Dokument z posiedzenia
24.10.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w północnym Iraku i Mosulu
( 2016/2956(RSP) )
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Arne Gericke, Anna Elżbieta Fotyga, Angel Dzhambazki, Notis Marias, Ruža Tomašić, Branislav Škripek
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w północnym Iraku i Mosulu
( 2016/2956(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Iraku, w szczególności rezolucje z dnia 27 lutego 2014 r.[1] i z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku[2],
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych dotyczące Iraku, w szczególności konkluzje z 2016 r.;
– uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie Iraku,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stroną jest Irak,
– uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2170 (2014) oraz Rady Praw Człowieka ONZ nr S-22/L.1 (2014),
– uwzględniając wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności wyznania lub przekonań, przyjęte w dniu 24 czerwca 2013 r.,
– uwzględniając wyniki Międzynarodowej konferencji w sprawie pokoju i bezpieczeństwa w Iraku, która odbyła się w Paryżu w dniu 15 września 2014 r.,
– uwzględniając uwagi podsumowujące dotyczące łącznie drugiego, trzeciego i czwartego okresowego sprawozdania Iraku, które zostały opublikowane przez Komitet Praw Dziecka ONZ w dniu 3 marca 2015 r.,
– uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Iraku,
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie regionalnej strategii UE dotyczącej Syrii i Iraku oraz zagrożenia ze strony Daiszu,
– uwzględniając rezolucję nr 2091 (2016) w sprawie zagranicznych bojowników w Syrii i Iraku, przyjętą przez Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy w dniu 27 stycznia 2016 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że według oświadczenia irackiego premiera Haidera al-Abadiego, operacja zdobycia i wyzwolenia Mosulu z rąk Państwa Islamskiego (ISIS) rozpoczęła się w dniu 16 października 2016 r. i prowadzona jest przez siły irackie, przy wsparciu ze strony sił kurdyjskich, amerykańskich, brytyjskich i francuskich;
B. mając na uwadze, że Mosul jest drugim pod względem wielkości miastem w Iraku i ma strategiczne znaczenie dla kraju; mając na uwadze, że cały region, w tym równina Niniwy, Sindżar i Tal Afar, jest głównym centrum handlu położonym w pobliżu granic z Syrią i Turcją, a także w pobliżu niektórych najważniejszych irackich pól naftowych oraz rurociągu naftowego do Turcji;
C. mając na uwadze, że Mosul został zdobyty przez siły ISIS w dniu 10 czerwca 2014 r., co uznaje się za najbardziej spektakularny sukces ISIS;
D. mając na uwadze, że pod kontrolą ISIS miasto to stało się miejscem, w którym ponad 2,5 mln ludzi narażonych jest na przerażające czyny, w tym publiczne dekapitacje, zrzucanie gejów na śmierć z dachów budynków oraz wtrącanie do więzień mężczyzn, którzy nie zapuszczają brody, i kobiet, które nie zakładają islamskich strojów, np. burki; mając na uwadze, że w ciągu ostatnich dwóch lat doprowadziło to do masowego exodusu, co w ogromnej mierze przyczyniło się do ogólnego kryzysu uchodźczego, a setki tysięcy osób uciekają z miasta i są albo wewnętrznymi przesiedleńcami, albo mieszkają w obcych państwach;
E. mając na uwadze, że ludność Iraku to 38 mln osób, z czego 65 % to szyici, a 35 % to sunnici mieszkający na obszarach położonych na północnym-zachodzie od Bagdadu; mając na uwadze, że granice etniczne i religijne wciąż pozostają nieustalone, co pociąga za sobą spory na wielu terenach, również w Mosulu;
F. mając na uwadze, że liczba chrześcijan w Iraku w 2003 r. wynosiła ponad 1,5 mln osób, ale od tamtej pory zmniejszyła się do poziomu 200 000–350 000 osób, przy czym wielu z nich żyje obecnie w ubóstwie; mając na uwadze, że obecność chrześcijan i innych mniejszości w Iraku miała tradycyjnie duże znaczenie społeczne, ponieważ wnosili oni istotny wkład w stabilność polityczną; mając na uwadze, że zniknięcie tych mniejszości z regionu będzie prowadzić do dalszej destabilizacji;
G. mając na uwadze, że zawiązały się chrześcijańskie siły obrony, które działają na miejscu i współpracują z armią iracką lub peszmergami;
H. mając na uwadze, że w dniu 4 lutego 2016 r. Parlament Europejski uznał w swojej rezolucji, że „ISIS/Daisz” popełnia ludobójstwo wobec chrześcijan i jazydów, a także innych mniejszości religijnych i etnicznych, które nie zgadzają się z interpretacją islamu przyjętą przez tzw. „ISIS/Daisz”, a także dopuszcza się wobec nich aktów prześladowania, okrucieństwa i przestępstw międzynarodowych, które stanowią zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości;
I. mając na uwadze, że UNHCR ostrzegł, w związku z trwającą operacją wyzwolenia Mosulu, iż w przypadku przeniesienia się walk do miasta może dojść do katastrofy humanitarnej, a ponad milion osób może opuścić swe domy w następstwie tej ofensywy;
J. mając na uwadze, że według organizacji pozarządowej „The RINJ Foundation” z siedzibą w Kanadzie, która prowadzi działalność w klinikach medycznych w Mosulu, przypadki gwałtów w tym mieście świadczą o dopuszczaniu się ludobójstwa i doprowadzą do skazania ISIS za ludobójstwo przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym, który jest stałym międzynarodowym trybunałem ścigającym poszczególnych sprawców za gwałty jako zbrodnie wojenne, ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości i akty agresji;
K. mając na uwadze, że porzucone miny lądowe, szczególnie na równinie Niniwy, stanowią istotny problem i wzywanie dla lokalnych i międzynarodowych sił;
1. wyraża poparcie dla Republiki Iraku oraz międzynarodowej koalicji przeciwko ISIL mającej na celu wyzwolenie Mosulu z rąk ISIS; opowiada się za integralnością terytorialną Iraku, szczególnie jego północnych regionów;
2. podkreśla, że prowadzona obecnie kampania wojskowa mająca na celu wyzwolenie Mosulu powinna być prowadzona przy ścisłym przestrzeganiu międzynarodowego prawa humanitarnego oraz prawa międzynarodowego w zakresie praw człowieka;
3. apeluje do międzynarodowej koalicji przeciwko ISIL o podjęcie wszelkich możliwych starań w celu właściwego rozróżniania cywilów i walczących podczas operacji wyzwalania miasta, tak aby unikać ofiar wśród ludności cywilnej, szczególnie tej wykorzystywanej jako żywe tarcze, a także o ułatwienie utworzenia bezpiecznego korytarza dla tych cywilów, którzy chcą opuścić miasto;
4. zdecydowanie potępia systematyczne i powszechne łamanie i naruszanie praw człowieka przez terrorystów z ISIS i inne grupy dżihadystów w Iraku, a zwłaszcza w Mosulu, w tym zabijanie zakładników, wszelkie formy przemocy ze względu na przynależność religijną lub etniczną, a także przemoc wobec kobiet i osób LGBTI;
5. wzywa Irak do podpisania statutu rzymskiego, a irackie władze, jeżeli nie są w stanie osądzić na szczeblu lokalnym zbrodniarzy wojennych z ISIS, do przekazania tych spraw, na mocy statutu, do Międzynarodowego Trybunału Karnego;
6. podkreśla, że irackie rdzenne społeczności w tym regionie – chrześcijanie, jazydzi, Turkmeni i inni – mają prawo do ochrony i bezpieczeństwa w ramach federalnej struktury Republiki Iraku; ponownie podkreśla, że prawo do wolności myśli, sumienia i religii należy do podstawowych praw człowieka;
7. uważa, że lokalne samostanowienie społeczności na równinie Niwy, zwłaszcza chrześcijan, jazydów, mandejczyków i Szabaków, umożliwiłoby przywrócenie i ochronę podstawowych praw człowieka rdzennej ludności tego regionu; wzywa władze Iraku do przyznania wyżej wspomnianym mniejszościom, zgodnie z konstytucją federalną, zdecentralizowanej władzy;
8. zachęca władze regionalne i wspólnotę międzynarodową do opracowania planów działania w zakresie pomocy humanitarnej dla uchodźców z Mosulu i ich ewentualnego powrotu do miasta, w zależności oczywiście od stabilności nowej administracji i stanu bezpieczeństwa w mieście; podkreśla fakt, że powracająca w swe rodzinne strony ludność rdzenna i mniejszości na równinie Niniwy, w Tal Afarze i Sindżarze powinna odzyskać pełnię podstawowych praw człowieka, w tym prawa własności, znoszące wszelkie roszczenia do praw własności ze strony innych podmiotów;
9. wzywa UE i jej państwa członkowskie do zapewnienia reprezentacji mniejszości w nowej administracji Mosulu; podkreśla, że mniejszości mają uzasadnione prawo do udziału w życiu politycznym; apeluje do władz regionalnych i międzynarodowych o zapewnienie niezbędnego zaopatrzenia dla chrześcijańskich sił samoobrony, tak by mogły one uczestniczyć w wyzwoleniu i długofalowej ochronie swych rodzinnych stron;
10. apeluje do Rady Europejskiej, aby za jeden ze swoich priorytetów uznała rozminowywanie terenów w tym regionie, we współpracy z lokalnymi radami reprezentującymi mniejszości, tak aby umożliwić uchodźcom powrót do ich domów;
11. uważa, że wyzwolenie Mosulu może być decydującym krokiem ku pokonaniu zagrożenia ze strony islamistycznych ekstremistów w całym regionie i poza nim oraz że ma zasadnicze znaczenie dla zwalczania terroryzmu wewnątrz UE, ponieważ jego rozprzestrzenianie się wpływa na coraz większą radykalizację w samej UE;
12. podkreśla potrzebę kontynuowania światowej kampanii przeciwko ISIS/Daisz w ramach długoterminowej strategii, w tym finansowania walki z terroryzmem;
13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i Radzie Reprezentantów Iraku, Regionalnemu Rządowi Kurdystanu, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz rządom i władzom wszystkich stron zaangażowanych w konflikt w Iraku północnym, zwłaszcza w wyzwolenie Mosulu.