Parlament Europejski,

–  uwzględniając zasadę ostrożności, która stanowi jeden z filarów wspólnej ochrony konsumentów i środowiska w UE, przewidzianą w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych dla Komisji Handlu Międzynarodowego w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony

EMPL_AD(2016)593983.

–  uwzględniając różne inicjatywy podejmowane przez obywateli europejskich i kanadyjskich w celu wyrażenia sprzeciwu wobec przedmiotowej umowy,

–  uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie zawarcia umowy CETA między UE a Kanadą,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że rundy negocjacji w sprawie CETA od samego początku charakteryzują się znacznym brakiem przejrzystości, co utrudnia społeczeństwu i jego demokratycznie wybranym przedstawicielom aktywne śledzenie toczących się rozmów;

B.  mając na uwadze, że wymuszone stosowanie procedur rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem wciąż stanowi poważny problem, ponieważ prowadzi do funkcjonowania równoległego systemu wymiaru sprawiedliwości, w którym silne przedsiębiorstwa mogą uderzać w jeden z podstawowych filarów suwerenności państw członkowskich: zasadę praworządności;

C.  mając na uwadze, że nie można zagwarantować, aby zasada ostrożności była przestrzegana w ramach CETA;

D.  mając na uwadze, że koszty produkcji w kilku sektorach rolnictwa w Kanadzie są znacznie niższe niż koszty ponoszone przez producentów w Europie, w tym producentów prowadzących działalność hodowlaną, co bezpośrednio zagraża ich egzystencji;

E.  mając na uwadze, że instytucje, które powinny zostać utworzone zgodnie z umową CETA, mają charakter ponadnarodowy i nie podlegają kontroli demokratycznej przez obywateli Unii, na co wskazał niemiecki Federalny Trybunał Konstytucyjny w odniesieniu do Wspólnego Komitetu CETA;

1.  postanawia odmówić wyrażenia zgody na zawarcie CETA;

2.  podkreśla z całą stanowczością, że przed przystąpieniem do dalszych negocjacji handlowych należy przeprowadzić debatę jawną oraz jednoznacznie wskazać standardy, które nie podlegają negocjacjom, takie jak zasada ostrożności;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, Komitetowi Regionów, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, parlamentom i rządom państw członkowskich oraz parlamentowi i rządowi Kanady.