Dokument z posiedzenia
27.4.2015 B8‑0397/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji na Malediwach
( 2015/2662(RSP) )
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Geoffrey Van Orden, Beatrix von Storch
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Malediwach
( 2015/2662(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa,
– uwzględniając wspólne oświadczenie lokalne z dnia 30 września 2014 r. w sprawie zagrożeń dla społeczeństwa obywatelskiego i praw człowieka na Malediwach, wydane przez delegaturę UE i ambasady państw członkowskich UE, Norwegii i Szwajcarii w Kolombo akredytowane na Malediwach,
– uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Delegacji PE do spraw stosunków z państwami Azji Południowej z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie aresztowania byłego prezydenta Nasheeda na Malediwach oraz uwzględniając pismo przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych z dnia 10 kwietnia 2015 r. skierowane do ministra spraw zagranicznych Republiki Malediwów,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że dnia 13 marca 2015 r. Mohamed Nasheed, pierwszy prezydent Malediwów wybrany w demokratycznych wyborach, który całe życie był orędownikiem pokojowych rozwiązań i demokracji pluralistycznej, został skazany na 13 lat więzienia pod politycznie motywowanymi zarzutami terroryzmu;
B. mając na uwadze, że do aresztowania Nasheeda doszło ledwie kilka tygodni po tym, jak główny sojusznik koalicji rządzącej urzędującego prezydenta Abdullaha Jamina przeszedł na stronę opozycyjnej Malediwskiej Partii Demokratycznej (MDP) Mohameda Nasheeda;
C. mając na uwadze, że kontrowersyjny proces sądowy nie spełniał krajowych i międzynarodowych standardów wymiaru sprawiedliwości mimo apelu ONZ o uczciwość i przejrzystość postępowania sądowego przeciwko byłemu prezydentowi: Nasheed był maltretowany poza salą rozpraw, często odmawiano mu przedstawicielstwa prawnego, sąd odmówił wysłuchania zeznań świadków obrony, jego prawnicy nie mieli wystarczająco dużo czasu na opracowanie strategii obrony przed zarzutami, a sąd karny odmówił wydania opisu sprawy jego obrońcom, uniemożliwiając złożenie apelacji;
D. mając na uwadze, że mocno upolityczniony malediwski wymiar sprawiedliwości, któremu często brakuje uznanych kwalifikacji prawnych, przez lata wzbudzał zaniepokojenie, gdyż sędziowie, a zwłaszcza członkowie Sądu Najwyższego – strażnicy konstytucji – przez lata nadużywali swojej władzy i działali na korzyść obecnej partii radzącej;
E. mając na uwadze, że celem ustawy, którą niedawno przyjął malediwski parlament i która pozbawia osoby odbywające karę więzienia członkostwa w partii politycznej, jest uniemożliwienie byłemu prezydentowi Nasheedowi startu w wyborach prezydenckich w 2018 r.;
F. mając na uwadze, że wybory prezydenckie w 2013 r. były pełne nieprawidłowości, opóźnień, ingerencji sądów w harmonogram i organizację wyborów, ataków na niezależną komisję wyborczą oraz politycznego zastraszania;
G. mając na uwadze, że inni politycy opozycji, jak np. były minister obrony Tholath Ibrahim, a także przeciwnicy we własnej partii Jamina Abdula Gajuma i rządzącej koalicji, tacy jak Mohamed Nazim, zostali uznani za winnych przy pomocy upolitycznionego wymiaru sprawiedliwości;
H. mając na uwadze, że na Malediwach wciąż dochodzi do regularnego zastraszania polityków opozycji, a według ostatniego sprawozdania Komisji ds. Praw Człowieka Parlamentarzystów Unii Międzyparlamentarnej Malediwy są jednym z najbardziej niebezpiecznych krajów na świecie pod względem ataków na posłów opozycji, ich torturowania i zastraszania;
I. mając na uwadze, że reżim podważa wolność zgromadzeń, brutalnie tłumiąc zwolenników Nasheeda: od lutego aresztowano co najmniej 140 pokojowo nastawionych demonstrantów, których zwolniono jedynie pod warunkiem znacznego ograniczenia ich prawa do uczestnictwa w kolejnych demonstracjach;
J. mając na uwadze, że zawirowania polityczne mają miejsce w momencie, kiedy pojawiają się obawy dotyczące nasilenia działalności islamskich bojówek na Malediwach, a także coraz większej liczby młodych radykałów, którzy rzekomo przystąpili do ISIS;
K. mając na uwadze, że w ostatnich latach doszło do poważnego ograniczenia wolności prasy, a trzech dziennikarzy zostało aresztowanych, kiedy relacjonowali przebieg demonstracji politycznych domagających się uwolnienia Mohameda Nasheeda;
L. mając na uwadze, że wciąż poszukiwany jest Ahmed Rilwan – dziennikarz krytykujący rząd, który „zniknął” w sierpniu 2014 r., i istnieje obawa, że nie żyje;
M. mając na uwadze, że gangi oraz grupy religijne – rzekomo w zmowie z policją – często atakują instytucje, organizacje i osoby krytykujące poczynania rządu, tworząc w ten sposób atmosferę zastraszania społeczeństwa obywatelskiego;
N. mając na uwadze, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego i obrońcy praw człowieka coraz częściej są obiektem prześladowań, gróźb i ataków, o czym przekonała się między innymi Komisja Praw Człowieka Malediwów, którą Sąd Najwyższy oskarżył o zdradę i podważanie konstytucji z powodu opracowania raportu na potrzeby powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka organizowanego pod egidą Rady Praw Człowieka ONZ;
O. mając na uwadze, że asystent sekretarza generalnego ONZ ds. politycznych Jens Toyberg-Frandzen zaapelował do rządu Malediwów o „zezwalanie na pokojowe protesty polityczne oraz szukanie możliwości współpracy z opozycją z myślą o długoterminowej stabilności politycznej w kraju”;
P. mając na uwadze, że pracownicy napływowi są przymuszani do pracy, ich dokumenty tożsamości i podróży są konfiskowane, wstrzymuje się wypłatę ich wynagrodzeń lub w ogóle nie są one wypłacane, zmusza się ich do odpracowania długu, a władze malediwskie groziły im wydaleniem za protest przeciwko dyskryminacji i przemocy po serii ataków na pracowników napływowych;
Q. mając na uwadze, że w 2014 r. parlament Malediwów przegłosował zniesienie moratorium na wykonywanie kary śmierci, które obowiązywało od 1954 r., wskutek czego nawet siedmioletnie dzieci mogą zostać skazane na karę śmierci, która zostanie wykonana w chwili ukończenia przez nie 18 lat, a do tego czasu muszą gnić w więzieniu; mając na uwadze, że stanowi to naruszenie międzynarodowych zobowiązań Malediwów w dziedzinie praw człowieka, ponieważ kraj ten jest stroną Konwencji o prawach dziecka;
1. wzywa rząd Malediwów do:
• natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia byłego prezydenta Nasheeda i byłych ministrów obrony Ibrahima i Nazima oraz oczyszczenia ich z wszystkich zarzutów;
• podjęcia niezbędnych kroków w celu przywrócenia zaufania w jego zaangażowanie na rzecz demokracji, niezależności sądownictwa i praworządności, w tym poszanowania dla wolności słowa, wolności zgromadzeń i sprawiedliwości proceduralnej;
• zagwarantowania swobodnego funkcjonowania demokracji pluralistycznej, w której na równych prawach mogą uczestniczyć nie tylko zwolennicy dominacji konserwatywnego Islamu w życiu polityczno-społecznym, ale także popierający demokrację umiarkowani muzułmanie i zwolennicy sekularyzmu, przeciwni wpływom salafickim i wahhabickim na Malediwach;
• przeprowadzenia reformy sądownictwa;
• przywrócenia moratorium na wykonywanie kary śmierci;
• umożliwienia należytego śledztwa w sprawie zaginięcia Ahmeda Rilwana, a także ataków i gróźb pod adresem dziennikarzy, członków społeczeństwa obywatelskiego i niezależnych instytucji;
2. wzywa Komisję i państwa członkowskie do udzielania wszystkim turystom planującym podróż na Malediwy szczegółowych ostrzeżeń o sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju;
3. wzywa UE i państwa członkowskie, by w razie dalszego odwrotu od demokracji i pogorszenia się sytuacji w zakresie praw człowieka na Malediwach zamroziły zagraniczne aktywa członków rządu Malediwów i czołowych zwolenników malediwskich kręgów biznesowych oraz nałożyły na te osoby zakaz wjazdu do UE;
4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, państwom członkowskim oraz rządowi Malediwów.