Parlament Europejski,

–  uwzględniając debatę w sprawie sytuacji w Polsce, która odbyła się na forum Parlamentu dnia 19 stycznia 2016 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w historii Polski można znaleźć liczne przykłady zaangażowania w walkę o wolność i niepodległość, okupione ofiarą krwi polskich żołnierzy i cywilów; mając szczególnie na uwadze, że Polska jako pierwszy kraj w Europie stawiła czoła agresji niemieckiego nazizmu, a także mając na uwadze, że to w Polsce rozpoczął się upadek reżimu komunistycznego;

B.  mając na uwadze, że Polska była pionierem demokracji, wolności osobistej i wolności wyznania w Europie, oraz mając na uwadze, że Rzeczpospolita Polska była pierwszym krajem w Europie i drugim na świecie, który przyjął konstytucję, a wielowiekowe poszanowanie praw człowieka oraz wolności osobistych i religijnych w Polsce stanowiło najdoskonalszy wzorzec dla Europy;

C.  mając na uwadze, że art. 197 Konstytucji RP stanowi, iż organizację Trybunału Konstytucyjnego oraz tryb postępowania przed Trybunałem określa ustawa przyjęta przez polski parlament;

D.  mając na uwadze, że wypowiedzi i aktywność medialna prezesa Trybunału Konstytucyjnego pogłębiają konflikt i utrudniają osiągnięcie kompromisu w sprawie funkcjonowania Trybunału;

E.  mając na uwadze, że kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego rozpoczął się w październiku 2015 r. i był związany z motywowanymi politycznie działaniami rządu koalicji PO-PSL po przegranych przez nią wyborach; mając na uwadze, że Trybunał Konstytucyjny orzekł w grudniu 2015 r., że wybór dwóch sędziów w październiku 2015 r. był niezgodny z konstytucją;

F.  mając na uwadze, że zalecenia Komisji Weneckiej nie mają wiążącego charakteru i mogą, lecz nie muszą, zostać przyjęte przez rządy państw członkowskich jako wytyczne przy wprowadzaniu pozytywnych zmian;

G.  mając na uwadze, że przewodniczący Komisji Weneckiej podkreślił w swoim komunikacie, iż reforma polskiego Trybunału Konstytucyjnego jest wewnętrzną sprawą Polski i powinna być przeprowadzona przez właściwe organy krajowe;

H.  mając na uwadze, że polskie prawo wyraźnie reguluje kwestie dotyczące terminów ogłaszania orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego;

I.  mając na uwadze, że traktaty nie dają Komisji, ani żadnemu innemu organowi UE, prawa do ingerowania w system polityczny państwa członkowskiego, zwłaszcza jeśli proponowane zmiany nie naruszają Powszechnej deklaracji praw człowieka;

J.  mając na uwadze, że pogłębienie kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego może mieć konsekwencje dla funkcjonowania prawa w Polsce;

1.  uważa, że rozdział władzy konstytucyjnej w Polsce, funkcjonowanie demokracji parlamentarnej, podstawowe wolności i praworządność nie są zagrożone;

2.  podkreśla, że kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego jest wewnętrzną sprawą Polski i może zostać rozwiązany jedynie przez polski rząd w porozumieniu ze wszystkimi stronami;

3.  uznaje, że sytuacja w Polsce nie wymaga interwencji ze strony Komisji ani żadnej innej instytucji UE; jest zdania, że rząd polski jest w swych działaniach wolny i niezależny i nie można go zobowiązać do uwzględniania opinii takich organów jak Komisja Wenecka;

4.  uznaje wszelką ingerencję Komisji lub jakiegokolwiek innego organu UE w przestrzeganie standardów demokratycznych w Polsce za nieuzasadnioną; podkreśla, że tego typu działanie byłoby niezgodne z zasadą pomocniczości zapisaną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej;

5.  podkreśla, że działania podjęte przez Komisję wobec Polski i polskiego rządu są motywowane politycznie i wykorzystywane przez opozycję, by pogłębić wrażenie politycznego chaosu w Polsce;

6.  zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.