Dokument z posiedzenia
28.11.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga
( 2016/3001(RSP) )
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Arne Gericke
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga
( 2016/3001(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje i zalecenia w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK),
– uwzględniając zasady Karty Narodów Zjednoczonych,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie DRK z dni 17 października 2016 r. i 23 maja 2016 r.,
– uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2277 (2016),
– uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2293 (2016),
– uwzględniając art. 8 umowy z Kotonu,
– uwzględniając przemówienie Josepha Kabili z dnia 15 listopada 2016 r.,
– uwzględniając dekret nr 13413 prezydenta Stanów Zjednoczonych, wydany w dniu 27 października 2006 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że dnia 18 lutego 2006 r. naród DRK zatwierdził w referendum nową konstytucję ogłoszoną przez prezydenta Josepha Kabilę; mając na uwadze, że konstytucja ta ogranicza sprawowanie urzędu prezydenta do maksymalnie dwóch kadencji;
B. mając na uwadze, że w 2014 r. sprzymierzeńcy prezydenta Kabili nie zdołali zdobyć 60-procentowej większości kwalifikowanej w zgromadzeniu narodowym niezbędnej do przeprowadzenia referendum w sprawie zmiany konstytucji;
C. mając na uwadze, że dnia 18 października 2016 r. w swoim przemówieniu w parlamencie DRK prezydent Kabila potwierdził, iż zamierza obejść konstytucyjne ograniczenia dotyczące kadencji prezydenta i pozostać u władzy po zakończeniu kadencji dnia 19 grudnia 2016 r.;
D. mając na uwadze, że w konkluzjach Rady z dnia 17 października 2016 r. wyrażono głębokie zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją polityczną w DRK i potwierdzono, że główna odpowiedzialność za przeprowadzenie wyborów spoczywa na władzach DRK i że kryzys można rozwiązać jedynie poprzez publiczne i wyraźne zobowiązanie się wszystkich zainteresowanych stron do przestrzegania konstytucji;
E. mając na uwadze, że Unia Afrykańska pośredniczyła w wypracowaniu porozumienia między niektórymi członkami opozycji a prezydentem Kabilą, w myśl którego warunkiem powstania tzw. rządu jedności narodowej jest dymisja rządu i objęcie funkcji premiera przez członka opozycji osobiście wybranego przez prezydenta Kabilę; mając na uwadze, że partie opozycyjne utworzyły koalicję Zjednoczenie (fr. Rassemblement), która odrzuciła to porozumienie i wezwała prezydenta Kabilę do ustąpienia w dniu 19 grudnia 2016 r.;
F. mając na uwadze, że kongijski episkopat (CENCO) zaproponował pośredniczenie między prezydentem Kabilą a Zjednoczeniem w celu osiągnięcia porozumienia;
G. mając na uwadze, że w swojej rezolucji z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie masakr we wschodniej części Konga[1] Parlament Europejski wezwał do pilnego przeprowadzenia rzetelnego, niezależnego i przejrzystego dochodzenia w sprawie masakry w Beni, Lubero i Butembo; mając na uwadze, że domagał się on, aby wybory odbyły się zgodnie z konstytucją, oraz podkreślił, że pomyślne i terminowe przeprowadzenie wyborów będzie miało kluczowe znaczenie dla długoterminowej stabilności i rozwoju tego kraju;
H. mając na uwadze, że Stany Zjednoczone nałożyły sankcje na generała Gabriela Amisi Kumbę i Johna Numbi, członków bliskiego kręgu Kabili; jak się uważa, należą oni do osób, które zachęciły prezydenta, by zajął twarde stanowisko wobec protestujących, i brały udział w działaniach szkodzących demokracji w DRK;
I. mając na uwadze, że dnia 14 listopada 2016 r. w Mbuji-Mayi zamordowano dziennikarza kongijskiego radia i telewizji (RTNC) Marcela Lubalę;
1. wzywa prezydenta Kabilę do ustąpienia z urzędu prezydenta DRK w dniu 19 grudnia 2016 r. zgodnie z konstytucyjnym wymogiem oraz zwraca się o powołanie tymczasowego prezydenta do czasu przeprowadzenia nowych wyborów;
2. wzywa Komisję i jej wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do zidentyfikowania osób odpowiedzialnych za doradzanie prezydentowi Kabili lub zachęcanie go do lekceważenia wymogów konstytucyjnych dotyczących kadencji prezydenta, a także osób odpowiedzialnych za brutalne represje i naruszenia praw człowieka oraz do przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego nałożenia na te osoby środków ograniczających (sankcji);
3. wyraża głębokie ubolewanie z powodu zuchwałego lekceważenia przez prezydenta Kabilę konstytucji DRK oraz stabilności własnego kraju, na co wskazuje jego oświadczenie, że będzie nadal pełnił funkcję po upływie kadencji;
4. potępia zakaz manifestacji politycznych i publicznych protestów oraz fakt aresztowania i przetrzymywania przeciwników politycznych i obrońców praw człowieka;
5. wzywa do uwolnienia wszystkich więźniów politycznych i wstrzymania politycznie umotywowanych procesów sądowych przeciwko przedstawicielom opozycji i społeczeństwa obywatelskiego oraz do rehabilitacji ofiar wyroków politycznych;
6. z zadowoleniem przyjmuje propozycję pośredniczenia ze strony CENCO i pomocy w wynegocjowaniu porozumienia z opozycyjnymi siłami Zjednoczenia, a także zachęca prezydenta i rząd DRK do rozważenia tej propozycji;
7. potwierdza swoją gotowość do współpracy z międzynarodowymi partnerami, aby pomóc w ułatwieniu wyborów w DRK w jak najwcześniejszym terminie;
8. wzywa władze kongijskie do przeprowadzenia dogłębnego dochodzenia w sprawie zabójstwa Marcela Lubali oraz do postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości;
9. wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do przeprowadzenia niezależnego dochodzenia w sprawie masakr, które miały miejsce w Beni i Lubero wcześniej w tym roku;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych oraz prezydentowi i rządowi Demokratycznej Republiki Konga.