Dokument z posiedzenia
27.4.2015 B8‑0401/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji na Malediwach
Fabio Massimo Castaldo, Ignazio Corrao, Valentinas Mazuronis, Rolandas Paksas
w imieniu grupy EFDD
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Malediwach
Parlament Europejski,
– uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 14 marca 2015 r. w sprawie skazania byłego prezydenta Malediwów Mohameda Nasheeda,
– uwzględniając wspólne oświadczenie lokalne UE z dnia 30 września 2014 r. w sprawie zagrożeń dla społeczeństwa obywatelskiego i praw człowieka na Malediwach,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP) z 1996 r., którego stroną są Malediwy,
– uwzględniając konwencję dotyczącą jednakowego wynagrodzenia z 1951 r. oraz konwencję dotyczącą dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu z 1958 r.,
– uwzględniając konwencję dotyczącą wolności związkowej i ochrony praw związkowych z 1948 r. oraz konwencję dotyczącą stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r.,
– uwzględniając konwencję dotyczącą pracy przymusowej z 1930 r.,
– uwzględniając Protokół o zapobieganiu, zwalczaniu i karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej z dnia 15 listopada 2000 r.,
– uwzględniając raport Amnesty International dotyczący Malediwów: atak na prawa obywatelskie i polityczne,
– uwzględniając końcowe sprawozdanie unijnej misji obserwacji wyborów na Malediwach z 2014 r.,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze alarmujące doniesienia o gwałtownym pogorszeniu się sytuacji w zakresie praw człowieka na Malediwach oraz opublikowany niedawno raport Amnesty International, w którym organizacja ta oskarża władze Malediwów o tłumienie pokojowych demonstracji, uciszanie krytycznych mediów i społeczeństwa obywatelskiego, a jednocześnie o nadużywanie wymiaru sprawiedliwości do wsadzania do więzienia polityków opozycji;
B. mając na uwadze, że zarzuty kryminalne postawiono ostatnio głównym politykom opozycji, w tym byłemu ministrowi obrony Mohamedowi Nazimowi, posłowi Ahmedowi Nazimowi oraz byłemu prezydentowi Mohamedowi Nasheedowi, który został skazany w marcu na 13 lat pozbawienia wolności pod zarzutem podżegania do terroryzmu, kiedy sprawował urząd prezydenta;
C. mając na uwadze, że Mohamed Nasheed najpierw został oczyszczony z zarzutów, jednak kilka dni później prokurator generalny postawił mu nowe zarzuty i nakazał jego aresztowanie na mocy surowych przepisów antyterrorystycznych; mając na uwadze, że Mohamed Nasheed został zaciągnięty siłą do sali rozpraw, a jego prośby o rozmowę z dziennikarzami i zezwolenie na samodzielne chodzenie zostały odrzucone;
D. mając na uwadze, że proces prezydenta Nasheeda był pełen nieprawidłowości na wszystkich etapach, ponieważ oskarżonemu wielokrotnie odmawiano przedstawicielstwa prawnego, pozbawiono go prawa do odwołania, odrzucono lub znacznie ograniczono prawo obrony do wezwania i przesłuchania świadków, dwóch sędziów prowadzących sprawę było jednocześnie świadkami oskarżenia, przesłuchanie nie było publiczne, a sądy utrudniały apelację, nie przekazując na czas stosownej dokumentacji; mając na uwadze, że podobne uchybienia miały miejsce w innych sprawach, co wskazuje na poważny brak niezależności i bezstronności sądownictwa;
E. mając na uwadze, że Amnesty International uznała ten proces za „proces pełen uchybień, motywowany politycznie oraz będący parodią sprawiedliwości” mając na uwadze, że trzech dziennikarzy, którzy usiłowali przeprowadzić dochodzenie w sprawie aresztowania i procesu Nasheeda, zostało zatrzymanych bez żadnego uzasadnienia;
F. mając na uwadze, że w lutym około 10 000 osób demonstrowało na rzecz demokracji, domagając się uwolnienia byłego prezydenta, jednak demonstracje te spotkały się z ostrą reakcją władz; mając również na uwadze, że według organizacji praw człowieka od lutego aresztowano co najmniej 140 pokojowo nastawionych demonstrantów, z których część postawiono przed Trybunałem Karnym i których zwolniono jedynie pod bezprawnym warunkiem nieuczestniczenia w kolejnych demonstracjach; mając na uwadze, że władze Malediwów nie zagwarantowały demonstrantom wolności do pokojowego wyrażania poglądów, zakazując im protestów w określonych godzinach i miejscach;
G. mając na uwadze, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego i obrońcy praw człowieka coraz częściej są obiektem prześladowań, gróźb i ataków; mając na uwadze, że Komisja Praw Człowieka Malediwów, której niezależności konstytucyjnej powinny strzec wszystkie pozostałe instytucje państwowe, była wielokrotnie obiektem ataków i została oskarżona o zdradę stanu i podważanie konstytucji z powodu opracowania raportu na potrzeby powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka na Malediwach organizowanego pod egidą Rady Praw Człowieka ONZ; mając na uwadze, że organizacjom pozarządowym grożono wyrejestrowaniem;
H. mając na uwadze, że doszło do eskalacji gróźb i ataków pod adresem niezależnych mediów i dziennikarzy relacjonujących przebieg demonstracji; mając na uwadze, że według ostatniej ankiety zleconej przez malediwską komisję radiofonii i telewizji 84% dziennikarzy otrzymywało groźby; mając na uwadze, że ataki na wolność słowa przyjęły nową formę dzięki samozwańczym grupom religijnym lub gangom przestępczym, która napadają na zgromadzenia polityczne lub zakłócają wydarzenia społeczne; mając na uwadze, że żaden sprawca tych ataków i gróźb nie został postawiony przed wymiarem sprawiedliwości;
I. mając na uwadze, że nieznana liczba spośród ok. 200 000 zarejestrowanych i niezarejestrowanych pracowników napływowych na Malediwach, głównie mężczyzn z Bangladeszu i Indii, a także tysięcy pracowników luksusowych ośrodków wczasowych, jest przymuszana do pracy, w tym również nielegalnie rekrutowana, ich dokumenty tożsamości i podróży są konfiskowane, wstrzymuje się wypłatę ich wynagrodzeń lub w ogóle nie są one wypłacane lub zmusza się ich do odpracowania długu;
J. mając na uwadze, że tysiącom napływowych pracowników zatrudnionych w luksusowych ośrodkach wczasowych zapowiedziano, że będą musieli opuścić wyspę, jeżeli będą protestować przeciwko dyskryminacji i przemocy; mając na uwadze, że administrator rządu Malediwów ds. imigracji i emigracji powiedział, że jakikolwiek protest napływowych pracowników będzie oznaczał złamanie warunków ich zezwolenia na pracę, a ich wizy zostaną cofnięte bez dalszego ostrzeżenia;
K. mając na uwadze, że niewielka liczba kobiet ze Sri Lanki, Tajlandii, Indii, Chin, Filipin, wschodniej Europy, byłych krajów ZSRR, Bangladeszu i Malediwów pada na Malediwach ofiarą handlu ludźmi do celów wykorzystywania seksualnego, a według doniesień niektóre malediwskie dzieci są wykorzystywane seksualnie i prawdopodobnie przymuszane do pracy;
L. mając na uwadze, że w 2014 r. UE wysłała na Malediwy misję obserwacji wyborów parlamentarnych; mając na uwadze, że mimo pewnych nieprawidłowości wybory uznano ogólnie za zgodne z regionalnymi i międzynarodowymi standardami;
M. mając na uwadze, że w dniu 27 kwietnia 2014 r. na Malediwach ponownie wprowadzono karę śmierci; mając na uwadze, że na karę śmierci można skazywać dzieci w wieku nawet siedmiu lat i dokonywać ich egzekucji w chwili ukończenia 18 lat, jeżeli popełnią tzw. przestępstwa hadd;
N. mając na uwadze, że wiele prognoz wskazuje, że do 2100 r. Malediwy mogą zniknąć z powierzchni ziemi z powodu zmiany klimatycznej, ponieważ prawie 80% powierzchni wysp leży mniej niż jeden metr nad poziomem morza; mając na uwadze, że zmiana klimatyczna prowadzi także do skażenia wód słodkich i spadku wydajności połowów;
1. jest głęboko zaniepokojony faktem, że prawa człowieka na Malediwach są stale ograniczane i że sytuacja w tym zakresie może ulec dalszemu pogorszeniu, jeżeli nie podjęte zostaną żadne działania;
2. apeluje o przeprowadzenie ponownego procesu byłego prezydenta Mohameda Nasheeda, Mohameda Nazima, Ahmeda Nazima oraz wszystkich tych, którzy nie mieli uczciwego i wolnego procesu sądowego; uważa, że jeżeli wszystkie naruszenia ich praw nie zostaną wyeliminowane, należy ich natychmiast uwolnić; apeluje, aby wszelkie uznane na szczeblu międzynarodowym gwarancje rzetelnego procesu sądowego były stale przestrzegane, zarówno w przepisach prawa, jak i w praktyce, w tym gwarancja praktycznego egzekwowania prawa do apelacji dzięki zapewnieniu odpowiedniego czasu na złożenie apelacji i natychmiastowego dostępu do dokumentów;
3. wzywa rząd do wzmocnienia niezależności i bezstronności systemu sądownictwa; wzywa władze do przeprowadzenia niezależnych i bezstronnych dochodzeń w sprawie naruszeń zasad sprawiedliwości proceduralnej i zasad rzetelnego procesu sądowego oraz do pociągnięcia do odpowiedzialności wszystkich osób odpowiedzialnych za te naruszenia;
4. przypomina rządowi Malediwów, że konstytucja tego kraju gwarantuje każdej osobie przebywającej na ziemi malediwskiej prawo do protestu, że bezprawne jest uzależnianie zwolnienia z aresztu od rezygnacji z udziału w pokojowych demonstracjach oraz że klauzula umowna nie może być ważniejsza od konstytucji;
5. wzywa władze do przeprowadzenia gruntownych dochodzeń w sprawie wszystkich zarzutów dotyczących przemocy i gróźb stosowanych przez policjantów i inne osoby w czasie zgromadzeń publicznych oraz do zadbania o to, by winni zostali pociągnięci do odpowiedzialności w drodze rzetelnego procesu sądowego;
6. przypomina, że wolność mediów stanowi fundament dobrze funkcjonującej demokracji; wzywa rząd i władze Malediwów do zapewnienia odpowiedniej ochrony dziennikarzom i obrońcom praw człowieka, którzy ze względu na wykonywaną pracę są obiektem gróźb i ataków, oraz do przeprowadzenia dochodzeń w sprawie takich gróźb i ataków; wzywa rząd Malediwów do publicznego potępienia tych ataków oraz do jednoznacznej i publicznej obrony zasadności pracy mediów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego;
7. apeluje do władz malediwskich, aby nie groziły represjami organizacjom praw człowieka za ich działania i aby zadbały o odpowiednią ochronę osób zaatakowanych; apeluje o to, by Komisja Praw Człowieka Malediwów mogła wykonywać swój mandat, nie narażając się na zastraszanie;
8. wzywa władze lokalne do pełnego przestrzegania minimalnych standardów dotyczących wyeliminowania zjawiska handlu ludźmi; pochwala obecne działania podejmowane w celu rozwiązania tego problemu oraz postępy poczynione w tym zakresie, nalega jednak na sprawne wdrożenie przepisów ustawy o zwalczaniu handlu ludźmi, gdyż wciąż utrzymują się poważne problemy z egzekwowaniem prawa i ochroną ofiar;
9. wzywa rząd do sprawniejszego wdrożenia ustawy o zapobieganiu handlowi ludźmi między innymi dzięki zwiększeniu wysiłków na rzecz budowania potencjału funkcjonariuszy organów ścigania i straży granicznej, aby zwiększyć ich umiejętności w zakresie identyfikacji potencjalnych ofiar handlu ludźmi;
10. wzywa rząd do opracowania wytycznych dla urzędników państwowych, aby mogli w sposób proaktywny identyfikować ofiary wśród grup podatnych na zagrożenia, takich jak nielegalni migranci i prostytutki, oraz do przeszkolenia urzędników w celu odpowiedniego stosowania tych wytycznych; wzywa również do opracowania systematycznych procedur kierowania ofiar do ośrodków pomocy i do przeszkolenia urzędników w celu odpowiedniego stosowania tych procedur;
11. przypomina, że Malediwy ratyfikowały wszystkie osiem konwencji podstawowych Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP); wzywa rząd do wprowadzenia metod kontroli mających na celu identyfikację pracy przymusowej; ubolewa nad faktem, że władze nie ścigały karnie żadnych agentów ani firm rekrutacyjnych za nielegalne działania lub za zabieranie paszportów zagranicznym pracownikom, a także nad faktem, że tysiące migrantów deportowano, nie zbadawszy uprzednio, czy byli przymuszani do pracy;
12. wzywa rząd do zadbania o to, by nie karano ofiar za czyny, które popełniły dlatego, że padły ofiarą handlu ludźmi; wzywa władze do spotęgowania wysiłków, by zbadać przypadki, w których istnieją podejrzenia, że doszło do handlu ludźmi, oraz ścigać tego rodzaju przestępstwa, przestrzegając przy tym zasad sprawiedliwości proceduralnej, a także do intensyfikacji działań w celu kontrolowania agentów i firm rekrutacyjnych i karania ich za nielegalne działania;
13. wzywa rząd do zmiany ustawy o zapobieganiu handlowi ludźmi w celu zadbania o to, by ofiarom handlu ludźmi, które nielegalnie przyjeżdżają na Malediwy, oferowano usługi rehabilitacyjne, jeżeli chcą pozostać w tym kraju; wzywa również rząd do egzekwowania zakazu zatrzymywania paszportów przez pracodawców i agencje rządowe;
14. uważa, że walka z handlem ludźmi wymaga podejścia ponadnarodowego, ponieważ handel ludźmi jest często powiązany z międzynarodową przestępczością zorganizowaną; wzywa władze malediwskie do współpracy z partnerami zagranicznymi i z sąsiadami w ramach dochodzeń międzynarodowych w celu likwidacji organizacji przestępczych;
15. zwraca uwagę, że rząd Malediwów nie poinformował o żadnych dochodzeniach, oskarżeniach ani wyrokach skazujących wobec pracowników rządowych zamieszanych w handel ludźmi mimo doniesień o udziale niektórych urzędników w tym procederze; wzywa rząd do wszczęcia gruntownego śledztwa w sprawie tych zarzutów i do pociągnięcia do odpowiedzialności wszystkich osób zamieszanych w takie działania;
16. z zadowoleniem przyjmuje kampanię informacyjną ministerstwa spraw zagranicznych na temat handlu ludźmi oraz otwarcie państwowego schroniska dla kobiet będących ofiarami handlu ludźmi; wzywa rząd do ponownego uruchomienia telefonu zaufania dla migrantów oraz do opublikowania sprawozdania z podejmowanych działań przeciwko handlowi ludźmi;
17. wzywa rząd do usprawnienia koordynacji międzyministerialnej w kwestiach dotyczących handlu ludźmi oraz do przystąpienia do Protokołu ONZ o zapobieganiu, zwalczaniu i karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi z 2000 r. oraz do Międzynarodowej konwencji o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących i członków ich rodzin z 1990 r.;
18. jest głęboko zaniepokojony przywróceniem kary śmierci na Malediwach, które de facto łamie moratorium obowiązujące od 1953 r.; przypomina zdecydowane i pryncypialne stanowisko UE przeciwko karze śmierci oraz fakt, że zniesienie kary śmierci jest jednym z głównych celów działań międzynarodowych UE; wzywa rząd Malediwów do ponownego rozpatrzenia tej kwestii oraz do działania na rzecz całkowitego zniesienia kary śmierci;
19. przypomina, że Malediwy stały na czele walki ze zmianami klimatu; obawia się, że ostatnie wydarzenia nie tylko zagrażają prawom człowieka i demokracji w tym kraju, ale także osłabiają zdolność tego kraju do odgrywania roli wiarygodnego lidera, jeżeli chodzi o określenie globalnej strategii przeciwdziałania zmianom klimatu, która jest niezbędna dla jego dalszej egzystencji;
20. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Malediwów.