Dokument z posiedzenia
4.7.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 37 ust. 3 Regulaminu i z porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską
w sprawie strategicznych priorytetów programu prac Komisji na 2017 r.
( 2016/2773(RSP) )
Enrique Guerrero Salom, Maria João Rodrigues
w imieniu grupy S&D
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie strategicznych priorytetów programu prac Komisji na 2017 r.
( 2016/2773(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając wytyczne polityczne dla Komisji Europejskiej pt. „Nowy początek dla Europy: mój program na rzecz zatrudnienia, wzrostu, sprawiedliwości oraz zmian demokratycznych”, przedstawiony przez Jeana-Claude'a Junckera w dniu 15 lipca 2014 r.,
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „Program prac Komisji na 2016 r. Czas na nieprzeciętne działania” ( COM(2015)0610 ) i załączniki 1–6 do niego,
– uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.,
– uwzględniając sprawozdanie podsumowujące Konferencji Przewodniczących Komisji, które stanowi uzupełniający wkład do niniejszej rezolucji z punktu widzenia komisji parlamentarnych i który Komisja powinna odpowiednio uwzględnić opracowując i przyjmując program prac na 2017 r.;
– uwzględniając rezolucję Parlamentu z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie decyzji o wystąpieniu z UE w wyniku referendum w Zjednoczonym Królestwie[1],
– uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 28–29 czerwca 2016 r.,
– uwzględniając uwagi Komitetu Regionów do programu prac Komisji na 2017 r.,
– uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie programu prac Komisji na rok 2017,
– uwzględniając art. 37 ust. 3 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że proces integracji europejskiej przyniósł pokój i przyczynił się do trwającego od dziesięcioleci bezpieczeństwa i dobrobytu w Europie;
B. mając na uwadze, że Europa stoi obecnie przed wieloma wspólnymi i globalnymi wyzwaniami, ale także rosnącą frustracją i brakiem zaufania wielu obywateli z powodu niepewnej sytuacji w przyszłości i braku perspektyw, w sprawie których obywatele oczekują reakcji ze strony decydentów; mając na uwadze, że integracja europejska – jeśli ma odnieść sukces – nie może sobie pozwolić na zredukowanie swoich ambicji i przekształcenie się jedynie w projekt gospodarczy; mając na uwadze, że musimy pilnie przywrócić entuzjazm Europejczyków dla projektu europejskiego i ugruntować spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną;
C. mając na uwadze, że nakładające się na siebie kryzysy w UE wymagają skutecznych europejskich rozwiązań, silnie zakotwiczonych w demokratycznych procedurach stosujących metodę wspólnotową oraz przy pełnym zaangażowaniu Parlamentu Europejskiego i parlamentów narodowych;
D. mając na uwadze, że UE to nasz wspólny dom, który musi być bezpieczny i stabilny ekonomicznie oraz oferować równe szanse swym obywatelom; mając na uwadze, że zasada zrównoważoności i wzrost gospodarczy nie wykluczają się wzajemnie i mogą się uzupełniać; mając na uwadze, że istotne jest, aby UE wyszła z przedłużającego się kryzysu gospodarczego i dokonała postępu społecznego dzięki przyspieszeniu zrównoważonych inwestycji, zredukowaniu rozbieżności i przygotowaniu lepszych strategii politycznych, szczególnie dzięki pogłębieniu rynku wewnętrznego i dokończeniu budowy europejskiej unii gospodarczej i walutowej;
E. mając na uwadze, że wybraliśmy wspólną przyszłość jako społeczeństwo opierające się na wspólnych wartościach i pielęgnujące bogactwo i różnorodność tradycji i historii; mając na uwadze, że pragniemy, by Europa odgrywała ważną rolę i podejmowała odpowiedzialność na arenie globalnej, kierując się poczuciem solidarności, korzystając z podejścia wielostronnego i partnerstw zewnętrznych oraz wspierając konwergencję ku lepszym standardom; mając na uwadze, że pragniemy zagwarantować sukces naszemu wspólnemu projektowi na rzecz pokoju, dobrobytu i demokracji, z myślą o zapewnieniu interesującej przyszłości wszystkim pokoleniom;
Poprawa warunków pracy i życia obywateli Europy
1. przypomina, że ożywienie gospodarcze w Europie jest skromne i nierównomierne, zważywszy że wiele regionów Unii nadal doświadcza niedopuszczalnego poziomu bezrobocia, biedy, nierówności oraz poważnego braku perspektyw dla młodszych pokoleń; podkreśla, że w związku z tym UE musi dążyć do stworzenia dynamicznego i obejmującego wszystkich rynku pracy osadzonego w europejskim modelu społecznej gospodarki rynkowej, poprawiać warunki życia i pracy obywateli w miejscu ich pochodzenia i umożliwiać im sprawiedliwą mobilność, szanując jednocześnie europejską zasadę swobodnego przepływu pracowników; jest przekonany, że wszyscy obywatele UE muszą mieć zagwarantowany fundamentalny zestaw sprawiedliwych warunków pracy, przestrzeganie europejskich zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostęp do wysokiej jakości edukacji, ochrony socjalnej i podstawowych usług, które umożliwiają godzenie pracy zawodowej z życiem prywatnym;
2. wzywa Komisję, aby w tym celu i opierając się na stałych konsultacjach społecznych i nadchodzącym sprawozdaniu Parlamentu, przedstawiła – zgodnie z celami Traktatu i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej – ambitny wniosek w sprawie europejskiego filara praw społecznych, który przełoży się na konkretne inicjatywy, a mianowicie:
– promowanie dostępności, przystępności i wysokiej jakości wczesnej edukacji, opieki na dziećmi i opieki zdrowotnej, które mają zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania, że żadne dziecko nie zostanie pominięte; Komisja powinna w związku z tym rozważyć dalsze działania mające na celu wspieranie inwestycji społecznych, a w szczególności zmniejszanie ubóstwa wśród dzieci dzięki przyjęciu unijnej gwarancji na rzecz dzieci;
– zlikwidowanie niedoboru wykwalifikowanej kadry i zapewnienie wszystkim dostępu do wysokiej jakości edukacji, szkoleń, szkoleń zawodowych i możliwości uczenia się przez całe życie;
– zredukowanie nierówności społecznych i promowanie wysokiej jakości zatrudnienia, zwłaszcza dla młodych i długotrwale bezrobotnych osób;
– rozwiązać problem wyzwań w zakresie godzenia pracy z życiem prywatnym oraz różnic w wynagrodzeniach i emeryturach ze względu na płeć, w tym za pomocą nowych wniosków ustawodawczych w sprawie dyrektywy o urlopie macierzyńskim, o urlopie dla osób sprawujących opiekę i o urlopie ojcowskim;
3. podkreśla, że Komisja powinna monitorować jak skutecznie i wydajnie państwa członkowskie wydają fundusze na wspieranie zatrudnienia młodzieży i tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy, szczególnie w regionach o wysokiej stopie bezrobocia, za pośrednictwem programów finansowanych z Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, a także zachęcać i wspierać państwa członkowskie w tym celu;
4. podkreśla, że Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi i partnerami społecznymi powinna także nasilić europejski dialog społeczny z myślą o lepszym dopasowaniu do siebie rynków pracy i systemów zabezpieczenia społecznego, co pomoże zaradzić nierównościom społecznym i nowym wyzwaniom powodowanym przez globalizację i cyfryzację;
5. podkreśla, że Komisja powinna zagwarantować wszystkim pracownikom, niezależnie od umowy, w tym także pracownikom mobilnym i oddelegowanym, przestrzeganie zasady niedyskryminacji i równej płacy za taką samą pracę;
Przyspieszenie ożywienia gospodarczego i ugruntowanie długotrwałej konkurencyjności z myślą o tworzeniu miejsc pracy, podniesieniu stopy życiowej i kreowaniu dobrobytu
6. jest przekonany, że UE może się stać światowym liderem jeśli uwolni pełny potencjał swego jednolitego rynku i wesprze przedsiębiorczość, uczciwą konkurencję i zainwestuje w innowacje;
7. apeluje o ponowną aktywację strategii „Europa 2020” na rzecz trwałego wzrostu i zatrudnienia, o ambitnych założeniach na przyszłość, zwłaszcza w zakresie poprawy naszego modelu społecznej gospodarki rynkowej i upowszechnienia dobrobytu; jest przekonany, że zwiększenie zatrudnienia pozostaje najważniejszą kwestią oraz że UE potrzebuje ukierunkowanych inwestycji, które przyspieszą przejście do innowacyjnej, zasobooszczędnej i cyfrowej gospodarki w celu ponownej industrializacji Europy;
8. zwraca się do Komisji o zaprojektowanie nowej, ambitnej strategii przemysłowej, która oprze się na pakiecie dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym i uzupełni go; podkreśla, że potrzebne są dodatkowe inwestycje prywatne i publiczne, aby dokonać transformacji energetycznej, i dla innowacyjnych ekologicznie MŚP, badań i edukacji;
9. wzywa Komisję do zaproponowania większej liczby działań, które wesprą badania i rozwój, innowacje, różnorodność kulturalną i kreatywność, gdyż dzięki nim przede wszystkim powstają nowe miejsca pracy, mając na uwadze, że dostęp przedsiębiorstw, a zwłaszcza MŚP, do kapitału, ma kluczowe znaczenie we wspieraniu rozwoju i wytwarzaniu nowych produktów i usług zarówno w tradycyjnych, jak i nowych sektorach, a także skuteczna ochrona praw własności intelektualnej;
10. uważa, że jednolity rynek musi się dalej integrować, zwłaszcza w epoce cyfrowej, i tworzyć sprawiedliwe warunki dla konsumentów i MŚP oraz usuwać zbędne bariery; jest głęboko przekonany, że konkurencyjny na skalę globalną, innowacyjny i dbający o interes obywateli jednolity rynek cyfrowy to alternatywa, która pozwoli na zmierzenie się z wyzwaniami XXI w.; uważa, że wzrost gospodarczy w UE można pobudzić w pełni wykorzystując potencjał sektora turystycznego i organizującego podróże i podkreśla, że Komisja musi odgrywać centralną rolę w zapewnianiu, że wszystkie priorytety związane z konkurencyjnością, cyfryzacją, dobrym rządzeniem, umiejętnościami i kwalifikacjami, zrównoważonością i jakością sieci połączeń w turystyce zostaną uwzględnione we wszystkich strategiach politycznych;
11. oczekuje, że Komisja zmobilizuje wszystkie moce i kompetencje, aby wspierać transformację ku lepszemu modelowi wzrostu spójnemu z zasadami zrównoważonego rozwoju, które obejmują także wymiar ekonomiczny, społeczny i środowiskowy;
Reagowanie na zmianę klimatu i zagwarantowanie bezpieczeństwa energetycznego
12. przypomina, że należy zintensyfikować wysiłki na rzecz utworzenia unii energetycznej, tak aby zagwarantować bezpieczeństwo energetyczne i przystępną oraz zrównoważoną energię dla obywateli i przedsiębiorstw, przy zwróceniu szczególnej uwagi na rozwiązanie kwestii ubóstwa energetycznego;
13. zwraca uwagę na skutki społeczne i gospodarcze katastrof klimatycznych w Europie; podkreśla znaczenie dalszego zajęcia się przyczynami zmian klimatu z ambitną strategią klimatyczną obejmującą wydajność energetyczną;
14. domaga się określenia bardziej ambitnych celów na poziomie UE w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych, odnawialnych źródeł energii i efektywności energetycznej na okres po 2020 r., w kontekście porozumienia osiągniętego na paryskiej konferencji ONZ w sprawie zmiany klimatu (COP 21);
15. wzywa Komisję do opracowania wspólnej strategii na rzecz dyplomacji klimatycznej i energetycznej, która mogłaby rozwiązać te problemy o charakterze globalnym;
16. zwraca się do Komisji o skoordynowanie wysiłków na rzecz stopniowego wycofywania dopłat do paliw kopalnych;
Zapewnienie spójnego reagowania na nasilający się napływ uchodźców
17. jest zdania, że Unia Europejska powinna wypracować konkretne rozwiązania dla uchodźców zgodne z prawem międzynarodowym, w szczególności poprzez eliminowanie przyczyn uchodźctwa, zacieśnienie współpracy z krajami tranzytu i krajami pochodzenia migrantów, z zastosowaniem wszystkich dostępnych polityk i instrumentów w celu zapewnienia ich stabilizacji, odbudowy i rozwoju;
18. zachęca Komisję, by we współpracy z państwami członkowskimi kontynuowała niezbędną pomoc humanitarną oraz zapewniała godziwe warunki bytowe w obozach dla uchodźców, w połączeniu z długoterminowymi programami rozwoju, szczególnie w dziedzinie edukacji;
19. zauważa, że polityka azylowa i imigracyjna UE nie jest adekwatny do potrzeb i wymaga dogłębnego przemyślenia w oparciu o art. 80 TFUE; uważa, że reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego nie powinny prowadzić do obniżenia obecnego poziomu ochrony zapewnionego w prawie azylowym UE; wzywa Komisję do promowania sprawiedliwego rozdziału osób ubiegających się o azyl pomiędzy państwami członkowskimi, który ma zastąpić obecny, przestarzały system dubliński;
20. apeluje o wprowadzanie systematycznych i egzekwowalnych programów pilnego bezpośredniego przesiedlania i relokacji osób ubiegających się o azyl;
21. wzywa do stworzenia w UE warunków dla dobrze zarządzanego przyjmowania osób ubiegających się o azyl, które zapewniłoby im bezpieczeństwo i humanitarne traktowanie, dostosowane do płci, ze zwróceniem szczególnej uwagi na potrzeby słabszych grup społecznych; podkreśla jednocześnie, że należy zagwarantować wystarczające środki na zapewnienie integracji na rynku pracy i włączenia społecznego uchodźców, które zapewniłyby dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i zabezpieczenia społecznego; podkreśla w tym kontekście znaczenie zwiększonego finansowania Europejskiego Funduszu Społecznego i Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym w ramach śródokresowego przeglądu wieloletnich ram finansowych;
22. wzywa Komisję do przedstawienia propozycji dotyczących ustanowienia odpowiednej polityki gospodarczej UE i polityki legalnej migracji, opierającej się na istniejących instrumentach dla studentów, naukowców i wysoko wykwalifikowanych pracowników, a w dalszej perspektywie do ustanowienia bardziej ogólnych przepisów opartych na równym traktowaniu regulujących wjazd i pobyt obywateli państw trzecich szukających zatrudniania w Unii, mając na celu wypełnienie określonych luk na rynku pracy UE;
23. uważa, że migracja jest zjawiskiem ogólnoświatowym, które nabiera coraz większego zakresu, staje się coraz bardziej złożone i wywiera coraz większe skutki, a UE i reszta społeczności międzynarodowej musi wywiązać się ze swoich obowiązków w tym zakresie;
Zajęcie się kwestiami bezpieczeństwa obywateli
24. podkreśla, że bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne są w coraz większym stopniu wzajemnie ze sobą powiązane;
25. wzywa Komisję, by po przyjęciu wniosku dotyczącego Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej zapewniła szybkie uruchomienie oraz przydzielenie niezbędnych zasobów ludzkich i potencjału logistycznego w celu zabezpieczenia UE i ukończenia strefy Schengen po przystąpieniu do niej wszystkich państw członkowskich, które tego pragną;
26. wzywa Komisję, by z myślą o zajęciu się zagrożeniami związanymi z terroryzmem i brutalnym ekstremizmem ściśle monitorowała proces transpozycji i wdrażania skutecznych środków UE w dziedzinie walki z terroryzmem, w tym współpracy policyjnej i sądowej, terminową wymianę informacji między organami krajowymi i za pośrednictwem Europolu i Eurojustu, a także środki zwalczania pojawiających się tendencji w finansowaniu terroryzmu; podkreśla ponadto, że Komisja powinna wszcząć postępowanie w sprawie uchybienia przeciwko państwom członkowskim, które nie przestrzegają przepisów UE w tej dziedzinie, w szczególności w odniesieniu do skutecznej wymiany informacji;
27. wzywa Komisję do wykorzystania specjalistycznej wiedzy i zasobów technicznych i finansowych w celu zapewnienia na szczeblu UE koordynacji i wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie zwalczania brutalnego ekstremizmu i propagandy terrorystycznej, radykalnych sieci i rekrutacji przez organizacje terrorystyczne w sieci i poza nią, ze szczególnym uwzględnieniem strategii zapobiegania, integracji i reintegracji;
28. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia pełnego wdrożenia już przyjętych przepisów bezpieczeństwa; ponawia wezwanie do przeprowadzenia dogłębnej oceny strategii antyterrorystycznej UE pod kątem stosowania przyjętych środków i ich skuteczności; oczekuje, że Komisja będzie aktualizować agendę bezpieczeństwa zgodnie z wymogami w świetle zmieniających się zagrożeń terrorystycznych;
29. wzywa Komisję do przedstawienia swoich zapowiedzianych wniosków w odniesieniu do właściwej podstawy prawnej dla Europejskiego Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu w ramach Europolu, wniosków dotyczących poprawy i dalszego rozwoju istniejących systemów informatycznych, zmniejszania luk informacyjnych oraz dążenia do osiągnięcia interoperacyjności, a także wniosków dotyczących obowiązkowej wymiany informacji na szczeblu UE, wraz z niezbędnymi gwarancjami ochrony danych;
Uruchomienie ambitnej agendy działań zewnętrznych: dotyczącej sąsiedztwa oraz systemu globalnego
30. z zadowoleniem przyjmuje globalną strategię UE, która traktuje UE jako geopolitycznego gracza w szybko zmieniającym się świecie i oczekuje, że Komisja i Europejska Służba Działań Zewnętrznych uruchomią w spójny sposób wszystkie instrumenty działań zewnętrznych UE w celu poprawy globalnego zarządzania, osiągnięcia dużej zbieżności w zakresie lepszych standardów, poprawy bezpieczeństwa i zwiększenia poszanowania praw człowieka na świecie; w związku z tym podkreśla, że należy przenieść na początek harmonogramu prac UE w zakresie spraw zagranicznych następujące istotne elementy:
– promowanie stabilności i dobrobytu w sąsiedztwie UE poprzez inicjatywy na rzecz rozwoju, demokracji, dobrych rządów, praworządności, zapobiegania konfliktom cywilnym poprzez wzmacnianie środków bezpieczeństwa i pojednania, dialogu na temat bezpieczeństwa i działań w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym z odpowiednim udziałem NATO, które dla państw będących jego członkami pozostaje podstawą ich zbiorowej obrony i forum dla jej wykonywania;
– przy wsparciu wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa odrodzenie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, która nie może już być najsłabszym ogniwem integracji UE; zapewnienie, by istniejące już struktury, mechanizmy i narzędzia faktycznie funkcjonowały;
– przyspieszenie negocjacji w sprawie rozszerzenia proces przez wzmocnienie stabilności społecznej, politycznej i gospodarczej oraz demokracji w krajach kandydujących, bez ustępstw co do kopenhaskich kryteriów przystąpienia;
– zwiększenie skuteczności i koordynacji polityki współpracy na rzecz rozwoju i nadanie jej większej spójności z innymi unijnymi instrumentami działań zewnętrznych, przy jednoczesnym poszanowaniu jej głównego celu określonego w traktacie lizbońskim, oraz zapewnienie spójności i zgodności między polityką rozwoju i bezpieczeństwa, ponieważ są one wzajemnie powiązane, współzależne i wzajemnie się wzmacniają;
– włączenie do polityki zewnętrznej i wewnętrznej UE programu działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030 i spójności polityki na rzecz rozwoju; wzywa Komisję do przedstawienia sprawozdania na temat planu wdrażania, monitorowania, nadzorowania oraz włączenia programu działań do roku 2030 i celów zrównoważonego rozwoju;
– promowanie handlu jako ważnego instrumentu na rzecz wspierania wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i konkurencyjności oraz propagowanie standardów unijnych dotyczących praw człowieka i zrównoważonego rozwoju; instrumenty ochrony handlu Unii muszą zostać zmodernizowane i należcie stosowane, a w stosownych przypadkach trzeba stosować metody niestandardowe;
– przyjęcia rozwiązań w zakresie zwalczania zagrożeń hybrydowych i wspierania odporności UE i państw członkowskich, a także partnerów UE, w szczególności w jej sąsiedztwie;
– realizacja strategii dotyczącej międzynarodowych stosunków kulturalnych, które są ważnym narzędziem miękkiej dyplomacji, w celu poprawy stosunków UE z krajami partnerskimi oraz wspierania rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu i tworzeniu miejsc pracy;
Uczciwa polityka podatkowa dla odpowiednich zasobów
31. podkreśla, że potrzeba nasilenia walki z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem zobowiązań podatkowych nigdy nie była pilniejsza, a likwidacja tych praktyk oznacza potencjalne przychody budżetów krajowych w wysokości nawet 1 biliona EUR; uważa, że te zasoby można by przeznaczyć na inwestowanie w przyszłość, pobudzanie zatrudnienia i zmniejszanie nierówności;
32. podkreśla, że Komisja musi bezzwłocznie kontynuować działania, aby zapewnić opodatkowanie zysków w państwach, w których rzeczywiście ma miejsce działalność gospodarcza, i tworzenie wartości w Europie; uważa, że UE powinna dążyć do wprowadzenia obowiązkowej wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, nasilić działania, aby zbadać łamanie przepisów dotyczących pomocy państwa w dziedzinie podatkowej, stosować wspólne przepisy w zakresie przejrzystości i prawa podatkowego oraz dążyć do przyjęcia wspólnego zdecydowanego podejścia, aby zlikwidować raje podatkowe;
33. wzywa Komisję do włączenia zewnętrznego wymiaru do walki z uchylaniem się od opodatkowania i unikaniem go, aby nieopodatkowane zyski nie opuszczały Unii i aby zwalczać nielegalny przepływ kapitału z państw trzecich, który hamuje rozwój i utrudnia zwalczanie ubóstwa;
Wzmocnienie budżetu UE i instrumentów finansowych
34. uważa, że aby móc skutecznie działać, UE potrzebuje nowej strategii finansowej i podatkowej; uważa, że w tym celu Komisja powinna zaproponować środki oparte na następujących zasadach i czynnikach:
– sprawna mobilizacja odpowiednich zasobów; nieunikniona jest reforma systemu finansowania Unii poprzez zwiększenie rzeczywistych zasobów własnych lub wprowadzenie nowych, takich jak podatek od transakcji finansowych, zreformowany unijny system handlu emisjami i opodatkowanie emisji dwutlenku węgla lub opodatkowanie wielonarodowych korporacji, aby budżet Unii stał się bardziej stabilny, zrównoważony i przewidywalny; istotne jest też, aby przestrzegać zasady uniwersalności i zwiększyć przejrzystość;
– aby osiągnąć możliwie najlepsze rezultaty, przy zarządzaniu unijnymi instrumentami budżetowymi należy zwrócić szczególną uwagę na wyniki i efektywność kosztową, zapewniając przy tym zgodność z prawem i chroniąc interesy finansowe UE;
– UE powinna podjąć działania, aby zgromadzić zasoby na podjęcie wyzwań, jakimi są wysoka stopa bezrobocia wśród ludzi młodych i długotrwale bezrobotnych, ubóstwo i wykluczenie społeczne oraz wewnętrzny i zewnętrzny wymiar kryzysu uchodźczego;
– wieloletnie ramy finansowe (WPR) osiągnęły swój limit zaledwie dwa lata po wdrożeniu; ponadto bez kompleksowej śródokresowej rewizji WRF budżet UE nie będzie w stanie dalej zaspokajać dodatkowych potrzeb finansowych, nie umożliwi realizacji nowych priorytetów politycznych ani nie pozwoli uniknąć ponownego kryzysu płatności; wzywa Komisję, aby przed końcem 2016 r. przedstawiła rewizję funkcjonowania WRF, podjęła zdecydowane działania w celu rewizji pułapów WRF, korygując je w górę i zwiększając ich elastyczność, aby móc reagować na okoliczności, których nie przewidziano w 2013 r.;
– Europejskim Funduszem na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) należy zarządzać tak, aby zwiększyć dodatkowość, umożliwić wszystkim państwom członkowskim zwiększenie poziomów strategicznych inwestycji i zapewnić, aby środki na inwestycji przyczyniały się do przechodzenia na zrównoważoną gospodarkę i społeczeństwo; zarządzanie EFIS należy zreformować tak, aby zwiększyć rozliczalność i demokratyczną kontrolę nad tym instrumentem; wniosek Komisji w sprawie kolejnego etapu EFIS powinien być oparty na tych celach;
– skutecznej realizacji polityki spójności w latach 2014–2020 powinny towarzyszyć przygotowania do etapu, w jaki wkroczy ta polityka po roku 2020, przy poszanowaniu jej prawdziwej natury określonej w Traktatach, jej znaczenia dla rozwoju jednolitego rynku i jej potencjału jako narzędzia inwestycji dostępnego wszystkim regionom w UE; należy unikać zmniejszania budżetu na politykę spójności i wzmocnić synergie między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi, EFIS i innymi unijnymi instrumentami finansowania z myślą o przyspieszeniu inteligentnego, zielonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, wprowadzając wiarygodną równowagę między dotacjami a instrumentami finansowymi;
– wzywa Komisję do przedstawienia wniosków w sprawie zmniejszenia biurokratycznej złożoności WPR dla rolników; wzywa Komisję do opracowania ulepszonych instrumentów umożliwiających radzenie sobie z wyjątkowymi kryzysami na rynkach rolnych; uważa, że ramy ustawodawcze na szczeblu unijnym są niezbędne, aby poradzić sobie z nieuczciwymi praktykami handlowymi stosowanymi w łańcuchu dostaw żywności oraz aby zapewnić rolnikom i konsumentom europejskim korzyści z uczciwych warunków sprzedaży i kupna;
Dokończenie budowy unii gospodarczej i walutowej
35. podkreśla, że należy zapewnić demokratyczną rozliczalność odnośnie do wszystkich decyzji podejmowanych w kontekście europejskiego zarządzania gospodarczego;
36. uważa, że UE musi dążyć do zwiększenia spójności gospodarczej i społecznej, zgodnie ze strategią Europa 2020, zasadami paktu stabilności i wzrostu oraz ramami zarządzania europejskiego semestru;
37. Komisja powinna nadal monitorować długi, deficyty i zaburzenia równowagi makroekonomicznej oraz usiłować optymalizować zbiorczy kurs budżetowy strefy euro, aby przestrzegać paktu stabilności i wzrostu oraz wspierać wzrost gospodarczy i tworzenie miejsc pracy;
38. uważa, że UE musi zwiększyć wiarygodność, spójność i odpowiedzialność krajową oraz demokratyczną legitymację europejskiego semestru, aby dążyć do odpowiedzialności budżetowej oraz zlikwidować nierówności i zaburzenia równowagi;
39. wzywa do ściślejszego koordynowania polityki gospodarczej, aby wypełnić luki inwestycyjne w strefie euro i nasilić reformy z myślą o zwiększeniu konkurencyjności, tworzeniu miejsc pracy i podtrzymaniu popytu;
40. uważa, że należy dokończyć unię bankową;
41. wzywa Komisję do rozpatrzenia z większą uwagą wniosków z obecnych refleksji nad rozwinięciem fiskalnej zdolności unii gospodarczej i walutowej;
42. zwraca się do Komisji o przedstawienie zbioru spójnych i dobrze uzasadnionych wniosków w sprawie dokończenia budowy unii gospodarczej i walutowej, jak wskazano w sprawozdaniu pięciu przewodniczących; zauważa, że proces ten powinien pozostać otwarty dla wszystkich państw członkowskich, które zobowiązały się przyjąć euro;
43. domaga się od Komisji, aby spełniła obietnice, jakie dała, kiedy przedstawiała unię rynków kapitałowych, i aby przyspieszyła proces pogłębiania, ujednolicania i budowy prawdziwie transgranicznych europejskich rynków kapitałowych za pomocą inicjatyw ustawodawczych zgodnych z metodą wspólnotową, w tym wniosków dotyczących równoczesnego zwiększenia roli i misji odpowiednich organów nadzorczych;
Wzmocnienie praw podstawowych i demokracji
44. jest zaniepokojony obecnymi kryzysami, które nie tylko osłabiły spójność społeczeństw europejskich, lecz także zachwiały zaufaniem obywateli europejskich do demokratycznych instytucji unijnych, a czasami nawet lokalnych; w związku z tym uważa, że zwiększenie demokratycznej legitymacji UE i odbudowa zaufania do jej zdolności służenia interesom obywateli musi być najwyższym priorytetem europejskim;
45. przypomina, że wiele dzisiejszych wyzwań – poczynając od zmiany klimatu po azyl i migracje, od rynków finansowych po łańcuchy dostaw przedsiębiorstw, od siatek terrorystycznych po zbankrutowane i łajdackie państwa – są wyzwaniami transnarodowymi i wymagają europejskich rozwiązań określonych za pomocą metody wspólnotowej przy pełnym udziale Komisji i Parlamentu;
46. przypomina, że jako strażniczka traktatów Komisja jest odpowiedzialna za wspieranie ogólnego interesu Unii (art. 17 TUE), a w szczególności jej wartości i dobrobytu jej narodów (art. 3 TUE); podkreśla, że Parlament także ponosi szczególną odpowiedzialność za pomaganie w przezwyciężaniu podziałów między państwami członkowskimi, bronieniu ogólnego interesu Europejczyków i zapewnianiu demokratycznej legitymacji decyzji podejmowanych na szczeblu europejskim; wzywa też parlamenty narodowe do sprawowania pełnej demokratycznej kontroli nad swoimi przedstawicielami w Radzie Europejskiej; wzywa Komisję do zadbania o to, aby wszystkie inicjatywy, w tym inicjatywy Rady Europejskiej, opierały się na Traktatach;
47. zwraca się do Komisji o podjęcie inicjatyw w celu wzmocnienia instytucji europejskich i zachęcenia obywateli UE do większego zaangażowania się w europejskie życie polityczne; wzywa wszystkie instytucje UE do nawiązania lepszego kontaktu z młodymi pokoleniami i ich platformami debat; uważa, że można też podjąć bardziej zdecydowane działania, aby informować obywateli UE o ich prawach, zreformować europejską inicjatywę obywatelską i wzmocnić rolę Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich;
48. wzywa Komisję do nasilenia współpracy, aby zapewnić umiejętność korzystania z mediów i bronić różnorodności mediów oraz wolności prasy;
49. zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosków w sprawie paktu demokracji, praworządności i praw podstawowych, mając na uwadze przyszłe sprawozdanie Parlamentu; uważa, że Komisja powinna także dążyć do tego, aby UE przystąpiła do europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC), wziąwszy pod uwagę opinię Trybunału Sprawiedliwości w tej sprawie i po usunięciu pozostających przeszkód prawnych; wzywa Unię Europejska i jej państwa członkowskie do ratyfikowania w trybie pilnym konwencji stambulskiej, aby lepiej chronić kobiety i dziewczęta przed przemocą;
50. wzywa instytucje UE, aby dążyły do możliwie najwyższych standardów transparentności, rozliczalności i prawości oraz aby walczyły z konfliktami interesów, które szkodzą skuteczności, sprawiedliwości i pewności przepisów prawnych;
51. wzywa Komisję do zaproponowania przepisów prawnych dotyczących ochrony demaskatorów na szczeblu UE, które będą przewidywały zgodne z prawem sposoby ujawniania nieprawidłowości i skuteczne sankcje;
52. jest zdecydowany użyć wszystkich narzędzi i zasobów, aby działać jako siła napędowa we wznowionym demokratycznym procesie zmierzającym do zreformowania Unii Europejskiej;
°
° °
53. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji.