Έγγραφο συνόδου

 

B8-0162/2016

27.1.2016

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία δήλωσης της Αντιπροέδρου της Επιτροπής/Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας

σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού

σχετικά με τις συστηματικές μαζικές δολοφονίες μελών θρησκευτικών μειονοτήτων από το ISIS

( 2016/2529(RSP) )

Fabio Massimo Castaldo, Ignazio Corrao, Isabella Adinolfi, Rolandas Paksas

εξ ονόματος της Ομάδας EFDD

 

B8-0162/2016

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις συστηματικές μαζικές δολοφονίες μελών θρησκευτικών μειονοτήτων από το ISIS

( 2016/2529(RSP) )

Tο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 2, 3, και 21 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) του 1950,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα του 1966,

–  έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη των ΗΕ για την εξάλειψη κάθε μορφής μισαλλοδοξίας και διακρίσεων βάσει του θρησκεύματος και των πεποιθήσεων του 1981,

–  έχοντας υπόψη το τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας της 9ης Δεκεμβρίου 1948,

–  έχοντας υπόψη το καταστατικό της Ρώμης για το Διεθνές Ποινική Δικαστήριο και ειδικότερα τα οικεία άρθρα 5 έως 14,

–  έχοντας υπόψη την παρέμβαση της ΕΕ της 25ης Μαρτίου 2015 στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (ανταλλαγή απόψεων σχετικά με την έκθεση για το Ιράκ του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του ανθρώπου),

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 2015 σχετικά με την περιφερειακή στρατηγική της ΕΕ για τη Συρία και το Ιράκ καθώς και για την απειλή που συνιστούν το ISIS/Daesh, της 20ής Οκτωβρίου 2014 σχετικά με την κρίση στη Συρία και το Ιράκ λόγω της δράσης του ISIL/Daesh, της 30ης Αυγούστου 2014, σχετικά με το Ιράκ και τη Συρία, της 14ης Απριλίου 2014 και της 12ης Οκτωβρίου 2015 για τη Συρία και της 15ης Αυγούστου 2014 για το Ιράκ,

–  έχοντας υπόψη την απόφαση 2002/495/ΔΕΥ του Συμβουλίου, η οποία επιβεβαιώθηκε με την απόφαση 2003/335/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 8ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη διερεύνηση και δίωξη της γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου,

–  έχοντας υπόψη: τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με την προώθηση και την προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας και της ελευθερίας των πεποιθήσεων, τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την αποτελεσματικότερη τήρηση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με τη βία εις βάρος γυναικών και κοριτσιών και την καταπολέμηση κάθε μορφής διακρίσεων εις βάρος τους, τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις πολιτικές της ΕΕ έναντι τρίτων χωρών όσον αφορά τα βασανιστήρια και άλλες μορφές βάναυσης, απάνθρωπης και ατιμωτικής τιμωρίας ή μεταχείρισης, και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για την προστασία των παιδιών σε ένοπλες συγκρούσεις,

–  έχοντας υπόψη τις δηλώσεις για το Ιράκ και τη Συρία, στις οποίες προέβη η Αντιπρόεδρος της Επιτροπής / Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΑΕ/ΥΕ), καθώς και τις απαντήσεις της στις ερωτήσεις του Κοινοβουλίου με θέμα: «Γενοκτονία των Ελληνορθόδοξων της Συρίας» ( E-004733/2015 ), της 1ης Ιουνίου 2015· «Δοκιμασίες που υφίστανται οι χριστιανοί στο Ιράκ και καταλήστευση των περιουσιών τους» ( E-004152-15 ), της 30ής Ιουνίου 2015· «Διώξεις και γενοκτονία των Χριστιανών» ( P-012721/2015 ), της 30ής Οκτωβρίου 2015· «Απαγωγή Χριστιανών στην Συρία» ( E-004156-15 ) και «Προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων στην Μέση Ανατολή» ( E-004001/15 ), που απαντήθηκαν από κοινού στις 10 Νοεμβρίου 2015,

–  έχοντας υπόψη την κοινή ανακοίνωση της Επιτροπής και της ΑΕ/ΥΕ προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με το περιεχόμενο μιας περιφερειακής στρατηγικής της ΕΕ για τη Συρία και το Ιράκ, καθώς και για την απειλή που συνιστά το Daesh,

–  έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του της 27ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με την κατάσταση στο Ιράκ[1], της 18ης Σεπτεμβρίου 2015 σχετικά με την κατάσταση στο Ιράκ και στην Συρία, τις επιθέσεις του ισλαμικού κράτους και τις διώξεις εις βάρος μειονοτήτων[2], και ειδικότερα την οικεία παράγραφο 4, της 27ης Νοεμβρίου 2014 για το Ιράκ: για τις απαγωγές και κακομεταχείριση γυναικών[3], της 12ης Φεβρουαρίου 2015 σχετικά με την ανθρωπιστική κρίση στο Ιράκ και στη Συρία, με ιδιαίτερη αναφορά στο ισλαμικό κράτος[4], και ειδικότερα την οικεία παράγραφο 27, της 12ης Μαρτίου 2015 σχετικά με τις πρόσφατες επιθέσεις και απαγωγές ιδίως Ασσυρίων[5] από το ISIS/Da’esh, και ειδικότερα την οικεία παράγραφο 2, της 12ης Μαρτίου 2015 σχετικά με την Ετήσια Έκθεση του 2013 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ζήτημα αυτό[6], ειδικότερα δε τις οικείες παραγράφους 129 και 211, της 12ης Μαρτίου 2015 σχετικά με τις προτεραιότητες της ΕΕ το 2015 στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών[7], και ειδικότερα τις οικείες παραγράφους 66 και 67, της 30ής Απριλίου 2015 σχετικά με τις διώξεις των Χριστιανών σε ολόκληρο τον κόσμο, σε συνάρτηση με τη δολοφονία φοιτητών στην Κένυα από την τρομοκρατική οργάνωση Al-Shabaab[8], και ιδίως την οικεία παράγραφο 10 αυτού και της 30ής Απριλίου 2015 σχετικά με την καταστροφή πολιτισμικών μνημείων από το ISIS/Da’esh[9],

–  έχοντας υπόψη τη δήλωση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών της 25ης Φεβρουαρίου του 2015 με την οποία καταδικάζεται η απαγωγή άνω των 100 Ασσυρίων από το ISIL,

–  έχοντας υπόψη τη δήλωση στην οποία προέβη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Σταύρος Λαμπρινίδης, Ειδικός Εκπρόσωπος της ΕΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής απόψεων που πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 2015 στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών με θέμα "Τα θύματα επιθέσεων και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για εθνοτικούς ή θρησκευτικούς λόγους στη Μέση Ανατολή",

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα 2199 (2015) του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τις απειλές που συνιστούν για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια οι δραστηριότητες της Αλ Κάιντα,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα 2249 (2015) με το οποίο καταδικάζονται οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις του ISIS,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμα S-22/1 που ενέκρινε η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, με θέμα «Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράκ υπό το φως των παραβιάσεών τους από το αποκαλούμενο «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και την Ανατολής και τις συνδεόμενες με αυτό ομάδες»,

–  έχοντας υπόψη: την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της 26ης Φεβρουαρίου 2007 στην υπόθεση που αφορούσε την εφαρμογή της σύμβασης για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας (Βοσνία-Ερζεγοβήνη κατά Σερβίας και Μαυροβουνίου), την απόφαση της 2ας Αυγούστου 2001 που εκδόθηκε από το Τμήμα Πρώτου Βαθμού του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη Δίωξη των Υπευθύνων για Σοβαρές Παραβιάσεις του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου που διαπράχθηκαν στην επικράτεια της Πρώην Γιουγκοσλαβίας από το 1991 (Εισαγγελέας κατά Radislav Krstic) καθώς και την απόφαση της 19ης Απριλίου 2014 που εκδόθηκε από το Τμήμα Εφέσεων για την ίδια υπόθεση,

–  έχοντας υπόψη το πλαίσιο που έχει καταρτίσει ο Ειδικός Σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών για την Πρόληψη της Γενοκτονίας,

–  έχοντας υπόψη τη δήλωση σχετικά με την κατάσταση στο Ιράκ στην οποία προέβη στις 12 Αυγούστου 2014 ο Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Πρόληψη της Γενοκτονίας και ο Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την «Ευθύνη Προστασίας»,

–  έχοντας υπόψη τις εκθέσεις που συνέταξε η Αποστολή Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για το Ιράκ (UNAMI) σχετικά με την προστασία του άμαχου πληθυσμού κατά τις ένοπλες συγκρούσεις στο Ιράκ, οι οποίες αφορούν το χρονικό διάστημα από τις 11 Σεπτεμβρίου έως τις 10 Δεκεμβρίου 2014 και από τις 11 Δεκεμβρίου 2014 έως τις 30 Απριλίου 2015, αντιστοίχως,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση που συνέταξε στις 27 Μαρτίου 2015, ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, όσον αφορά την κατάσταση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Ιράκ, υπό το φως των παραβιάσεών τους από το αποκαλούμενο «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και την Ανατολή και τις συνδεόμενες με αυτό ομάδες», και ειδικότερα την οικεία παράγραφο 16 «Παραβιάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από το ISIL. Επιθέσεις κατά θρησκευτικών και εθνοτικών ομάδων»,

–  έχοντας υπόψη τη δήλωση στην οποία προέβη στις 13 Αυγούστου 2015 ο Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Πρόληψη της Γενοκτονίας και ο Ειδικός Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την «Ευθύνη Προστασίας» σχετικά με την κλιμάκωση της υποκινούμενης στη Συρία βίας για θρησκευτικούς λόγους,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση που συνέταξε στις 27 Ιουλίου 2015, ο Ύπατος Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του ανθρώπου με θέμα «παροχή τεχνικής βοήθειας για την αποτελεσματικότερη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράκ, και ιδίως την οικεία παράγραφο 18,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Επιτροπής Έρευνας σχετικά με την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, η οποία παρουσιάστηκε στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 13 Αυγούστου 2015, και ιδίως τις οικείες παραγράφους 165 έως 173,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Daesh συνεχίζει να διαπράττει εκτεταμένες και συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στοχεύοντας ειδικότερα μειονοτικές ομάδες, όπως οι Γιαζίντι, οι Χριστιανοί, οι Τουρκομάνοι, οι Σιίτες, οι Σαμπάκ, οι Σαβαίοι-Μανδαιάνοι, οι Kaka’e και οι Κούρδοι· λαμβάνοντας υπόψη ότι η βία που ασκεί το Daesh δεν στρέφεται μόνο κατά ανθρώπων αλλά επεκτείνεται και στην καταστροφή θρησκευτικών μνημείων και αρχαιολογικών θησαυρών·

B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η προώθηση της δημοκρατίας και ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των ατομικών ελευθεριών αποτελούν θεμελιώδεις αρχές και στοχεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνιστούν προϋπόθεση για την ανάπτυξη των σχέσεών της με τρίτες χώρες, λαμβάνοντας υπόψη ότι η βούληση για την αποτροπή της επανάληψης των πολέμων και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας αποτελεί μια από τις κινητήριες δυνάμεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το άρθρο 18 της διεθνούς σύμβασης για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και του θρησκεύματος, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας να μεταβάλλει τις θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις του, καθώς και το δικαίωμα, είτε ατομικά είτε από κοινού με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, να εκφράζει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις ή τα φρονήματά του στο πλαίσιο της λατρείας, της τήρησης, της άσκησης και της διδασκαλίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο της προστασίας της θρησκευτικής ελευθερίας ή των πεποιθήσεων, προστατεύονται όλες οι πεποιθήσεις συμπεριλαμβανομένων των θεϊστικών, μη θεϊστικών και αθεϊστικών αντιλήψεων·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το ISIS/Daesh στις περιοχές που ελέγχει, έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια να εξαλείψει κάθε ίχνος θρησκευτικών κοινοτήτων και ομάδων πιστών που δεν ασπάζονται τη δική του ερμηνεία του Ισλάμ, δολοφονώντας και εκδιώκοντας τους οπαδούς τους και καταστρέφοντας τους ιερούς τόπους, τους ιστορικούς χώρους και τα μνημεία τους, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται μοναδικά και αναντικατάστατα μνημεία, τα οποία η UNESCO έχει αναγνωρίσει ως παγκόσμια κληρονομία·

E.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το ISIS/Daesh στοχοποιεί αδιακρίτως Χριστιανούς, Γιαζίντι, Τουρκομάνους, Σιίτες, Σαμπάκ, Σαβαίους-Mανδαιάνους, Kaka’e, Κούρδους και άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες, επιδιώκοντας την πλήρη φυσική και πολιτισμική εξαφάνισή τους στα εδάφη που ελέγχει·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, ο εξτρεμισμός και οι συνεχείς διώξεις εις βάρος μειονοτήτων αποτελούν σημαντικό παράγοντα διόγκωσης του φαινομένου της μαζικής μετανάστευσης και των εσωτερικών μετακινήσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι περισσότερα από 700 000 άτομα από το χριστιανικό πληθυσμό της Συρίας που ανέρχεται σε 1,1 εκατομμύρια έχουν εκδιωχθεί από το ISIS ενώ 250 000 περίπου Χριστιανοί παραμένουν στη Συρία· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των Χριστιανών στο Ιράκ έχει μειωθεί σε 250 000 άτομα σε σχέση με το 1,5 περίπου εκατομμύριο το 2003· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με σχετικές αναφορές, το ISIS προβαίνει σε σταυρώσεις, αποκεφαλισμούς και βιασμούς εις βάρος των Χριστιανών και τους εξαναγκάζει με τη βία να προσχωρήσουν στο Ισλάμ, τα δε παιδιά των Χριστιανών πωλούνται ως δούλοι·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με υπολογισμούς, από το 2014, 5 000 Γιαζίντι έχουν δολοφονηθεί και πολλοί άλλοι έχουν υποστεί βασανιστήρια ή έχουν εξαναγκαστεί με τη βία να προσχωρήσουν στο Ισλάμ· λαμβάνοντας υπόψη ότι τουλάχιστον 2 000 γυναίκες Γιαζίντι έχουν περιέλθει σε κατάσταση δουλείας και έχουν πέσει θύματα αναγκαστικών γάμων και παράνομης διακίνησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι κορίτσια ηλικίας μόλις έξι ετών έχουν πέσει θύματα βιασμού, ενώ παιδιά Γιαζίντι έχουν στρατολογηθεί βίαια από το Daesh· λαμβάνοντας υπόψη ότι, υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για την ύπαρξη ομαδικών τάφων Γιαζίντι που απήχθησαν από το ISIS/Daesh·

H.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το ISIS/Daesh, στο τελευταίο τεύχος του ηλεκτρονικού του περιοδικού, έχει κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο κατά τον σιιτών μουσουλμάνων, ζητώντας να καταβληθούν συντονισμένες προσπάθειες για την εξόντωση του σιιτικού πληθυσμού της Μέσης Ανατολής·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το ISIS/Daesh αρνείται το δικαίωμα ύπαρξης ολόκληρων πληθυσμών· λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχουν ακλόνητα στοιχεία ότι το ISIS/Daesh διαπράττει μαζικές δολοφονίες και υποβάλλει τις γυναίκες και τα κορίτσια των Χριστιανών και των Γιαζίντι σε σεξουαλική δουλεία και συστηματικούς βιασμούς·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τη δήλωση στην προέβη στις 15 Ιουλίου 2014 η Ειδική Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για τη σεξουαλική βία σε εμπόλεμες ζώνες, Zainab Hawa Bangura, οι εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες στο Ιράκ αποτελούν συστηματικά στόχο σωματικών επιθέσεων και σεξουαλικής βίας· λαμβάνοντας υπόψη ότι, η Ειδική Εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε στις 3 Αυγούστου 2015, ένα χρόνο μετά την τραγωδία του Sinjar, ότι τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί μπορούν να στοιχειοθετήσουν εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και/ή πράξεις γενοκτονίας·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την έκθεση που συνέταξε η Αποστολή Βοήθειας των ΗΕ για το Ιράκ με θέμα την προστασία των αμάχων κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων στο Ιράκ (11 Δεκεμβρίου 2014 - 30 Απριλίου 2015), το ISIS/Daesh συνεχίζει να καταδιώκει, να ακρωτηριάζει και να δολοφονεί, ορισμένες φορές με εξαιρετικά βάναυσες και αδιανόητες μεθόδους, μέλη εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, δημοσιογράφους, αιχμαλώτους πολέμου, ακτιβιστές και άλλα άτομα·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις 13 Αυγούστου 2014 η Ειδική Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για τη Σεξουαλική Βία σε Εμπόλεμες Ζώνες, Zainab Hawa Bangura, και ο Ειδικός Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για το Ιράκ, Νickolay Mladenov, εξέδωσαν μια κοινή δήλωση, με την οποία επιβεβαιώνεται ότι 1 500 περίπου Χριστιανές και Γιαζίντι γυναίκες ενδέχεται να έχουν απαχθεί από το ISIL και στη συνέχεια να έχουν εξαναγκαστεί σε σεξουαλική δουλεία· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στη δήλωση αυτή, αμφότεροι οι ειδικοί αντιπρόσωποι αναγνώρισαν ότι το Daesh στοχοποιεί γυναίκες και παιδιά και προβαίνει σε πράξεις πρωτοφανούς αγριότητας εις βάρος μειονοτήτων στις περιοχές που ελέγχει·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το ψήφισμα 2249 (2015) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, η επιθετική και εξτρεμιστική ιδεολογία του αποκαλούμενου "ISIS/Daesh", οι τρομοκρατικές του ενέργειες, οι συνεχιζόμενες συστηματικές και γενικευμένες επιθέσεις του εις βάρος αμάχων, οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η καταπάτηση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που διαπράττονται εις βάρος θρησκευτικών ή εθνοτικών ομάδων, η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομίας και η διακίνηση πολιτιστικών αγαθών, συνιστούν μια παγκόσμια και πρωτόγνωρη απειλή για την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η γενοκτονία, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τα εγκλήματα πολέμου, οπουδήποτε και οποτεδήποτε και εάν διαπράττονται, δεν πρέπει να παραμένουν ατιμώρητα και λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποτελεσματική δίωξή τους πρέπει να διασφαλίζεται τόσο με τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο όσο και με την ενδυνάμωση της διεθνούς συνεργασίας·

ΙΕ.  λάμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003, όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να συνεργάζονται για την αποτροπή των εγκλημάτων αυτών και για τον τερματισμό της ατιμωρησίας όσων τα διαπράττουν·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το διεθνή νομικό ορισμό της γενοκτονίας, που περιλαμβάνεται στο άρθρο ΙΙ της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας, του 1948, «ως γενοκτονία νοείται οιαδήποτε εκ των κατωτέρων πράξεων, ενεργούμενη με την πρόθεσιν ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδος, εθνικής, εθνολογικής, φυλετικής ή θρησκευτικής, ως τοιαύτης: α) φόνος των μελών της ομάδος, β) σοβαρά βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητος των μελών της ομάδος, γ) εκ προθέσεως υποβολή της ομάδας εις συνθήκας διαβιώσεως δυναμένας να επιφέρωσιν την πλήρη ή την μερικήν σωματικήν καταστροφήν αυτής, δ) μέτρα αποβλέποντα εις την παρεμπόδισιν των γεννήσεων εις τους κόλπους ορισμένης ομάδος, ε) αναγκαστική μεταφορά παίδων μίας ομάδας εις εταίραν ομάδα· λαμβάνοντας υπόψη ότι, το άρθρο III της σύμβασης αυτής θεωρεί τιμωρητέα όχι μόνο τη γενοκτονία, αλλά και «την συνεννόησιν προς διενέργειαν γενοκτονίας», καθώς και «την άμεσον και δημοσία προτροπήν προς διενέργειαν γενοκτονίας»·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στην απόφαση που εξέδωσε στις 2 Αυγούστου 2001 το Τμήμα Πρώτου Βαθμού του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη Δίωξη των Υπευθύνων για Σοβαρές Παραβιάσεις του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου που τελέστηκαν στην επικράτεια της Πρώην Γιουγκοσλαβίας από το 1991 (υπόθεση Εισαγγελέας κατά Radislav Krstic για τη γενοκτονία της Srebrenica), ορίζεται στην οικεία σκέψη 580 ότι «οι ταυτόχρονες επιθέσεις κατά πολιτιστικών και θρησκευτικών μνημείων και συμβόλων της ομάδας που αποτελεί στόχο, καθώς και (...) μπορούν εύλογα να θεωρηθούν ως απόδειξη ότι υφίσταται πρόθεση φυσικής καταστροφής της ομάδας»·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στην απόφαση που εξέδωσε στις 19 Απριλίου 2004 το Τμήμα Εφέσεων του Διεθνούς Δικαστηρίου για τη Δίωξη των Υπευθύνων για Σοβαρές Παραβιάσεις του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου που τελέστηκαν στην επικράτεια της Πρώην Γιουγκοσλαβίας από το 1991 (υπόθεση Εισαγγελέας κατά Radislav Krstic για τη γενοκτονία της Srebrenica), κρίθηκε ότι «το αριθμητικό μέγεθος του τμήματος της ομάδας που αποτελεί στόχο συνιστά απαραίτητο και σημαντικό σημείο αφετηρίας, όχι όμως σε όλες τις περιπτώσεις και το καταληκτικό σημείο της έρευνας. Ο αριθμός των ατόμων που αποτελούν στόχο πρέπει να αξιολογείται όχι μόνο σε απόλυτους όρους αλλά και σε συνάρτηση με το συνολικό μέγεθος ολόκληρης της ομάδας. Εκτός από το αριθμητικό μέγεθος του τμήματος της ομάδας που αποτελεί στόχο, κρίσιμο κριτήριο μπορεί να αποτελεί η σημασία του εντός της ομάδας. Εάν ένα συγκεκριμένο τμήμα της ομάδας έχει εμβληματικό χαρακτήρα για το σύνολο της ομάδας ή είναι ζωτικό για την επιβίωσή της, αυτό μπορεί να στοιχειοθετήσει τη διαπίστωση ότι το τμήμα αυτό θεωρείται σημαντικό κατά την έννοια του άρθρου 4»·

1.  εκφράζει την κατάπληξη και την οδύνη του για τις θηριωδίες των εξτρεμιστών του ISIS/Daesh εις βάρος Χριστιανών, Γιαζίντι, Τουρκομάνων, Σιιτών, Σαμπάκ, των Σαβαίων-Μανδαιάνων, Kaka’e, Κούρδων και κάθε άλλης εθνοτικής και θρησκευτικής μειονότητας και εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τα άτομα που υποφέρουν από τις διώξεις που υφίστανται από το ISIS/Daesh·

2.  καταδικάζει απερίφραστα το ISIS/Daesh και τις ανήκουστες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εκφράζει τη βαθύτατη ανησυχία του για το γεγονός ότι η τρομοκρατική αυτή ομάδα στρέφεται σκοπίμως κατά όλων των θρησκευτικών μειονοτήτων στις περιοχές που ελέγχει, στο πλαίσιο των προσπαθειών της να εξοντώσει ολόκληρους πληθυσμούς και να καταστρέψει την ταυτότητά τους· επιβεβαιώνει ότι όσοι συνωμοτούν, σχεδιάζουν, υποκινούν, διαπράττουν ή αποπειρώνται να τελέσουν τις πράξεις αυτές λειτουργούν ως συνεργοί ή ηθικοί αυτουργοί διάπραξης φρικαλεοτήτων και διεθνών εγκλημάτων εις βάρος κάθε εθνοτικής και θρησκευτικής μειονότητας, όπως οι Χριστιανοί, οι Γιαζίντι, οι Τουρκομάνοι, οι Σαμπάκ, οι Σαβαίοι-Μανδαιάνοι, οι Kaka’e και οι Κούρδοι και όσοι τους στοχοποιούν σκοπίμως για εθνοτικούς η θρησκευτικούς λόγους, τελούν εγκλήματα που μπορούν να στοιχειοθετήσουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία·

3.  αναγνωρίζει, στηρίζει και ζητεί να γίνει σεβαστό το αναφαίρετο δικαίωμα όλων των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, των αυτοχθόνων και άλλων ατόμων που ζουν στο Ιράκ και τη Συρία να συνεχίσουν να ζουν υπό συνθήκες αξιοπρέπειας, ισότητας και ασφάλειας στις ιστορικές και παραδοσιακές κοιτίδες τους και να ασκούν πλήρως και ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα χωρίς να υφίστανται οποιοδήποτε μορφή εξαναγκασμού, βίας ή διάκρισης·

4.  υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις των συμβάσεων των Ηνωμένων Εθνών και άλλων συμβάσεων του διεθνούς δικαίου, δεν πρέπει να υπάρχει ατιμωρησία για τους δράστες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν συνωμοτήσει, σχεδιάσει, υποκινήσει, τελέσει ή αποπειραθεί να διαπράξουν κάποια από τις πράξεις αυτές και ότι οι υπεύθυνοι θα πρέπει να παραπεμφθούν στα αρμόδια εθνικά ή διεθνή δικαστήρια· καλεί κάθε συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1948 για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της γενοκτονίας καθώς και άλλων διεθνών συμφωνιών για την πρόληψη και την καταστολή των εγκλημάτων πολέμου, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και της γενοκτονίας, ιδίως δε τις αρμόδιες αρχές των χωρών και τους υπηκόους τους, οι οποίοι με οποιοδήποτε τρόπο υποστηρίζουν, συνεργάζονται, χρηματοδοτούν ή συμμετέχουν στη διάπραξη των εγκλημάτων αυτών, να τηρήσουν πλήρως τις νομικές τους υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση αυτή και τις άλλες διεθνείς συμφωνίες·

5.  τονίζει ότι η έγκαιρη πρόληψη και ο αποτελεσματικός κολασμός της γενοκτονίας και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας πρέπει να αποτελούν βασικές προτεραιότητες της διεθνούς κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης· πιστεύει ότι είναι επιτακτική ανάγκη όλοι οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες να προβούν σε μια σαφή και κατηγορηματική δήλωση προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα δεινά και η μαζική έξοδος όλων των αυτοχθόνων πληθυσμών της περιοχής·

6.  καλεί όλες τις κυβερνήσεις και τις δημόσιες αρχές, όπως η ΕΕ (και ειδικότερα το Συμβούλιο και η ΕΥΕΔ) και τα κράτη μέλη της, τα Ηνωμένα Έθνη και τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, τους ειδικούς εκπροσώπους και τους ειδικούς εισηγητές, τον Ύπατο Εκπρόσωπο των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και όλα τα άλλα διεθνή θεσμικά και λοιπά όργανα καθώς και τους εκάστοτε ηγέτες και εκπροσώπους τους να αποκαλέσουν με το πραγματικό τους όνομα τις ωμότητες που διαπράττει το λεγόμενο “ISIS/Daesh” εις βάρος των Χριστιανών, των Γιαζίντι, των Τουρκομάνων, των Σαμπάκ, των Σαβαίων-Μανδαιάνων, των Kaka’e, των Κούρδων και κάθε άλλης αυτόχθονης θρησκευτικής μειονότητας, δηλαδή ως «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» και «γενοκτονία»·

7.  πιστεύει ακράδαντα ότι οι φρικαλεότητες που διαπράττει το ISIS/Daesh εμπίπτουν αναμφίβολα στη γενική έννοια της γενοκτονίας που προβλέπεται στα άρθρα ii και iii της σύμβασης για την πρόληψη και την καταστολή της γενοκτονίας και στο άρθρο 6 του Καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο· τονίζει ότι γενοκτονία θεωρείται κάθε πράξη που τελείται με πρόθεση την ολική ή μερική καταστροφή μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας· υπογραμμίζει ότι η εξόντωση μέρους μόνο μιας ομάδας για εθνικούς, εθνοτικούς ή θρησκευτικούς λόγους συνιστά επίσης γενοκτονία· τονίζει εξάλλου ότι σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές οι πράξεις γενοκτονίας δεν χρειάζεται απαραίτητα να προκαλούν το θάνατο των μελών μιας ομάδας, δεδομένου ότι η πρόκληση σοβαρής σωματικής ή ψυχικής βλάβης, όπως ο τραυματισμός, τα βασανιστήρια, ο βιασμός, η σεξουαλική βία και ο ακρωτηριασμός καθώς και η αναγκαστική μεταφορά παιδιών πρέπει επίσης να θεωρούνται πράξεις γενοκτονίας όταν τελούνται στο πλαίσιο μιας πολιτικής που αποσκοπεί να εξοντώσει μια ομάδα· τέλος, υπογραμμίζει ότι η απλή συνεννόηση, η άμεση και δημόσια υποκίνηση, οι απόπειρες διάπραξης γενοκτονίας και οι συνέργειες σε γενοκτονία ισοδυναμούν με το έγκλημα της γενοκτονίας ακόμη και αν δεν έχουν λάβει προηγουμένως χώρα μαζικές δολοφονίες·

8.  πιστεύει ότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) είναι το κατ' εξοχήν αρμόδιο όργανο να κινήσει διαδικασίες εις βάρος των υπευθύνων για τα προαναφερθέντα εγκλήματα, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το συριακό και ιρακικό κράτος επιδεικνύουν απροθυμία ή αδυνατούν να πραγματοποιήσουν πραγματικές έρευνες και διώξεις, μολονότι αυτό θα αποτελούσε ζήτημα που εμπίπτει στη δική τους πρωτίστως ευθύνη·

9.  καλεί μετ' επιτάσεως το Συμβούλιο Ασφαλείας να παρέμβει βάσει του άρθρου 13 στοιχείο β του Καταστατικού της Ρώμης – λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η Συρία και το Ιράκ δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη του ΔΠΔ – προκειμένου να εξοπλιστεί το δικαστήριο με την απαραίτητη δικαιοδοσία για να διερευνήσει και να κολάσει τα προαναφερθέντα εγκλήματα· καλεί, συνεπώς, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να παραπέμψει άμεσα την κατάσταση που επικρατεί στη Συρία στο ΔΠΔ, ούτως ώστε να υπάρξει για τον συριακό λαό τουλάχιστον η προοπτική ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη· υποστηρίζει τις εκκλήσεις του Ύπατου Εκπροσώπου των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, των οργανώσεων της κοινωνίας πολιτών και μιας ομάδας 58 χωρών, πρωτοστατούσης της Ελβετίας, προς το Συμβούλιο Ασφαλείας για παραπομπή της υπόθεσης στο ΔΠΔ·

10.  προτρέπει όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ καθώς και τρίτες χώρες να συμμετάσχουν δημοσίως στις εκκλήσεις για παραπομπή και καλεί μετ' επιτάσεως τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να μην κάνουν χρήση του δικαιώματός τους αρνησικυρίας· καλεί τις κυβερνήσεις της Συρίας και του Ιράκ να εντείνουν τις προσπάθειές τους για να αποτρέψουν τις διώξεις και τις απαγωγές ατόμων που είναι μέλη μειονοτήτων, δεδομένου ότι αυτό αποτελεί δική τους πρωταρχική ευθύνη·

11.  καλεί μετ' επιτάσεως την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της διφορούμενης στάσης που τηρούν στη σύγκρουση ορισμένες χώρες, ιδίως όταν συμβάλλουν ή εξακολουθούν να συμβάλλουν, με πράξεις ή παραλείψεις, στην ανάπτυξη του ISIS/Daesh και άλλων εξτρεμιστικών ομάδων· καλεί, ειδικότερα, τις όμορες χώρες, όπως η Τουρκία, να διαδραματίσουν θετικό ρόλο στην καταπολέμηση του ISIS/Daesh και να επιτρέψουν χωρίς καθυστέρηση στις εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες που εγκαταλείπουν τη Συρία να διαβούν τα σύνορά τους και να ζητήσουν άσυλο·

12.  επισημαίνει ότι πρέπει να καταβληθούν μείζονες διεθνείς προσπάθειες προκειμένου να βελτιωθούν οι ανθρωπιστικές συνθήκες υπό τις οποίες διαβιούν οι άνθρωποι στις εμπόλεμες ζώνες και ζητεί τη δημιουργία ανθρωπιστικών διαδρόμων προκειμένου να υπάρξει πρόσβαση σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεχίσουν να παρέχουν ανθρωπιστική βοήθεια, η οποία θα πρέπει να βασίζεται σε εκτίμηση αναγκών από ανεξάρτητους φορείς προκειμένου να υπάρχει αμερόληπτη ανταπόκριση·

13.  καλεί το Συμβούλιο και την ΕΥΕΔ να συνεργαστούν με εταίρους σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο για τη διαμόρφωση μιας κατάστασης πραγμάτων μετά το ISIS/Daesh·

14.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, τον Ειδικό Εκπρόσωπο της ΕΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο της Συρίας, την κυβέρνηση και το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ιράκ, της περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν, τα όργανα του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, το Συμβούλιο Συνεργασίας των Αραβικών Κρατών του Κόλπου (Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου), τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών.

[1] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0011
[2] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0027
[3] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2014)0066
[4] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0040
[5] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0071
[6] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0076
[7] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0079
[8] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0178
[9] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0179