Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 2 oraz art. 3 ust. 3 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając aktualny dorobek prawny Unii Europejskiej, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, a także obowiązujące procedury, struktury, narzędzia polityczne oraz budżety, których celem jest poprawa wdrażania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn oraz równych szans dla nich zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowany « „Europa 2020” – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu » (COM(2010)2020),

–  uwzględniając program prac Komisji na rok 2016 r. z dnia 27 października 2015 r. zatytułowany „Czas na nieprzeciętne działania” (COM(2015)0610),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 3 grudnia 2015 r. zatytułowany „Strategic engagement for gender equality 2016–2019” [Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019] (SWD(2015)0278),

–  uwzględniając zewnętrzną ocenę skuteczności wprowadzania równouprawnienia płci i skuteczności działania Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia zatytułowaną „Gender Mainstreaming in Committees and Delegations of the European Parliament” [Uwzględnianie aspektu płci w komisjach i delegacjach Parlamentu Europejskiego],

–  uwzględniając swą rezolucję z dnia 9 czerwca 2015 r. w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r.

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0218.

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że zasada równego traktowania i równych szans jest uznawana w traktatach Unii Europejskiej;

B.  mając na uwadze, że w strategii Komisji na rzecz równych szans kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015 priorytetowe znaczenie nadano pięciu obszarom działań:

1.  jednakowa niezależność ekonomiczna kobiet i mężczyzn;

2.  równe wynagrodzenie za pracę o równej wartości;

3.  równouprawnienie w procesach decyzyjnych;

4.  godność, integralność i eliminacja przemocy uwarunkowanej płcią;

5.  propagowanie równouprawnienia płci poza granicami UE;

C.  mając na uwadze, że w programie prac Komisji na rok 2015 r. stwierdza się, że Komisję J. C. Junckera powołano, aby dokonała zmian: zajęła się nowymi sprawami inaczej niż dotychczas, zredukowała biurokrację i ułatwiła życie obywatelom i przedsiębiorcom;

D.  mając na uwadze, że Komisja potwierdziła, iż wszystkie pięć kluczowych obszarów działania w dziedzinie równego traktowania i równych szans wskazanych w 2010 r. zachowuje ważność w jej kadencji w latach 2014–2019;

E.  mając na uwadze, że Komisja ponownie potwierdziła w swym programie prac na rok 2016, iż będzie kontynuować prace na rzecz wspierania równouprawnienia płci;

F.  mając na uwadze 40-stronicowy dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Strategic engagement for gender equality 2016–2019” dotyczący pięciu priorytetów, które są nadal ważne;

G.  mając na uwadze, że do chwili pełnej transpozycji obecnego prawodawstwa UE oraz narzędzi politycznych, a także ich wdrożenia i oceny, nie powinny zostać przyjęte żadne dodatkowe wnioski prawodawcze;

H.  mając na uwadze, że w dniu 9 czerwca 2015 r. Parlament przyjął rezolucję w sprawie strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn w okresie po 2015 r.,

1.  przyznaje, że pięć głównych obszarów działania wskazanych w strategii Komisji na rzecz równych szans kobiet i mężczyzn na lata 2010–2015 pozostaje ważnymi priorytetami podczas kadencji Komisji Junckera (2014–2019);

2.  przyjmuje do wiadomości, że służby Komisji opublikowały 40-stronicowy dokument zarysowujący jej strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci w latach 2016–2019;

3.  zwraca uwagę, że przed zaproponowaniem nowych wniosków prawodawczych oraz narzędzi politycznych w dziedzinie równouprawnienia płci należy skupić się na problemie braku wdrożenia obowiązującego prawodawstwa w państwach członkowskich, zgodnie z normami obowiązującymi w ramach zobowiązania Komisji do lepszego stanowienia prawa;

4.  zwraca się do państw członkowskich o przyjęcie pełnej odpowiedzialności za transpozycję, wdrożenie i ocenę obecnego prawodawstwa oraz narzędzi politycznych, których celem jest poprawa wdrażania zasad równego traktowania oraz równych szans kobiet i mężczyzn na szczeblu krajowym;

5.  przypomina, że wdrażanie prawa UE i unijnych narzędzi politycznych musi być zgodne z zasadą pomocniczości oraz wartości dodanej, że jednolite zasady nie są zawsze konieczne dla praktycznego i konkurencyjnego funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz że Komisja musi wziąć pod uwagę obciążenie administracyjne wynikające z jej wniosków prawodawczych oraz różne konteksty kulturowe oraz odmienne praktyki stosowane w poszczególnych państwach członkowskich;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.