Dokument z posiedzenia
7.9.2015 B8‑0833/2015
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie migracji i uchodźców w Europie
( 2015/2833(RSP) )
Timothy Kirkhope, Daniel Dalton, Ruža Tomašić, Angel Dzhambazki, Roberts Zīle, Kazimierz Michał Ujazdowski, Marek Jurek, Valdemar Tomaševski, Zdzisław Krasnodębski, Bernd Kölmel
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie migracji i uchodźców w Europie
( 2015/2833(RSP) )
Parlament Europejski
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając Europejską konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając konwencję genewską z 1951 r. oraz dodatkowy protokół do niej,
– uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej ze specjalnego szczytu w sprawie kryzysu związanego z uchodźcami w basenie Morza Śródziemnego, który odbył się w dniu 22 kwietnia 2015 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że sytuacja w całej UE nieustannie się zmienia, a liczba migrantów gwałtownie wzrosła w stosunku do danych z ubiegłego roku, co sprawia, że w UE coraz to nowe miejsca są obciążone ich napływem;
B. mając na uwadze, że od początku bieżącego roku w Morzu Śródziemnym śmierć poniosło ponad 2 000 osób;
C. mając na uwadze, że przemytnicy i handlarze ludźmi wykorzystują nielegalną migrację oraz to, że ich sieci stwarzają poważne zagrożenie dla życia migrantów i stanowią dla UE wyzwanie o ogromnej skali; mając na uwadze, że sieci przemytnicze działają całkowicie bezkarnie z terytoriów państw trzecich i czerpią z działalności przestępczej zyski szacowane na 20 mld EUR rocznie;
D. mając na uwadze, że według Europolu zorganizowane grupy przestępcze, które ułatwiają przemyt osób przez Morze Śródziemne do UE, mają bezpośrednie powiązania z narkotykami, bronią palną i terroryzmem;
E. mając na uwadze, że brak stabilności i konflikty w regionie oraz powstanie i wzrost siły ISIS w sąsiadujących strefach konfliktów skutkują masowym napływem migrantów i przepływami przesiedleńców, a co za tym idzie, wpływają na liczbę osób próbujących dotrzeć do UE
1. nalega na Unię Europejską i państwa członkowskie, by znalazły skuteczne rozwiązanie i nasiliły dotychczasową współpracę, aby uniknąć kolejnych ofiar śmiertelnych, zapobiegać wypływaniu statków przemytniczych oraz poprawić tempo i skuteczność rozpatrywania przez państwa członkowskie wniosków o azyl, niezwłocznie odsyłać z powrotem osoby niespełniające kryteriów uzyskania azylu i pomagać osobom, które azyl uzyskały;
2. wzywa państwa członkowskie do wzmocnienia roli Frontex-u i EASO oraz zaproponowania pomocy państwom członkowskim będącym w czołówce, jeżeli chodzi o udzielanie pomocy;
3. podkreśla, że skuteczny i efektywny system rozpatrywania wniosków o azyl ma podstawowe znaczenie w kwestii ustabilizowania obecnej sytuacji i wprowadzenia rozróżnienia na osoby migrujące z przyczyn ekonomicznych oraz osoby potrzebujące azylu;
4. wzywa państwa członkowskie do wyasygnowania dodatkowych, znaczących zasobów oraz pomocy finansowej w celu rozwiązania problemu aktualnych braków w systemie migracji UE, aby uczynić go efektywnym w warunkach obecnego obciążenia, biorąc pod uwagę indywidualną sytuację tych państw i ciążące na nich obowiązki;
5. podkreśla, że państwa członkowskie powinny zagwarantować zdejmowanie odcisków palców wszystkich migrantów w momencie pierwszego kontaktu z nimi w kraju, do którego przybędą, a także przechowywanie ich w systemie EURODAC, w celu wykrycia wielokrotnych odrzuconych zgłoszeń oraz przyspieszenia procedur azylowych;
6. popiera stworzenie nowego programu powrotów koordynowanego przez Frontex, umożliwiającego szybki powrót migrantów o nieuregulowanym statusie z państw członkowskich pierwszej linii; wzywa Komisję jak najszybszego przedstawienia wniosku w tej sprawie; podkreśla potrzebę zachęcania do dobrowolnego powrotu, przy jednoczesnym zagwarantowaniu ochrony wszystkich praw przysługujących na mocy prawa UE i prawa międzynarodowego, w związku z tym podkreśla znaczenie negocjowania skutecznych umów o readmisji z krajami trzecimi;
7. domaga się polityki „zero tolerancji” w kwestii handlu ludźmi, a także nalega, by państwa członkowskie blisko współpracowały z Europolem, Frontex-em, EASO i Eurojustem w walce z siatkami przemytniczymi w zakresie identyfikowania ich metod pracy i tras przemytu, uniemożliwiania wyjazdów, a także zachęca państwa UE i kraje trzecie do stosowania najsurowszych kar za tego rodzaju działalność;
8. podkreśla, że państwa trzecie w regionie obejmującym miejsca, z których wyruszają migranci, muszą patrolować swe wody terytorialne, aby przechwytywać statki przemytnicze, oraz wzywa kraje trzecie do przestrzegania prawa międzynarodowego, jeśli chodzi o ratowanie życia na morzu i do zapewnienia ochrony uchodźców i poszanowania praw podstawowych; apeluje o zintensyfikowanie działań na szczeblu międzynarodowym w celu systematycznego przechwytywania i niszczenia statków używanych przez przemytników, w pełnej zgodności z prawem międzynarodowym;
9. apeluje o większą koordynację strategii UE i państw członkowskich dotyczących szkolenia lokalnych sił policyjnych w miejscu wypływania statków z ofiarami handlu ludźmi, aby identyfikować i powstrzymywać grupy przestępcze i pojedynczych przestępców, apeluje także o wzmocnienie służb informacyjnych na miejscu, aby podnieść poziom wiedzy na temat potencjalnych zagrożeń związanych z handlem ludźmi;
10. ponownie wyraża poparcie dla wszystkich starań i wysiłków dyplomatycznych na rzecz przywrócenia władzy rządowej w Libii prowadzonych przez ONZ oraz swoje zaangażowanie na rzecz nasilenia działań mających na celu zaradzenie konfliktowi i niestabilnej sytuacji w Libii i Syrii; podkreśla, że doprowadzenie do stabilności regionalnej na obszarach objętych konfliktem ma zasadnicze znaczenie dla ograniczenia dalszego przesiedlania ludzi;
11. domaga się zacieśnienia współpracy UE z krajami partnerskimi na Bliskim Wschodzie i w Afryce w celu wspierania demokracji, praworządności i praw człowieka, a także pomocy w zakresie udzielania wsparcia w obozach dla uchodźców w regionie; wzywa w związku z tym do ściślejszej współpracy z krajami regionu w ramach Ligi Państw Arabskich i Unii Afrykańskiej, aby zarządzać przesiedleńcami, przemieszczać ich i udzielać im azylu;
12. podkreśla, że obecny kryzys migracyjny to światowy kryzys humanitarny, którego UE nie może zażegnać sama, dlatego też apeluje do społeczności międzynarodowej o współpracę zakresie znalezienia rozwiązań oraz niesienia pomocy;
13. powtarza, że polityka i podejmowane działania muszą opierać się na wzajemnym zaufaniu, wywiązywaniu się z obowiązków i solidarności, zarówno jeśli chodzi o państwa członkowskie przyjmujące osoby ubiegające się o azyl, jak i państwa członkowskie udzielające azylu; podkreśla zapotrzebowanie na rozsądne i trwałe rozwiązanie obecnego kryzysu, nieopierające się na obowiązkowych, wiążących kwotach podziału uchodźców, ale na dobrowolnej relokacji i przesiedleniach przez państwa członkowskie, współpracy, dzieleniu się doświadczeniem i zasobami, a także prawidłowym wdrażaniu obowiązującego w tym obszarze prawa UE, w tym rozporządzenia Dublin;
14. apeluje do Komisji o dołożenie starań, by wszystkie państwa członkowskie właściwie wdrażały prawodawstwo UE w celu zapewnienia wprowadzania w całej UE skutecznych, spójnych i humanitarnych standardów;
15. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.