Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Kolumbii,

–  uwzględniając umowę o współpracy politycznej i współpracy między Unią Europejską a Wspólnotą Andyjską,

–  uwzględniając oświadczenie Wiceprzewodniczącej Komisji/ Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 15 grudnia 2015 r. dotyczące porozumienia w sprawie ofiar konfliktu w Kolumbii,

–  uwzględniając oświadczenie Wiceprzewodniczącej Komisji/ Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 20 stycznia 2016 r. w sprawie procesu pokojowego w Kolumbii,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że przez ostatnie 50 lat Kolumbijczycy doświadczali przemocy politycznej ze strony nielegalnych grup zbrojnych reprezentujących zarówno skrajną lewicę (przede wszystkim Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii – FARC i Armię Wyzwolenia Narodowego – ELN), jak i skrajną prawicę (grupy samoobrony lub tzw. oddziały paramilitarne);

B.  mając na uwadze, że ponad 220 000 osób, z których ponad 80% to cywile, straciło życie w konflikcie zbrojnym, którego koszty ludzkie obejmują ponad 45 000 wymuszonych zaginięć, ogromną liczbę nierozpatrzonych spraw dotyczących przemocy seksualnej oraz przymusowe przesiedlenie ponad 6 milionów ludzi;

C.  mając na uwadze, że na początku lat 90. XX w. zawarto porozumienia z różnymi grupami partyzanckimi, w tym z M-19, ELP i ruchem zbrojnym Quintín Lame, a w 2003 r. porozumienie pokojowe między kolumbijskim rządem a oddziałami paramilitarnymi doprowadziło do demobilizacji 31 000 członków tych grup i objęcia ich programami reintegracji wspieranymi i monitorowanymi przez Organizację Państw Amerykańskich (OPA); mając na uwadze jednak, że inni członkowie oddziałów paramilitarnych przyłączyli się do nowych grup przestępczych, zajmują się handlem narkotykami i nadal szerzą przemoc w wielu częściach kraju;

D.  mając na uwadze, że w dniu 15 grudnia 2015 r. zawarte zostało porozumienie między rządem Kolumbii i FARC w sprawie odszkodowań dla ofiar konfliktu zbrojnego, a uprzednio zawarto porozumienie w czterech innych kluczowych sprawach (reformy rolnej, udziału rebeliantów w życiu politycznym, problemu handlu narkotykami oraz sprawiedliwości okresu przejściowego); mając na uwadze, że obie strony wyznaczyły termin podpisania ostatecznego dokumentu na dzień 23 marca 2016 r.;

1.  ponownie wyraża zdecydowane poparcie dla kolumbijskiego procesu pokojowego i zachęca strony do doprecyzowania i uzupełnienia braków w zawartych do tej pory porozumieniach przejściowych, w szczególności tych dotyczących sprawiedliwości okresu przejściowego i odszkodowań dla ofiar konfliktu zbrojnego, oraz do podpisania do marca 2016 r. ostatecznego porozumienia obejmującego demobilizację oddziałów partyzanckich FARC oraz złożenie przez nie broni;

2.  wzywa strony do określenia mechanizmu, który obejmie strony trzecie cieszące się legitymacją i wiarygodnością, a posłuży do wyznaczania sędziów do specjalnych trybunałów, tworzonych w celu osądzenia podejrzanych o popełnienie zbrodni związanych z konfliktem;

3.  uważa, że Unia Europejska musi wspierać pełne i całkowite wdrożenie porozumienia pokojowego, demobilizację i reintegrację byłych bojowników, obejmującą programy pomocy psychologicznej i społecznej dla dzieci-żołnierzy i kobiet-żołnierzy, które padły ofiarą przemocy seksualnej, a także program odminowywania, programy rozwoju alternatywnego i rozwoju obszarów wiejskich oraz wzmacniania cywilnych struktur państwowych na obszarach wiejskich i miejskich, a ponadto musi współpracować w celu zapewnienia koordynacji z działaniami innych darczyńców;

4.  zachęca rząd kolumbijski do stopniowego wyznaczania nowej i bardziej ograniczonej roli siłom zbrojnym, w miarę jak cywilne struktury egzekwowania prawa będą rozbudowywane na obszarach pokonfliktowych, oraz do zapewniania pełnego poszanowania prawidłowości procedur sądowych oraz praw obywatelskich i politycznych przez członków policji i sił zbrojnych;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wiceprzewodniczącej Komisji/ Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz rządowi Kolumbii.