Dokument z posiedzenia
1.6.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2016/2699(RSP) )
Beatriz Becerra Basterrechea, Dita Charanzová, Nedzhmi Ali, Petras Auštrevičius, Ivan Jakovčić, Ilhan Kyuchyuk, Gesine Meissner, Javier Nart, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Pavel Telička, Paavo Väyrynen, Cecilia Wikström, Enrique Calvet Chambon, Martina Dlabajová, José Inácio Faria, Marian Harkin, Johannes Cornelis van Baalen, Matthijs van Miltenburg, Hilde Vautmans
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2016/2699(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze i najnowsze rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[1] i rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli[2] oraz rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[3],
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając oświadczenie Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 20 października 2014 r. w sprawie zatrzymania protestujących i polityków w Wenezueli,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/ Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie wyborów w Wenezueli,
– uwzględniając oświadczenie rzecznika biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Raviny Shamdasani z dnia 12 kwietnia 2016 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że, podobnie jak w każdym innym demokratycznym kraju, suwerenność narodowa jest w rękach ludu Wenezueli, reprezentowanego przez Zgromadzenie Narodowe, zgodnie z zapisem art. 5 konstytucji Wenezueli;
B. mając na uwadze, że dnia 30 marca 2016 r. Wenezuelskie Zgromadzenie Narodowe uchwaliło ustawę, na mocy której amnestia obejmie ponad 90 więźniów politycznych w Wenezueli, torując w ten sposób drogę do bardzo potrzebnego dialogu i pojednania narodowego; mając na uwadze, że ustawa ta jest konstytucyjna, gdyż kategorycznie zabrania ułaskawienia w przypadku przestępstw związanych ze zbrodniami przeciwko ludzkości, zbrodniami wojennymi i poważnymi naruszeniami praw człowieka zgodnie z art. 29 konstytucji;
C. mając na uwadze, że zarówno rząd jak i Sąd Najwyższy od grudnia 2015 r., czyli od inauguracji Zgromadzenia Narodowego po większościowym zwycięstwie opozycji, utrudniają parlamentowi wykonywanie uprawnień ustawodawczych; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy uznał ustawę o amnestii za niezgodną z konstytucją;
D. mając na uwadze, że 96 więźniów politycznych pozostaje w więzieniu, a 2000 przebywa na zwolnieniu warunkowym; mając na uwadze, że od 2014 r. dokonano ponad 4 029 zatrzymań z powodów politycznych, z czego ponad 168 w samym maju 2016 r., jak wskazuje organizacja pozarządowa Foro Penal Venezolano. mając na uwadze, że liderzy opozycji, w tym Leopoldo López i demokratycznie wybrani burmistrzowie Antonio Ledezma i Daniel Ceballos, również przebywają w więzieniu;
E. mając na uwadze, że rząd Wenezueli sprawuje całkowitą kontrolę nad sądownictwem i komisją wyborczą w kraju, jawnie naruszając zasadę niezależności i rozdziału władz, która charakteryzuje demokratyczne praworządne państwa;
F. mając na uwadze, że rząd Wenezueli sprawuje całkowitą kontrolę nad prasą i mediami, jawnie naruszając podstawowe prawo do wolności wypowiedzi, którego przestrzega każde demokratyczne państwo;
G. mając na uwadze, że Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka Zeid Ra’ad Al Hussein publicznie stwierdził, że ustawa o amnestii i pojednaniu narodowym jest zgodna z prawem międzynarodowym oraz wyraził rozczarowanie z powodu jej odrzucenia; mając na uwadze, że sekretarz generalny Organizacji Państw Amerykańskich Luis Almagro wezwał prezydenta Nicolása Maduro do przyjęcia ustawy o amnestii i pojednaniu narodowym;
H. mając na uwadze, że rok 2015 zakończył się najwyższą na świecie stopą inflacji na poziomie 180,9%, jak wynika z danych opublikowanych przez Bank Centralny Wenezueli, oraz mając na uwadze, że inflacja najbardziej dotknęła produkty żywnościowe i napoje bezalkoholowe, w przypadku których wyniosła 315%; mając na uwadze, że w 2016 r. Międzynarodowy Fundusz Walutowy przewiduje stopę inflacji rzędu około 700%;
I. mając na uwadze, że Wenezuela przechodzi poważny kryzys humanitarny spowodowany niedoborem żywności i leków; mając na uwadze, że Zgromadzenie Narodowe ogłosiło „humanitarny kryzys zdrowotny i żywnościowy” w związku z ogólnym brakiem leków, przyrządów medycznych i zaopatrzenia, i zwróciło się do Światowej Organizacji Zdrowia o pomoc humanitarną i wizytę techniczną, która potwierdzi warunki opisane powyżej;
J. mając na uwadze, że rząd uniemożliwia dostarczanie pomocy humanitarnej do kraju i bojkotuje różne inicjatywy międzynarodowe mające na celu niesienie pomocy społeczeństwu obywatelskiemu, jak miało to miejsce w przypadku Caritasu i innych organizacji pozarządowych;
K. mając na uwadze, że demokratyczna opozycja wszczęła uznaną w konstytucji procedurę, który pozwala usunąć ze stanowiska urzędników państwowych po wypełnieniu przez nich 50% kadencji; mając na uwadze, że krajowa rada wyborcza zebrała 1,8 mln podpisów obywateli Wenezueli popierających tę procedurę, czyli znacznie więcej niż 198 000 wymaganych początkowo do tego, aby uznać procedurę za legalną i zgodną z konstytucją;
L. mając na uwadze, że wprowadzenie kontroli wymiany zagranicznej w 2003 r. jest jednym z wielu przykładów niegospodarności gospodarczej państwa; mając na uwadze, że wprowadzony niedawno na mocy dekretu prezydenta Maduro stan wyjątkowy pogorszył tylko kryzys gospodarczy; mając na uwadze, że rozwiązanie kryzysu można znaleźć jedynie poprzez dialog na wszystkich szczeblach rządu i społeczeństwa;
M. mając na uwadze, że dnia 27 maja 2016 r. państwa należące do grupy G7 wydały oświadczenie, w którym wezwały Wenezuelę „do stworzenia warunków do dialogu między rządem a obywatelami dla rozwiązania coraz poważniejszego kryzysu gospodarczego i politycznego”;
1. wyraża głębokie zaniepokojenie kryzysem politycznym, gospodarczym, społecznym i humanitarnym w Wenezueli oraz klimatem rosnącej niestabilności politycznej i społecznej;
2. wzywa rząd Wenezueli do przyjęcia konstruktywnej postawy i znalezienia rozwiązania tego poważnego kryzysu poprzez rozpoczęcie ścisłego i integracyjnego dialogu ze wszystkimi grupami społecznymi, w tym z demokratycznie wybraną opozycją;
3. wzywa prezydenta Maduro i jego rząd do realizacji pilnych reform gospodarczych we współpracy z demokratycznie wybranym Zgromadzeniem Narodowym w celu wypracowania konstruktywnego rozwiązania kryzysu gospodarczego i energetycznego, w szczególności dla zaradzenia niedoborowi żywności i leków;
4. wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz wiceprzewodniczącą/ wysoką przedstawiciel Federikę Mogherini, aby nakłoniły władze wenezuelskie do umożliwienia niesienia pomocy humanitarnej w kraju oraz do dopuszczenia organizacji międzynarodowych, które chcą nieść pomoc najbardziej dotkniętym grupom społeczeństwa;
5. wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz wiceprzewodniczącą/ wysoką przedstawiciel, aby – zgodnie z żądaniami różnych organów ONZ i organizacji międzynarodowych oraz ustawą o amnestii i pojednaniu narodowym – nakłoniły rząd Wenezueli do natychmiastowego zwolnienia więźniów politycznych i osób przetrzymywanych arbitralnie;
6. wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz wiceprzewodniczącą/ wysoką przedstawiciel, aby nakłoniły rząd Wenezueli do ratyfikowania ustawy o amnestii i pojednaniu narodowym oraz do przestrzegania traktatów międzynarodowych, w poszanowaniu których Wenezuela musi wypełniać swoje zobowiązania;
7. wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz wiceprzewodniczącą/ wysoką przedstawiciel do wspierania krajowych wysiłków na rzecz wprowadzenia mechanizmów dialogu i pojednania w ścisłej współpracy z Unią Narodów Południowoamerykańskich dla umocnienia obecności organizacji międzynarodowych, dzięki czemu będą one mogły ułatwiać ten proces i służyć jako ewentualni gwaranci i mediatorzy;
8. wzywa rząd Wenezueli i władze publiczne do przestrzegania konstytucji i ułatwiania, a nie utrudniania prawnie uznanych mechanizmów i procedur na rzecz wszczęcia procesu wyborczego zapisanego w konstytucji Wenezueli w celu odsunięcia prezydenta od władzy przed końcem 2016 r.; wzywa Sąd Najwyższy do przestrzegania zasady rozdziału władz i legalności konstytucji;
9. wzywa UE, jej państwa członkowskie oraz wiceprzewodniczącą/ wysoką przedstawiciel do opowiedzenia się za reformą kontroli wymiany zagranicznej wprowadzonej w 2003 r. przez byłego prezydenta Hugo Cháveza;
10. wzywa Radę i państwa członkowskie do skutecznego wdrożenia wymogów międzynarodowych konwencji dotyczących praw człowieka oraz do zbadania możliwości zastosowania ukierunkowanych sankcji wobec wenezuelskich urzędników, którym dowiedziono naruszanie prawa człowieka, w tym sankcje w postaci zamrożenia aktywów osób i zakazania im wjazdu na terytorium UE;
11. ponawia apel, by Parlament Europejski jak najszybciej wysłał do Wenezueli delegację, która poprowadzi dialog ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w konflikt;
12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.