Parlament Europejski,

–  uwzględniając międzynarodowe moratorium na wielorybnictwo komercyjne ogłoszone przez Międzynarodową Komisję Wielorybniczą (IWC),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2012 r. w sprawie negocjacji handlowych między UE a Japonią

Dz.U. C 72 E z 11.3.2014, s. 16.

–  uwzględniając rezolucję 2014-5 dotyczącą połowów wielorybów na podstawie specjalnego zezwolenia (zwanego zezwoleniem na połowy do celów naukowych), przyjętego przez Międzynarodową Komisję Wielorybniczą na 65. dorocznym posiedzeniu w Słowenii w 2014 r.,

–  uwzględniając orzeczenia Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie połowu wielorybów w Antarktyce (Australia przeciwko Japonii: interwencja Nowej Zelandii),

–  uwzględniając japoński plan badawczy dotyczący Nowego programu badań naukowych wielorybów na Oceanie Antarktycznym (NEWREP-A),

–  uwzględniając pytania do Rady i Komisji w sprawie decyzji Japonii w sprawie wznowienia połowów wielorybów w sezonie 2015–2016 (O-000058/2016 – B8-0702/2016 i O-000059/2016 – B8-0703/2016),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Międzynarodowa Komisja Wielorybnicza (IWC) objęła zakazem połowów w celach zarobkowych wszystkie wielkie gatunki wielorybów w 1982 r., i że zakaz ten wszedł w życie w 1986 r.;

B.  mając na uwadze, że pomimo tego międzynarodowego zakazu Japonia kontynuowała połowy wielorybów pod różnymi nieuzasadnionymi pretekstami, w tym naukowymi, oraz że od wejścia w życie zakazu w 1986 r. do lat 2008–2009 Japonia złowiła ponad 17 000 wielorybów

http://d2ouvy59p0dg6k.cloudfront.net/downloads/iwc61_whales_killed_final.pdf

C.  mając na uwadze, że połowy wielorybów nadal prowadzone przez niektóre kraje mogą powodować poważne i długotrwałe cierpienia poszczególnych zwierząt oraz stanowią zagrożenie dla ochrony populacji wielorybów jako całości;

D.  mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości (MTS) w wyroku z dnia 31 marca 2014 r. nakazał wstrzymanie naukowego programu wielorybniczego Japonii i uznał, że specjalne zezwolenia udzielone przez Japonię na zabijanie i przetwórstwo płetwali zwyczajnych, długopłetwców oceanicznych i antarktycznych płetwali karłowatych nie wchodzą w zakres art. VIII ust. 1 Międzynarodowej konwencji o uregulowaniu połowu wielorybów i że nie są zgodne ze zobowiązaniami Japonii sformułowanymi w kilku punktach załącznika do Międzynarodowej konwencji o uregulowaniu połowu wielorybów;

E.  mając na uwadze, że pomimo wyroku MTS Japonia, po przerwie w 2014 r., wznowiła połowy wielorybów w 2015 r. w ramach planu badawczego w ramach Nowego programu badań naukowych wielorybów na Oceanie Antarktycznym (NEWREP-A);

F.  mając na uwadze, że w ramach programu NEWREP-A Japonia planuje upolować w sumie 3 996 płetwali karłowatych w okresie 12 lat;

G.  mając na uwadze, że panel naukowców Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej po rozpatrzeniu i ocenieniu NEWREP-A stwierdził, że we wniosku nie wykazano, iż do osiągnięcia zamierzonych celów konieczne jest zabicie wieloryba, aby pobrać próby;

H.  mając na uwadze, że Komisja, Rada i Parlament popierają utrzymanie światowego moratorium na połowy wielorybów w celach zarobkowych oraz zakazu międzynarodowego handlu zarobkowego produktami z wielorybów, a także dążą do zaprzestania połowów wielorybów do celów badań naukowych oraz wspierają wyznaczenie znacznych obszarów oceanów i mórz jako rezerwatów, w których połowy wielorybów są bezterminowo zabronione;

I.  mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie krytykują Japonię i jej decyzję o wznowieniu połowów wielorybów oraz niebranie pod uwagę wskazówek w opinii MTS z 2014 r.; mając na uwadze, że w grudniu 2015 r. Nowa Zelandia przyłączyła się do krytyki w stosunku do rządu Japonii;

J.  mając na uwadze, że w dniu 25 marca 2013 r. zostały oficjalnie rozpoczęte negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu UE-Japonia;

K.  mając na uwadze, że polityka handlowa powinna m. in. służyć poprawie przestrzegania praw człowieka, dobrostanu zwierząt i ochrony środowiska, w tym ochrony ssaków morskich;

1.  wzywa Japonię do wstrzymania połowów wielorybów;

2.  wzywa Komisję i Radę do nakłonienia Japonii, w kontekście trwających negocjacji w sprawie umowy o wolnym handlu UE-Japonia, do przestrzegania jej międzynarodowych zobowiązań dotyczących ochrony ssaków morskich;

3.  oświadcza, że fakt kontynuowania przez Japonię połowów wielorybów stanowi kolejny powód, aby nie wyrazić zgody na zawarcie umowy o wolnym handlu UE-Japonia;

4.  wzywa Radę i Komisję, aby przy opracowywaniu uaktualnionego wspólnego stanowiska UE w sprawie połowów wielorybów po 66. posiedzeniu IWC w październiku 2016 r. przyjęły stanowisko co najmniej równie ostrożne, jak obecne wspólne stanowisko (decyzja Rady określająca stanowisko, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do spraw wchodzących w zakres jej kompetencji na najbliższych trzech posiedzeniach Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej – 2011/0221 (NLE));

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Japonii.