Έγγραφο συνόδου
5.10.2015
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
εν συνεχεία της ερώτησης με αίτημα προφορικής απάντησης B8-0761/2015
σύμφωνα με το άρθρο 128 παράγραφος 5 του Κανονισμού
σχετικά με τη θανατική ποινή
( 2015/2879(RSP) )
Marie-Christine Vergiat, Patrick Le Hyaric, Younous Omarjee, Malin Björk, Barbara Spinelli, Martina Anderson, Lynn Boylan, Matt Carthy, Liadh Ní Riada, Rina Ronja Kari, Merja Kyllönen, Marisa Matias, Sabine Lösing, Eleonora Forenza, Fabio De Masi, Lola Sánchez Caldentey, Josu Juaristi Abaunz, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κώστας Χρυσόγονος, Στέλιος Κούλογλου, Δημήτριος Παπαδημούλης, Τάκης Χατζηγεωργίου, Σοφία Σακοράφα
εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL
Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη θανατική ποινή
( 2015/2879(RSP) )
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
– έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής, ιδίως το ψήφισμά του της 7ης Οκτωβρίου 2010 σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Θανατικής Ποινής[1], καθώς και σχετικά με την ανάγκη άμεσου μορατόριουμ για τις εκτελέσεις στις χώρες όπου εξακολουθεί να εφαρμόζεται η θανατική ποινή,
– έχοντας υπόψη τα πρωτόκολλα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
– έχοντας υπόψη το άρθρο 2 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
– έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με τη θανατική ποινή,
– έχοντας υπόψη το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2, και το δεύτερο προαιρετικό πρωτόκολλο,
– έχοντας υπόψη τις δηλώσεις του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (UNODC) και του Διεθνούς Συμβουλίου Ελέγχου των Ναρκωτικών του ΟΗΕ (INCB) σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής, ιδίως σε περιπτώσεις αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά,
– έχοντας υπόψη την τελική διακήρυξη του πέμπτου Παγκόσμιου Συνεδρίου κατά της θανατικής ποινής που εγκρίθηκε στη Μαδρίτη, στις 15 Ιουνίου 2013,
– έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ 62/149 της 18ης Δεκεμβρίου 2007, που ζητά την εφαρμογή δικαιοστασίου στη χρήση της θανατικής ποινής, και τα πέντε ψηφίσματα που εγκρίθηκαν από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ιδίως το ψήφισμα της 18ης Δεκεμβρίου 2014, με το οποίο ζητείται εκ νέου η δέσμευση του ΟΗΕ υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής,
– έχοντας υπόψη την παγκόσμια ημέρα και την ευρωπαϊκή ημέρα κατά της θανατικής ποινής που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου, και το γεγονός ότι, το 2015, η παγκόσμια ημέρα κατά της θανατικής ποινής είναι αφιερωμένη στον τερματισμό των εκτελέσεων για εγκλήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά,
– έχοντας υπόψη την ερώτηση που υποβλήθηκε προς το Συμβούλιο σχετικά με τη θανατική ποινή (O-000103 – B8-0761/2015 ),
– έχοντας υπόψη το άρθρο 128 παράγραφος 5 και το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,
Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η θανατική ποινή είναι η έσχατη σκληρή, απάνθρωπη και ταπεινωτική τιμωρία και ότι παραβιάζει το δικαίωμα στη ζωή που κατοχυρώνεται στην Οικουμενική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συνθήκες κράτησης των μελλοθανάτων προκαλούν τεράστια ψυχική οδύνη και ότι η εκτέλεση συνιστά σωματική και ψυχική επίθεση·
Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η θανατική ποινή συχνά χρησιμοποιείται κυρίως κατά μη προνομιούχων ατόμων, ψυχασθενών ή ατόμων που προέρχονται από εθνικές και πολιτιστικές μειονότητες· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε ορισμένα μέρη η επιβολή της θανατικής ποινής έχει ως βάση διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή πεποιθήσεων·
Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια ισχυρή θέση κατά της θανατικής ποινής που εδράζεται σε αρχές, βάσει της οποίας η κατάργηση της κεφαλικής ποινής σε παγκόσμιο επίπεδο συνιστά θεμελιώδη στόχο της πολιτικής της στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·
Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι 101 χώρες έχουν καταργήσει τη θανατική ποινή για όλα τα εγκλήματα· λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2014, τουλάχιστον 22 χώρες πραγματοποίησαν εκτελέσεις και τουλάχιστον 2.466 άτομα καταδικάστηκαν σε θάνατο, ήτοι 28% περισσότερα απ’ ό,τι το 2013· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πέντε χώρες στον κόσμο στις οποίες γίνεται συχνότερα χρήση της θανατικής ποινής είναι η Κίνα (με περισσότερες από 1.000 εκτελέσεις, σύμφωνα με ΜΚΟ), το Ιράν (με 289 εκτελέσεις επίσημα αναγνωρισμένες και περισσότερες από 454 χωρίς επίσημη αναγνώριση, σύμφωνα με ΜΚΟ), η Σαουδική Αραβία (τουλάχιστον 90 εκτελέσεις), το Ιράκ (τουλάχιστον 61 εκτελέσεις) και οι ΗΠΑ (35 εκτελέσεις)·
Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι οκτώ κράτη επιβάλλουν τη θανατική ποινή για την ομοφυλοφιλία (Μαυριτανία, Σουδάν, Ιράν, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Πακιστάν, Αφγανιστάν και Κατάρ) και ότι επαρχίες της Νιγηρίας και της Σομαλίας εφαρμόζουν επίσημα τη θανατική ποινή για σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου·
ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 18 Δεκεμβρίου 2014, η Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε για πέμπτη φορά (με 117 ψήφους υπέρ, 38 κατά και 34 αποχές) ψήφισμα υπέρ ενός παγκόσμιου μορατόριουμ για τη θανατική ποινή με στόχο την κατάργησή της·
Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι τους τελευταίους δώδεκα μήνες παρατηρείται παγκοσμίως αναβίωση της χρήσης της θανατικής ποινής για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, με σημαντική αύξηση του αριθμού των κρατών που πραγματοποιούν εκτελέσεις για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά (όπως το Ιράν και η Σαουδική Αραβία), που επιδιώκουν να επαναφέρουν τη θανατική ποινή για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά (περίπτωση Ομάν) ή που θέτουν τέλος σε μακράς διάρκειας μορατόριουμ της θανατικής ποινής (όπως συμβαίνει στην Ινδονησία και στο Πακιστάν)· λαμβάνοντας υπόψη ότι από τις 14 χώρες που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, οι 12 είναι χώρες της Ασίας ή της Μέσης Ανατολής· λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2015, 14 άτομα εκτελέστηκαν στην Ινδονησία για εμπόριο ναρκωτικών, από τα οποία τα 12 ήταν αλλοδαποί· λαμβάνοντας υπόψη ότι δεκάδες άτομα περιμένουν ως μελλοθάνατοι την εκτέλεσή τους, στα οποία περιλαμβάνονται και ευρωπαίοι πολίτες, όπως ο Γάλλος Serge Atlaoui·
Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ιράν φέρεται ότι εκτέλεσε 394 παραβάτες της νομοθεσίας περί ναρκωτικών τους πρώτους έξι μήνες του 2015, σε σύγκριση με 367 καθ’ όλη τη διάρκεια του 2014· λαμβάνοντας υπόψη ότι 112 παραβάτες της νομοθεσίας περί ναρκωτικών αναμένουν ως μελλοθάνατοι την εκτέλεσή τους στο Πακιστάν· λαμβάνοντας υπόψη ότι στο πλαίσιο ανεξάρτητων ελέγχων του UNODC στο Πακιστάν και το Ιράν, καθώς και σε πρόσφατες εκθέσεις ΜΚΟ, διατυπώθηκαν ανησυχίες σχετικά με την εφαρμογή της καθοδήγησης όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα από τα εθνικά γραφεία του Οργανισμού του ΟΗΕ ανά χώρα, όπως και για την άμεση σχέση μεταξύ της χρηματοδότησης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και των θανατικών ποινών που εκδίδονται στις χώρες αυτές σε υποθέσεις με ναρκωτικά·
Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στη Σαουδική Αραβία ο βιασμός, η δολοφονία, η αποστασία, η ένοπλη ληστεία και το εμπόριο ναρκωτικών τιμωρούνται με θανατική ποινή· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μισές από τις εκτελέσεις που πραγματοποιήθηκαν φέτος στη Σαουδική Αραβία αφορούσαν αδικήματα σε σχέση με τα ναρκωτικά, σε σύγκριση με μόνο 4% του συνόλου το 2010· λαμβάνοντας υπόψη ότι η θανατική ποινή εκτελείται με αποκεφαλισμό και ότι σε ορισμένες ακολουθεί σταύρωση· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 27 Μαΐου 2014, ο Ali Mohammed al-Nimr καταδικάστηκε σε θάνατο με αποκεφαλισμό και στη συνέχεια σε σταύρωση, για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, μολονότι ομολόγησε μετά από βασανιστήρια όταν ήταν ανήλικος·
Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2015 η πολιτεία της Νεμπράσκα αποφάσισε να καταργήσει τη θανατική ποινή· λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2015, 19 άτομα έχουν ήδη εκτελεστεί στις ΗΠΑ με θανατηφόρα ένεση, μεταξύ των οποίων δύο άτομα με διανοητική αναπηρία: ο Warren Lee Hill στις 27 Ιανουαρίου 2015, στη Γεωργία, και ο Robert Ladd, στις 29 Ιανουαρίου 2015, στο Τέξας· λαμβάνοντας υπόψη ότι στις 17 Μαρτίου 2015 εκτελέστηκε στο Μισούρι ο 74χρονος Cecil Clayton, ο οποίος είχε υποστεί εγκεφαλική κάκωση· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αφρομερικανός κρατούμενος Mumia Abu-Jamal, γνωστός επίσης ως η «φωνή των άφωνων», ο οποίος, μετά από μια άδικη δίκη με ρατσιστικά κίνητρα, βρισκόταν στην πτέρυγα των μελλοθανάτων από το 1982 έως το 2011, όταν η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη, εξακολουθεί να βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση, επειδή το κράτος της Πενσυλβανίας του αρνείται την πρόσβαση στην περίθαλψη, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ζωή του· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Hank Skinner παραμένει μεταξύ των μελλοθανάτων στο Τέξας, μολονότι από τα τεστ DNA στην περίπτωσή του προκύπτουν σοβαρές αμφιβολίες για την ενοχή του·
ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση προχώρησε σε ομαδικές πολιτικές δίκες το περασμένο έτος και έχει καταδικάσει περισσότερα από 100 άτομα σε θάνατο, μεταξύ των οποίων τον ανατραπέντα Πρόεδρο Mohammed Morsi· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ιρλανδός υπήκοος Ibrahim Halawa και άλλοι αντιμετωπίζουν δυνητικά τη θανατική ποινή στην Αίγυπτο για συμμετοχή σε διαδήλωση·
ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακούγονται και πάλι φωνές υπέρ της θανατικής ποινής, μεταξύ άλλων από μέλη κυβερνήσεων·
ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να υιοθετήσουν μια συνεπή στάση κατά της θανατικής ποινής σε όλες τις ενέργειές τους και στη χρηματοδότηση που παρέχουν, ιδίως έναντι χωρών που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή·
1. επαναλαμβάνει τη μακρόχρονη αντίθεσή του στη θανατική ποινή σε κάθε περίπτωση και υπό οιεσδήποτε συνθήκες και τονίζει για μια ακόμα φορά ότι η κατάργηση της θανατικής ποινής συμβάλλει στην ενίσχυση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας·
2. καταδικάζει κάθε εκτέλεση οπουδήποτε κι αν πραγματοποιείται· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την επιβολή της θανατικής ποινής σε ανηλίκους, μη προνομιούχα άτομα και σε άτομα με ψυχική ή νοητική αναπηρία και ζητεί τον άμεσο και οριστικό τερματισμό των πρακτικών αυτών, οι οποίες παραβιάζουν τα διεθνή πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα·
3. υπενθυμίζει ότι η πλήρης κατάργηση της θανατικής ποινής παραμένει ένας από τους βασικούς στόχους της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· υπενθυμίζει ακόμη ότι ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί μόνο με στενή συνεργασία μεταξύ κρατών και με τη συνεργασία σε θέματα διαπαιδαγώγησης, ευαισθητοποίησης, αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας· υποστηρίζει σθεναρά την επιβολή μορατόριουμ ως ένα βήμα προς την κατεύθυνση της κατάργησης της θανατικής ποινής· συνεχίζει να ασκεί πίεση για την κατάργησή της σε παγκόσμιο επίπεδο· παρακινεί επιτατικά τις χώρες που εξακολουθούν να εκτελούν τη θανατική ποινή να συμμορφωθούν με τα ελάχιστα διεθνή πρότυπα και να δημοσιεύουν σαφή και ακριβή στοιχεία για τον αριθμό των καταδικών σε θάνατο και των εκτελέσεων·
4. εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τον αριθμό των εκτελέσεων στη Σαουδική Αραβία· εκφράζει τη βαθύτατη ανησυχία και τον αποτροπιασμό του για την καταδίκη σε θάνατο με αποκεφαλισμό και εν συνεχεία σταύρωση του Ali Mohammed al-Nimr από τις αρχές της Σαουδικής Αραβίας, μετά από μια άδικη και πολιτικά υποκινούμενη δίκη· ζητεί από τις αρχές της Σαουδικής Αραβίας να ελευθερώσουν αμέσως τον Ali Mohammed al-Nimr, να αναιρέσουν τη βάρβαρη αυτή καταδίκη και να συμμορφωθούν με τα διεθνή πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη να εντείνουν τις πιέσεις στο καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας για την απονομή χάριτος στον Ali Mohammed al-Νimr και την κατάργηση της θανατικής ποινής·
5. εκφράζει την έντονη ανησυχία του για το γεγονός ότι η Κίνα εξακολουθεί να είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό εκτελέσεων ανά έτος και ότι οι εκτελέσεις αυτές εξακολουθούν να θεωρούνται «κρατικό μυστικό»· προτρέπει την κινεζική κυβέρνηση να θέσει τέλος στις πρακτικές αυτές και να δημοσιεύσει κατάλογο των ατόμων που έχουν εκτελεστεί μέχρι σήμερα·
6. εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τα αυξανόμενα ποσοστά εκτελέσεων στο Ιράν και για το γεγονός ότι, σύμφωνα με ΜΚΟ, πρόκειται στην πλειονότητά τους για εξωδικαστικές εκτελέσεις ή εκτελέσεις που δεν αναγνωρίζονται από τις αρχές· προτρέπει την κυβέρνηση να θέσει τέλος στις πρακτικές αυτές και να δημοσιεύσει τον κατάλογο των ατόμων που έχουν εκτελεστεί μέχρι σήμερα·
7. καταδικάζει και πάλι τη χρήση της θανατικής ποινής στο Ιράκ· συμμερίζεται τις ανησυχίες του ΟΗΕ σχετικά με την αύξηση των εκτελέσεων μετά την επαναφορά της θανατικής ποινής, το 2005, και την απουσία δικαστικού συστήματος στη χώρα· τονίζει το γεγονός ότι, σύμφωνα με επίσημες πηγές, μέχρι τον Αύγουστο του 2014, 1.724 κρατούμενοι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο· υπογραμμίζει το γεγονός ότι η απουσία δικαιοσύνης στο Ιράκ σήμερα πρέπει να αξιολογηθεί στο πλαίσιο της σχεδόν απόλυτης κατάρρευσης του νόμου και της τάξης μετά την εισβολή των ΗΠΑ/ΗΒ, περιλαμβανομένων εγκλημάτων πολέμου, θηριωδιών και δολοφονιών αμάχων από μισθοφόρους και από τις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής των ΗΠΑ·
8. καταδικάζει και πάλι τη χρήση της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα τις αποφάσεις που είναι αποτέλεσμα άδικων δικών που υποκινούνται από φυλετικά κίνητρα, και την εκτέλεση ατόμων που πάσχουν από διανοητική υστέρηση· εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η Νεμπράσκα αποφάσισε το 2015 να καταργήσει τη θανατική ποινή και καλεί εκ νέου τις Ηνωμένες Πολιτείες να θέσουν τέλος σε αυτές τις πρακτικές· είναι ιδιαίτερα θορυβημένο από την κατάσταση του Mumia Abu Jamal και από το γεγονός ότι δεν έχει πρόσβαση σε περίθαλψη· υπογραμμίζει το γεγονός ότι το ομοσπονδιακό δικαστικό σύστημα αναγνώρισε, το 2011, ότι ο Mumia Abu Jamal δεν είχε μια δίκαιη δίκη και ζητεί, ως εκ τούτου, την άμεση αποφυλάκισή του και την πρόσβασή του σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο· ζητεί επίσης την αποφυλάκιση του Hank Skinner και της Emma Clancy· παροτρύνει την ΕΕ να επιμείνει στο θέμα του σεβασμού των προτύπων για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον διάλογο με τις ΗΠΑ και να τερματίσει κάθε συμφωνία με τις ΗΠΑ, σε περίπτωση που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο·
9. είναι εξαιρετικά θορυβημένο από την επανεμφάνιση της απολογίας της θανατικής ποινής στην Ευρώπη και τις εκτελέσεις χωρίς δίκη που πραγματοποιεί η βρετανική κυβέρνηση στη Συρία· τονίζει ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου· ζητεί, ως εκ τούτου, να διενεργηθεί άμεση και ανεξάρτητη διεθνής έρευνα και να προσαχθούν οι υπαίτιοι στη δικαιοσύνη· ζητεί επίσης τη διενέργεια γενικής ανεξάρτητης έρευνας για την προσφυγή των κρατών μελών σε εξωδικαστικές εκτελέσεις, ιδίως στο πλαίσιο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας, και καλεί όλα τα μέρη να θέσουν αμέσως τέλος στις εν λόγω πρακτικές, οι οποίες είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο και θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ντε φάκτο επαναφορά της θανατικής ποινής·
10. εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για την αυξανόμενη χρήση της θανατικής ποινής στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας σε διάφορες χώρες, όπως η Αίγυπτος και η Νιγηρία, και για το ενδεχόμενο επαναφοράς της θανατικής ποινής σε άλλες, όπως το Τσαντ και η Τυνησία· υπογραμμίζει το γεγονός ότι η θανατική ποινή δεν πρόκειται να μειώσει την τρομοκρατία και ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνεται εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·
11. καταδικάζει την κατάργηση των μακροχρόνιων μορατόριουμ για τη θανατική ποινή σε αρκετές χώρες, όπως το Πακιστάν και η Ινδονησία, και καλεί τις χώρες αυτές να θέσουν τέλος σε αυτή την πρακτική και να αναθεωρήσουν τις αποφάσεις τους·
12. καλεί τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να θέσουν τέλος στην ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας και το Μπρουνέι Νταρουσαλάμ να μη θέσει σε εφαρμογή τη θανατική ποινή για την ομοφυλοφιλία το 2016, όπως προβλέπεται επί του παρόντος· παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεχίσουν τον αγώνα κατά την ποινικοποίησης της ομοφυλοφιλίας ως κύρια προτεραιότητα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την προαγωγή και προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλα, διεμφυλικά και μεσοφυλικά άτομα (ΛΟΑΔΜ)·
13. εκφράζει τη σοβαρή ανησυχία του για το γεγονός ότι τα προγράμματα κατά των ναρκωτικών που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ ενδέχεται να ενθαρρύνουν τη διατήρηση της καταδίκης σε θάνατο και των εκτελέσεων, κυρίως μέσω του καθορισμού στόχων και δεικτών για αύξηση των κατασχέσεων, συλλήψεων και καταδικών, καθώς και για αυστηρότερες ποινές·
14. επαναλαμβάνει τη σύστασή του προς την Επιτροπή και τα κράτη μέλη η κατάργηση της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά να αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή οικονομικής βοήθειας, τεχνικής βοήθειας, υποστήριξης για την οικοδόμηση ικανοτήτων και άλλου είδους υποστήριξης για την πολιτική κατά των ναρκωτικών·
15. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να επιβεβαιώσουν και πάλι την απόλυτη αρχή ότι η ευρωπαϊκή βοήθεια και συνδρομή δεν μπορεί να διευκολύνει επιχειρήσεις επιβολής του νόμου που οδηγούν στην επιβολή θανατικής ποινής και στην εκτέλεση όσων συλλαμβάνονται·
16. εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τον αγώνα κατά των ναρκωτικών και τη βοήθεια που παρέχουν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη σε επιχειρήσεις στον τομέα της δίωξης ναρκωτικών σε χώρες που επιβάλλουν με επιθετικό τρόπο τη θανατική ποινή για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά·
17. ζητεί από την Επιτροπή να δημοσιεύει ετησίως έκθεση για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων κατά των ναρκωτικών σε χώρες που διατηρούν τη θανατική ποινή για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, μαζί με συνοπτική έκθεση για τη διοχέτευση της χρηματοδότησης αυτής, για την εφαρμογή διασφαλίσεων σε επίπεδο δικαιωμάτων του ανθρώπου ώστε να εξασφαλιστεί ότι δεν επιτρέπονται οι θανατικές ποινές, και για τον βαθμό στον οποίο τα δικαιούχα κράτη έχουν συμμορφωθεί με τις ευρωπαϊκές προϋποθέσεις·
18. καλεί την Επιτροπή να θέσει σε εφαρμογή χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση τις επιχειρησιακές κατευθυντήριες γραμμές που ορίζονται στο άρθρο 10 του μηχανισμού συμβολής στη σταθερότητα και την ειρήνη και να τις εφαρμόσει αυστηρά στα προγράμματα για τις οδούς διακίνησης της κοκαΐνης και της ηρωίνης και, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης και ασυνέπειας με τις κατευθυντήριες γραμμές, να αναστείλει αμέσως τα εν λόγω προγράμματα·
19. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξαρτήσουν τη μελλοντική χρηματοδότηση προς το UNODC για προγράμματα κατά των ναρκωτικών από τις ενέργειες του UNODC προκειμένου να καταδείξει τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να εφαρμόζονται οι βασικές αρχές της καθοδήγησης σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη διαχείριση της εν λόγω χρηματοδότησης, και ειδικότερα τον τρόπο με τον οποίο η χρηματοδότηση θα παγώνει ή θα αποσύρεται εφόσον η αποδέκτρια χώρα εξακολουθεί να καταδικάζει σε θάνατο τους παραβάτες της νομοθεσίας περί ναρκωτικών· εμμένει στην άποψη ότι οιαδήποτε προγράμματα της ΕΕ και των κρατών μελών κατά των ναρκωτικών θα πρέπει να υλοποιούνται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και συγκεκριμένα του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον έλεγχο των ναρκωτικών και την πρόληψη του εγκλήματος και του Διεθνούς Συμβουλίου Ελέγχου των Ναρκωτικών του ΟΗΕ (INCB)·
20. ζητεί από την Επιτροπή να συμμορφωθεί με τη σύσταση στο σχέδιο δράσης της ΕΕ για τα ναρκωτικά (2013-2016) για την «ανάπτυξη και εφαρμογή του εργαλείου καθοδήγησης και αξιολόγησης των επιπτώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα» για να εξασφαλίζεται η «αποτελεσματική ενσωμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εξωτερική δράση της ΕΕ για τα ναρκωτικά»·
21. προτρέπει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να παράσχουν καθοδήγηση για μια συνολική και αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική για τη θανατική ποινή σε σχέση με τις δεκάδες περιπτώσεις ευρωπαίων πολιτών που αντιμετωπίζουν την εκτέλεση σε τρίτες χώρες, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει σταθερούς και ενισχυμένους μηχανισμούς όσον αφορά την ταυτοποίηση, την παροχή νομικής αρωγής και τη διπλωματική τους εκπροσώπηση·
22. επικροτεί και ενθαρρύνει περαιτέρω τις δράσεις ΜΚΟ που εργάζονται για την κατάργηση της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο· καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει να στηρίζει έργα στον τομέα αυτό, ιδίως προγράμματα λαϊκής επιμόρφωσης και δράσεις διαπαιδαγώγησης ως προτεραιότητα·
23. ζητεί από την Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (AFET) να συντάξει έκθεση σχετικά με τη θανατική ποινή, στην οποία συγκεκριμένα θα αξιολογηθεί ο αντίκτυπος της χρηματοδότησης που παρέχει η ΕΕ για την καταπολέμηση των ναρκωτικών στα ανθρώπινα δικαιώματα και της συνεργασίας της ΕΕ στον τομέα της ασφάλειας και της αντιτρομοκρατίας και θα διατυπωθούν συστάσεις για να εξασφαλιστεί ότι η χρηματοδότηση αυτή δεν θα συμβάλει στην αύξηση της χρήσης της θανατικής ποινής στο μέλλον·
24. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στην Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών της ΕΕ, τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και τον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στις κυβερνήσεις των κρατών μελών των Ηνωμένων Εθνών.