Dokument z posiedzenia
27.1.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie systematycznego masowego mordowania mniejszości religijnych przez ISIS
( 2016/2529(RSP) )
Josef Weidenholzer, Victor Boştinaru, Knut Fleckenstein, Richard Howitt, Nikos Androulakis, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, Brando Benifei, Goffredo Maria Bettini, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Nicola Caputo, Silvia Costa, Andi Cristea, Miriam Dalli, Viorica Dăncilă, Isabella De Monte, Tanja Fajon, Eugen Freund, Doru-Claudian Frunzulică, Eider Gardiazabal Rubial, Enrico Gasbarra, Neena Gill, Ana Gomes, Theresa Griffin, Enrique Guerrero Salom, Sergio Gutiérrez Prieto, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Afzal Khan, Kashetu Kyenge, Javi López, Juan Fernando López Aguilar, Andrejs Mamikins, Costas Mavrides, Marlene Mizzi, Luigi Morgano, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Momchil Nekov, Péter Niedermüller, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Tonino Picula, Kati Piri, Miroslav Poche, Soraya Post, Gabriele Preuß, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Tibor Szanyi, Marc Tarabella, Elena Valenciano, Julie Ward, Carlos Zorrinho
w imieniu grupy S&D
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie systematycznego masowego mordowania mniejszości religijnych przez ISIS
( 2016/2529(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iraku, Syrii, Libii i Egiptu, w szczególności rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie ostatnich ataków i uprowadzeń dokonanych przez Państwo Islamskie/Daisz na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza wobec Asyryjczyków[1] i rezolucję z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku i Syrii oraz ofensywy Państwa Islamskiego, w tym prześladowań mniejszości[2],
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie regionalnej strategii UE dotyczącej Syrii i Iraku oraz zagrożeń ze strony ISIL/Daiszu, z dnia 20 października 2014 r. w sprawie kryzysu związanego z ISIL/Da’esh w Syrii i Iraku, z dnia 30 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku i Syrii, z dnia 14 kwietnia 2014 r. i 12 października 2015 r. w sprawie Syrii oraz 15 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku,
– uwzględniając wytyczne UE dotyczące propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań oraz wytyczne UE w sprawie promowania przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego, a także deklarację ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na religię lub przekonania z 1981 r.,
– uwzględniając decyzję Rady 2003/335/WSiSW z dnia 8 maja 2003 r. w sprawie wykrywania i karania ludobójstwa, zbrodni przeciw ludzkości i zbrodni wojennych[3] oraz oświadczenie specjalnego doradcy Sekretarza Generalnego ONZ ds. zapobiegania ludobójstwu,
– uwzględniając oświadczenie z dnia 27 marca 2015 r. wygłoszone w imieniu Unii Europejskiej przez Stavrosa Lambrinidisa, specjalnego przedstawiciela UE ds. praw człowieka, podczas otwartej debaty Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie ofiar ataków i nadużyć na tle etnicznym lub religijnym na Bliskim Wschodzie,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2249, 2253 i 2254,
– uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z dnia 9 grudnia 1948 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że jak stwierdzono w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2249 (2015) z dnia 20 listopada 2015 r. agresywna ekstremistyczna ideologia propagowana przez tzw. „ISIS/Daisz”, jego budzące odrazę nieustanne, systematyczne i powszechne ataki przeciwko ludności cywilnej, naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym te popełniane na tle religijnym lub etnicznym, oraz niszczenie dziedzictwa kulturowego i nielegalny handel dobrami kultury stanowią globalne i bezprecedensowe zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa;
B. mając na uwadze, że rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2249(2015) zezwala tym państwom członkowskim, które posiadają odpowiednie zdolności, na podjęcie wszelkich koniecznych działań – zgodnie z prawem międzynarodowym, zwłaszcza z Kartą Narodów Zjednoczonych i międzynarodowym prawem dotyczącym praw człowieka, uchodźców i prawa humanitarnego – na terytorium kontrolowanym przez ISIS/DAISZ w Syrii i Iraku, w celu zdwojenia i koordynowania wysiłków z myślą o zapobieganiu i powstrzymywaniu ataków terrorystycznych;
C. mając na uwadze, że rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2253(2015) przypomina o obowiązku państw członkowskich w zakresie dopilnowania, że ich obywatele i osoby przebywające na ich terytorium nie udostępniają zasobów finansowych ISIS/Daisz, Al-Kaidzie i powiązanym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i jednostkom, przypomina, że obowiązek ten ma zastosowanie do bezpośredniego i pośredniego handlu ropą i produktami rafinacji ropy naftowej, a także przypomina ponownie o znaczeniu wypełniania przez wszystkie państwa członkowskie obowiązku dopilnowania, że ich obywatele i osoby przebywające na ich terytorium nie przekazują datków osobom i jednostkom zidentyfikowanym jako prowadzącym działalność terrorystyczną lub działające w imieniu lub według instrukcji takich zidentyfikowanych osób lub jednostek;
D. mając na uwadze, że rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254(2015) wyraża poparcie dla procesu politycznego pod przewodnictwem Syrii, ułatwianego przez ONZ, i który w ciągu sześciu miesięcy ustanowi wiarygodne, integracyjne i niemające podłoża religijnego rządy oraz harmonogram i procedurę sporządzenia projektu nowej konstytucji; mając na uwadze, że w rezolucji wyrażono ponadto poparcie dla wolnych i sprawiedliwych wyborów, które mają być przeprowadzone przed upływem 18 miesięcy i administrowane pod nadzorem ONZ, w sposób zadowalający dla rządów i zgodnie z najwyższymi standardami międzynarodowymi w dziedzinie przejrzystości i rozliczalności, z udziałem wszystkich Syryjczyków – w tym członków diaspory – spełniających warunki uczestnictwa, tak jak określono w oświadczeniu międzynarodowej grupy wsparcia dla Syrii z dnia 14 listopada 2015 r.;
E. mając na uwadze, że według doniesień ONZ i innych organizacji międzynarodowych ISIS/Daisz i powiązane ugrupowania w Syrii i Iraku dopuszczają się powszechnych i poważnych naruszeń międzynarodowego prawa praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, zwłaszcza wobec grup mniejszości etnicznych i religijnych, w tym przez ukierunkowane zabójstwa, przymusowe nawrócenia, uprowadzenia, sprzedawanie kobiet, niewolnictwo kobiet i dzieci, rekrutowanie dzieci do samobójczych zamachów bombowych, wykorzystywanie seksualne i fizyczne znęcanie się oraz tortury; mając na uwadze, że istnieją coraz większe obawy co do losu osób nadal przebywających na terenach kontrolowanych przez siły ISIS/Daisz, ponieważ nie dociera tam prawie żadna międzynarodowa pomoc humanitarna;
F. mając na uwadze, że celem ataków ISIL/Daisz są mniejszości wyznaniowe i etniczne, takie jak społeczności chrześcijan, jazydów, Szabaków, jarsanitów, Sabejczyków i szyitów, a także wielu Arabów i sunnitów; mając na uwadze, że systematycznie niszczone są meczety, zabytki, kaplice, kościoły i inne miejsca kultu, groby i cmentarze;
G. mając na uwadze, że niezależna międzynarodowa komisja śledcza udokumentowała i ujawniła, że osoby należące do mniejszości etnicznych i wyznaniowych w opozycji do ISIS/Daisz i innych ugrupowań terrorystycznych, milicji i pozapaństwowych ugrupowań zbrojnych pozostających de facto pod ich kontrolą nadal są narażone na prześladowania;
H. mając na uwadze, że w kilku sprawozdaniach organów ONZ, w tym specjalnego doradcy Sekretarza Generalnego ONZ ds. zapobiegania ludobójstwu, specjalnego doradcy Sekretarza Generalnego ONZ ds. obowiązku ochrony i Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka stwierdzono, że czyny popełniane przez ISIS/Daisz można uznać za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości oraz, prawdopodobnie, ludobójstwo;
I. mając na uwadze, że ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne są przedmiotem zainteresowania wszystkich państw członkowskich, które są zdecydowane współpracować w celu zapobiegania takim zbrodniom i położenia kresu bezkarności ich sprawców, zgodnie ze wspólnym stanowiskiem Rady 2003/444/WPZiB z dnia 16 czerwca 2003 r.;
J. mając na uwadze, że na mocy prawa międzynarodowego każdy człowiek ma prawo do życia zgodnie ze swoim sumieniem i swobodnie wyznawać i zmieniać przekonania religijne i niereligijne; mając na uwadze, że liderzy polityczni i religijni mają obowiązek zwalczania ekstremizmu na każdym szczeblu i promowania wzajemnego szacunku między obywatelami i wśród wspólnot religijnych;
K. mając na uwadze, że ISIS/Daisz jest odpowiedzialne za przerażające zabójstwa członków społeczności LGBTI; mając na uwadze, że według OutRight Action International w Syrii i Iraku zabito 36 mężczyzn pod zarzutem sodomii; mając na uwadze, że strach przed przerażającą śmiercią wśród członków społeczności LGBTI pod rządami ISIS/Daisz jest dodatkowo spotęgowany ich izolacją w społeczeństwie, które w przeważającym stopniu ich odrzuca;
1. zdecydowanie potępia ISIS/Daisz i dokonywane przez nie naruszenia praw człowieka, które zgodnie z Rzymskim Statutem Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) stanowią zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne oraz podkreśla, że należy podjąć kroki, by uznać je za ludobójstwo; jest głęboko zaniepokojony celowymi atakami tej grupy terrorystycznej na chrześcijan, jazydów, Turkmenów, szyitów, Szabaków, Sabejczyków, jarsanitów i sunnitów, którzy nie zgadzają się z jej interpretacją islamu, podejmowanymi w ramach strategii mającej na celu eksterminację wszelkich mniejszości religijnych na obszarach znajdujących się pod jej kontrolą;
2. wzywa umawiające się strony Konwencji ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa podpisanej w Paryżu w dniu 9 grudnia 1948 r. oraz innych międzynarodowych porozumień do zapobiegania zbrodniom wojennym, zbrodniom przeciwko ludzkości i ludobójstwu; podkreśla, że sprawcy tych czynów nie mogą pozostać bezkarni, a osoby odpowiedzialne powinny stanąć przed MTK; wzywa Syrię i Irak do uznania jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Karnego;
3. przypomina, że rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2253 nałożyła na państwa członkowskie ONZ obowiązek prawny zakazania wszelkiej pomocy dla ISIS/Daisz i innych organizacji terrorystycznych, zwłaszcza dostarczania broni i pomocy finansowej, w tym nielegalnego handlu ropą, a także apeluje do nich o uczynienie z tego rodzaju pomocy przestępstwa na mocy prawa krajowego; przypomina, że brak działania w związku z tym ze strony niektórych państw członkowskich stanowiłoby pogwałcenie prawa międzynarodowego i że inne państwa członkowskie zobowiązane prawnie do wdrażania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ byłyby zmuszone do działania w celu postawienia odpowiedzialnych osób i jednostek przed wymiarem sprawiedliwości;
4. wzywa Turcję i państwa Zatoki Perskiej do nasilenia wysiłków w celu zapobiegania udzielaniu jakiegokolwiek wsparcia, czynnego lub biernego, dla ISIS/Daisz i innych organizacji terrorystycznych z tych krajów, a także powstrzymywania go;
5. pilnie wzywa państwa Zatoki Perskiej, a w szczególności Arabię Saudyjską, do przeciwstawienia się z mocą ekstremistycznej ideologii wypaczającej tradycyjne wartości islamu, której skrajna interpretacja służy religijno-politycznemu uzasadnianiu poczynań ISIS/Daisz i Al-Kaidy;
6. apeluje do wszystkich państw członkowskich UE o usprawnianie ich systemów prawnych i sądowniczych, tak by nie dopuścić do wyjazdu ich obywateli w celu przyłączenia się do ISIS/Daisz i innych organizacji terrorystycznych oraz dopilnowanie, by w razie gdyby to uczynili, byli jak najszybciej ścigani za przestępstwo karne, co powinno również obejmować podżeganie online i popieranie popełniania tych zbrodni; podkreśla znaczenie zapobiegania, ścigania sprawców, niesienia pomocy, rehabilitacji i reintegracji;
7. potwierdza i popiera niezbywalne prawo wszystkich mniejszości etnicznych i religijnych zamieszkujących w Iraku i Syrii do dalszego przebywania na terenach zwyczajowo zamieszkałych przez nich w przeszłości z poszanowaniem godności, równości i bezpieczeństwa, a także do swobodnego praktykowania religii bez żadnego przymusu, przemocy czy dyskryminacji; podkreśla, że wszyscy regionalni przywódcy polityczni i religijni muszą jasno i wyraźnie oświadczyć, że popierają stałą obecność w tym regionie mniejszości etnicznych i religijnych, a także ich pełne i równe prawa jako obywateli w ich ojczyznach;
8. wzywa społeczność międzynarodową, w tym UE i państwa członkowskie, do zapewnienia koniecznych warunków bezpieczeństwa i perspektyw dla mniejszości etnicznych i wyznaniowych, które zostały zmuszone do opuszczenia swojej ojczyzny lub przymusowo przesiedlone, do urzeczywistnienia jak tylko będzie to możliwe ich prawa do powrotu do ojczyzny, do ochrony ich domostw, własności i dobytku, a także kościołów i obiektów religijnych i kulturowych, a także umożliwienie im godnego życia i przyszłości;
9. podkreśla znaczenie zapewnienia ochrony wojskowej i pomocy przez społeczność międzynarodową, w tym pomocy wojskowej, szczególnie narażonym grupom atakowanym przez ISIS/Daisz i inne organizacje terrorystyczne na Bliskim Wschodzie, takim jak mniejszości etniczne i religijne, a także zagwarantowania udziału tych grup w przyszłym trwałym rozwiązaniu politycznym; wzywa wszystkie strony biorące udział w konflikcie do przestrzegania uniwersalnych praw człowieka i ułatwiania dostarczania pomocy humanitarnej i wsparcia wszystkimi możliwymi kanałami;
10. potwierdza swoje pełne poparcie dla międzynarodowych starań dyplomatycznych i pracy specjalnego wysłannika ONZ Staffana de Mistury na rzecz rozpoczęcia w nadchodzących dniach, przez wszystkie strony z Syrii, negocjacji w Genewie z udziałem wszystkich istotnych podmiotów globalnych i regionalnych;
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Syrii, rządowi i Izbie Reprezentantów Iraku, regionalnemu rządowi Kurdystanu, instytucjom Organizacji Współpracy Islamskiej (OWI), Radzie Współpracy Państw Zatoki (RWPZ), Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, Radzie Bezpieczeństwa ONZ i Radzie Praw Człowieka ONZ.