Dokument z posiedzenia

 

B8-1280/2016

22.11.2016

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie sytuacji w Turcji

( 2016/2993(RSP) )

Fabio Massimo Castaldo, Ignazio Corrao, Isabella Adinolfi, Rolandas Paksas, Beatrix von Storch

w imieniu grupy EFDD

 

B8-1280/2016

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Turcji

( 2016/2993(RSP) )

Parlament Europejski,

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie ostatnich wydarzeń w Turcji,

–  uwzględniając sprawozdanie o postępach Turcji w 2016 r. opublikowane przez Komisję dnia 9 listopada 2016 r. ( SWD(2016)0366 ),

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Turcji,

–  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 4 listopada 2016 r. władze Turcji aresztowały 12 deputowanych kurdyjskiej Ludowej Partii Demokratycznej (HDP), w tym jej przywódców Selahattina Demirtasa i Figena Yuksekdaga, pod zarzutem popełnienia szeregu przestępstw o podłożu terrorystycznym, w następstwie podjęcia przez parlament Turcji w maju 2016 r. decyzji dotyczącej pozbawienia parlamentarzystów immunitetów; mając na uwadze, że aresztowania te to tylko kolejny etap rządowych represji wobec kurdyjskiej opozycji, których przejawem było już zamykanie redakcji, usuwanie ze stanowisk prokurdyjskich burmistrzów oraz celowe blokowanie dostępu do internetu, aby utrudnić komunikację;

B.  mając na uwadze, że w dniu 11 listopada 2016 r. tureckie władze aresztowały dyrektora opozycyjnego dziennika Cumhuriyet, tydzień po aresztowaniu kilku pracowników wyższego szczebla, w tym redaktora naczelnego Murata Sabuncu, pod zarzutem związków z Fethullahem Gülenem i zdelegalizowanym ugrupowaniem zbrojnym Partią Pracujących Kurdystanu;

C.  mając na uwadze, że czystki, jakich dopuszcza się prezydent Erdoğan, nasilają się, ponieważ z uwagi na domniemane powiązania terrorystyczne zlikwidowano 370 grup pozarządowych, w tym organizacji praw człowieka i organizacji działających na rzecz dzieci, natomiast w ostatnich tygodniach aresztowano lub zatrzymano ponad 300 osób; mając na uwadze, że czystki w następstwie próby puczu nabrały przeraźliwych rozmiarów, ponieważ ponad 110 000 osób zostało zwolnionych z pracy lub zawieszonych, a ponad 35 000 aresztowano;

D.  mając na uwadze, że według doniesień prezydent Erdoğan planuje przedłożyć w parlamencie wniosek, w następstwie którego ma zostać zorganizowane referendum, dotyczący wprowadzenia zmian w konstytucji, które umożliwiłyby mu objęcie urzędu p. o. prezydenta wykonawczego, z możliwością wydawania dekretów prezydenckich bez konieczności konsultowania się z parlamentem, oraz pozostanie u władzy aż do 2029 r.;

E.  mając na uwadze, że rząd planuje także przywrócenie kary śmierci, a prezydent Erdoğan powiedział, że zatwierdzi ten środek, jeżeli zostanie on poparty przez parlament;

F.  mając na uwadze, że delegacja Parlamentu Europejskiego do Turcji została odwołana po tym, jak władze Turcji odmówiły spotkania z posłem do Parlamentu Europejskiego uczestniczącym w tej delegacji, który skrytykował czystki w Turcji będące następstwem próby puczu;

G.  mając na uwadze, że choć Turcja jest ważnym partnerem, oczekuje się od niej, jako od państwa kandydującego, zachowywania najwyższych standardów demokracji, w tym poszanowania praw człowieka, praworządności, podstawowych wolności oraz powszechnego prawa do sprawiedliwego procesu;

H.  mając na uwadze, że kryteria kopenhaskie dotyczące przystąpienia wyznaczają kluczowe warunki, jakie muszą spełnić wszystkie państwa kandydujące, aby uzyskać miano państwa członkowskiego; mając na uwadze, że kryteria polityczne wymagają stabilności instytucji gwarantujących demokrację, praworządność, prawa człowieka oraz poszanowanie i ochronę mniejszości;

1.  uznaje, że choć Turcja jest ważnym partnerem UE, wola polityczna do współpracy musi płynąć z obu stron partnerstwa; uważa, że Turcja nie wykazuje tej woli politycznej, ponieważ działania rządu w coraz większym stopniu oddalają Turcję od Europy;

2.  jest niezwykle zaniepokojony dalszym pogarszaniem się sytuacji w zakresie praw podstawowych i praworządności w Turcji; uważa, że wskutek aresztowania współprzewodniczących drugiej co do wielkości partii opozycyjnej w kraju (partii HDP) i zatrzymania kilku jej członków, demokracja parlamentarna w Turcji chyli się ku upadkowi;

3.  potwierdza, że utrzymujące się ograniczenia wolności słowa, w tym zamykanie redakcji i aresztowania dziennikarzy, a także ciągłe ataki na mniejszość kurdyjską oraz praktycznie na każdą osobę sprzeciwiającą się prezydentowi Erdoğanowi są wyraźnie sprzeczne ze zobowiązaniami podjętymi przez Turcję w jej staraniach o członkostwo w UE oraz z międzynarodowymi zobowiązaniami Turcji do przestrzegania praw człowieka;

4.  wyraża zaniepokojenie, że prezydent Erdoğan może doprowadzić do dokonania zmian w konstytucji, które umożliwią mu przedłużenie i rozszerzenie jego mandatu do 2029 r., długo po wygaśnięciu jego bieżącej kadencji;

5.  przypomina, że UE zajmuje zdecydowane i zasadnicze stanowisko przeciwko karze śmierci oraz że jej zniesienie na całym świecie stanowi jeden z jej głównych celów; jest głęboko zaniepokojony możliwością przywrócenia kary śmierci przez Turcję oraz deklaracjami prezydenta Erdoğana w tej kwestii;

6.  ponownie podkreśla znaczenie Turcji dla UE i jej państw członkowskich, lecz uważa, że jest to aż nazbyt oczywiste, że kraj ten przestał już przestrzegać politycznych kryteriów kopenhaskich; domaga się, by w konsekwencji Rada niezwłocznie zaprzestała negocjacji akcesyjnych oraz wstrzymała wypłacanie funduszy dla Turcji;

7.  uważa, że w takich okolicznościach należy także zawiesić wdrażanie ustaleń zawartych w oświadczeniu UE–Turcja z dnia 18 marca 2016 r., tzw. porozumieniu UE–Turcja w zakresie migracji;

8.  wzywa państwa członkowskie do przyjęcia wspólnego i jednolitego stanowiska w sprawie sytuacji w Turcji, a Komisję i ESDZ do dalszego monitorowania sytuacji w tym kraju, przy jednoczesnym zachowaniu wszystkich otwartych kanałów komunikacji;

9.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz parlamentowi i rządowi Turcji.