Dokument z posiedzenia
21.11.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Syrii
( 2016/2933(RSP) )
Javier Couso Permuy, João Pimenta Lopes, João Ferreira, Miguel Viegas
w imieniu grupy GUE/NGL
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Syrii
( 2016/2933(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Syrii i ofensywy ISIS, zwłaszcza rezolucje z dni: 11 czerwca 2015 r. w sprawie Syrii: sytuacja w Palmyrze i sprawa Mazena Darwisha[1], 30 kwietnia 2015 r. w sprawie sytuacji w obozie dla uchodźców w Jarmuk w Syrii[2] oraz 12 lutego 2015 r. w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, zwłaszcza w kontekście Państwa Islamskiego (IS)[3],
– uwzględniając stosowne rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ,
– uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,
– uwzględniając konwencje genewskie dotyczące uchodźców,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że konflikt w Syrii przerodził się w krwawą wojnę w wyniku interwencji pewnych zewnętrznych sił, które udzielają ugrupowaniom ekstremistycznym wsparcia, dostarczają broni i środków finansowych;
B. mając na uwadze, że Syria przeżywa obecnie piąty rok wojny, która kosztowała życie 470 000 ludzi, zmusiła do życia pod oblężeniem 860 000 ludzi, a także doprowadziła do przesiedlenia połowy ludności Syrii, z której 4,8 mln to uchodźcy; mając na uwadze, że wojna w Syrii doprowadziła do największego i najbardziej złożonego kryzysu humanitarnego naszych czasów, a sytuacja nadal się pogarsza; mając na uwadze, że chociaż epicentrum kryzysu syryjskiego pozostaje Aleppo, walki toczą się nadal także w miastach Hama, Idlib, w północno-wschodniej części Syrii oraz na przedmieściach Damaszku i Dajr az-Zaur;
C. mając na uwadze, że porozumienie zawarte w dniu 26 września 2016 r. między współprzewodniczącymi Międzynarodowej Grupy Wsparcia Syrii Rosją a Stanami Zjednoczonymi w sprawie wprowadzenia zawieszenia broni w Syrii nie doprowadziło do koniecznego złagodzenia sytuacji w terenie; mając na uwadze, że Rosja ogłosiła jednostronną kilkudniową przerwę w działaniach wojennych, aby umożliwić niesienie pomocy humanitarnej ludności cywilnej w oblężonej części Aleppo;
D. mając na uwadze, że zgodnie z komunikatem genewskim i rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ należy przypomnieć ponownie wszystkim stronom o konieczności rozwiązania konfliktu w Syrii w drodze kierowanego przez samych Syryjczyków procesu politycznego prowadzącego do porozumienia pokojowego, które spełni pełnoprawne aspiracje ludu syryjskiego;
E. mając na uwadze, że Unia Europejska i Stany Zjednoczone stosują sankcje gospodarcze i dyplomatyczne, z powodu których cierpi głównie ludność syryjska;
F. mając na uwadze, że wysiłki rządu Syrii zmierzające do osiągnięcia sprawiedliwego pokoju poprzez dialog przełożyły się na utworzenie Komisji Pojednania Narodowego, reformę konstytucji i przeprowadzenie wolnych wyborów parlamentarnych w kwietniu br.;
1. zdecydowanie potępia wszystkie zbrodnie popełnione na ludności cywilnej Syrii; potępia w najostrzejszych słowach systematyczne łamanie praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego wynikające z dokonywanych przez tzw. Państwo Islamskie i inne radykalne ugrupowania zbrojne aktów terrorystycznych przeciwko mieszkańcom Syrii, które można uznać za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości;
2. zdecydowanie potępia fakt, że wojsko USA dopuściło się złamania uzgodnionego przez rosyjskiego ministra spraw zagranicznych Siergieja Ławrowa i sekretarza stanu USA Johna Kerry'ego zawieszenia broni, przeprowadzając atak, w którym zginęło niemal 100 syryjskich żołnierzy broniących otoczonego przez ISIL miasta Dajr az-Zaur, a który John Kerry nazwał „pomyłką”;
3. jest głęboko zaniepokojony pogarszaniem się katastrofalnej sytuacji humanitarnej w Syrii, gdzie ponad 13,5 mln ludzi wymaga obecnie pomocy humanitarnej, około 6,1 mln ludzi to wewnętrzni przesiedleńcy (obok pół miliona uchodźców palestyńskich, którzy osiedlili się w Syrii), a kilkaset tysięcy ludzi cierpi na oblężonych terenach;
4. domaga się, by wszystkie strony konfliktu podjęły stosowne działania w celu ochrony ludności cywilnej zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym poprzez zaprzestanie ataków na obiekty cywilne, takie jak placówki medyczne, szkoły i zbiorniki wodne, a także poprzez natychmiastową demilitaryzację takich obiektów, unikanie lokalizowania pozycji wojskowych na gęsto zaludnionych obszarach oraz umożliwienie ewakuacji rannych i wszystkich cywilów, którzy pragną wydostać się z oblężonych obszarów;
5. ponawia kierowany do wszystkich stron konfliktu apel o bezzwłoczne umożliwienie interwencji humanitarnej pod auspicjami ONZ, o zapewnienie szybkiego, bezpiecznego i nieograniczonego dostępu tego wsparcia najbardziej bezpośrednimi drogami na całym terytorium Syrii, tak aby natychmiastowa pomoc humanitarna mogła dotrzeć do wszystkich potrzebujących, zwłaszcza na wszystkich obszarach oblężonych i trudno dostępnych, a także o natychmiastowe wywiązanie się ze zobowiązań wynikających, w stosownych przypadkach, z prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka;
6. bezwarunkowo odrzuca zamysł poszukiwania długoterminowego rozwiązania konfliktu w Syrii w oparciu o działania zbrojne;
7. pilnie domaga się zrównoważonego i trwałego zawieszenia broni, które ma podstawowe znaczenie dla osiągnięcia politycznego rozwiązania konfliktu w Syryjskiej Republice Arabskiej i dla położenia kresu systematycznemu, powszechnemu i rażącemu łamaniu i naruszaniu praw człowieka oraz łamaniu prawa humanitarnego;
8. podkreśla, że w przypadku braku politycznego rozwiązania kryzysu sytuacja humanitarna w Syrii będzie się dalej pogarszać; z całą mocą popiera pokojowy dialog polityczny oraz konieczny, prowadzony przez samych Syryjczyków proces spełniający pełnoprawne aspiracje i wolę narodu syryjskiego, w tym prawo do demokracji, suwerenności i integralności terytorialnej Syrii; ubolewa z powodu przedłużającej się zwłoki w ogólnosyryjskim procesie politycznym i wnosi o to, by angażujące wszystkie strony negocjacje nie były już dłużej odkładane;
9. potępia z mocą wszystkie popełnione na cywilnej ludności Syrii zbrodnie, które mogą stanowić zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości; wyraża zaniepokojenie z powodu używania przez ISIL żywych tarcz w mieście Aleppo; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu nasilenia ataków terrorystycznych, w tym ataków z użyciem broni chemicznej oraz represji wobec ludności cywilnej protestującej przeciwko ugrupowaniom terrorystycznym, w wyniku których doszło do wielu ofiar oraz zniszczeń, za które odpowiedzialni są ISIL (zwany również Daisz), Front an-Nusra (ANF), wszystkie pozostałe osoby, ugrupowania, przedsiębiorstwa i podmioty związane z Al-Kaidą, ISIL lub innymi ugrupowaniami terrorystycznymi, a także potępia z mocą te ataki;
10. podkreśla, że w kontekście angażującego wszystkie strony i wiarygodnego dialogu naród syryjski powinien określić właściwy proces i mechanizmy w celu wymierzenia sprawiedliwości, doprowadzenia do pojednania, ujawnienia prawdy i poniesienia odpowiedzialności za rażące łamanie i naruszanie prawa międzynarodowego, a także zapewnienia ofiarom zadośćuczynienia i skutecznych środków odwoławczych;
11. podkreśla, że do zaostrzenia konfliktu doprowadził handel bronią i dostawy broni; potępia z mocą rolę, jaką poszczególne zachodnie interwencje z ostatnich lat odegrały w pobudzaniu radykalizacji jednostek, zwłaszcza na Bliskim Wschodzie i w krajach południowego sąsiedztwa; podkreśla, że takie strategie polityczne promują terroryzm zamiast go zwalczać, a zatem należy ich zaniechać;
12. stanowczo potępia bezpośrednie i pośrednie wsparcie (w formie pomocy finansowej, broni, szkoleń itp.), jakie USA, UE, Turcja i monarchie w Zatoce Perskiej udzielają ugrupowaniom terrorystycznym; apeluje w szczególności do Stanów Zjednoczonych, państw członkowskich UE i podmiotów regionalnych, zwłaszcza Arabii Saudyjskiej i Turcji, by zaprzestały finansowania jakichkolwiek bojówek, a przede wszystkim, by nie kupowały ropy z pól naftowych kontrolowanych przez ISIL i przewożonej ciężarówkami przez terytorium tureckie; uważa, że potrzebne są mechanizmy, które pozwolą powstrzymać finansowanie terroryzmu za pośrednictwem jednostek offshore z udziałem państw i instytucji finansowych, a także handel bronią oraz kupno i sprzedaż zasobów energii i surowców, z których korzyści czerpią grupy terrorystyczne;
13. podkreśla, że walka z terroryzmem nie powinna być pretekstem do przemocy, z powodu której cierpi ludność cywilna, oraz że łamanie międzynarodowego prawa humanitarnego np. poprzez ataki wymierzone w cywilów i infrastrukturę cywilną i utrudnianie przez ugrupowania ekstremistyczne dostępu pomocy humanitarnej niesionej ludności Syrii jest niedopuszczalne; ponownie stwierdza, że terroryzm można zwalczyć tylko poprzez wyeliminowanie jego podstawowych przyczyn, tj. ubóstwa, wyzysku i niezdolności społeczeństwa do spełniania potrzeb ludności; uważa, że pełne poszanowanie niezależności, suwerenności i integralności terytorialnej takich państw jak Syria, a także poszanowanie wielokulturowości ich społeczeństw to jedyny sposób, w jaki uniknąć można rozprzestrzenienia się ISIL i dalszych cierpień ludności tych krajów;
14. wyraża głębokie zaniepokojenie rosnącą liczbą uchodźców i wewnętrznych przesiedleńców uciekających przed przemocą, jak panuje w Syryjskiej Republice Arabskiej; z zadowoleniem przyjmuje podejmowane przez państwa sąsiadujące z Syrią wysiłki, by przyjąć uchodźców syryjskich, i jest świadom społeczno-gospodarczych skutków obecności tak licznych społeczności uchodźców w tych krajach; zachęca pozostałe państwa poza tym regionem, zwłaszcza państwa członkowskie UE, do tego, by rozważyły również możliwość wprowadzenia podobnych środków i strategii politycznych z myślą o zapewnieniu uchodźcom syryjskim ochrony i pomocy humanitarnej;
15. zauważa rosnące potrzeby finansowe i utrzymujący się niedobór funduszy na cel pomocy humanitarnej niesionej na rzecz państw w sąsiedztwie Syrii; wzywa państwa członkowskie do wywiązania się ze złożonych obietnic i do udzielania ONZ, jej agencjom i innym podmiotom prowadzącym działalność humanitarną bardzo potrzebnego wsparcia w niesieniu pomocy humanitarnej milionom Syryjczyków przesiedlonych zarówno wewnętrznie, jak i przebywających w krajach i społecznościach przyjmujących;
16. wzywa unijne ambasady oraz urzędy konsularne do natychmiastowego wydawania wiz humanitarnych pochodzącym z Syrii osobom ubiegającym się o azyl, a także do wywiązania się z międzynarodowych zobowiązań podjętych przez UE i jej państwa członkowskie w dziedzinie migracji, w szczególności za pośrednictwem programów przesiedleń na szczeblu UE; wzywa do pełnej współpracy wszystkie państwa członkowskie UE uczestniczące w takich programach;
17. wzywa UE do bezzwłocznego zniesienia sankcji gospodarczych i dyplomatycznych nałożonych na Syryjską Republikę Arabską oraz do propagowania obejmującego wszystkie strony konfliktu i prowadzonego przez Syryjczyków procesu w celu znalezienia sprawiedliwego i pokojowego rozwiązania konfliktu;
18. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji przewodniczącemu Rady Europejskiej, przewodniczącemu Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, przewodniczącym parlamentów państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu Unii dla Śródziemnomorza oraz Lidze Państw Arabskich.