Dokument z posiedzenia
24.4.2017
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2017/2651(RSP) )
Francisco Assis, Ramón Jáuregui Atondo, Elena Valenciano
w imieniu grupy S&D
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2017/2651(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając Międzyamerykańską kartę demokratyczną przyjętą w dniu 11 września 2001 r.,
– uwzględniając konstytucję Wenezueli, w szczególności jej art. 72 i 233,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[1], rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli[2], rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[3] oraz rezolucję z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[4],
– uwzględniając oświadczenie rzecznika Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) z dnia 5 stycznia 2016 r. w sprawie sesji inauguracyjnej nowego Zgromadzenia Narodowego Wenezueli,
– uwzględniając komunikat Mercosuru z dnia 2 grudnia 2016 r. informujący o zawieszeniu Wenezueli w prawach członka,
– uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,
– uwzględniając komunikat organizacji społeczeństwa obywatelskiego z dnia 10 lutego 2017 r. dotyczący ostatnich działań Krajowej Rady Wyborczej (CNE),
– uwzględniając raport sekretarza generalnego Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) Luisa Almagro z dnia 14 marca 2017 r. na temat sytuacji w Wenezueli,
– uwzględniając raport stowarzyszenia Acceso a la Justicia z lipca 2016 r. zatytułowany „Informe sobre el cumplimiento de los requisitos exigidos por parte de los magistrados del Tribunal Supremo de Justicia” [Sprawozdanie na temat spełnienia warunków wymaganych od sędziów Sądu Najwyższego],
– uwzględniając wspólne oświadczenie z dnia 12 listopada 2016 r. zatytułowane „Convivir en Paz” [Współistnieć w pokoju] przyjęte przez rząd Wenezueli i opozycję,
– uwzględniając deklarację państw członkowskich Mercosuru z dnia 1 kwietnia 2017 r. w sprawie Boliwariańskiej Republiki Wenezueli,
– uwzględniając oświadczenie Parlamentarzystów na rzecz Działań Globalnych z dnia 21 marca 2017 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli,
– uwzględniając deklarację Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 31 marca 2017 r. zatytułowaną „Keeping open democratic spaces is essential to ensure that human rights are protected” [Utrzymanie otwartości przestrzeni demokratycznej ma zasadnicze znaczenie dla ochrony praw człowieka],
– uwzględniając wspólne oświadczenie większości członków Unii Narodów Południowoamerykańskich (UNASUR) z dnia 31 marca 2017 r. potępiające decyzję Sądu Najwyższego Wenezueli o przejęciu uprawnień ustawodawczych,
– uwzględniając oświadczenie 14 państw członkowskich OPA z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie Wenezueli,
– uwzględniając rezolucję Stałej Rady OPA z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,
– uwzględniając oświadczenie rzecznika ESDZ z dnia 10 kwietnia 2017 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w dniu 6 kwietnia 2017 r. kontroler generalny Boliwariańskiej Republiki Wenezueli ukarał Henrique’a Caprilesa Radonskiego, gubernatora Mirandy i dwukrotnego kandydata w wyborach prezydenckich, zakazując mu piastowania urzędów publicznych przez okres 15 lat;
B. mając na uwadze, że na mocy decyzji 155 i 156 Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2017 r. uchylono immunitet parlamentarny trzech posłów opozycyjnych oraz przeniesiono uprawnienia Zgromadzenia Narodowego na Izbę Konstytucyjną Sądu Najwyższego; mając na uwadze, że prokurator generalna Wenezueli wyraziła zaniepokojenie „naruszeniem porządku konstytucyjnego” w wyniku powyższych decyzji; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy w dniu 1 kwietnia wydał nową decyzję, która przywraca uprawnienia Zgromadzeniu Narodowemu;
C. mając na uwadze, że w dniu 3 kwietnia 2017 r. 17 spośród 21 krajów wchodzących w skład Stałej Rady OPA przyjęło rezolucję w sprawie Wenezueli, w której wyrażono poważne zaniepokojenie z powodu „...niekonstytucyjnej zmiany porządku demokratycznego w Boliwariańskiej Republice Wenezueli oraz [ponowiono] stałe poparcie dla dialogu i negocjacji, które mogłyby doprowadzić do pokojowego przywrócenia porządku demokratycznego”;
D. mając na uwadze, że nieogłoszenie wyborów regionalnych przed dniem 16 grudnia 2016 r. oraz zawieszenie zbierania podpisów, zanim osiągnięto próg 20 % wymagany do zwołania referendum w sprawie unieważnienia mandatu prezydenta, stanowią wyjątkowo poważny krok wstecz, jeśli chodzi o prawa polityczne obywateli Wenezueli, oraz szkodzą integralności wyborczej kraju;
E. mając na uwadze, że w pierwszej połowie 2016 r. rozpoczął się wspierany przez UNASUR dialog między rządem Wenezueli a opozycją, w którym uczestniczy trzech byłych prezydentów; mając na uwadze, że dialog ten jest nadal w toku, ale dotychczas nie przyniósł żadnych konkretnych rezultatów; mając na uwadze, że w ostatnich dniach niektóre państwa regionu wyraziły chęć ułatwienia procesu mediacji w Wenezueli w nadziei na umożliwienie przełomu w rozmowach;
F. mając na uwadze, że rząd ogłosił zwiększenie stanu liczebności podlegającej mu milicji obywatelskiej do 500 tys. i uzbrojenie jej; mając na uwadze, że ONZ potępiła tę inicjatywę, argumentując że jeszcze bardziej spotęguje to napięcie w kraju;
G. mając na uwadze, że w Wenezueli dochodzi do masowej emigracji, ponieważ wielu Wenezuelczyków ucieka z kraju;
1. ponownie wyraża głębokie zaniepokojenie pogarszającą się dramatycznie sytuacją w dziedzinie demokracji, praw człowieka oraz sytuacją społeczno-gospodarczą w Wenezueli, która charakteryzuje się rosnącą niestabilnością polityczną i społeczną;
2. przypomina, że rozdział władz oraz brak wzajemnych ingerencji pomiędzy w równym stopniu prawowitymi organami władzy to podstawowa zasada państw demokratycznych i rządów prawa;
3. stwierdza, że Sąd Najwyższy wydał dwie decyzje w celu wycofania wcześniejszego orzeczenia o przekazaniu uprawnień Zgromadzenia Narodowego Izbie Konstytucyjnej Sądu Najwyższego i uchyleniu immunitetu poselskiego;
4. wzywa zarówno władzę wykonawczą, jak i ustawodawczą do wspólnego i natychmiastowego rozwiązania – zgodnie ze spoczywającym na nich obowiązkiem – problemów dotyczących sytuacji w zakresie praw człowieka, takich jak dostęp do żywności i opieki zdrowotnej; apeluje o umiarkowanie w działaniach oraz o okazanie woli politycznej w celu ponownego podjęcia dialogu, który jest jedynym sposobem na znalezienie pokojowego rozwiązania obecnego kryzysu w drodze negocjacji;
5. stwierdza, że instytucjonalne i polityczne problemy Wenezueli powinny zostać rozwiązane dzięki ugodzie między rządem i opozycją; podkreśla, że powinni ją zawrzeć prawomocni przedstawiciele Wenezuelczyków;
6. wzywa społeczność międzynarodową, a zwłaszcza wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do wspierania takiego dialogu i do mediacji między politycznymi i instytucjonalnymi przedstawicielami Wenezueli w celu osiągnięcia ugody, która powinna obejmować:
a. uwolnienie przedstawicieli politycznych uwięzionych za przekonania polityczne lub z powodu problemów z prawem i porządkiem publicznym, które miały w ostatnich latach miejsce w tym kraju,
b. kalendarz wyborów samorządowych i na gubernatorów, które miały się odbyć w 2016 r., oraz zobowiązanie do zorganizowania wyborów prezydenckich, w których udziału nie będzie się uniemożliwiać żadnemu kandydatowi oraz z których żaden kandydat nie będzie wykluczony, a kampania każdego kandydata będzie się odbywać z pełną swobodą oraz żaden kandydat nie będzie pozbawiony pełni praw,
c. pełne poszanowanie demokratycznych uprawnień Zgromadzenia Narodowego i zagwarantowanie, że jego prawomocne funkcje nie będą kwestionowane, ograniczane lub naruszane;
7. wzywa rządy Ameryki Łacińskiej, a zwłaszcza regionalne organizacje międzynarodowe do wspierania takiej międzynarodowej mediacji i pełnienia przewodniej roli we wspieraniu dialogu i pokojowego i demokratycznego rozwiązania konfliktu w Wenezueli; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel do wspierania takiej mediacji we współpracy ze społecznością międzynarodową;
8. wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel, aby – w razie gdyby mediacja się nie powiodła z powodu braku woli politycznej ze strony rządu Wenezueli bądź ponieważ dopuszcza się on działań tłamszących wolność lub łamie zasadę rozdziału władz, zasady demokracji albo rządy prawa – aktywnie szukała możliwości innych działań, za pomocą których UE mogłaby wywierać nacisk z myślą o osiągnięciu stabilności demokratycznej i poszanowania wartości konstytucyjnych w Wenezueli;
9. żąda, aby władze położyły kres gwałtownym starciom z demonstrantami i odebrały broń cywilnym zwolennikom wszystkich ugrupowań politycznych, szczególnie tym, którzy występują w imieniu rządu; ponawia apel do rządu, aby przestrzegał konstytucyjnego prawa do pokojowych demonstracji i aby to prawo zagwarantował; wzywa również przywódców opozycji do odpowiedzialnego korzystania ze swych uprawnień; wzywa władze Wenezueli do zagwarantowania bezpieczeństwa i swobody korzystania z praw wszystkim obywatelom w ramach konstytucji Wenezueli, w szczególności obrońcom praw człowieka, dziennikarzom, działaczom politycznym i członkom niezależnych organizacji pozarządowych;
10. jest zaniepokojony doniesieniami o powiększaniu oddziałów uzbrojonej milicji obywatelskiej przez rząd wenezuelski; wzywa rząd do zaprzestania tych działań i do zobowiązania się do niepowracania do takich rozwiązań w przyszłości, ponieważ w przeciwnym razie stworzy to bardzo niebezpieczny i groźny precedens;
11. wzywa rządy europejskie do wspaniałomyślnego i szybkiego rozpatrywania wniosków o prawo pobytu w UE składanych przez obywateli Wenezueli;
12. ponawia swój apel, by jak najszybciej wysłać do Wenezueli delegację Parlamentu Europejskiego, która poprowadzi dialog ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w konflikt;
13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.