Dokument z posiedzenia

 

27.4.2015                                                                                                                B8‑0374/2015

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie sytuacji w Nigerii

( 2015/2520(RSP) )

Santiago Fisas Ayxelà, Davor Ivo Stier, Cristian Dan Preda, Francesc Gambús, Joachim Zeller, Michael Gahler, Maurice Ponga, Fernando Ruas, Tokia Saïfi, Bogdan Brunon Wenta, Daniel Caspary, Elisabetta Gardini, Dubravka Šuica, Claude Rolin, Philippe Juvin, József Nagy, Arnaud Danjean, Lara Comi, Roberta Metsola

w imieniu grupy PPE

 

B8‑0374/2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nigerii

( 2015/2520(RSP) )

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nigerii, a w szczególności ostatnią debatę plenarną na ten temat, przeprowadzoną w środę 14 stycznia 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini, w tym oświadczenia z dni 8 i 19 stycznia, 31 marca oraz 14 i 15 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady z dnia 9 lutego 2015 r.,

–       uwzględniając piąty dialog na szczeblu ministerialnym pomiędzy Nigerią i UE, który odbył się w Abudży w dniu 27 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając wstępne wnioski misji obserwacji wyborów z ramienia UE i PE,

–       uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych Ban Ki-moona,

–       uwzględniając oświadczenia wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka dotyczące możliwości oskarżenia członków Boko Haram o zbrodnie wojenne,

–       uwzględniając Deklarację ONZ z 1981 r. w sprawie eliminacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji opartych na religii lub przekonaniach,

–       uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r. ratyfikowaną przez Nigerię w dniu 22 czerwca 1983 r.,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r. ratyfikowany przez Nigerię w dniu 29 października 1993 r.,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając umowę o partnerstwie z Kotonu,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że liczba ludności Nigerii rośnie bardzo szybko i jest to najludniejszy, zróżnicowany etnicznie kraj Afryki, charakteryzujący się podziałami regionalnymi i religijnymi, a także podziałem na Północ i Południe, zasadniczo odmienne pod względem gospodarczym i społecznym;

B.     mając na uwadze, że choć Nigeria jest największą gospodarką Afryki pod względem dochodu krajowego brutto i jednym z najbogatszych w surowce naturalne krajów na świecie, ponad 70% jej ludności żyje za mniej niż 1,25 USD dziennie, natomiast 10% mieszkańców kraju kontroluje ponad 90% bogactwa i zasobów krajowych;

C.     mając na uwadze, że Nigeria jest nadal młodą i kruchą demokracją, która po ogłoszeniu wyników wyborów w 2011 r. i oskarżeniach o fałszowanie głosów stanęła w obliczu skrajnej przemocy;

D.     mając na uwadze, że wybory prezydenta i Zgromadzenia Narodowego w dniu 28 marca 2015 r. miały historyczne znaczenie, gdyż po raz pierwszy od zakończenia rządów wojskowych w 1999 r. wygrała opozycja – Kongres Wszystkich Zwolenników Postępu (APC), a pokonany kandydat na prezydenta z ramienia Ludowej Partii Demokratycznej (PDP) uznał swoją porażkę i tym samym utorował drogę do pokojowego przekazania władzy i stworzenia spokojniejszego otoczenia wyborczego przed wyborami do Izby Zgromadzeń Gubernatorów i Stanów (SHoA); mając na uwadze, że opozycyjna APC zdobyła większość głosów w wyborach prezydenckich i w wyborach do Senatu i Izby Reprezentantów w czterech spośród sześciu stref geopolitycznych;

E.     mając na uwadze, że następne z kolei wybory do Izby Zgromadzeń Gubernatorów i Stanów (SHoA) w dniu 11 kwietnia 2015 r. przebiegały w napiętej atmosferze, a we wszystkich częściach kraju, głównie w strefach Południe Południe i Południowy Zachód, odnotowano przypadki przemocy związane z wyborami; mając na uwadze, że dostrzeżono nadużycia władzy przez przedstawicieli państwa i kandydatów z ramienia zarówno PDP, jak i APC, a także zaobserwowano łamanie przepisów wyborczych i wpływanie na wyborców;

F.     mając na uwadze, że obserwatorzy z ramienia unijnej misji obserwacji wyborów (UE EOM) nie znaleźli żadnych dowodów na systematyczne manipulacje podczas którychkolwiek z wyborów, jednak wyniki wyborów prezydenckich w stanie Rivers zawierają bardzo niewiarygodne dane, a obserwatorzy społeczni wyrazili wątpliwości co do innych stanów w strefie Południe Południe; mając na uwadze, że obserwatorzy UE EOM ocenili, iż najsłabszym ogniwem w dniu wyborów było zbieranie głosów, częściowo na poziomie okręgów wyborczych;

G.     mając na uwadze, że ze względów bezpieczeństwa Niezależna Państwowa Komisja Wyborcza przełożyła wybory zaplanowane na 14 i 28 lutego na 28 marca i 11 kwietnia, aby umożliwić rządowi przeprowadzenie działań zbrojnych przeciwko Boko Haram, a w marcu 2015 r. Czad i Kamerun rozpoczęły działania regionalne, co umożliwiło ograniczenie obecności Boko Haram;

H.     mając na uwadze, że Boko Haram stanowi coraz większe zagrożenie dla stabilności Nigerii, Afryki Zachodniej i regionu Sahelu; mając na uwadze, że od 2009 r. w wyniku przemocy, do której podżega ta ekstremistyczna organizacja islamskiego dżihadu, śmierć poniosło ponad 15 000 osób, przy czym tylko w 2014 r. zabito ponad 7 300, a od początku tego roku ponad 1 000 osób cywilnych; mając na uwadze, że organizacja dokonuje masowych ataków na chrześcijan, umiarkowanych muzułmanów, pracowników rządowych oraz instytucje i w zasadzie każdego, kto nie podziela jej dogmatycznych i skrajnych poglądów;

I.      mając na uwadze, że w wyniku ataków Boko Haram na Bagę oraz 16 pobliskich miasteczek i wsi między 3 a 8 stycznia 2015 r. zniszczeniu uległo blisko 3 700 obiektów, co widać na zdjęciach satelitarnych, a tysiące osób poniosło śmierć;

J.      mając na uwadze, że w nocy z 14 na 15 kwietnia 2014 r. ugrupowanie Boko Haram uprowadziło 287 uczennic państwowej szkoły średniej w mieście Chibok w stanie Borno; mając na uwadze, że niektóre dziewczęta zdołały uciec, ale pozostałe uprowadzono i ponad 300 jest nadal zaginionych; mając na uwadze, że uczennice z Chibok i wszystkie inne uprowadzone dziewczęta i kobiety w Nigerii są poważnie zagrożone przemocą seksualną, niewolnictwem i wymuszonym małżeństwem;

K.     mając na uwadze, że według szacunków Narodów Zjednoczonych w stanach Borno, Yobe i Adamawa z powodu przemocy doszło do przesiedlenia 1,5 mln osób, w tym 800 000 dzieci, jak podaje UNICEF w niedawnym sprawozdaniu pt. „Utracone dzieciństwo”, natomiast ponad trzy miliony osób zostało dotkniętych rebelią;

L.     mając na uwadze, że ponad 300 000 Nigeryjczyków uciekło przed przemocą do północno-zachodniego Kamerunu i południowo-zachodniego Nigru;

M.    mając na uwadze rosnącą liczbę ataków, w tym z wykorzystaniem dzieci do zamachów samobójczych, oraz fakt, że ataki są dokonywane na rozległym terytorium, w tym również w sąsiednich krajach – w Czadzie i Kamerunie;

N.     mając na uwadze, że nigeryjskie grupy przestępcze uczestniczą na dużą skalę w przemycie narkotyków, przerzucając heroinę z krajów azjatyckich do Europy i Ameryki oraz kokainę z Ameryki Południowej do Europy i RPA; mając na uwadze, że różne nigeryjskie konfraternie („kulty kampusowe”) zarówno działają w ramach zorganizowanej przestępczości, jak i angażują się w przemoc polityczną, oraz tworzą sieć korupcji w Nigerii;

1.      składa gratulacje generałowi Muhammadu Buhariemu, zwycięskiemu kandydatowi na prezydenta z ramienia Kongresu Wszystkich Zwolenników Postępu (APC), oraz wszystkim, którzy zdobyli miejsca w Senacie, Izbie Reprezentantów oraz Izbach Zgromadzeń Gubernatorów i Stanów ze wszystkich partii; wyraża uznanie dla kandydatów, którzy z godnością uznali swoją porażkę, przede wszystkim dla pokonanego kandydata na prezydenta Goodlucka Jonathana, oraz z zadowoleniem przyjmuje stałe zobowiązanie wszystkich partii politycznych i kandydatów do przeprowadzenia spokojnych wyborów i nalega na nich, aby nadal akceptowali wyniki bez uciekania się do przemocy;

2.      oddaje hołd wszystkim, którzy przyczynili się do spokojnego, przejrzystego i wiarygodnego charakteru wyborów – Niezależnej Państwowej Komisji Wyborczej, krajowym i zagranicznym obserwatorom, społeczeństwu obywatelskiemu, partiom politycznym, a przede wszystkim samym Nigeryjczykom, którzy pokazali, w jaki sposób może funkcjonować demokracja;

3.      z zadowoleniem przyjmuje determinację Niezależnej Państwowej Komisji Wyborczej, która podjęła się przeprowadzić, na ile to możliwe, wiarygodny, przejrzysty i uczciwy proces wyborczy, mimo wewnętrznych i zewnętrznych ograniczeń i presji, jakim musiała stawić czoła;

4.      zachęca ofiary skarg wyborczych, by rozwiązywały problemy za pośrednictwem oficjalnych mechanizmów rozstrzygania sporów oraz zwraca się do władz Nigerii, aby reagowały na każdą skargę, podejmując pełne i wiarygodne dochodzenie i zapewniając zadośćuczynienie w ramach prawnych;

5.      stanowczo potępia niesłabnącą falę zamachów z użyciem broni palnej i bomb, samobójcze ataki bombowe, uprowadzenia i inne akty przemocy popełniane przez terrorystyczną sektę Boko Haram, wymierzone w cele cywilne, rządowe i wojskowe w Nigerii, na północy, a także w innych prowincjach i w sąsiadujących krajach, w wyniku których wiele tysięcy ludzi poniosło śmierć lub doznało obrażeń, a 1,5 mln osób zostało wysiedlonych;

6.      stanowczo potępia wykorzystywanie przez Boko Haram kobiet i dzieci do przeprowadzania ataków samobójczych oraz wyraża głębokie zaniepokojenie tym, że Boko Haram w prowadzonej przez siebie krwawej wojnie partyzanckiej na cel ataków z premedytacją wybiera kobiety i dzieci;

7.      apeluje do nowo wybranego prezydenta o dotrzymanie obietnic wyborczych i wykorzystanie wszelkich środków, aby położyć kres przemocy ze strony Boko Haram, przywrócić w całym kraju stabilność i bezpieczeństwo oraz zająć się pierwotnymi przyczynami terroryzmu, a zwłaszcza by podjąć bardziej zdecydowane działania w walce z wewnętrzną korupcją, niegospodarnością i niewydolnością instytucji publicznych i armii, które pozbawiły ją zdolności poradzenia sobie z plagą Boko Haram na północy kraju; by przyjąć we współpracy z krajami ościennymi środki, które pozwolą pozbawić Boko Haram źródeł nielegalnych dochodów, szczególnie pochodzących z handlu ludźmi i bronią oraz przemytu narkotyków; ubolewa, że w Nigerii nadal istnieje potężna siatka zorganizowanej przestępczości, zajmująca się głównie handlem narkotykami;

8.      podkreśla, że w celu zagwarantowania trwałego pokoju, należy zająć się pierwotnymi przyczynami przemocy, mianowicie ubóstwem; wskazuje w związku z tym, że głównymi priorytetami nowo wybranego prezydenta powinny być: znaczne wzmocnienie struktur zarządzania dzięki budowie skutecznych, przejrzystych i otwartych instytucji publicznych, zaprowadzenie państwa prawa i zwalczanie powszechnej korupcji na wszystkich szczeblach oraz propagowanie praw człowieka i dalszej demokratyzacji;

9.      wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia uczennic z Chibok oraz wszystkich innych uprowadzonych osób; wyraża solidarność z przeżywającymi trudne chwile rodzinami oraz kampanią na rzecz uwolnienia dziewcząt; wzywa rząd i władze Nigerii, aby uratowały dziewczęta i doprowadziły do ich powrotu do rodzin, a także by pociągnęły sprawców tego okrutnego aktu do odpowiedzialności;

10.    z zadowoleniem przyjmuje determinację wyrażoną na szczycie regionalnym w Niamey w dniach 20 i 21 stycznia 2015 r. przez 13 uczestniczących w nim krajów, a zwłaszcza zobowiązanie się Czadu do zbrojnej walki wspólnie z Kamerunem, Nigrem i Nigerią z zagrożeniem terrorystycznym ze strony Boko Haram; zachęca też do wzmocnienia tych działań regionalnych przy użyciu wszelkich istniejących narzędzi; ponadto utrzymuje, że bez takiej współpracy przemoc prawdopodobnie nadal będzie się utrzymywać, co może zagrozić pokojowi i stabilizacji w całym regionie;

11.    z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej i wzywa Unię Afrykańską do jak najszybszego podjęcia wspólnie ze wszystkimi zaangażowanymi krajami konkretnych działań na rzecz koordynacji walki z grupami terrorystycznymi w regionie Sahelu;

12.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Nigerii, przedstawicielom ECOWAS oraz Unii Afrykańskiej.