Dokument z posiedzenia
27.1.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie pytania wymagającego odpowiedzi ustnej B8-0103/2016
zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu
w sprawie nowej strategii na rzecz praw kobiet i równouprawnienia płci w Europie po roku 2015
( 2016/2526(RSP) )
Constance Le Grip
w imieniu grupy PPE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie nowej strategii na rzecz praw kobiet i równouprawnienia płci w Europie po roku 2015
( 2016/2526(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 2 oraz art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
– uwzględniając art. 23 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając deklarację pekińską i pekińską platformę działania, przyjęte podczas Czwartej Światowej Konferencji w sprawie Kobiet w dniu 15 września 1995 r., oraz późniejsze dokumenty końcowe przyjęte na posiedzeniach specjalnych Organizacji Narodów Zjednoczonych Pekin +5 (2000 r.), Pekin +10 (2005 r.), Pekin +15 (2010 r.) i Pekin +20 (2015 r.),
– uwzględniając europejski pakt na rzecz równości płci (2011–2020), przyjęty przez Radę Unii Europejskiej w marcu 2011 r.,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 marca 2010 r. pt. „Zwiększone zaangażowanie na rzecz równości między kobietami i mężczyznami, Karta Kobiet” ( COM(2010)0078 ),
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 września 2010 r. pt. „Strategia na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010–2015” ( COM(2010)0491 ),
– uwzględniając wynik posiedzenia Komitetu Doradczego ds. Równości Szans dla Kobiet i Mężczyzn przy Komisji Europejskiej w dniu 26 listopada 2015 r.,
– uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 grudnia 2015 r. pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019” ( SWD(2015)0278 ),
– uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów (EPSCO) w dniu 7 grudnia 2015 r., zwłaszcza pkt 35 tych konkluzji,
– uwzględniając deklarację trzech prezydencji UE w sprawie równouprawnienia płci z dnia 7 grudnia 2015 r., wydaną przez Niderlandy, Słowację i Maltę,
– uwzględniając nowy „Plan działania: Nowy start w celu sprostania wyzwaniom związanym z zachowaniem równowagi między pracą a życiem prywatnym w pracujących rodzinach” – pakiet wniosków ustawodawczych i dokumentów o charakterze nieustawodawczym, opublikowany przez Komisję w sierpniu 2015 r.,
– uwzględniając pytanie skierowane do Komisji w sprawie nowej strategii na rzecz praw kobiet i równouprawnienia płci w Europie po 2015 r. ( O-000006/2016 – B8-0103/2016 ),
– uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że równouprawnienie płci stanowi podstawą wartość UE – zapisaną w traktatach i Karcie praw podstawowych – którą UE podjęła się uwzględniać we wszystkich swoich działaniach i która ma istotne znacznie – jako cel strategiczny – dla realizacji ogólnych celów UE, jak zmniejszenie stopy bezrobocia w ramach strategii „Europa 2020”;
B. mając na uwadze, że prawo do równego traktowania jest prawem podstawowym, uznanym w unijnych traktatach i głęboko zakorzenionym w europejskim społeczeństwie, a także jest nieodzowne dla dalszego rozwoju tego społeczeństwa i powinno być stosowane w ustawodawstwie, praktyce, orzecznictwie i w życiu codziennym;
C. mając na uwadze, że z historycznego punktu widzenia UE poczyniła ważne kroki w kierunku umocnienia praw kobiet i równouprawnienia płci; mając jednak na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu na szczeblu unijnym nastąpiło spowolnienie w realizacji działań politycznych mających na celu osiągnięcie równouprawnienia płci; mając na uwadze, że poprzednia strategia Komisji na rzecz równości kobiet i mężczyzna na lata 2010–2015 nie przyczyniła się wystarczająco do równouprawnienia płci w wymiarze europejskim i międzynarodowym, a przewidziane w niej cele nie zostały skutecznie zrealizowane; mając na uwadze, że nowa strategia będzie musiała nadać nową dynamikę i zaowocować konkretnymi działaniami na rzecz umocnienia praw kobiet i propagowania równouprawnienia płci;
D. mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r. Parlament wyraźnie zaapelował o przyjęcie nowej odrębnej strategii na rzecz równouprawnienia płci i praw kobiet;
1. zauważa, że w przeszłości Komisja stanowczo opowiadała się za jasnym, przejrzystym, zasadnym i publicznym komunikatem w sprawie strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn, który uzyskał poparcie wszystkich instytucji UE na najwyższym szczeblu politycznym;
2. odnotowuje, że w programie prac Komisji na 2016 r., opublikowanym w listopadzie 2015 r., nie wspomniano wprost o strategii UE na rzecz równouprawnienia płci na okres po 2015 r.;
3. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja opublikowała w sierpniu 2015 r. swój „Plan działania: Nowy start w celu sprostania wyzwaniom związanym z zachowaniem równowagi między pracą a życiem prywatnym w pracujących rodzinach” – pakiet wniosków ustawodawczych i dokumentów o charakterze nieustawodawczym; zauważa, że rozpoczęte w dniu 11 listopada 2015 r. konsultacje z partnerami społecznymi zakończyły się w dniu 4 stycznia 2016 r.;
4. z zadowoleniem przyjmuje bardzo praktyczne i konkretne podejście Komisji, która w opublikowanym w grudniu 2015 r. dokumencie roboczym jej służb pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019” określiła wyraźne i wymierne cele, nawet jeśli dokument ten sporządzono w formie dokumentu wewnętrznego, a nie prawdziwego komunikatu;
5. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że podczas przedstawiania dokumentu na nadzwyczajnym posiedzeniu Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, które odbyło się w Strasburgu dnia 14 grudnia 2015 r., właściwa komisarz V. Jourová podjęła – w imieniu całego kolegium komisarzy – zdecydowane zobowiązanie, a także będzie nadal śledził konkretne wyniki w tym względzie;
6. podkreśla, że przed rozważeniem konieczności przedłożenia nowych wniosków ustawodawczych w dziedzinie równouprawnienia płci należy skupić się na braku wdrożenia obowiązującego prawodawstwa w państwach członkowskich, zgodnie z normami odpowiadającymi zobowiązaniu Komisji do lepszego stanowienia prawa;
7. zwraca się do państw członkowskich o przyjęcie pełnej odpowiedzialności za transpozycję, wdrażanie i ocenę obecnego prawodawstwa oraz narzędzi politycznych, których celem jest poprawa wdrażania zasad równego traktowania oraz równych szans kobiet i mężczyzn na szczeblu krajowym;
8. ubolewa nad faktem, że w dniu 7 grudnia 2015 r. Radzie EPSCO nie udało się uzgodnić oficjalnego stanowiska w sprawie kilku kwestii na rzecz równouprawnienia płci, w tym w sprawie dyrektywy dotyczącej kobiet w zarządach, której od dawna oczekuje Parlament;
9. wzywa Komisję, by współpracowała z Parlamentem i Radą w celu określenia poczynionych postępów oraz by podjęła nowe zobowiązania w kontekście posiedzenia Rady EPSCO w marcu 2016 r.; w związku z tym wzywa niderlandzką prezydencję w Radzie do dołożenia wszelkich starań, aby odblokować aktualne dossier ustawodawcze na szczeblu Rady;
10. zwraca się do Komisji, by regularnie informowała Parlament o stanie realizacji ram strategicznych;
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.