Dokument z posiedzenia
22.11.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie stosunków UE–Turcja
( 2016/2993(RSP) )
Guy Verhofstadt, Alexander Graf Lambsdorff, Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Marielle de Sarnez, Martina Dlabajová, José Inácio Faria, María Teresa Giménez Barbat, Nathalie Griesbeck, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Frédérique Ries, Marietje Schaake, Hannu Takkula, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków UE–Turcja
( 2016/2993(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji[1] i rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie sprawozdania za 2015 r. w sprawie Turcji[2],
– uwzględniając unijne ramy negocjacyjne dla Turcji przyjęte w dniu 3 października 2005 r., w szczególności ust. 4 i 5 tych ram,
– uwzględniając roczne sprawozdanie z postępów Turcji w 2016 r. opublikowane przez Komisję dnia 9 listopada 2016 r. ( SEC(2016)0366 ),
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych UE z dnia 14 listopada 2016 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska i Parlament Europejski zdecydowanie potępiły nieudany zamach stanu w Turcji i uznały odpowiedzialność władz tureckich za postawienie przed sądem osób odpowiedzialnych za ten zamach oraz osób w niego zaangażowanych;
B. mając na uwadze, że środki represyjne, jakie rząd turecki stosuje wobec partii opozycyjnych, takie jak aresztowanie liderów opozycji oraz członków Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji, dziennikarzy oraz innych osób, są nieproporcjonalnie surowe i niezgodne z tureckim prawem krajowym, stanowią naruszenie zobowiązań państwa członkowskiego Rady Europy oraz strony Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;
C. mając na uwadze, że prezydent Erdogan i rząd Turcji wielokrotnie wydawali oświadczenia na temat przywrócenia kary śmierci, a także mając na uwadze poważne obawy o warunki, w jakich przebywają osoby zatrzymane i aresztowane po zamachu stanu, jak również masowe zwolnienia urzędników państwowych oraz poważne ograniczenia wolności słowa i ograniczenia nakładane na prasę i media w Turcji;
D. mając na uwadze, że ust. 5 ram negocjacyjnych odnoszących się do negocjacji akcesyjnych z Turcją stanowi, że w przypadku poważnego i stałego naruszania zasad wolności i demokracji, praw człowieka, podstawowych wolności i praworządności, Komisja może zalecić zawieszenie negocjacji i zaproponować warunki ich wznowienia;
1. z całą mocą potępia nieproporcjonalnie surowe środki represyjne wprowadzane w Turcji od czasu nieudanego wojskowego zamachu stanu w lipcu; wzywa Komisję i państwa członkowskie do niezwłocznego rozpoczęcia procesu zawieszenia toczących się negocjacji z Turcją; podkreśla, że prace nad liberalizacją przepisów wizowych zostaną wznowione dopiero wówczas, gdy Turcja w odpowiednim stopniu spełni wymogi określone w programie liberalizacji przepisów wizowych;
2. zobowiązuje Komisję do wyraźnego określenia wskaźników wznowienia negocjacji akcesyjnych, łącznie z wymogami wynikającymi z kryteriów kopenhaskich oraz zgodnie ze zobowiązaniami Turcji jako członka Rady Europy; podkreśla, że zdecydowane odrzucenie najwyższego wymiaru kary powinno zostać uwzględnione w warunkach wznowienia rozmów akcesyjnych, podobnie jak pełny powrót do demokratycznego i pluralistycznego życia politycznego;
3. zwraca uwagę, że zawieszeniu negocjacji powinno towarzyszyć zawieszenie z początkiem nowego roku budżetowego, tj. od dnia 1 stycznia 2017 r., wypłat środków finansowych w ramach pomocy przedakcesyjnej udzielanej Turcji; podkreśla, że część Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej powinno się przekazać na wsparcie uchodźców i migrantów w Turcji;
4. zachęca Komisję, Radę Europy i Komisję Wenecką, aby udzieliły władzom tureckim dodatkowej pomocy sądowej pozwalającej zagwarantować sprawiedliwe procesy sądowe oraz odpowiednie i bezpieczne warunki przetrzymywania osób aresztowanych za udział w wojskowej próbie przejęcia władzy w dniu 15 lipca 2016 r.;
5. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi i parlamentowi Turcji, państwom członkowskim oraz Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych.