Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0423.

–  uwzględniając ramy negocjacyjne UE dla Turcji przyjęte w dniu 3 października 2005 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie o postępach Turcji w 2016 r. opublikowane przez Komisję w dniu 9 listopada 2016 r. (SWD(2016)0366),

–  uwzględniając uwagi wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini z dnia 18 lipca 2016 r. wygłoszone na wspólnej konferencji prasowej z sekretarzem stanu USA Johnem Kerrym,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)

Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 11.

–  uwzględniając prawo do wolności wypowiedzi zapisane w europejskiej konwencji praw człowieka i w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych, których Turcja jest stroną,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Unia Europejska i Parlament Europejski zdecydowanie potępiły nieudany zamach stanu w Turcji i uznały, że władze tureckie mają prawo postawić przed sądem osoby odpowiedzialne za ten zamach oraz osoby w nim uczestniczące;

B.  mając na uwadze, że Turcja jest krajem kandydującym do członkostwa w Unii Europejskiej; mając na uwadze, że represje rządu tureckiego w czasie stanu wyjątkowego są nieproporcjonalne, naruszają demokratyczne wartości, na których opiera się Unia Europejska, i są sprzeczne z Międzynarodowym paktem praw obywatelskich i politycznych; mając na uwadze, że od zamachu stanu władze aresztowały 10 członków Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji należących do opozycyjnej partii HDP i około 150 dziennikarzy (co jest największą liczbą takich aresztowań na całym świecie), że zatrzymano 40 tys. osób, a ponad 31 tys. nadal przebywa w areszcie, że 129 tys. pracowników sektora publicznego pozostaje zawieszonych (66 tys.) lub zostało zwolnionych (63 tys.), przy czym większości z nich do dziś dnia nie postawiono zarzutów;

C.  mając na uwadze, że prezydent Erdogan i rząd Turcji wielokrotnie wydawali oświadczenia dotyczące przywrócenia kary śmierci; mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel Federica Mogherini potwierdziła, że żadne państwo nie może przystąpić do UE, jeżeli wprowadzi ono karę śmierci;

D.  mając na uwadze, że istnieją poważne obawy co do warunków, w jakich przebywają osoby zatrzymane i aresztowane po zamachu stanu, w związku z doniesieniami o torturach, złym traktowaniu i wymuszonych zaginięciach, oraz obawy co do poważnych ograniczeń wolności słowa, prasy i mediów w Turcji, ponieważ prawie nie ma już tam niezależnych mediów; mając na uwadze, że represje polityczne doprowadziły w niektórych państwach członkowskich do wzrostu liczby osób ubiegających się o azyl pochodzących z Turcji;

E.  mając na uwadze, że ust. 5 ram negocjacyjnych odnoszących się do negocjacji akcesyjnych z Turcją stanowi, że w przypadku poważnego i stałego naruszania zasad wolności i demokracji, łamania praw człowieka, naruszania podstawowych wolności i praworządności, Komisja zaleci zawieszenie negocjacji i przedstawi warunki ich wznowienia; mając na uwadze, że Turcja nie spełnia już w wystarczającym stopniu kryteriów kopenhaskich, gdyż nie szanuje wartości określonych w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej; mając na uwadze, że tymczasowe wstrzymanie negocjacji oznaczałoby zamrożenie obecnie prowadzonych rozmów, nieotwieranie nowych rozdziałów i niepodejmowanie nowych inicjatyw związanych z przystąpieniem Turcji do UE, w tym inicjatywy wzmocnienia unii celnej;

1.  z całą mocą potępia nieproporcjonalnie surowe środki represji stosowane w Turcji od nieudanego wojskowego zamachu stanu, który miał miejsce w lipcu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do tymczasowego zawieszenia toczących się negocjacji akcesyjnych, dopóki rząd turecki nie powróci na drogę poszanowania praworządności i praw człowieka;

2.  zobowiązuje Komisję do wyraźnego określenia wskaźników warunkujących wznowienie negocjacji akcesyjnych, łącznie z warunkami określonymi w kryteriach kopenhaskich; ponownie podkreśla, że przywrócenie kary śmierci doprowadziłoby do formalnego zawieszenia negocjacji;

3.  podkreśla, że prace nad liberalizacją reżimu wizowego zostaną wznowione, jak tylko Turcja spełni wszystkie warunki określone w programie liberalizacji reżimu wizowego i nie będzie więcej nadużyć stanu wyjątkowego w tym kraju; podkreśla, że państwa członkowskie muszą uzgodnić ambitne plany przesiedleń uchodźców oraz że UE musi przestać odsyłać uchodźców do Turcji na mocy oświadczenia UE–Turcja w sprawie migracji;

4.  wzywa Komisję do przeanalizowania skutków, jakie miałoby zawieszenie finansowania przyznanego Turcji w ramach instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA II), biorąc pod uwagę wpływ takiej decyzji na społeczeństwo obywatelskie w tym kraju; zamierza jednak utrzymać powiązania Turcji z UE i popiera wszystkie demokratyczne podmioty w tym kraju;

5.  uważa, że warunki określone we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB w sprawie wywozu broni do Turcji nie są spełnione w tej chwili i zwraca się do państw członkowskich o wstrzymanie wywozu broni do tego państwa; wzywa też wszystkie zainteresowane państwa członkowskie do wycofania swoich sił zbrojnych i sprzętu wojskowego z Turcji;

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi i parlamentowi Turcji, państwom członkowskim oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.