Dokument z posiedzenia
17.6.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie masakr we wschodniej części Konga
( 2016/2770(RSP) )
Michèle Rivasi, Maria Heubuch
w imieniu grupy Verts/ALE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie masakr we wschodniej części Konga
( 2016/2770(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK),
– uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji przedwyborczej i stanu bezpieczeństwa w DRK,
– uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz jej rzecznika dotyczące sytuacji w Demokratycznej Republice Konga,
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Demokratycznej Republiki Konga z dnia 23 maja 2016 r.,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie DRK, a zwłaszcza rezolucję nr 2198 (2015) w sprawie wznowienia sankcji nałożonych na DRK i mandatu grupy ekspertów oraz rezolucję nr 2277 (2016), w której przedłużono o rok mandat misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK (MONUSCO),
– uwzględniając sprawozdanie grupy ekspertów ONZ w sprawie DRK z dnia 12 stycznia 2015 r.,
– uwzględniając porozumienie ramowe dotyczące pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i jej regionie, podpisane w Addis Abebie w lutym 2013 r.,
– uwzględniając sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK oraz w sprawie wdrożenia porozumienia ramowego dotyczącego pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i jej regionie,
– uwzględniając zmienioną umowę o partnerstwie z Kotonu,
– uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r.,
– uwzględniając deklaracje z Nairobi z grudnia 2013 r.,
– uwzględniając sprawozdanie z dochodzenia przeprowadzonego przez grupę badawczą ds. Konga zatytułowane „Who are the killers of Beni?” [Kim są zabójcy z Beni?],
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że od 2014 r. ponad 600 osób cywilnych, w tym kobiety, dzieci, a nawet niemowlęta, zostało brutalnie zamordowanych maczetami, siekierami i nożami w rejonie miasta Beni we wschodniej części Konga;
B. mając na uwadze, że jeden z ataków przeprowadzono na wioskę leżącą w bezpośrednim sąsiedztwie obozu MONUSCO, przy czym członkowie misji nie zareagowali na ów atak;
C. mając na uwadze, że te masakry stanowią najgorsze przejawy przemocy, jakie odnotowano w tym kraju w ciągu ostatnich dziesięciu lat;
D. mając na uwadze, że MONUSCO i Siły Zbrojne Demokratycznej Republiki Konga (FARDC) odpowiedzialnością za masakry obciążają islamskie ugrupowanie rebeliantów ugandyjskich o nazwie Sojusz Sił Demokratycznych (ADF);
E. mając na uwadze, że mimo to ani władze Konga, ani MONUSCO nie przeprowadziły żadnego poważnego oficjalnego dochodzenia;
F. mając na uwadze, że w ograniczonej liczbie przypadków FARDC oskarża się o bierne współsprawstwo masakr, a wobec niektórych członków tego ugrupowania wysuwane są nawet oskarżenia o czynne współsprawstwo;
G. mając na uwadze, że w ciągu trwającego od dziesięcioleci konfliktu we wschodniej części Konga osoby cywilne są systematycznie atakowane przez liczne ugrupowania zbrojne; mając na uwadze, że ugrupowania te stosują przemoc seksualną jako jedno z narzędzi walki i praktykują pobór dzieci do wojska;
H. mając na uwadze, że powszechny brak skuteczności w wymierzaniu sprawiedliwości osobom odpowiedzialnym za naruszenia praw człowieka tworzy klimat bezkarności i sprzyja popełnianiu kolejnych zbrodni;
I. mając na uwadze, że walki we wschodniej części Konga mają złożoną genezę, na którą składają się konflikt etniczny, zaszłości o charakterze politycznym oraz geopolityka w regionie, a zaczynem tej mieszanki wybuchowej jest klątwa surowcowa ciążąca nad tym zubożałym regionem;
J. mając na uwadze, że górnictwo nieformalne lub „rzemieślnicze” tworzy nawet jedną piątą wyników ekonomicznych kraju i stanowi źródło zatrudnienia dla milionów ludzi we wschodniej części Konga; mając na uwadze, że jest to łatwo dostępne źródło dochodu zarówno dla rebeliantów, jak i skorumpowanych żołnierzy podległych rządowi, a także dla handlarzy z krajów ościennych prowadzących działalność bezpośrednio lub za pośrednictwem uzbrojonych miejscowych sojuszników;
K. mając na uwadze, że w ramach działań na rzecz zwalczania przyczyn przemocy w regionie rząd DRK wraz z dziesięcioma innymi krajami oraz czterema instytucjami regionalnymi i międzynarodowymi przyjął w lutym 2013 r. program na rzecz umocnienia pokoju w kraju; mając na uwadze, że różne starania rządu Konga i jego zagranicznych partnerów, w tym program stabilizacji, działania na rzecz demobilizacji i reforma sektora bezpieczeństwa, przynoszą mierne rezultaty;
L. mając na uwadze, że ogromnym wyzwaniem dla utrzymania pokoju są słabnące wysiłki DRK zmierzające do demobilizacji tysięcy rebeliantów przez włączenie ich do armii narodowej lub ułatwienie im przejścia do życia cywilnego;
1. potępia trwające ataki ugrupowań zbrojnych i przypadki skrajnej przemocy wobec ludności DRK, w szczególności w rejonie miasta Beni, do których dochodzi w prowincjach na wschodzie kraju; wzywa wszystkie właściwe organy do podjęcia natychmiastowych działań w celu postawienia sprawców przed sądem;
2. wzywa rząd DRK do wszczęcia w trybie pilnym śledztwa w sprawie masakr cywilów w rejonie miasta Beni, prowadzonego przez wysokiego rangą prokuratora wojskowego;
3. przypomina, że przedmiotowe masakry noszą znamiona zbrodni wojennych;
4. wzywa prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) do zebrania informacji i zbadania nadużyć w celu ustalenia, czy istnieją podstawy do wszczęcia przez MTK dochodzenia w sprawie zarzutów popełnienia zbrodni w rejonie miasta Beni;
5. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź ONZ, zgodnie z którą zmniejszenie sił MONUSCO będzie wiązało się z „przeformowaniem sił”, aby zapewnić MONUSCO większą zdolność operacyjną w zakresie ochrony ludności cywilnej dzięki mechanizmom szybkiego rozmieszczania i rozpoznania z powietrza we wschodniej części Konga;
6. jednocześnie wzywa MONUSCO do zintensyfikowania patroli na dotkniętych obszarach, w tym patroli pieszych i nocnych, oraz do założenia mobilnych baz operacyjnych bliżej oddalonych wiosek, w których dokonano wielu z ostatnich ataków;
7. uważa, że społeczności lokalne w rejonie miasta Beni powinny uczestniczyć w planowaniu tych patroli, rozmieszczaniu żołnierzy w rejonie, działaniach na rzecz rozwoju lokalnego oraz projektach na rzecz rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji w celu poprawy skuteczności tych działań;
8. potępia powtarzające się akty przemocy seksualnej we wschodniej części Konga; pozytywnie ocenia fakt, że władze Konga przeprowadziły w ciągu kilku ostatnich miesięcy wiele procesów w sprawie przemocy seksualnej we wschodniej części Konga i doprowadziły do skazania wielu wojskowych;
9. uważa, że strategii wojskowej realizowanej obecnie w prowincjach Kiwu powinny towarzyszyć znacznie energiczniejsze dodatkowe działania dyplomatyczne i na rzecz budowania pokoju; wzywa wszystkie kraje, które w lutym 2013 r. podpisały porozumienie ramowe z Addis Abeby, do respektowania podjętych zobowiązań;
10. zauważa, że władze Kongo wolno wdrażają krajowy plan rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji; wzywa je do zwiększenia wysiłków, a społeczność międzynarodową do większego wsparcia na rzecz tego planu;
11. z zadowoleniem przyjmuje starania władz Konga służące wdrożeniu przepisów zabraniających handlu surowcami mineralnymi i ich przetwarzania na obszarach, gdzie dochodzi do nielegalnej eksploatacji minerałów, takich jak obszary kontrolowane przez ugrupowania zbrojne; wzywa władze Konga do sprawniejszego wdrażania przepisów, aby położyć kres nielegalnej eksploatacji surowców mineralnych, i nalega, by DRK kontynuowała starania w celu przestrzegania Inicjatywy przejrzystości w branżach wydobywczych;
12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Unii Afrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz rządowi i parlamentowi DRK.