Dokument z posiedzenia
7.12.2016
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie pytania wymagającego odpowiedzi ustnej B8-1807/2016
zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu
w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa
( 2016/2961(RSP) )
Daniela Aiuto, Rolandas Paksas, Rosa D’Amato, Peter Lundgren
w imieniu grupy EFDD
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa
( 2016/2961(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając decyzje Rady z dnia 8 marca 2016 r. upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów w sprawie bezpieczeństwa lotniczego z Japonią i Chinami,
– uwzględniając decyzje Rady z dnia 7 czerwca 2016 r. upoważniające Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE ze Stowarzyszeniem Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), Turcją, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 grudnia 2015 r. zatytułowany „Europejska strategia w dziedzinie lotnictwa” ( COM(2015)0598 ),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 listopada 2015 r. w sprawie lotnictwa[1],
– uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską[2] („porozumienie ramowe”), w szczególności jego pkt 23–29 oraz załączniki 2 i 3,
– uwzględniając orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, zwłaszcza wyrok z dnia 24 czerwca 2014 r. w sprawie Mauritiusa (C-658/11) i z dnia 14 czerwca 2016 r. w sprawie Tanzanii (C-263/14),
– uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 12 marca 2014 r. zawarte między Parlamentem Europejskim a Radą w sprawie przekazywania Parlamentowi Europejskiemu i wykorzystywania przez niego posiadanych przez Radę informacji niejawnych dotyczących spraw innych niż z dziedziny wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa[3],
– uwzględniając decyzję Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2013 r. określającą przepisy regulujące postępowanie z informacjami poufnymi w Parlamencie Europejskim,
– uwzględniając praktyczne ustalenia dotyczące dostarczania informacji o międzynarodowych negocjacjach w sprawie lotnictwa, w tym dostępu do informacji poufnych, uzgodnione między przewodniczącym Komisji Transportu i Turystyki a komisarz ds. transportu w formie wymiany pism w dniach 19 stycznia i 18 marca 2016 r.,
– uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 218,
– uwzględniając skierowane do Komisji pytanie w sprawie międzynarodowych porozumień w dziedzinie lotnictwa (O-000128 – B8-1807/2016 ),
– uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w strategii w dziedzinie lotnictwa Komisja zaproponowała, by rozpocząć negocjacje w sprawie bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym z Japonią i Chinami oraz w sprawie umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE z Chinami, Turcją, Meksykiem, sześcioma państwami członkowskimi Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej, z Armenią oraz ASEAN;
B. mając na uwadze, że Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji umów w sprawie bezpieczeństwa lotniczego z Japonią i Chinami oraz umów o komunikacji lotniczej na szczeblu UE z ASEAN, Turcją, Katarem i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi;
C. mając na uwadze, że w odniesieniu do umów obejmujących dziedziny podlegające zwykłej procedurze ustawodawczej wymagana jest zgoda Parlamentu;
D. mając na uwadze, że podczas negocjacji przez Komisję umów między Unią i państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, Parlament jest „natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury”[4],
E. mając na uwadze, że porozumienie ramowe powinno zagwarantować jak najskuteczniejsze i najbardziej przejrzyste wykonywanie uprawnień i przywilejów instytucji;
F. mając na uwadze, że Komisja zobowiązała się w porozumieniu ramowym do przestrzegania zasady równego traktowania Parlamentu i Rady w kwestiach legislacyjnych i budżetowych, szczególnie w odniesieniu do wstępu na posiedzenia i przekazywania dokumentów lub innych informacji;
Umowy dotyczące usług lotniczych
1. uważa, że zawierane na szczeblu UE umowy o komunikacji lotniczej z krajami sąsiadującymi lub ważnymi partnerami na świecie mogą przynieść wymierne korzyści pasażerom, przewoźnikom towarów i liniom lotniczym, zarówno dzięki dostępowi do rynku, jak i zbieżności przepisów służących wspieraniu uczciwej konkurencji, w tym w odniesieniu do dotacji państwowych oraz norm socjalnych i środowiskowych;
2. wzywa Komisję do zapewnienia równych warunków działalności europejskim liniom i portom lotniczym oraz wzajemności i do włączenia do umów dotyczących usług lotniczych skutecznej klauzuli o uczciwej konkurencji; domaga się, żeby w celu zapewnienia skutecznego stosowania tych umów dotyczących usług lotniczych w praktyce uwzględniać w nich klauzulę ochronną definiującą wykroczenie oraz określającą konsekwencje prawne związane z jego popełnieniem;
3. zwraca uwagę, że standardy bezpieczeństwa lotów i standardy bezpieczeństwa w przestrzeni powietrznej mają podstawowe znaczenie dla pasażerów, załogi oraz ogólnie dla sektora lotnictwa, w związku z czym popiera zawieranie umów dotyczących bezpieczeństwa ruchu lotniczego z krajami, które posiadają rozwinięty przemysł samolotowy, zważywszy na to, że poprzez zmniejszenie do minimum liczby ocen, testów i kontroli można obniżyć koszty i zapewnić spójne wysokie normy;
4. stwierdza, że Rada nie udzieliła jeszcze Komisji mandatu do negocjacji na szczeblu UE umów o komunikacji lotniczej z Chińską Republiką Ludową, Meksykiem, Armenią, Bahrajnem, Kuwejtem, Omanem, Katarem i Arabią Saudyjską; uważa, że brak mandatu szkodzi interesom tych państw, zwłaszcza wobec szybkiego rozwoju ich gospodarek;
5. zaznacza, że przy ocenie umów dotyczących usług lotniczych przedłożonych Parlamentowi do zatwierdzenia, będzie on dążył do stosowania spójnego zestawu norm; zauważa w szczególności, że przy dokonywaniu tej oceny Parlament będzie w szczególności zwracał uwagę na zakres, w jakim: ograniczenia dostępu do rynku i możliwości inwestycyjne są znoszone w sposób zrównoważony, wprowadzane są zachęty służące utrzymaniu i umocnieniu norm socjalnych i środowiskowych, zapewniane są odpowiednie zabezpieczenia w celu ochrony danych i prywatności, uwzględniono wzajemne uznawanie norm bezpieczeństwa oraz zakres, w jakim zapewniono wysoki poziom ochrony praw pasażera;
6. zwraca uwagę na coraz większy wpływ sektora lotnictwa na globalne ocieplenie i uważa, że umowy powinny obejmować zobowiązanie do współpracy, w ramach Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, w celu ograniczenia emisji lotniczych, a także w celu zacieśnienia współpracy technicznej w dziedzinie klimatologii (emisje CO2 i inne emisje do atmosfery oddziałujące na klimat), badań naukowych i rozwoju technologii oraz efektywności paliwowej;
7. stwierdza, że w przypadku umów dotyczących bezpieczeństwa kryteria Parlamentu w ocenie przedłożonych umów obejmują: pełną wzajemną uznawalność praktyk i procedur certyfikacji, wymianę danych dotyczących bezpieczeństwa, wspólne inspekcje, ściślejszą współpracę prawną oraz konsultacje techniczne, aby rozwiązać nieporozumienia zanim wystąpi konieczność uruchomienia mechanizmu rozstrzygania sporów;
Procedura
8. podkreśla, że aby Parlament był w stanie podjąć decyzję o ewentualnym udzieleniu zgody po zakończeniu negocjacji, musi on śledzić ten proces od samego początku; sądzi, że również w interesie innych instytucji leży, aby zidentyfikować wszelkie kwestie mające wystarczające znaczenie, by podać w wątpliwość gotowość Parlamentu do wydania zgody, i zająć się nimi na wczesnym etapie;
9. przypomina, że porozumienie ramowe z 2010 r. przewiduje w szczególności obowiązek informowania Parlamentu od początku, regularnie i, jeżeli to konieczne, w sposób poufny o wszystkich szczegółach trwającej procedury na wszystkich etapach negocjacji;
10. oczekuje od Komisji, że udzieli ona właściwej komisji Parlamentu informacji o zamiarze podjęcia negocjacji w celu zawarcia lub zmiany międzynarodowych umów o ruchu lotniczym, przedstawi projekt wytycznych negocjacyjnych, projekty tekstów negocjacyjnych, a także dokumenty przeznaczone do parafowania, wraz ze wszelkimi innymi odnośnymi dokumentami i informacjami;
11. zwraca uwagę, że zgodnie z art. 24 porozumienia ramowego wymienione wyżej informacje muszą być przekazywane Parlamentowi w taki sposób, aby mógł on w razie konieczności wyrazić swoją opinię; pilnie wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi sprawozdania na temat tego, jak uwzględniano opinie Parlamentu;
12. przypomina, że zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE Rada i Komisja są zobowiązane natychmiastowo i w pełni informować Parlament na wszystkich etapach procedury;
13. przyznaje, że otrzymując poufne informacje o toczących się negocjacjach, Parlament ma obowiązek zapewnić, że ich poufny charakter zostanie zachowany;
14. zauważa, że Regulamin Parlamentu zezwala zgromadzeniu plenarnemu „na podstawie sprawozdania właściwej komisji […] przyjąć zalecenia i zwrócić się o ich uwzględnienie przed zawarciem rozpatrywanej umowy międzynarodowej” (art. 108 ust. 4);
°
° °
15. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.