Dokument z posiedzenia
8.2.2017
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie zawarcia umowy CETA między UE a Kanadą
( 2017/2525(RSP) )
Edouard Ferrand, Marcel de Graaff, Marine Le Pen, Georg Mayer, Franz Obermayr, Matteo Salvini, Harald Vilimsky
w imieniu grupy ENF
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zawarcia umowy CETA między UE a Kanadą
( 2017/2525(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając zasadę ostrożności, która stanowi jeden z filarów wspólnej ochrony konsumentów i środowiska w UE, przewidzianą w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
– uwzględniając opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych dla Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony[1],
– uwzględniając różne inicjatywy podejmowane przez obywateli europejskich i kanadyjskich w celu wyrażenia sprzeciwu wobec przedmiotowej umowy,
– uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie zawarcia umowy CETA między UE a Kanadą,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że rundy negocjacji w sprawie CETA od samego początku charakteryzują się znacznym brakiem przejrzystości, co utrudnia społeczeństwu i jego demokratycznie wybranym przedstawicielom aktywne śledzenie toczących się rozmów;
B. mając na uwadze, że wymuszone stosowanie procedur rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem wciąż stanowi poważny problem, ponieważ prowadzi do funkcjonowania równoległego systemu wymiaru sprawiedliwości, w którym silne przedsiębiorstwa mogą uderzać w jeden z podstawowych filarów suwerenności państw członkowskich: zasadę praworządności;
C. mając na uwadze, że nie można zagwarantować, aby zasada ostrożności była przestrzegana w ramach CETA;
D. mając na uwadze, że koszty produkcji w kilku sektorach rolnictwa w Kanadzie są znacznie niższe niż koszty ponoszone przez producentów w Europie, w tym producentów prowadzących działalność hodowlaną, co bezpośrednio zagraża ich egzystencji;
E. mając na uwadze, że instytucje, które powinny zostać utworzone zgodnie z umową CETA, mają charakter ponadnarodowy i nie podlegają kontroli demokratycznej przez obywateli Unii, na co wskazał niemiecki Federalny Trybunał Konstytucyjny w odniesieniu do Wspólnego Komitetu CETA;
1. postanawia odmówić wyrażenia zgody na zawarcie CETA;
2. podkreśla z całą stanowczością, że przed przystąpieniem do dalszych negocjacji handlowych należy przeprowadzić debatę jawną oraz jednoznacznie wskazać standardy, które nie podlegają negocjacjom, takie jak zasada ostrożności;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, parlamentom i rządom państw członkowskich oraz parlamentowi i rządowi Kanady.