–  uwzględniając wytyczne negocjacyjne z dnia 24 kwietnia 2009 r. wydane przez Radę Unii Europejskiej oraz zalecenia Komisji dla Rady z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie zmian w wytycznych negocjacyjnych i dokonane w ich następstwie przez Radę zmiany z dnia 14 lipca 2011 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie stosunków handlowych UE-Kanada

Dz.U. C 380 E z 11.12.2012, s. 20.

–  uwzględniając wydaną przez Wydział Prawny Parlamentu Europejskiego opinię prawną nr 259/16 z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie zgodności z Traktatami postanowień o rozstrzyganiu sporów inwestycyjnych w umowach handlowych negocjowanych przez Unię Europejską, z odniesieniem w szczególności do CETA,

–  uwzględniając wniosek Komisji z dnia 5 lipca 2016 r. skierowany Rady i dotyczący podpisania i zawarcia CETA jako porozumienia mieszanego,

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 5 października 2016 r. w sprawie tymczasowego stosowania CETA,

–  uwzględniając wspólny instrument interpretacyjny dotyczący kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej (CETA) między Kanadą a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi zatwierdzony przez Radę w momencie podpisywania w dniu 28 października 2016 r., który stanowić będzie wiążącą interpretację CETA w rozumieniu art. 31 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów,

–  uwzględniając 38 oświadczeń i deklaracji włączonych do protokołu Rady przy okazji przyjęcia przez Radę decyzji upoważniającej do podpisania CETA,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że dobre umowy handlowe, ustanawiając przejrzyste reguły przepływów handlowych i inwestycyjnych, muszą kształtować globalne standardy w celu zapewnienia obywatelom korzyści przez generowanie miejsc pracy i wzrostu naszej gospodarki oraz przyczyniania się do utrzymania pomyślnej przyszłości;

B.  mając na uwadze, że w czasach, gdy zawieranie wielostronnych umów handlowych jest trudne, dwustronne umowy odgrywają ważną rolę w generowaniu wzrostu gospodarczego i zatrudnienia;

C.  mając na uwadze, że UE musi współpracować z państwami o podobnych poglądach, aby wzmocnić globalny system oparty na zasadach, zwłaszcza w warunkach narastającej presji na system wielostronny;

D.  mając na uwadze, że Kanada i UE są kluczowymi partnerami i sojusznikami, którzy podzielają te same wartości i wspólną wiarę w otwarte, demokratyczne i liberalne społeczeństwa oraz znaczenie handlu opartego na zasadach, i zgadzają się zacieśnić współpracę w dziedzinie wielostronnej i dwustronnej polityki zagranicznej;

E.  mając na uwadze, że CETA jest najnowocześniejszą, najbardziej postępową i najszerzej zakrojoną umową handlową wynegocjowaną dotychczas przez UE;

F.  mając na uwadze, że wyniki negocjacji odzwierciedlają priorytety ustanowione w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 8 czerwca 2011 r.;

G.  mając na uwadze, że negocjacje w sprawie CETA rozpoczęły się w 2009 r. na podstawie mandatu udzielonego jednogłośnie przez wszystkie państwa członkowskie;

H.  mając na uwadze, że CETA umożliwia dostęp do nowych rynków, daje konsumentom szerszy wybór i stwarza nowe możliwości inwestycyjne, a jednocześnie chroni wysokie standardy zarówno w Kanadzie, jak i w UE, zmniejszając zbędne bariery dla handlu i zapewniając prawo do regulacji w dążeniu do uzasadnionych celów polityki publicznej;

I.  mając na uwadze, że CETA między innymi eliminuje taryfy celne, daje przedsiębiorstwom europejskim dostęp do kanadyjskiego rynku zamówień publicznych, chroni 145 europejskich oznaczeń geograficznych i zwiększa przejrzystość procedur celnych i administracyjnych;

J.  mając na uwadze, że CETA może doprowadzić do dalszego rozwoju międzynarodowych standardów pracy i standardów środowiskowych, w szczególności przez ustanowienie zasad rządzących zrównoważonym rozwojem i ochroną klimatu;

K.  mając na uwadze, że w następstwie obaw wyrażanych przez społeczeństwo obywatelskie i Parlament Europejski w odniesieniu do rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem Strony zgodziły się na usunięcie tego rozwiązania z tekstu i zastąpienie go nowym modelem rozwiązywania sporów inwestycyjnych, mianowicie systemem trybunałów inwestycyjnych;

L.  mając na uwadze, że negocjacje w sprawie CETA przyczyniły się znacząco do liberalizacji systemu wizowego dla obywateli Rumunii i Bułgarii;

M.  mając na uwadze, że negocjacje w sprawie CETA pokazały, że proces zapewniający większe włączenie społeczne może przynieść lepsze rezultaty, prowadząc do ważnych wniosków na temat potrzeby przejrzystości w negocjacjach handlowych w ogóle;

1.  z zadowoleniem przyjmuje kompleksową umowę gospodarczo-handlową z Kanadą jako najnowocześniejszą, najszerzej zakrojoną i najbardziej ambitną umowę handlową dotychczas wynegocjowaną przez UE, która ma potencjał stworzenia znaczących korzyści dla obywateli i przedsiębiorstw, zwłaszcza małych i średnich;

2.  apeluje o szybki proces ratyfikacji przez parlamenty narodowe i regionalne państw członkowskich w celu umożliwienia europejskim i kanadyjskim obywatelom jak najszybszego czerpania korzyści wynikających z CETA;

3.  podkreśla, że umowa ta stwarza możliwość ustanowienia zasad i standardów globalnej wymiany handlowej wraz z naszym najsilniejszym partnerem, przez zapewnienie, aby standardy socjalne, standardy pracy i standardy środowiskowe nie były zagrożone przy ustanawianiu warunków wzrostu i tworzenia miejsc pracy;

4.  wyraża przekonanie, że CETA wysyła ważny sygnał dla innych partnerstw handlowych dotyczący sposobu, w jaki UE pragnie ustanawiać globalne zasady i standardy, i że UE nadal zdecydowanie opowiada się za otwartymi rynkami i handlem opartym na zasadach, zwłaszcza w czasach niepewności w dziedzinie polityki handlowej;

5.  podkreśla, że podobnie jak CETA, wszystkie przyszłe umowy handlowe powinny obejmować odpowiednie środki dotyczące produktów wrażliwych, w tym produktów rolnych, a także klauzule ochronne, które muszą być stosowane w przypadku zakłóceń rynku;

6.  przypomina, że CETA nie wymaga od rządów prywatyzacji usług publicznych ani nie stwarza przeszkód do przywrócenia własności publicznej, objęcia administracją lub jakąkolwiek inną formą kontroli usług, które zostały uprzednio sprywatyzowane;

7.  z zadowoleniem przyjmuje proponowany przez Komisję nowy model rozstrzygania sporów inwestycyjnych – system trybunałów inwestycyjnych, który stanowi zasadniczą zmianę w stosunku do rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem, przez zapewnienie ustanowienia stałego trybunału z sędziami publicznymi przydzielanymi w sposób losowy do poszczególnych spraw, stałym trybunałem odwoławczym, rygorystycznymi regułami odnoszącymi się do konfliktu interesów, kodeksem postępowania egzekwowanym przez przewodniczącego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości i zaostrzonymi przepisami dotyczącymi przejrzystości, tak aby spory nie były już rozstrzygane za zamkniętymi drzwiami;

8.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że na pytania dotyczące CETA odpowiedziano w drodze kontaktów zewnętrznych między UE i Kanadą, ich zaangażowania i innych wyjaśnień dotyczących zawartości umowy, takich jak wspólny instrument interpretacyjny;

9.  podkreśla wagę wymiany handlowej i zrównoważonego rozwoju w CETA oraz odpowiednich zobowiązań podjętych przez Strony we wspólnym instrumencie interpretacyjnym w celu wzmocnienia jej postanowień;

10.  wzywa do pełnego zaangażowania Parlamentu we wdrażanie umowy i apeluje do Komisji o regularne przekazywanie Parlamentowi aktualnych informacji o tymczasowym stosowaniu umowy;

11.  wzywa Komisję do zwiększenia przejrzystości trwających i przyszłych negocjacji handlowych w celu podjęcia dialogu z obywatelami i zainteresowanymi stronami;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie Unii Europejskiej, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Kanady.