Έγγραφο συνόδου
6.7.2015 B8-0686/2015
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
εν συνεχεία δήλωσης της Αντιπροέδρου της Επιτροπής / Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας
σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού
σχετικά με την κατάσταση στην Υεμένη
( 2015/2760(RSP) )
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Angel Dzhambazki, Jana Žitňanská, Beatrix von Storch, Ashley Fox, Ryszard Czarnecki, Marek Jurek, Valdemar Tomaševski, Raffaele Fitto, Ryszard Antoni Legutko, Tomasz Piotr Poręba, Marcus Pretzell
εξ ονόματος της Ομάδας ECR
Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την κατάσταση στην Υεμένη
( 2015/2760(RSP) )
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
– έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 2014 (2011), 2051 (2012), 2140 (2014), 2201 (2015) και 2216 (2015), που τονίζουν την ανάγκη για μια ειρηνική, ομαλή, χωρίς αποκλεισμούς διαδικασία μετάβασης στην Υεμένη, υπό την ηγεσία της Υεμένης,
– έχοντας υπόψη την έκθεση που παρουσίασε ο Jamal Benomar, Ειδικός Σύμβουλος του ΟΗΕ για την Υεμένη, στην 7411η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών της 22ας Μαρτίου 2015[1],
– έχοντας υπόψη το τελικό ανακοινωθέν της 26ης Διάσκεψης Κορυφής του Συνδέσμου των Αραβικών Κρατών της 29ης Μαρτίου 2015 σχετικά με τις εξελίξεις στην Υεμένη, που τονίζει μεταξύ άλλων την ανάγκη να επαναληφθεί η διαδικασία πολιτικής μετάβασης στην Υεμένη, με τη συμμετοχή όλων των μερών, σύμφωνα με την Πρωτοβουλία του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου και τον μηχανισμού εφαρμογής της, και τα αποτελέσματα της γενικής διάσκεψης εθνικού διαλόγου,
– έχοντας υπόψη την κοινή δήλωση της 3ης Ιουλίου 2015 της Αντιπροέδρου της Επιτροπής / Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Federica Mogherini, και του Επιτρόπου για την Ανθρωπιστική Βοήθεια και Διαχείριση Κρίσεων, Χρήστου Στυλιανίδη, σχετικά με την κρίση στην Υεμένη,
– έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 7ης Απριλίου 2011 σχετικά με την κατάσταση στη Συρία, το Μπαχρέιν και την Υεμένη[2],
– έχοντας υπόψη το άρθρο 123, παράγραφος 2, του Κανονισμού του,
Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαδικασία πολιτικής μετάβασης που ξεκίνησε μετά την Αραβική Άνοιξη του 2011 έφερε περιορισμένα αποτελέσματα, και ότι τα διαρθρωτικά προβλήματα της χώρας, όπως η διαφθορά και η ανισότητα, δεν έχουν επιλυθεί·
Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η σύγκρουση είναι βαθιά ριζωμένη σε αισθήματα εγκατάλειψης, ανισότητας και φτώχειας, που έχουν επιδεινώσει τις βαθιές φυλετικές και τοπικές ρωγμές που διαιρούν την κοινωνία της Υεμένης· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ιράν εντείνει αυτές τις φυλετικές ρωγμές, παρεμβαίνοντας στις εσωτερικές υποθέσεις της Υεμένης·
Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η 4η Ιουλίου 2015 σηματοδοτεί την 100η ημέρα εξορίας του προέδρου Abd-Rabbu Mansour Hadi και την έναρξη των αεροπορικών επιδρομών από τον συνασπισμό υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, κατά της συνεχιζόμενης προέλασης των Χούτι και των δυνάμεων που στηρίζουν τον Saleh στην Υεμένη·
Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στις 2 Ιουλίου 2015 ο ΟΗΕ προσέθεσε την Υεμένη στον κατάλογο των χωρών που βρίσκονται σε ύψιστο επίπεδο ανθρωπιστικής έκτακτης ανάγκης (κρίση επιπέδου 3), επειδή η χώρα αντιμετωπίζει μια ανθρωπιστική καταστροφή, με 21 εκατομμύρια ανθρώπους (80% του πληθυσμού της) σε ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας, και με μεγάλη πιθανότητα μεγάλης επισιτιστικής κρίσης·
E. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Συμφωνία για την Ειρήνη και την Εθνική Σύμπραξη, η οποία διευκολύνεται από τα Ηνωμένα Έθνη και υπεγράφη στις 21 Σεπτεμβρίου 2014, έχει αποτύχει να σταθεροποιήσει την Υεμένη, αλλά παραμένει η μόνη βιώσιμη επιλογή για την παύση του πολέμου και τη σταθεροποίηση της χώρας·
1. επαναβεβαιώνει την ισχυρή δέσμευσή του υπέρ της ενότητας, της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Υεμένης, καθώς και τη δέσμευσή του να σταθεί στο πλευρό του λαού της Υεμένης·
2. επιβεβαιώνει την υποστήριξή του στη νομιμότητα του Προέδρου της Υεμένης, Abd-Rabbu Mansour Hadi·
3. καλεί όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στην Υεμένη, ιδίως τους Χούτι, να απέχουν από περαιτέρω μονομερείς ενέργειες που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την πολιτική μετάβαση στην Υεμένη, και να εφαρμόσουν πλήρως το ψήφισμα 2201 (2015) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, δηλαδή:
– να τερματίσουν τη χρήση βίας και να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από όλες τις περιοχές που έχουν καταλάβει, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Σαναά,
– να εγκαταλείψουν τα όπλα που κατασχέθηκαν από τις στρατιωτικές δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων των πυραυλικών συστημάτων,
– να σταματήσουν όλες τις ενέργειες που εμπίπτουν αποκλειστικά στην εξουσία της νόμιμης κυβέρνησης της Υεμένης, και να απέχουν από κάθε πρόκληση ή απειλή προς τα γειτονικά κράτη,
– να απελευθερώσουν με ασφάλεια όλους τους πολιτικούς κρατούμενους και όλους τους πολίτες που βρίσκονται σε κατ 'οίκον περιορισμό ή σε αυθαίρετη κράτηση,
– να τερματίσουν τη στρατολόγηση και χρήση παιδιών και να απελευθερώσουν όλα τα παιδιά που έχουν στρατολογήσει·
4. υπενθυμίζει την υποστήριξή του στις τρέχουσες προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών με στόχο μια διαρκή, προβλέψιμη και βιώσιμη ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός, που θα επιτρέψει την παροχή επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας και ειδών πρώτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένων των καυσίμων, των τροφίμων και των βασικών προϊόντων· υπενθυμίζει, επίσης, ότι είναι συνεπώς απαραίτητο να διευκολυνθεί ή πρόσβαση εμπορικών πλοίων στην Υεμένη·
5. καλεί το Ιράν να σταματήσει να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Υεμένης και να σταματήσει να στρατολογεί και να χρηματοδοτεί την πολιτοφυλακή Χούτι·
6. πιστεύει ότι η μεταρρύθμιση των κρατικών θεσμών πρέπει να συνεπάγεται μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης, τη βελτίωση και την απλούστευση των δικονομικών διαδικασιών στην κρατική διοίκηση και την δικαστική μεταρρύθμιση, πέραν των βελτιώσεων σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η υγεία, η εκπαίδευση, το νερό και η ασφάλεια·
7. υπογραμμίζει, εξάλλου, την ανάγκη για την αντιμετώπιση της αναποτελεσματικότητας του κράτους στη διαχείριση των πόρων, η οποία όχι μόνο προκαλεί την επιδείνωση της οικονομικής κρίσης περαιτέρω, αλλά έχει επίσης σοβαρές πολιτικές προεκτάσεις·
8. πιστεύει ότι οι ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την γεωπολιτική κατάσταση στην Υεμένη πρέπει να επικεντρωθούν σε δύο βασικά σημεία: (1) την Υεμένη ως προπύργιο της Αλ-Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο (AQAP) και ολοένα και περισσότερο στρεφόμενη προς το ISIL / Da'esh, και (2) τα στενά Bab-el-Mandeb ως σταυροδρόμι για τις σημαντικότερες θαλάσσιες διαδρομές στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς ενός εκτιμώμενου 4% του παγκόσμιου πετρελαϊκού εφοδιασμού·
9. τονίζει ότι όλα τα μέρη έχουν την ευθύνη να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με τις αρχές της αμεροληψίας, της ουδετερότητας και της ανεξαρτησίας, μεταξύ άλλων με την προστασία των πολιτών και την αποχή από την άμεση στόχευση μη στρατιωτικών υποδομών·
10. ζητεί την ασφαλή και απρόσκοπτη πρόσβαση των ανθρωπιστικών οργανώσεων που εργάζονται επί τόπου· καλεί, ως εκ τούτου, όλα τα μέρη, να διευκολύνουν την επείγουσα παράδοση ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλες τις περιοχές της Υεμένης, καθώς και την ταχεία, ασφαλή και απρόσκοπτη πρόσβαση των ανθρωπιστικών οργανώσεων στον πληθυσμό που έχει ανάγκη από ανθρωπιστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής βοήθειας·
11. υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της θρησκείας είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, και καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφή βίας και διακρίσεων με βάση τη θρησκεία στην Υεμένη·
12. εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία του για την κατάχρηση της θρησκείας από τους δράστες τρομοκρατικών ενεργειών στην Υεμένη· καταδικάζει την εκμετάλλευση της θρησκείας σε διάφορες συγκρούσεις στην Υεμένη·
13. ζητεί να διενεργηθεί διεξοδική, άμεση, αμερόληπτη και αποτελεσματική έρευνα προκειμένου να εντοπισθούν οι υπεύθυνοι και να προσαχθούν στη δικαιοσύνη οι δράστες, οι οργανωτές, οι χρηματοδότες και οι χορηγοί των εν λόγω κατακριτέων πράξεων τρομοκρατίας·
14. επαναλαμβάνει τη στήριξή του σε όλες τις πρωτοβουλίες με στόχο την προώθηση του διαλόγου και του αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ θρησκευτικών και λοιπών κοινοτήτων · καλεί όλες τις θρησκευτικές αρχές να προωθήσουν την ανοχή και να αναλάβουν πρωτοβουλίες εναντίον του μίσους και της βίαιης και εξτρεμιστικής ριζοσπαστικοποίησης·
15. επαναλαμβάνει τη θέση του ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από τη σημερινή κρίση, από τον πραγματικό διάλογο και μια συνολική πολιτική διαδικασία υπό τη διαχείριση του ΟΗΕ, και ότι μόνο μια ευρεία πολιτική συναίνεση που βασίζεται στις παραμέτρους που καθορίζονται από το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 2216 μπορεί να προσφέρει μια βιώσιμη λύση για την κρίση, την αντιμετώπιση της απειλής από τις τρομοκρατικές ομάδες και την αποτροπή περαιτέρω αστάθειας στην περιοχή·
16. καλεί τα εμπλεκόμενα μέρη στην Υεμένη να παραστούν στις μελλοντικές συνομιλίες και να συμμετάσχουν σε αυτές χωρίς προϋποθέσεις και με εμπιστοσύνη, μεταξύ άλλων διευθετώντας τις διαφορές τους μέσω του διαλόγου και των διαβουλεύσεων, απορρίπτοντας τις πράξεις βίας που αποσκοπούν στην επίτευξη πολιτικών στόχων, και απέχοντας από τις προκλήσεις και κάθε μονομερή δράση που αποσκοπεί στην υπονόμευση της πολιτικής μετάβασης·
17. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/ Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, τον Ειδικό Εντεταλμένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και τους επικεφαλής αντιπροσωπειών της ΕΕ.