Έγγραφο συνόδου

 

B8-1005/2015

5.10.2015

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία της ερώτησης με αίτημα προφορικής απάντησης B8-0761/2015

σύμφωνα με το άρθρο 128 παράγραφος 5 του Κανονισμού

σχετικά με τη θανατική ποινή

( 2015/2879(RSP) )

Ignazio Corrao, Marco Zullo, Fabio Massimo Castaldo

εξ ονόματος της Ομάδας EFDD

 

B8-1005/2015

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη θανατική ποινή

( 2015/2879(RSP) )

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–       έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής και συγκεκριμένα το ψήφισμα της 7ης Οκτωβρίου 2010 σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Θανατικής Ποινής[1],

–       έχοντας υπόψη τα πρωτόκολλα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα,

–       έχοντας υπόψη το άρθρο 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–       έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με τη θανατική ποινή,

–       έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη του ΟΗΕ του 1948 για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Μορφωτικά Δικαιώματα,

–       έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, και συγκεκριμένα τα ψηφίσματα 62/149 και 63/138 σχετικά με την επιβολή μορατόριουμ στις εκτελέσεις ενόψει της κατάργησης της θανατικής ποινής,

–       έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του 1984 κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Τρόπων Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας,

–       έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1979 για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW),

–       έχοντας υπόψη την τελική διακήρυξη του Πέμπτου Παγκόσμιου Συνεδρίου κατά της θανατικής ποινής, που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη από τις 12 έως τις 15 Ιουνίου 2013,

–       έχοντας υπόψη τη Μελέτη σχετικά με τον αντίκτυπο του παγκόσμιου προβλήματος των ναρκωτικών στην άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την οποία εξέδωσε το γραφείο του Υπάτου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα τον Σεπτέμβριο του 2015,

–       έχοντας υπόψη την Παγκόσμια Ημέρα και την Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά της Θανατικής Ποινής, στις 10 Οκτωβρίου κάθε έτους,

–       έχοντας υπόψη την ερώτηση που υποβλήθηκε προς το Συμβούλιο σχετικά με την θανατική ποινή (O-000103 – B8-0761/2015 ),

–       έχοντας υπόψη το άρθρο 128 παράγραφος 5 και το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού,

Α.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αταλάντευτη και θεμελιωμένη σε αρχές, προτείνει τη θέσπιση οικουμενικού μορατόριουμ με απώτερο σκοπό την παγκόσμια κατάργηση της θανατικής ποινής η οποία και αποτελεί κύριο στόχο της πολιτικής της Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

Β.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της θανατικής ποινής στις 10 Οκτωβρίου 2015 επικεντρώνεται στην ευαισθητοποίηση ως προς την επιβολή της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά·

Γ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι 101 χώρες έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή ανεξαρτήτως εγκλήματος· λαμβάνοντας υπόψη ότι, εντός του 2014, τουλάχιστον 22 χώρες πραγματοποίησαν εκτελέσεις και τουλάχιστον 2.466 άνθρωποι καταδικάστηκαν σε θάνατο·

Δ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι 33 κράτη επιβάλουν τη θανατική ποινή για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά, γεγονός που οδηγεί σε περίπου 1.000 εκτελέσεις ετησίως· λαμβάνοντας υπόψη ότι για το 2015 είναι γνωστό ότι εκτελέσεις για τέτοια αδικήματα έχουν πραγματοποιηθεί στην Κίνα, το Ιράν, την Ινδονησία και τη Σαουδική Αραβία· λαμβάνοντας υπόψη ότι θανατικές καταδίκες εξακολουθούν να επιβάλλονται διαρκούντος του 2015 για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά στην Κίνα, την Ινδονησία, το Ιράν, το Κουβέιτ, τη Μαλαισία, τη Σαουδική Αραβία, τη Σρι Λάνκα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Βιετνάμ· λαμβάνοντας υπόψη ότι στα αδικήματα αυτά μπορεί να περιλαμβάνονται διάφορες κατηγορίες διακίνησης ναρκωτικών ή κατοχής ναρκωτικών·

Ε.     λαμβάνοντας υπόψη ότι τους τελευταίους 12 μήνες έχουν αυξηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο οι καταδίκες στην εσχάτη των ποινών για αδικήματα ναρκωτικών· λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένα κράτη έχουν εντείνει τους ρυθμούς με τους οποίους εκτελούν ανθρώπους με κατηγορίες σχετικές με ναρκωτικά (όπως είναι το Ιράν και η Σαουδική Αραβία) και ότι άλλα κράτη επιδιώκουν να επαναφέρουν τη θανατική ποινή για αδικήματα ναρκωτικών (περίπτωση Ομάν) ή τερματίζουν μακράς διάρκειας μορατόριουμ της θανατικής ποινής (όπως συμβαίνει στην Ινδονησία και στο Πακιστάν)·

ΣΤ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ιράν φέρεται να έχει εκτελέσει 394 παραβάτες της νομοθεσίας περί ναρκωτικών κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, σε σύγκριση με 367 καθ’ όλη τη διάρκεια του 2014· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μισές από τις εκτελέσεις που πραγματοποιήθηκαν φέτος στη Σαουδική Αραβία αφορούσαν αδικήματα σε σχέση με τα ναρκωτικά, σε σύγκριση με μόλις 4% επί του συνόλου του 2010· λαμβάνοντας υπόψη ότι τουλάχιστον 112 παραβάτες της νομοθεσίας περί ναρκωτικών αναμένουν εκτέλεση στις πτέρυγες μελλοθανάτων του Πακιστάν·

Ζ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι άνθρωποι εξακολουθούν να καταδικάζονται σε θάνατο δια λιθοβολισμού και ότι εκατοντάδες γυναίκες έχουν θανατωθεί με λιθοβολισμό για μοιχεία κατά τα τελευταία έτη· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο λιθοβολισμός θεωρείται τύπος βασανιστηρίου·

Η.     λαμβάνοντας υπόψη ότι δεκάδες ευρωπαίοι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με την προοπτική της εκτέλεσης σε τρίτες χώρες, εκ των οποίων πολλοί για αδικήματα που συνδέονται με τα ναρκωτικά·

Θ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 6, παράγραφος 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα ορίζει ότι η θανατική ποινή μπορεί να εφαρμόζεται μόνο για σοβαρότατα εγκλήματα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και οι Ειδικοί Εισηγητές του ΟΗΕ για τις εξωδικαστικές, συνοπτικές ή αυθαίρετες εκτελέσεις έχουν δηλώσει ότι η θανατική ποινή δεν πρέπει να επιβάλλεται για εγκλήματα που συνδέονται με τα ναρκωτικά·

Ι.      λαμβάνοντας υπόψη ότι το Διεθνές Συμβούλιο Ελέγχου Ναρκωτικών έχει παροτρύνει εκείνα τα κράτη που επιβάλλουν τη θανατική ποινή να την καταργήσουν για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά·

ΙΑ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιβολή της θανατικής ποινής για αδικήματα που συνδέονται με τα ναρκωτικά είναι αλληλένδετη με σειρά άλλων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως είναι η παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και του δικαιώματος να μην υποβάλλεται κανείς σε βασανιστήρια και σε άλλες μορφές κακομεταχείρισης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η υποχρεωτική επιβολή της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο και στα σχετικά πρότυπα·

ΙΒ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη έχουν χορηγήσει τουλάχιστον 60 εκατομμύρια EUR υπέρ των προγραμμάτων καταπολέμησης των ναρκωτικών του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (UNODC), τα οποία εστιάζονται στην επιβολή της νομοθεσίας περί ναρκωτικών σε χώρες οι οποίες εφαρμόζουν ενεργητικά τη θανατική ποινή για αδικήματα ναρκωτικών·

ΙΓ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ευρήματα ανεξάρτητων έλεγχων του UNODC στο Πακιστάν και το Ιράν και πρόσφατων εκθέσεων ΜΚΟ έχουν εγείρει ανησυχίες σχετικά με την εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα από τα εθνικά γραφεία του Οργανισμού του ΟΗΕ ανά χώρα και σχετικά με τον απευθείας συσχετισμό μεταξύ της χρηματοδότησης των προσπαθειών καταπολέμησης των ναρκωτικών και των θανατικών ποινών που επιβάλλονται για υποθέσεις ναρκωτικών στις χώρες αυτές·

ΙΔ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι στο πλαίσιο του ενωσιακού μηχανισμού συμβολής στη σταθερότητα και την ειρήνη (IcSP) και του προκατόχου του, του Μέσου Σταθερότητας (ΜΣ), η Επιτροπή έχει δρομολογήσει δύο μεγάλης κλίμακας περιφερειακές δράσεις καταπολέμησης των ναρκωτικών, τα προγράμματα για την οδό της κοκαΐνης και την οδό της ηρωίνης, τα οποία περιλαμβάνουν χώρες που επιβάλλουν τη θανατική ποινή για αδικήματα ναρκωτικών· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού για τον IcSP, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να χρησιμοποιεί επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές για τη συμμόρφωση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο σε σχέση με τα μέτρα για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος·

1.      επαναλαμβάνει ότι καταδικάζει τη χρήση της θανατικής ποινής και τάσσεται αναφανδόν υπέρ της επιβολής μορατόριουμ όσον αφορά τη θανατική ποινή, ως ένα βήμα προς την κατάργησή της· τονίζει για ακόμη μία φορά ότι η κατάργηση της θανατικής ποινής συμβάλλει στην εδραίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας·

2.      καταδικάζει όλες τις εκτελέσεις, οπουδήποτε και αν λαμβάνουν χώρα· εξακολουθεί να εκφράζει την έντονη ανησυχία του σχετικά με την επιβολή της θανατικής ποινής σε ανηλίκους και σε άτομα με ψυχική ή νοητική αναπηρία και ζητεί τον άμεσο και οριστικό τερματισμό των πρακτικών αυτών, οι οποίες παραβιάζουν τα διεθνή πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

3.      εκφράζει την έντονη ανησυχία του σχετικά με την πρακτική του λιθοβολισμού, η οποία εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στο Πακιστάν, η Νιγηρία, το Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ, το Σουδάν, τη Σομαλία και τη Σαουδική Αραβία, και καλεί επειγόντως τις κυβερνήσεις των ενδιαφερομένων χωρών να θεσπίσουν άμεσα νομοθεσία για την απαγόρευση του λιθοβολισμού και άλλων τύπων θανατικής ποινής για όσους καταδικάζονται για «μοιχεία» ή άλλα εγκλήματα και να επαναφέρουν το μορατόριουμ στις εκτελέσεις·

4.      λαμβάνοντας υπόψη ότι σε οκτώ κράτη ο νόμος προβλέπει θανατική ποινή για την ομοφυλοφιλία (Μαυριτανία, Σουδάν, Ιράν, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Πακιστάν, Αφγανιστάν και Κατάρ) και ότι επαρχίες της Νιγηρίας και της Σομαλίας επιβάλλουν τη θανατική ποινή για σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου· καλεί αυτά τα κράτη να θέσουν τέρμα στην ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας και καλεί το Μπρουνέι Νταρουσαλάμ να μην θεσπίσει την ποινή του θανάτου για ομοφυλοφιλία το 2016, όπως προβλέπεται προς το παρόν· παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) να συνεχίσει τον αγώνα κατά την ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας κατά κύρια προτεραιότητα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την προαγωγή και προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλα, διεμφυλικά και μεσοφυλικά άτομα (ΛΟΑΔΜ)·

5.      καλεί την ΕΥΕΔ και τα κράτη μέλη να εξακολουθήσουν να καταβάλουν προσπάθειες κατά της επιβολής της θανατικής ποινής και να συνεχίσουν να προτρέπουν μετ`επιτάσεως τις χώρες που εξακολουθούν να εκτελούν θανατικές ποινές να συμμορφωθούν με τα διεθνή ελάχιστα πρότυπα, να περιορίσουν το πεδίο εφαρμογής και τη χρήση της θανατικής ποινής, και να δημοσιεύουν σαφή και ακριβή στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των ποινών και των εκτελέσεων· παροτρύνει την ΕΥΕΔ να μην χαλαρώσει την επαγρύπνησή της όσον αφορά τις εξελίξεις σε όλες τις χώρες του κόσμου και να συνεχίσει να χρησιμοποιεί κάθε μέσο επιρροής που διαθέτει·

6.      καλεί τα κράτη που έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή ή που διατηρούν μακράς διάρκειας μορατόριουμ θανατικής ποινής να μην την επαναφέρουν και τα παροτρύνει να μοιραστούν την εμπειρία τους στο θέμα αυτό·

7.      παραμένει απολύτως πεπεισμένο ότι η θανατική ποινή δεν λειτουργεί αποτρεπτικά ως προς την εμπορία ναρκωτικών και δεν εμποδίζει τα άτομα να πέσουν θύματα κατάχρησης ναρκωτικών· καλεί τις χώρες που διατηρούν τη θανατική ποινή να θεσπίσουν εναλλακτικές λύσεις στη θανατική ποινή για αδικήματα ναρκωτικών οι οποίες θα επικεντρώνονται κατεξοχήν σε προγράμματα πρόληψης και μείωσης των επιβλαβών συνεπειών των ναρκωτικών·

8.      εκφράζει τον έντονο προβληματισμό του ως προς το ενδεχόμενο τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ για την δίωξη ναρκωτικών να ενθαρρύνουν τα κράτη που διατηρούν τη θανατική ποινή να επιβάλουν την εσχάτη των ποινών και να προβαίνουν σε εκτελέσεις, δεδομένου ότι τα προγράμματα αυτά θέτουν στόχους και θεσπίζουν δείκτες αυξημένων κατασχέσεων, συλλήψεων και καταδικών, καθώς και αυστηρότερες ποινές·

9.      διατυπώνει εκ νέου τη σύστασή του προς την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την οποία η κατάργηση της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή οικονομικής βοήθειας, τεχνικής βοήθειας, υποστήριξης για την οικοδόμηση ικανοτήτων και λοιπής υποστήριξης της πολιτικής κατά των ναρκωτικών·

10.    καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να επιβεβαιώσουν εκ νέου την κατηγορηματική επιταγή βάσει της οποίας η ευρωπαϊκή βοήθεια και συνδρομή δεν πρέπει επ’ ουδενί να διευκολύνει επιχειρήσεις των αρχών επιβολής του νόμου που καταλήγουν σε θανατικές ποινές και σε εκτελέσεις των συλληφθέντων·

11.    εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά την καταπολέμηση των ναρκωτικών και τη βοήθεια που παρέχεται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη σε επιχειρήσεις κατά των ναρκωτικών από χώρες που επιθετικά επιβάλλουν θανατικές ποινές για αδικήματα ναρκωτικών·

12.    ζητεί από την Επιτροπή να δημοσιεύει ετησίως έκθεση για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων στον τομέα καταστολής των ναρκωτικών σε χώρες που διατηρούν τη θανατική ποινή για αδικήματα ναρκωτικών, η οποία έκθεση θα περιέχει συνοπτική περιγραφή του τρόπου διοχέτευσης της χρηματοδότησης, των εγγυήσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα που εφαρμόστηκαν προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η χρηματοδότηση δεν καθιστά δυνατές τις θανατικές ποινές, και του βαθμού στον οποίο τα δικαιούχα κράτη έχουν συμμορφωθεί με τις ευρωπαϊκές προϋποθέσεις·

13.    καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει χωρίς άλλη χρονοτριβή τις επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζονται στο άρθρο 10 του κανονισμού για τον IcSP, να εφαρμόσει αυστηρά τούτες τις κατευθυντήριες γραμμές στα προγράμματα για τις οδούς διακίνησης της κοκαΐνης και της ηρωίνης και, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με αυτές, να αναστείλει αμέσως τα εν λόγω προγράμματα·

14.    καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να θέσουν ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε μελλοντική χρηματοδότηση των προγραμμάτων δίωξης ναρκωτικών την υποχρέωση του UNODC να καταδεικνύει με ποιο τρόπο θα εφαρμοστούν οι διεπόμενες από τις βασικές αρχές περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατευθυντήριες γραμμές στη διαχείριση της εν λόγω χρηματοδότησης, και ειδικότερα με ποιο τρόπο μπορεί η χρηματοδότηση να παγώσει ή να ανακληθεί σε περίπτωση που η αποδέκτρια χώρα εξακολουθεί να επιβάλει την εσχάτη των ποινών σε παραβάτες της νομοθεσίας περί ναρκωτικών·

15.    παροτρύνει την Επιτροπή να συμμορφωθεί με τη σύσταση στο σχέδιο δράσης της ΕΕ για τα ναρκωτικά (2013-2016), σύμφωνα με την οποία πρέπει να διαμορφωθούν εργαλεία καθοδήγησης και αξιολόγησης των επιπτώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα θα ενσωματωθούν αποτελεσματικά στην εξωτερική δράση της ΕΕ για τα ναρκωτικά·

16.    παροτρύνει την ΕΥΕΔ, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δρομολογήσουν μια συνολική και αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική για τη θανατική ποινή σε σχέση με τους δεκάδες Ευρωπαίους πολίτες που αντιμετωπίζουν την προοπτική της εκτέλεσης σε τρίτες χώρες, πολιτική η οποία πρέπει να περιλαμβάνει ισχυρούς και ενισχυμένους μηχανισμούς όσον αφορά την αναγνώριση, την παροχή νομικής συνδρομής και τη διπλωματική εκπροσώπηση·

17.    καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να διασφαλίσουν ότι η ειδική σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ σχετικά με το παγκόσμιο πρόβλημα των ναρκωτικών, η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2016, θα μελετήσει το πρόβλημα της χρήσης της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά και θα καταδικάσει την εφαρμογή της·

18.    επικροτεί και ενθαρρύνει περαιτέρω τις δραστηριότητες των μη κυβερνητικών οργανώσεων που καταβάλλουν προσπάθειες για την κατάργηση της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο· καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει να χρηματοδοτεί σχέδια σε αυτόν τον τομέα κατά προτεραιότητα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μέσου για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου·

19.    ζητεί από την υποεπιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (AFET) να εκπονήσει έκθεση σχετικά με τη θανατική ποινή παγκοσμίως·

20.    αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών της ΕΕ, στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, στον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, καθώς και στις κυβερνήσεις των κρατών μελών του ΟΗΕ.

[1] ΕΕ C 371 E, 20.12.2011, σ. 5.