Dokument z posiedzenia
27.4.2015 B8‑0377/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczeń Rady Europejskiej i Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sprawozdania z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej (w dniu 23 kwietnia 2015 r.), w tym w sprawie niedawnych tragicznych wydarzeń na Morzu Śródziemnym oraz polityki UE w zakresie migracji i azylu
( 2015/2660(RSP) )
Laura Ferrara, Ignazio Corrao
w imieniu grupy EFDD
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sprawozdania z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej (w dniu 23 kwietnia 2015 r.), w tym w sprawie niedawnych tragicznych wydarzeń na Morzu Śródziemnym oraz polityki UE w zakresie migracji i azylu
( 2015/2660(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając konwencje genewskie z 1951 r. oraz dodatkowe protokoły do nich,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r.[1] w sprawie sytuacji w regionie Morza Śródziemnego oraz potrzeby opracowania całościowego podejścia UE do migracji,
– uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 października 2013 r.[2] w sprawie działań UE i państw członkowskich w celu stawienia czoła napływowi uchodźców w wyniku konfliktu w Syrii,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przepływów migracyjnych w regionie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy[3],
– uwzględniając przemówienie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego podczas jego wizyty na Lampedusie w dniach 2 i 3 października 2014 r., upamiętniającej rocznicę tragedii z dnia 3 października 2013 r.,
– uwzględniając sprawozdania Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z wizyty jej delegacji na Lampedusie w listopadzie 2011 r., w Jordanii w lutym 2013 r., dotyczące sytuacji uchodźców z Syrii, oraz w Bułgarii w styczniu 2014 r., dotyczące sytuacji osób ubiegających się o azyl i uchodźców, szczególnie z Syrii,
– uwzględniając debatę na sesji plenarnej w dniu 9 października 2013 r. poświęconą polityce migracyjnej UE w regionie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy,
– uwzględniając debaty przeprowadzone w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu od początku obecnej kadencji parlamentarnej, a mianowicie w dniu 22 lipca 2014 r. na temat wdrożenia komunikatu w sprawie prac Śródziemnomorskiej Grupy Zadaniowej; w dniu 4 września 2014 r. w sprawie działań koordynowanych przez Frontex w regionie Morza Śródziemnego i w sprawie grupy zadaniowej ds. Morza Śródziemnego; w dniu 24 września 2014 r. w sprawie piątego sprawozdania rocznego Komisji na temat imigracji i azylu (za 2013 r.) oraz w sprawie sprawozdania rocznego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) na temat sytuacji w dziedzinie azylu w Unii Europejskiej (2013 r.),
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie prac grupy zadaniowej ds. Morza Śródziemnego z dnia 4 grudnia 2013 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 20 grudnia 2013 r.,
– uwzględniając dokument roboczy Komisji z dnia 22 maja 2014 r. na temat wdrażania komunikatu w sprawie prac grupy zadaniowej ds. Morza Śródziemnego,
– uwzględniając konkluzje przyjęte przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 26–27 czerwca 2014 r., w których określiła ona strategiczne wytyczne dotyczące planowania ustawodawczego i operacyjnego na nadchodzące lata w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości,
– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 września 2014 r. dotyczącą europejskiej polityki imigracyjnej,
– uwzględniając konkluzje Rady na temat podejmowania działań mających na celu lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi, przyjęte w dniu 10 października 2014 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z kwietnia 2012 r. zatytułowane „Śmierć na Morzu Śródziemnym”,
– uwzględniając roczne sprawozdania specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka migrantów, w szczególności sprawozdanie opublikowane w kwietniu 2013 r. dotyczące zarządzania granicami zewnętrznymi UE i jego wpływu na prawa człowieka migrantów, a także sprawozdanie opublikowane w kwietniu 2014 r. w sprawie wyzysku migrantów w pracy,
– uwzględniając wystąpienie Jego Świątobliwości papieża Franciszka podczas wizyty w Parlamencie w dniu 25 listopada 2014 r.,
– uwzględniając pytania skierowane do Rady i Komisji w sprawie sytuacji w basenie Morza Śródziemnego i konieczności całościowego podejścia UE do kwestii migracji ( O-000078/2014 – B8 0037/2014 i O-000079/2014 – B8 0038/2014),
– uwzględniając debatę w sprawie sytuacji w basenie Morza Śródziemnego i konieczności całościowego podejścia UE do kwestii migracji, która odbyła się w Parlamencie w dniu 25 listopada 2014 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w wyniku ostatnich tragicznych wydarzeń u wybrzeży Libii śmierć poniosło 800 migrantów, a jeszcze więcej osób uznano za zaginione;
B. mając na uwadze, że według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji szacuje się, że od 2000 r. co najmniej 22 400 osób zginęło na Morzu Śródziemnym w trakcie próby przedostania się do Europy, co sprawia, że Morze Śródziemne jest dla migrantów najbardziej zabójczym morzem i co po raz kolejny wskazuje na konieczność dołożenia wszelkich starań, by ratować ludzi w sytuacji zagrożenia życia, a także na konieczność wywiązywania się przez państwa członkowskie ze spoczywających na nich międzynarodowych zobowiązań dotyczących ratownictwa na morzu;
C. mając na uwadze, że w ramach przeprowadzonej przez Włochy operacji „Mare Nostrumˮ, obejmującej patrolowanie, ratownictwo i nadzór, usprawniono humanitarne działania ratunkowe na Morzu Śródziemnym, ratując w ciągu 364 dni trwania tej operacji 150 810 migrantów; mając na uwadze, iż mylne okazało się założenie, że w związku z zakończeniem operacji „Mare Nostrumˮ liczba migrantów pragnących przeprawić się przez Morze Śródziemne i ginących w czasie próby przeprawy zmniejszy się;
D. mając na uwadze, że wspólna operacja „Tryton” koordynowana przez Frontex stała się w pełni operacyjna w dniu 1 listopada 2014 r.; mając na uwadze, że mandat tej operacji ogranicza jej działanie do patrolowania i kontroli granic, a zatem nie obejmuje ona działań poszukiwawczo-ratowniczych; mając na uwadze, że „Tryton” obejmuje obszar w promieniu 30 mil od europejskiego wybrzeża; mając na uwadze, że w porównaniu z „Mare Nostrumˮ „Trytonˮ dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi i technicznymi; mając na uwadze, że potrojenie budżetu operacji „Tryton” bez zmiany jej mandatu, o czym zadecydowała Rada Europejska w czwartek 23 kwietnia 2015 r., nie przyczyni się do zmniejszenia liczby migrantów ponoszących śmierć na morzu;
E. mając na uwadze, że zasadę solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności zapisano w art. 80 TFUE;
1. wyraża głęboki smutek i żal z powodu tragicznych wypadków śmiertelnych na Morzu Śródziemnym; przypomina, że unijna solidarność powinna iść w parze z odpowiedzialnością; przypomina, że kwestię migracji należy podejmować, umieszczając w centrum każdej analizy i każdego możliwego rozwiązania wartość, jaką jest godność;
2. wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do uczynienia więcej w celu zapobieżenia dalszym ofiarom śmiertelnym na morzu oraz nawołuje państwa członkowskie do skorzystania z ich prerogatyw w celu ratowania życia na morzu zgodnie ze spoczywającymi na nich międzynarodowymi zobowiązaniami; wzywa do uruchomienia znaczącej akcji poszukiwawczo-ratowniczej od Cypru po Hiszpanię, wyposażonej w wystarczające finansowe, techniczne i ludzkie zasoby oraz koordynowanej na poziomie UE;
3. wzywa do przyjęcia skoordynowanego podejścia opartego na solidarności i odpowiedzialności w celu znalezienia europejskiego rozwiązania tej istotnej europejskiej strukturalnej kwestii, przy czym rozwiązanie to powinno opierać się na solidarności i sprawiedliwym podziale odpowiedzialności, zgodnie z art. 80 TFUE, oraz na podejściu całościowym, które uwzględnia wszystkie wymiary tego zagadnienia, w tym wprowadzenie nowych bezpiecznych i legalnych kanałów migracji, wiz humanitarnych, obowiązkowych programów przesiedleń dla państw członkowskich, a także współpracę z państwami trzecimi, która również powinna mieć pozytywny wpływ na bezpieczeństwo wewnętrzne;
4. wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków umożliwiających osobom ubiegającym się o azyl bezpieczny i sprawiedliwy dostęp do unijnego systemu azylowego, bez ryzykowania przy tym własnym życiem; apeluje o niesienie pomocy humanitarnej osobom, które przeżyły takie tragiczne zdarzenia, oraz zwraca się do UE i państw członkowskich o podtrzymywanie swych zobowiązań w zakresie gwarantowania migrantom powszechnych praw podstawowych;
5. uznaje, że w nadchodzących miesiącach liczba osób usiłujących przeprawić się przez Morze Śródziemne może wynieść między 500 tys. a 1 mln; wzywa UE i państwa członkowskie do rozważenia opcji przygotowania mechanizmu przesiedlania uchodźców w sytuacjach kryzysowych oraz wiążącego mechanizmu redukującego presję migracyjną w krajach przyjmujących dużą liczbę osób ubiegających się o azyl oraz osób korzystających z ochrony międzynarodowej, tak aby podjąć należyte działania wobec oczekiwanych przepływów migracyjnych;
6. wzywa państwa członkowskie do przestrzegania zasady non-refoulement zgodnie z obowiązującym prawem międzynarodowym i unijnym; wzywa państwa członkowskie do bezzwłocznego położenia kresu wszelkim praktykom niewłaściwego i zbyt długiego aresztowania, które łamią prawo międzynarodowe i europejskie; podkreśla, że środki dotyczące zatrzymania migrantów muszą być zawsze przedmiotem decyzji administracyjnej, a także muszą być należycie uzasadnione i tymczasowe;
7. wzywa do lepszej i skuteczniejszej współpracy między UE a krajami trzecimi, aby zapobiec powtarzaniu się podobnych tragicznych zdarzeń; uważa, że porozumienia w sprawie zarządzania migracją między UE a państwami trzecimi można rozważać jedynie pod warunkiem, że państwa tranzytu zagwarantują ochronę uchodźcom i poszanowanie praw podstawowych; wzywa o pomoc dla państw tranzytu, a także krajów pochodzenia migrantów, ukierunkowaną na dywersyfikację ich gospodarek, oraz podkreśla konieczność poszanowania przez państwa trzecie prawa międzynarodowego w zakresie ratowania ludzkiego życia na morzu;
8. wzywa UE, by nadal oferowała wsparcie humanitarne, finansowe i polityczne na obszarach ogarniętych kryzysem w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie w celu eliminacji przyczyn migracji i presji humanitarnej; wzywa wobec tego UE do nadzorowania rozdziału tych funduszy, a także do podniesienia odpowiedzialności demokratycznej za ten rozdział, aby takie zasoby wywierały pozytywny wpływ, którego dotychczas brakuje;
9. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz wysokiemu komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. uchodźców.