Dokument z posiedzenia
27.4.2015 B8‑0380/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczeń Rady Europejskiej i Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie ostatnich tragedii na Morzu Śródziemnym oraz polityki migracyjnej i azylowej UE
( 2015/2660(RSP) )
Guy Verhofstadt, Cecilia Wikström, Louis Michel, Frédérique Ries, Marielle de Sarnez, Philippe De Backer, Nathalie Griesbeck, Gérard Deprez, Hilde Vautmans
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie ostatnich tragedii na Morzu Śródziemnym oraz polityki migracyjnej i azylowej UE
( 2015/2660(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając konwencję genewską z 1951 r. oraz dodatkowe protokoły do niej,
– uwzględniając sprawozdanie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z kwietnia 2012 r. w sprawie podjęcia działań na rzecz poprawy zarządzania przepływami migracyjnymi,
– uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka migrantów z kwietnia 2013 r. w sprawie zarządzania granicami zewnętrznymi Unii Europejskiej i jego wpływu na prawa człowieka migrantów,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 października 2013 r. w sprawie działań UE i państw członkowskich w celu stawienia czoła napływowi uchodźców w wyniku konfliktu w Syrii[1],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie przepływów migracyjnych w regionie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy[2],
– uwzględniając dokument roboczy Komisji z dnia 22 maja 2014 r. na temat wdrażania komunikatu w sprawie prac Śródziemnomorskiej Grupy Zadaniowej,
– uwzględniając debatę w sprawie sytuacji w basenie Morza Śródziemnego i konieczności całościowego podejścia UE do kwestii migracji, przeprowadzoną w Parlamencie w dniu 25 listopada 2014 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie sytuacji w regionie Morza Śródziemnego oraz potrzeby opracowania całościowego podejścia UE do migracji[3],
_ uwzględniając dziesięciopunktowy plan działania w sprawie migracji przyjęty na wspólnym posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych i Rady do Spraw Wewnętrznych w dniu 20 kwietnia 2015 r.,
_ uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej ze specjalnego szczytu w sprawie kryzysu związanego z uchodźcami w basenie Morza Śródziemnego,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) w wyniku ostatnich tragedii na Morzu Śródziemnym od początku kwietnia 2015 r. zginęło ponad 1000 osób;
B. mając na uwadze, że według IOM od 1 stycznia 2015 r. do wybrzeża Włoch dotarło ok. 23 918 migrantów; mając na uwadze, że według władz greckich w pierwszym kwartale 2015 r. grecka straż przybrzeżna uratowała na Morzu Egejskim 10 445 migrantów;
C. mając na uwadze, że IOM szacuje, iż w tym roku na Morzu Śródziemnym zginęło ponad 30 000 osób, podkreślając przy tym ponownie potrzebę podjęcia przez UE i państwa członkowskie wszelkich możliwych działań na rzecz ocalenia osób znajdujących się w sytuacji zagrożenia na morzu;
D. mając na uwadze, że w czasie ostatniej operacji poszukiwawczo-ratunkowej na Morzu Śródziemnym „Mare Nostrum” w ciągu 364 dni uratowano 150 810 migrantów;
E. mając na uwadze, że przypuszczenie, iż „Mare Nostrum” stała się „czynnikiem zachęcającym’’ migrantów do podejmowania prób przeprawienia się przez Morze Śródziemne, okazało się bezpodstawne, a liczba uchodźców w 2015 r. jest zdecydowanie wyższa niż w tym samym okresie w 2014 r., kiedy prowadzono operację;
F. mając na uwadze, że koordynowana przez Frontex operacja „Tryton” została w pełni uruchomiona w dniu 1 listopada 2014 r., dysponując wstępnym budżetem w wysokości zaledwie 2,9 mln EUR miesięcznie w porównaniu z 9 mln EUR miesięcznie dla „Mare Nostrum”;
G. mając na uwadze, że większość osób usiłujących przeprawić się przez Morze Śródziemne ucieka przed konfliktem lub prześladowaniem w Syrii, Iraku, Erytrei i Somalii;
H. mając na uwadze, że według Europolu zorganizowane grupy przestępcze aktywnie ułatwiają transport migrantów przez Morze Śródziemne;
I. mając na uwadze, że niniejsza rezolucja jest reakcją na najnowsze tragedie na Morzu Śródziemnym; mając na uwadze, że sprawozdanie strategiczne Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w sprawie całościowego podejścia do kwestii migracji uwzględni wszystkie aspekty unijnej polityki azylowej i migracyjnej;
1. wyraża głębokie ubolewanie i smutek z powodu powtarzających się przypadków tragicznej śmierci w regionie Morza Śródziemnego; nalega, by Unia Europejska i państwa członkowskie uczyniły co w ich mocy, aby zapobiec dalszym śmiertelnym wypadkom na morzu;
2. ponownie podkreśla, że reakcja UE na ostatnie tragedie na Morzu Śródziemnym musi opierać się na zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, o których mowa w art. 80 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), i że UE musi przyjąć kompleksowe podejście europejskie;
3. wzywa UE i państwa członkowskie do dostarczenia niezbędnych zasobów w celu zapewnienia skutecznego wykonywania zobowiązań poszukiwawczo-ratunkowych i w związku z tym do przeznaczenia na ten cel odpowiednich środków finansowych; wzywa państwa członkowskie do dalszej solidarności i zobowiązania się do szybszego wpłacania ich wkładów do budżetów i operacji realizowanych przez Frontex i Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO); zobowiązuje się do zapewnienia tym agencjom zasobów (ludzi i sprzętu) koniecznych do wypełnienia ich obowiązków za pośrednictwem budżetu UE i jego odpowiednich funduszy;
4. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się Rady Europejskiej do wzmocnienia operacji „Tryton” przez zwiększenie funduszy i aktywów; zauważa jednak, że aby operacja zakończyła się sukcesem, musi posiadać mandat i zasoby, które będą co najmniej takie same jak w przypadku „Mare Nostrum”, łącznie z możliwością prowadzenia operacji poszukiwawczo-ratunkowych na pełnym morzu;
5. wzywa do stworzenia legalnych i bezpiecznych możliwości docierania azylantów do UE przez wydawanie wiz humanitarnych w ambasadach i konsulatach UE w krajach trzecich czy wykorzystywanie istniejących przepisów, takich jak art. 25 kodeksu wizowego i art. 5 kodeksu granicznego Schengen;
6. wyraża ubolewanie z powodu braku zaangażowania Rady Europejskiej w stworzenie wiarygodnego ogólnoeuropejskiego wiążącego mechanizmu solidarności; wzywa do ustanowienia systematycznego obowiązkowego programu przesiedleń;
7. wzywa Radę do skorzystania z dyrektywy w sprawie tymczasowej ochrony z 2001 r. lub art. 78 ust. 3 TFUE, przewidujących mechanizm solidarności w przypadku masowego lub nagłego napływu wysiedleńców; apeluje do Komisji o zaproponowanie obiektywnych kryteriów umożliwiających zdefiniowanie pojęcia „masowego napływu”, aby ułatwić uruchomienie ww. instrumentów;
8. wzywa Komisję do zastąpienia obowiązującego rozporządzenia dublińskiego wiążącym odsetkiem podziału azylantów między 28 państw członkowskich, z obowiązkowym kluczem przydziału opartym na danych ilościowych i jakościowych oraz przy uwzględnieniu perspektyw integracji;
9. z zadowoleniem przyjmuje propozycję Rady Europejskiej dotyczącą wspólnego rozpatrywania wniosków azylowych przy wsparciu zespołów EASO; wzywa Komisję do rozszerzenia mandatu EASO w celu zwiększenia jego roli operacyjnej w tym procesie;
10. domaga się szybkiego i pełnego wdrożenia oraz skutecznego stosowania wspólnego europejskiego systemu azylowego przez wszystkie uczestniczące państwa członkowskie, co zapewni wspólne europejskie standardy, w tym w odniesieniu do przyjmowania migrantów, na mocy obowiązującego prawodawstwa;
11. domaga się ściślejszej koordynacji polityk UE i państw członkowskich przy eliminowaniu podstawowych przyczyn migracji; podkreśla potrzebę przyjęcia przez UE całościowego podejścia, poprawy spójności jej polityki wewnętrznej i zewnętrznej, a w szczególności wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, polityki rozwojowej i migracyjnej; wzywa do zacieśnienia współpracy UE z krajami partnerskimi na Bliskim Wschodzie i w Afryce w celu wspierania demokracji, podstawowych wolności i praw, bezpieczeństwa i dobrobytu;
12. wzywa państwa członkowskie do ścisłej współpracy z Europolem, Fronteksem, EASO i Eurojustem w walce z przestępczymi siatkami przemytników, aby uniemożliwić im osiąganie zysków kosztem życia migrantów;
13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.