Parlament Europejski,

–  uwzględniając międzynarodowe moratorium na połowy wielorybów w celach handlowych ogłoszone przez Międzynarodową Komisję Wielorybniczą,

–  uwzględniając wyrok Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (MTS) z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie dotyczącej wielorybnictwa w Antarktyce (Australia przeciwko Japonii, interwenient: Nowa Zelandia),

–  uwzględniając japoński plan badawczo-naukowy na rzecz nowego programu naukowego badań nad wielorybami na Oceanie Antarktycznym (NEWREP-A),

–  uwzględniając pytania do Rady i Komisji w sprawie decyzji Japonii o wznowieniu polowań na wieloryby w sezonie 2015–2016 (O-000058/2016 – B8-0702/2016 i O-000059/2016 – B8-0703/2016),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w 1982 r. Międzynarodowa Komisja Wielorybnicza zakazała połowów wszystkich gatunków wielorybów właściwych w celach handlowych, a zakaz ten wszedł w życie w 1986 r.;

B.  mając na uwadze, że w dniu 31 marca 2014 r. MTS nakazał Japonii zaprzestanie polowań na wieloryby w Antarktyce, uzasadniając to tym, że tzw. połowy wielorybów w celach naukowych prowadzone przez Japonię nie są zgodne z Międzynarodową konwencją o uregulowaniu połowów wielorybów, orzeczeniami Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej ani prawem międzynarodowym;

C.  mając na uwadze, że mimo międzynarodowego zakazu od 1986 r., kiedy zakaz ten wszedł w życie, do sezonu 2008–2009 Japonia zabiła ponad 17 000 wielorybów

http://d2ouvy59p0dg6k.cloudfront.net/downloads/iwc61_whales_killed_final.pdf

D.  mając na uwadze, że w sezonie 2015–2016 japońskie statki wielorybnicze upolowały na Oceanie Południowym 333 płetwale karłowate, w tym ponad 200 ciężarnych samic, w ramach zwodniczego, pseudonaukowego programu wielorybniczego NEWREP-A prowadzonego przez Japonię oraz wbrew Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej i orzeczeniu MTS;

E.  mając na uwadze, że działalność wielorybnicza, która jest wciąż dozwolona w Japonii, w Norwegii i na Islandii, może stanowić poważne zagrożenie dla różnorodności biologicznej, ponieważ oddziałuje na stan ochrony całej populacji wielorybów, a jednocześnie skazuje ssaki morskie na niesprawiedliwe i zbędne cierpienie;

F.  mając na uwadze, że pod pretekstem badań naukowych japońska flota na północnym Pacyfiku jest zdolna zabić rocznie aż 200 płetwali karłowatych, 50 płetwali Bryde’a, 100 sejwali oraz 10 kaszalotów;

G.  mając na uwadze, że w dniu 27 listopada 2015 r. Japonia ogłosiła, że zamierza wznowić tzw. połowy wielorybów w celach naukowych w Antarktyce mimo orzeczenia MTS i braku zgody Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej na wsparcie nowego śmiercionośnego programu Japonii pod nazwą NEWREP-A, w ramach którego w najbliższych 12 latach ma zginąć ok. 4000 płetwali karłowatych;

H.  mając na uwadze, że program naukowy zezwala na odpłatne lub nieodpłatne zbycie mięsa wieloryba, gdy tymczasem potrzeby nauki można zaspokoić przy zastosowaniu zupełnie nieszkodliwych rozwiązań; mając na uwadze, że pobieranie próbek DNA i zdalny monitoring umożliwiają naukowcom zdobywanie wiedzy o wielorybach bez ich zabijania, a próbki służące wykrywaniu ewentualnych patogenów można pobierać np. ze złuszczającej się skóry wielorybów, tłuszczu lub odchodów;

I.  mając na uwadze, że zespół ekspertów naukowych Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej ogłosił, że plan NEWREP-A nie wykazuje potrzeby zabijania dla pobierania próbek w celu osiągnięcia założonych celów naukowych;

J.  mając na uwadze, że mięso wieloryba nie jest już częścią jadłospisu Japończyków; mając na uwadze, że według Japońskiego Instytutu Badań nad Waleniami w 2014 r. aż 75 % mięsa wielorybiego wprowadzonego do sprzedaży nie znalazło nabywcy;

K.  mając na uwadze, że wszystkie instytucje UE oraz różne kraje i organizacje międzynarodowe opowiadają się za światowym moratorium na połowy wielorybów w celach handlowych oraz zakazem międzynarodowego handlu wyrobami z wielorybów;

L.  mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa popiera pomysł wyznaczenia rezerwatów morskich, w których obowiązywałby na zawsze zakaz wszelkich polowań na wieloryby;

1.  apeluje do Japonii o niezwłoczne zaprzestanie działalności wielorybniczej;

2.  wzywa Komisję i Radę, aby przypomniały Japonii o jej zobowiązaniach w zakresie ochrony ssaków morskich;

3.  wzywa Prokuratora MTS do wszczęcia dochodzenia w sprawie naruszenia przez Japonię prawa międzynarodowego i wyroku MTS z 2014 r.;

4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Japonii, jak również Prokuratorowi MTS.