Dokument z posiedzenia
22.11.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie stosunków UE–Turcja
( 2016/2993(RSP) )
Rebecca Harms, Ska Keller, Bodil Valero, Ernest Maragall, Ulrike Lunacek, Barbara Lochbihler, Josep-Maria Terricabras, Helga Trüpel, Pascal Durand, Igor Šoltes, Heidi Hautala, Eva Joly, Bart Staes, Molly Scott Cato, Judith Sargentini, Klaus Buchner, Jean Lambert, Michèle Rivasi
w imieniu grupy Verts/ALE
B8-1276
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków UE–Turcja
( 2016/2993(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji[1] oraz rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r.[2] w sprawie sprawozdania za 2015 r. w sprawie Turcji,
– uwzględniając ramy negocjacyjne UE dla Turcji przyjęte w dniu 3 października 2005 r.,
– uwzględniając sprawozdanie o postępach Turcji w 2016 r. opublikowane przez Komisję w dniu 9 listopada 2016 r. ( SWD(2016)0366 ),
– uwzględniając uwagi wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini z dnia 18 lipca 2016 r. wygłoszone na wspólnej konferencji prasowej z sekretarzem stanu USA Johnem Kerrym,
– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)[3],
– uwzględniając prawo do wolności wypowiedzi zapisane w europejskiej konwencji praw człowieka i w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych, których Turcja jest stroną,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska i Parlament Europejski zdecydowanie potępiły nieudany zamach stanu w Turcji i uznały, że władze tureckie mają prawo postawić przed sądem osoby odpowiedzialne za ten zamach oraz osoby w nim uczestniczące;
B. mając na uwadze, że Turcja jest krajem kandydującym do członkostwa w Unii Europejskiej; mając na uwadze, że represje rządu tureckiego w czasie stanu wyjątkowego są nieproporcjonalne, naruszają demokratyczne wartości, na których opiera się Unia Europejska, i są sprzeczne z Międzynarodowym paktem praw obywatelskich i politycznych; mając na uwadze, że od zamachu stanu władze aresztowały 10 członków Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji należących do opozycyjnej partii HDP i około 150 dziennikarzy (co jest największą liczbą takich aresztowań na całym świecie), że zatrzymano 40 tys. osób, a ponad 31 tys. nadal przebywa w areszcie, że 129 tys. pracowników sektora publicznego pozostaje zawieszonych (66 tys.) lub zostało zwolnionych (63 tys.), przy czym większości z nich do dziś dnia nie postawiono zarzutów;
C. mając na uwadze, że prezydent Erdogan i rząd Turcji wielokrotnie wydawali oświadczenia dotyczące przywrócenia kary śmierci; mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel Federica Mogherini potwierdziła, że żadne państwo nie może przystąpić do UE, jeżeli wprowadzi ono karę śmierci;
D. mając na uwadze, że istnieją poważne obawy co do warunków, w jakich przebywają osoby zatrzymane i aresztowane po zamachu stanu, w związku z doniesieniami o torturach, złym traktowaniu i wymuszonych zaginięciach, oraz obawy co do poważnych ograniczeń wolności słowa, prasy i mediów w Turcji, ponieważ prawie nie ma już tam niezależnych mediów; mając na uwadze, że represje polityczne doprowadziły w niektórych państwach członkowskich do wzrostu liczby osób ubiegających się o azyl pochodzących z Turcji;
E. mając na uwadze, że ust. 5 ram negocjacyjnych odnoszących się do negocjacji akcesyjnych z Turcją stanowi, że w przypadku poważnego i stałego naruszania zasad wolności i demokracji, łamania praw człowieka, naruszania podstawowych wolności i praworządności, Komisja zaleci zawieszenie negocjacji i przedstawi warunki ich wznowienia; mając na uwadze, że Turcja nie spełnia już w wystarczającym stopniu kryteriów kopenhaskich, gdyż nie szanuje wartości określonych w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej; mając na uwadze, że tymczasowe wstrzymanie negocjacji oznaczałoby zamrożenie obecnie prowadzonych rozmów, nieotwieranie nowych rozdziałów i niepodejmowanie nowych inicjatyw związanych z przystąpieniem Turcji do UE, w tym inicjatywy wzmocnienia unii celnej;
1. z całą mocą potępia nieproporcjonalnie surowe środki represji stosowane w Turcji od nieudanego wojskowego zamachu stanu, który miał miejsce w lipcu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do tymczasowego zawieszenia toczących się negocjacji akcesyjnych, dopóki rząd turecki nie powróci na drogę poszanowania praworządności i praw człowieka;
2. zobowiązuje Komisję do wyraźnego określenia wskaźników warunkujących wznowienie negocjacji akcesyjnych, łącznie z warunkami określonymi w kryteriach kopenhaskich; ponownie podkreśla, że przywrócenie kary śmierci doprowadziłoby do formalnego zawieszenia negocjacji;
3. podkreśla, że prace nad liberalizacją reżimu wizowego zostaną wznowione, jak tylko Turcja spełni wszystkie warunki określone w programie liberalizacji reżimu wizowego i nie będzie więcej nadużyć stanu wyjątkowego w tym kraju; podkreśla, że państwa członkowskie muszą uzgodnić ambitne plany przesiedleń uchodźców oraz że UE musi przestać odsyłać uchodźców do Turcji na mocy oświadczenia UE–Turcja w sprawie migracji;
4. wzywa Komisję do przeanalizowania skutków, jakie miałoby zawieszenie finansowania przyznanego Turcji w ramach instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA II), biorąc pod uwagę wpływ takiej decyzji na społeczeństwo obywatelskie w tym kraju; zamierza jednak utrzymać powiązania Turcji z UE i popiera wszystkie demokratyczne podmioty w tym kraju;
5. uważa, że warunki określone we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB w sprawie wywozu broni do Turcji nie są spełnione w tej chwili i zwraca się do państw członkowskich o wstrzymanie wywozu broni do tego państwa; wzywa też wszystkie zainteresowane państwa członkowskie do wycofania swoich sił zbrojnych i sprzętu wojskowego z Turcji;
6. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi i parlamentowi Turcji, państwom członkowskim oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.