Parlament Europejski,

–  uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Syrii, w szczególności rezolucję z dnia 6 października 2016 r.

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0082.

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając konwencje genewskie z 1949 r. i towarzyszące im protokoły dodatkowe,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych (ONZ) o prawach dziecka z 1989 r. oraz protokół fakultatywny do tej konwencji w sprawie angażowania dzieci w konflikty zbrojne z 2000 r.,

–  uwzględniając deklarację ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na wyznanie lub przekonania z 1981 r.,

–  uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z dnia 9 grudnia 1948 r.,

–  uwzględniając konkluzje londyńskiej konferencji w sprawie Syrii, która odbyła się w lutym 2016 r.,

–  uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego,

–  uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Syrii, w szczególności rezolucję nr 2254 (2015),

–  uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie sytuacji w Aleppo wydane przez wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federikę Mogherini i komisarza ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego Christosa Stylianidesa w dniu 2 października 2016 r.,

–  uwzględniając spotkanie ministrów spraw zagranicznych, które odbyło się w Londynie w dniu 16 października 2016 r.,

–  uwzględniając decyzje Rady w sprawie unijnych sankcji wobec osób i podmiotów odpowiedzialnych za brutalne represje w Syrii, w szczególności decyzję z dnia 14 listopada 2016 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sześć lat konfliktu, skrajnej przemocy i brutalności w Syrii pociągnęło za sobą śmierć ponad 400 000 osób i sprawiło, że ponad 13 mln ludzi potrzebuje pomocy humanitarnej;

B.  mając na uwadze, że wojna w Syrii stopniowo wciągnęła w swoje tryby główne regionalne i światowe mocarstwa, obnażyła głębokie podziały i stworzyła zagrożenie dla szerzej pojętego bezpieczeństwa regionalnego i międzynarodowego;

C.  mając na uwadze, że krwawy konflikt doprowadził do zapaści systemu edukacji, opieki zdrowotnej i ochrony socjalnej w Syrii;

D.  mając na uwadze, że od początku konfliktu średnia długość życia w Syrii zmniejszyła się o około 15 lat, prawie połowa wszystkich dzieci nie chodzi do szkoły, połowa wszystkich szpitali została częściowo lub kompletnie zniszczona, łączna wartość strat gospodarczych stanowi równowartość 468 % PKB tego kraju w 2010 r. i że czterech na pięciu Syryjczyków żyje obecnie w ubóstwie, a 30% z nich w skrajnym ubóstwie;

E.  mając na uwadze, że według sprawozdania ONZ z marca 2015 r. straty gospodarcze od początku konfliktu wyniosły ogółem 202 mld USD;

F.  mając na uwadze, że Rosja jest jednym z najważniejszych międzynarodowych stronników syryjskiego prezydenta Baszara al-Assada i że utrzymanie reżimu ma kluczowe znaczenie dla zachowania rosyjskich interesów w tym kraju; mając na uwadze, że Rosja zawetowała w Radzie Bezpieczeństwa ONZ rezolucje krytykujące działania prezydenta al-Assada i mimo międzynarodowej krytyki nadal wspiera wojskowo reżim syryjski;

G.  mając na uwadze, że prawdopodobnie również Iran udziela istotnej pomocy wojskowej i finansowej, aby wesprzeć reżim Assada i chronić własne regionalne interesy;

H.  mając na uwadze, że międzynarodowe prawo humanitarne i dotyczące praw człowieka zakazuje ataków na osoby i grupy ze względu na ich przynależność religijną lub etniczną, a także ataków na ludność cywilną niebiorącą udziału w walkach i osoby dostarczające pomoc humanitarną osobom, które znalazły się w potrzasku konfliktu; mając na uwadze, że takie czyny mogą stanowić zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości;

I.  mając na uwadze, że w dniu 19 września 2016 r. co najmniej 18 z 31 ciężarówek wchodzących w skład konwoju przewożącego pomocą humanitarną dla 78 000 osób na zajętych przez rebeliantów obszarach Aleppo zostało trafionych podczas ataku lotniczego, w którym zginęło co najmniej 12 osób; mając na uwadze, że takie ataki zagrażają bezpiecznym dostawom pomocy humanitarnej w inne miejsca w Syrii;

J.  mając na uwadze, że statut rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego, podpisany i ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie UE, stanowi, iż najpoważniejsze przestępstwa, wzbudzające zaniepokojenie całej wspólnoty międzynarodowej, w szczególności ludobójstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne, nie mogą pozostać niekarane;

K.  mając na uwadze, że gwałtownie nasiliły się tortury, masowe aresztowania i powszechne niszczenie zaludnionych obszarów, prowadząc do przesiedleń dużej liczby Syryjczyków i wymuszając oddalenie się wielu osób od bardzo potrzebnej pomocy humanitarnej;

L.  mając na uwadze, że w dniu 14 listopada 2016 r. Rada postanowiła dodać nazwiska 17 ministrów i prezesa Centralnego Banku Syrii do listy osób objętych unijnymi sankcjami przeciwko reżimowi syryjskiemu;

1.  potępia masowe cierpienia zadawane niewinnym cywilom w wyniku bombardowań, ostrzałów i innych działań zbrojnych oraz w wyniku pozbawiania ich pomocy humanitarnej i uważa, że używanie pocisków zapalających i innych rodzajów amunicji przeciwko celom i obiektom cywilnym stanowi zbrodnię wojenną;

2.  domaga się natychmiastowego zaprzestania bombardowań i masowych ataków na ludność cywilną, pracowników organizacji pomocowych i placówki medyczne, aby umożliwić ewakuację osób wymagających najpilniejszej pomocy medycznej z Aleppo i innych oblężonych obszarów oraz ułatwić podjęcie pilnych i konkretnych rozmów w sprawie zapewnienia pokoju w Syrii;

3.  pochwala wysiłki pracowników pomocy humanitarnej starających się dostarczyć osobom, które znalazły się w potrzasku konfliktu, bardzo potrzebną pomoc, żywność, wodę i leki oraz wzywa wszystkie strony zaangażowane w konflikt do zapewnienia organizacjom humanitarnym bezpiecznego i swobodnego dostępu do ludności cywilnej dotkniętej skutkami wojny;

4.  bezwarunkowo potępia atak lotniczy na konwój z pomocą humanitarną w pobliżu Aleppo w dniu 19 września 2016 r. i boleje nad śmiercią wszystkich zabitych osób; domaga się też przeprowadzenia gruntownego dochodzenia w sprawie tego ataku, uważając, że tego rodzaju działania niweczą wysiłki podejmowane w celu doprowadzenia do pokojowego rozwiązania konfliktu;

5.  zwraca uwagę na pilną potrzebę skoncentrowania wysiłków międzynarodowych i regionalnych w celu rozwiązania kryzysu syryjskiego; nadal nalega na wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, aby wypełnili swoje obowiązki związane z kryzysem; wzywa wszystkie państwa zaangażowane w poszukiwanie rozwiązania kryzysu do wspierania tych wysiłków; ponadto potępia Rosję za zawetowanie wielu rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie konfliktu w Syrii;

6.  wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami, z których wynika, że mimo zniszczenia zadeklarowanych zapasów syryjskiej broni chemicznej najprawdopodobniej wznowione zostały ataki z użyciem chloru w Idlib i Aleppo;

7.  popiera postawienie przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym osób oskarżonych o dokonywanie masowych ataków na ludność cywilną, umyślne wstrzymywanie pomocy humanitarnej dla osób umierających z głodu, używanie broni chemicznej przeciw niewinnym ludziom i organizowanie tortur i przemocy seksualnej oraz nawołuje do kontynuowania prac zmierzających do rozliczenia winnych w Syrii;

8.  stanowczo wzywa UE i jej państwa członkowskie do poszerzenia zakresu systemu sankcji, aby objąć nimi więcej osób i podmiotów odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka w Syrii;

9.  wzywa Rosję do wykorzystania swojego wpływu na reżim Assada w celu zaprzestania wszelkich ataków na cywilów w Syrii;

10.  domaga się możliwie najszybszego wznowienia negocjacji politycznych pod auspicjami ONZ w Genewie w celu zakończenia konfliktu i ulżenia cierpieniom narodu syryjskiego; wyraża w związku z tym głębokie ubolewanie z powodu załamania się rozmów między Stanami Zjednoczonymi i Rosją mającymi położyć kres temu konfliktowi i zachęca obie strony do jak najszybszego wznowienia negocjacji;

11.  pochwala hojność państw sąsiadujących z Syrią, które zapewniają schronienie osobom uciekającym przed konfliktem; ponadto z zadowoleniem przyjmuje wsparcie ze strony UE, jej państw członkowskich i państw trzecich przy uruchamianiu środków na pilnie potrzebną pomoc humanitarną;

12.  przyznaje, że wojna stanowi znaczne obciążenie dla ludności i finansów krajów sąsiadujących z Syrią i apeluje do społeczności międzynarodowej o wywiązanie się ze zobowiązań podjętych w lutym 2016 r. na konferencji londyńskiej poświęconej wsparciu Syrii poprzez zapewnienie pomocy osobom dotkniętym skutkami wojny;

13.  pochwala pracę specjalnego wysłannika ONZ ds. Syrii Staffana de Mistury oraz wszystkich osób, które zobowiązały się do zapewnienia trwałego pokojowego rozwiązania bieżącego kryzysu;

14.  zdecydowanie zachęca Radę i szerzej pojętą społeczność międzynarodową do dalszego stosowania możliwie najostrzejszych sankcji przeciwko osobom odpowiedzialnym za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii i osobom czerpiącym korzyści dzięki reżimowi lub go wspierającym albo będącym z takimi osobami powiązanymi; ponadto odnotowuje, że na mocy decyzji Rady z dnia 14 listopada 2016 r. zakazem podróżowania i zamrożeniem aktywów za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii zostały objęte w sumie 234 osoby;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich, rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej oraz rządom i parlamentom państw graniczących z Syrią.