Parlament Europejski,

–  uwzględniając międzynarodowe moratorium na połowy wielorybów w celach zarobkowych ustanowione przez Międzynarodową Komisję Wielorybniczą,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2012 r. w sprawie negocjacji handlowych UE z Japonią

Dz.U. C 72 E z 11.3.2014, s. 16.

–  uwzględniając rezolucję 2014-5 w sprawie połowów wielorybów na mocy specjalnych zezwoleń (określanych jako połowy do celów naukowych), przyjętą przez Międzynarodową Komisję Wielorybniczą na 65. dorocznym posiedzeniu w Słowenii w 2014 r.,

–  uwzględniając wyrok Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie połowów wielorybów na Antarktyce (Australia przeciwko Japonii: przy interwencji Nowej Zelandii), zgodnie z którym połowy wielorybów przez Japonię nie były prowadzone w celach naukowych,

–  uwzględniając nowy japoński program połowów wielorybów na Oceanie Antarktycznym (NEWREP-A),

–  uwzględniając pytania skierowane do Rady oraz Komisji w związku z decyzją Japonii o wznowieniu połowów wielorybów w sezonie 2015-2016 (O-000058/2016 – B8-0702/2016 i O-000059/2016 – B8-0703/2016),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w 1982 r. Międzynarodowa Komisja Wielorybnicza (IWC) zakazała połowów wszystkich gatunków dużych wielorybów celach zarobkowych, a zakaz ten wszedł w życie w 1986 r.;

B.  mając na uwadze, że Japonia pomimo tego międzynarodowego zakazu kontynuuje połowy w tzw. celach naukowych i w okresie od 1986 r., tj. od roku wprowadzenia zakazu, a sezonem 2008/2009 uśmierciła ponad 17 000 wielorybów

http://d2ouvy59p0dg6k.cloudfront.net/downloads/iwc61_whales_killed_final.pdf

C.  mając na uwadze, że prowadzone przez Japonię połowy wielorybów skutkują poważnym i długotrwałym cierpieniem poszczególnych zwierząt oraz stanowią zagrożenie dla stanu ochrony całej populacji wielorybów;

D.  mając na uwadze, że wszystkie gatunki dużych wielorybów wymienione zostały w załączniku I do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES);

E.  mając na uwadze, że w wyroku z dnia 31 marca 2014 r. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości (MTS) odrzucił prowadzony przez Japonię program połowów wielorybów w celach naukowych oraz uznał, że specjalne zezwolenia przyznane Japonii na zabijanie, odławianie i przetwarzanie finwali, długopłetwowców oceanicznych i antarktycznych płetwali karłowatych nie mieszczą się w zakresie przepisów art. VIII ust. 1 Międzynarodowej Konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów oraz stanowią naruszenie zobowiązań Japonii wynikających z kilku ustępów załącznika do Międzynarodowej konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów;

F.  mając na uwadze, że pomimo wspomnianego wyroku MTS po przerwie w 2014 r. Japonia wznowiła w 2015 r. połowy wielorybów w ramach NEWREP-A;

G.  mając na uwadze, że Japonia od wielu lat prowadzi handel zarobkowy mięsem wielorybim i produktami z wielorybów mimo ich wyszczególnienia w załączniku I do CITES;

H.  mając na uwadze, że na podstawie programu NEWREP-A Japonia planuje odłowić łącznie 3 996 płetwali karłowatych w ciągu 12 lat;

I.  mając na uwadze, że zespół naukowców występujących z ramienia Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej, którym powierzono analizę i ocenę NEWREP-A, stwierdził, iż cele określone w treści propozycji nie uzasadniają potrzeby uśmiercania zwierząt w celu pobrania próbek;

J.  mając na uwadze, że Komisja, Rada i Parlament popierają utrzymanie światowego moratorium na połowy wielorybów w celach zarobkowych oraz zakazu międzynarodowego handlu zarobkowego produktami z wielorybów, a także dążą do zaprzestania połowów wielorybów do celów badań naukowych oraz wspierają wyznaczenie znacznych obszarów oceanów i mórz jako rezerwatów, w których połowy wielorybów są bezterminowo zabronione;

K.  mając na uwadze, że UE i państwa członkowskie wyrażały krytyczne opinie na temat wznowienia przez Japonię działań i nieprzestrzegania przez nią zaleceń określonych w treści opinii MTS z 2014 r.; mając na uwadze, że w grudniu 2015 r. dołączyły one do Nowej Zelandii w działaniach podejmowanych wobec rządu Japonii;

L.  mając na uwadze, że w dniu 25 marca 2013 r. zostały oficjalnie rozpoczęte negocjacje w sprawie umowy o wolnym handlu między UE a Japonią;

M.  mając na uwadze, że polityka handlowa powinna służyć między innymi poprawie respektowania praw człowieka, jak również ochronie zwierząt i środowiska naturalnego, w tym ochronie ssaków morskich;

1.  zwraca się do Japonii o respektowanie decyzji MTS i zaprzestanie wszystkich połowów wielorybów;

2.  zwraca się do Komisji i Rady, aby w kontekście trwających negocjacji na temat umowy o wolnym handlu między UE a Japonią wezwały Japonię do respektowania jej międzynarodowych zobowiązań prawnych w odniesieniu do ochrony ssaków morskich;

3.  stwierdza, że kontynuacja połowów wielorybów przez Japonię stanowi przeszkodę dla zawarcia umowy o wolnym handlu między UE a Japonią;

4.  zwraca się do Komisji i Rady, by na wszystkich spotkaniach z przedstawicielami rządu Japonii podnosiły kwestię niezastosowania się przez Japonię do decyzji MTS oraz by wzywały Japonię do ponownego rozważenia jej stanowiska;

5.  wzywa Radę i Komisję, aby w czasie przygotowywania projektu zaktualizowanego wspólnego stanowiska UE w sprawie połowów wielorybów po 66. posiedzeniu IWC w październiku przyjęły stanowisko przynajmniej równie ostrożnościowe co obecne wspólne stanowisko (projekt decyzji Rady ustalającej stanowisko, które należy przyjąć w imieniu Unii Europejskiej na najbliższych pięciu posiedzeniach Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej, w tym na powiązanych posiedzeniach międzysesyjnych, w odniesieniu do proponowanych zmian w Międzynarodowej konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów i załączonym do niej planie (COM(2011)0495));

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Japonii.