Dokument z posiedzenia
1.7.2015 B8-0669/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Burundi
( 2015/2723(RSP) )
Davor Ivo Stier, Cristian Dan Preda, Joachim Zeller, Lorenzo Cesa, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Mariya Gabriel, Francesc Gambús, Michael Gahler, Maurice Ponga, Tokia Saïfi, Lara Comi
w imieniu grupy PPE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Burundi
( 2015/2723(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Burundi,
– uwzględniając umowę z Kotonu,
– uwzględniając oświadczenie Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 4 czerwca 2015 r. w sprawie sytuacji w Burundi,
– uwzględniając porozumienie z Aruszy w sprawie pokoju i pojednania,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini o zawieszeniu międzynarodowej misji obserwacji wyborów w Burundi z dnia 28 maja 2015 r. oraz oświadczenie rzecznika wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej o sytuacji w Burundi z dnia 29 czerwca 2015 r.,
– uwzględniając komunikat nadzwyczajnego szczytu szefów państw Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej o sytuacji w Burundi z dnia 31 maja 2015 r.,
– uwzględniając komunikat Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej z dnia 13 czerwca 2015 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 22 czerwca 2015 r. w sprawie Burundi,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,
– uwzględniając Afrykańską kartę na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów (ACDEG),
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,
– uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Burundi jest pogrążone w chaosie od kwietnia 2015 r., kiedy to prezydent Pierre Nkurunziza ogłosił kontrowersyjną decyzję o ubieganiu się o trzecią z rzędu 5-letnią kadencję, co wywołało szerokie protesty i nieudany wojskowy zamach stanu w maju;
B. mając na uwadze, że opozycja ogłosiła bojkot głosowania, uznając, że przeprowadzenie sprawiedliwych wyborów nie jest możliwe;
C. mając na uwadze, że w dniu 29 czerwca 2015 r. odbyły się w Burundi wybory lokalne i parlamentarne, a wybory prezydenckie zostały zaplanowane na dzień 15 lipca pomimo apelu szczytu Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej o „przesunięcie głosowania, tak aby zapewnić wystarczająco dużo czasu na umożliwienie przeprowadzenia pokojowych, otwartych i wiarygodnych wyborów”;
D. mając na uwadze, że proces wyborczy jest wciąż poważnie zakłócany przez ograniczenia nałożone na niezależne media, nadmierne stosowanie siły wobec demonstrantów, atmosferę zastraszania partii opozycyjnych i społeczeństwa obywatelskiego oraz brak zaufania do organów wyborczych, co skłoniło UE do zawieszenia misji obserwacji wyborów;
E. mając na uwadze, że Komisja Unii Afrykańskiej (UA) ogłosiła w niedzielę 28 czerwca, że nie będzie obserwować wyborów lokalnych ani parlamentarnych, odnotowując, że nie spełniono warunków koniecznych do przeprowadzenia wolnych, uczciwych, przejrzystych i wiarygodnych wyborów;
F. mając na uwadze, że w tym samym dniu przewodniczący parlamentu Burundi oświadczył, że został zmuszony do ucieczki z powodu pogróżek, podczas gdy w stolicy kraju doszło do intensywnych strzelanin;
G. mając na uwadze, że w dniu 29 czerwca 2015 r. UE na stałe wycofała swoją misję obserwacji wyborów w Burundi, ponieważ uznała, że przeprowadzenie wyborów parlamentarnych bez stworzenia minimalnych warunków zapewniających ich wiarygodność, przejrzystość i otwartość tylko zaostrzyłoby kryzys;
H. mając na uwadze, że Burundi wciąż zmaga się z najpoważniejszym kryzysem politycznym od czasu zakończenia dwunastoletniej wojny domowej w 2005 r., a także mając na uwadze, że ponownie oznacza to zagrożenie nie tylko dla wewnętrznej stabilności kraju, ale również dla krajów sąsiednich w tym już i tak niestabilnym regionie kontynentu afrykańskiego;
I. jest głęboko zaniepokojony liczbą ofiar i przypadków poważnych naruszeń praw człowieka, o których informowano od początku kryzysu, a zwłaszcza naruszeń przypisywanych siłom bezpieczeństwa i członkom grupy Imbonerakure;
J. jest głęboko zaniepokojony stałą masową ucieczką uchodźców do sąsiednich krajów;
K. mając na uwadze, że tylko dialog i konsensus, zgodnie z porozumieniem z Aruszy i konstytucją Burundi, mogą umożliwić znalezienie trwałego rozwiązania politycznego w dążeniu do zapewnienia bezpieczeństwa i demokracji całemu społeczeństwu Burundi;
1. ubolewa nad tym, że rząd Burundi nalega na przeprowadzenie wyborów lokalnych i parlamentarnych w dniu 29 czerwca pomimo atmosfery niepokojów politycznych i braku bezpieczeństwa;
2. potępia wszelkie naruszenia praw człowieka w Burundi i wzywa strony, aby położyły kres przemocy i zachowały w tym okresie powściągliwość;
3. wzywa do niezwłocznego rozbrojenia wszystkich powiązanych z partiami politycznymi grup zbrojnych rekrutujących młodzież;
4. apeluje do osób odpowiedzialnych o zaprzestanie wszelkich działań prowadzących do tych aktów przemocy i wzywa władze Burundi do zapewnienia dokładnego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń i postawienia winnych przed sądem;
5. powtarza, że nie może być mowy o bezkarności osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka i że osoby te powinny zostać pociągnięte do osobistej odpowiedzialności i stanąć przed sądem; w tym kontekście przywiązuje szczególną wagę do bezzwłocznego rozmieszczenia obserwatorów praw człowieka i ekspertów wojskowych zapowiedzianych przez UA;
6. popiera nieustające wysiłki Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej i podkreśla znaczenie środków uzgodnionych na szczytach w Dar es Salaam w dniach 13 i 31 maja 2015 r., w tym apelu o przesunięcie terminu wyborów i natychmiastowe zaprzestanie użycia siły, rozbrojenie powiązanych z partiami politycznymi młodzieżowych grup zbrojnych, rozpoczęcie dialogu politycznego między zainteresowanymi stronami w Burundi oraz zobowiązanie się państw regionu do aktywnych działań w razie dalszego pogarszania się sytuacji, stanowiące ramy opartego na konsensusie politycznego rozwiązania kryzysu;
7. z rozczarowaniem zauważa, że dialog polityczny zapoczątkowany przez specjalnego wysłannika ONZ w regionie Wielkich Jezior z udziałem Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej, Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior (ICGLR) i UA nie przyniósł spodziewanych rezultatów;
8. podkreśla, że obecna sytuacja może podważyć istotne osiągnięcia związane z podpisaniem porozumienia z Aruszy na rzecz pokoju i pojednania w Burundi oraz ogólnego zawieszenia broni w 2003 r., przez co może zakłócić stabilność w regionie;
9. wzywa do całkowitego przestrzegania warunków określonych przez UA i Wspólnotę Wschodnioafrykańską , niezbędnych dla wiarygodności i sprawnego przebiegu procesu wyborczego w sposób pokojowy, pluralistyczny i przejrzysty i przy pełnym poszanowaniu wolności politycznych, w tym wolności wypowiedzi;
10. potwierdza swoje przekonanie, że tylko dialog i konsensus, w oparciu o poszanowanie porozumienia z Aruszy i konstytucji Burundi, mogą umożliwić znalezienie trwałego rozwiązania politycznego, przy zapewnieniu utrzymania i utrwalenia pokoju oraz wzmocnienia demokracji i państwa prawa; w tym celu apeluje do wszystkich zainteresowanych stron w Burundi o wznowienie dialogu we wszystkich obszarach spornych oraz o uznanie wyższości interesu narodowego nad wszelkimi innymi sprawami;
11. ponownie wyraża swoje zaniepokojenie trudną sytuacją burundyjskich uchodźców, którzy uciekli z kraju do państw sąsiednich; wyraża uznanie dla krajów przyjmujących (Demokratyczna Republika Konga, Rwanda i Tanzania) oraz agencji humanitarnych za wsparcie tych grup ludności i wzywa społeczność międzynarodową do udzielenia koniecznej pomocy humanitarnej;
12. przypomina, że Burundi obowiązuje klauzula dotycząca praw człowieka zawarta w umowie z Kotonu, Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Afrykańska karta praw człowieka i ludów, w związku z czym państwo to jest zobowiązane do przestrzegania powszechnych praw człowieka, w tym wolności słowa;
13. wzywa Komisję, wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel oraz państwa członkowskie, by kontynuowały prace na rzecz zapewnienia jasnej i opartej na ustalonych zasadach polityki UE wobec Burundi, uwzględniającej bieżący problem poważnych naruszeń praw człowieka, zgodnie ze strategicznymi ramami UE w dziedzinie praw człowieka;
14. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zawieszenia wszelkiego wsparcia na rzecz struktur policyjnych, wojskowych i rządowych, jeśli jeszcze tego nie uczyniły;
15. wzywa Komisję, by rozważyła możliwość rozpoczęcia konsultacji z Burundi, zgodnie z art. 96 umowy z Kotonu, w celu ewentualnego zawieszenia umowy w stosunku do tego kraju, a także by podjęła wszelkie niezbędne działania w czasie prowadzenia tych konsultacji;
16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, rządowi Burundi, rządom krajów regionu Wielkich Jezior, Unii Afrykańskiej, Wspólnocie Wschodnioafrykańskiej, Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE i Parlamentowi Panafrykańskiemu.