokół wyborów; przyjmuje z zadowoleniem stałe zaangażowanie wszystkich partii politycznych i kandydatów w pokojowe wybory i apeluje do nich, aby nadal akceptowali wyniki bez uciekania się do przemocy;

13.    gratuluje ludności Nigerii entuzjazmu dla demokracji i mobilizacji w trakcie całego procesu wyborczego oraz zwraca się do władz Nigerii o wzmocnienie dobrych rządów oraz promowanie bardziej odpowiedzialnych instytucji demokratycznych;

14.    z zadowoleniem przyjmuje determinację INEC w zakresie prowadzenia wystarczająco wiarygodnego, przejrzystego i sprawiedliwego procesu wyborczego pomimo wewnętrznych i zewnętrznych ograniczeń i wywieranych nacisków;

15.    zachęca ofiary do kierowania skarg za pośrednictwem oficjalnych mechanizmów rozwiązywania sporów i zwraca się do władz Nigerii, aby na każdą z nich reagowały pełnym i wiarygodnym dochodzeniem i rekompensatą w granicach prawa; wzywa UE do wspierania rozwoju takich mechanizmów;

16.    wzywa rząd Nigerii do propagowania udziału kobiet w życiu publicznym i politycznym;

17.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Nigerii, przedstawicielom ECOWAS oraz Unii Afrykańskiej.