Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Syrii,

–  uwzględniając wspólny komunikat wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisji z dnia 14 marca 2017 r. pt. „Elementy strategii UE na rzecz Syrii”,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Syrii, w szczególności z dnia 3 kwietnia 2017 r. dotyczące przyjęcia strategii UE na rzecz Syrii,

–  uwzględniając zasady Karty Narodów Zjednoczonych,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  odnotowuje konkluzje z konferencji na temat wspierania przyszłości Syrii i regionu, która odbyła się w Brukseli w dniach 4–5 kwietnia 2017 r.,

–  uwzględniając odnośne rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że UE jest w Syrii marginalnym podmiotem oraz że strategia UE na rzecz Syrii zmierza do poprawy sytuacji przez określenie, w jaki sposób UE mogłaby w większym stopniu i bardziej aktywnie przyczynić się do trwałego rozwiązania politycznego w Syrii w obowiązujących ramach uzgodnionych na forum ONZ;

B.  mając na uwadze, że pomimo tej ograniczonej roli politycznej UE jest kluczowym podmiotem w dziedzinie pomocy humanitarnej, jako że w reakcji na kryzys syryjski zmobilizowała wspólnie (UE i państwa członkowskie) – według stanu na styczeń 2017 r. – ponad 9,4 mld EUR, zarówno na terenie Syrii, jak i w regionie, co czyni ją największym darczyńcą; mając na uwadze, że UE udzieliła też znacznego wsparcia państwom ościennym przyjmującym uchodźców;

C.  mając na uwadze, że pomocy humanitarnej nadal potrzebuje 13,5 mln Syryjczyków przebywających na terenie Syrii, w tym 6,3 mln osób wewnętrznie przesiedlonych i 1,5 mln osób żyjących w warunkach oblężenia, a ponadto 5 mln uchodźców syryjskich przyjętych przez państwa ościenne i państwa szerszego regionu;

D.  mając na uwadze, że uczestnicy konferencji na temat wspierania przyszłości Syrii i regionu, która odbyła się w Brukseli, zaofiarowali kwotę 5,6 mld EUR na rok 2017 oraz poczynili zobowiązanie wieloletnie w wysokości 3,47 mld EUR na lata 2018–2020;

E.  mając na uwadze, że 4 kwietnia 2017 r. ponad 80 osób zginęło w ataku noszącym znamiona użycia broni chemicznej w kontrolowanym przez rebeliantów mieście Chan Szejkun w północno-zachodniej Syrii; mając na uwadze, że zarówno Organizacja ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW), jak i ONZ poinformowały, że prowadzą dochodzenie w sprawie tego ataku;

F.  mając na uwadze, że uderzenia rakietowe USA na bazę lotniczą Szajrat w Hims, w reakcji na atak noszący znamiona użycia broni chemicznej, spowodowały wzrost napięć między Rosją a USA, które oskarżyły rząd syryjski o zaaranżowanie napaści w prowincji Idlib; mając na uwadze, że doprowadziło to Rosję do zamrożenia decydującego porozumienia o współpracy wojskowej z USA w Syrii;

G.  mając na uwadze, że w dniu 15 kwietnia 2017 r. w pobliżu Raszidin w prowincji Aleppo w zamachu bombowym na konwój ewakuowanych osób cywilnych zginęło co najmniej 126 osób, wśród nich co najmniej 60 dzieci;

H.  mając na uwadze, że syryjskie miasto Deir ez-Sor, niegdyś zamieszkiwane przez około 200 000 osób, od trzech lat jest odcięte od świata w wyniku oblężenia przez ISIS/Daisz, co zmusiło Światowy Program Żywnościowy do uruchomienia mostu powietrznego w celu zrzutów pomocy; mając na uwadze, że ostatnio sytuacja jeszcze się pogorszyła, co wymusiło ograniczenie zrzutów pomocy i sprawiło, że jedyna woda, jaką dysponuje ludność cywilna, w większości kobiety i dzieci, to nieoczyszczona woda rzeczna z Eufratu;

I.  mając na uwadze, że sankcje wymierzone w Syrię zdestabilizowały gospodarkę tego kraju, a przez to, iż blokują dostęp do surowców, walut zagranicznych oraz wyposażenia, w tym części zamiennych umożliwiających naprawy w elektrowniach, urządzeń medycznych i wyposażenia zapewniającego bezpieczeństwo krwi, stanowią karę i ciężar dla ludności Syrii; podkreśla, że nawet w przypadku towarów nieobjętych sankcjami trudności biurokratyczne i skomplikowany system wymogów licencyjnych utrudniają ludności cywilnej pozyskiwanie nawet podstawowych dóbr takich jak leki;

J.  mając na uwadze, że w wyniku czwartej rundy (3–4 maja) rozmów dotyczących Syrii, toczących się w ramach procesu z Astany, Rosja Turcja i Iran podpisały dokument przewidujący utworzenie w terenie czterech „stref deeskalacji”, w których żadne działania militarne, w tym prowadzone przez jednostki powietrzne, nie byłyby dozwolone; mając na uwadze, że rząd syryjski z zadowoleniem przyjął to porozumienie, natomiast zbrojne grupy opozycyjne sprzeciwiły się roli przewidzianej w tym porozumieniu dla Iranu;

K.  mając na uwadze, że prezydent USA Donald Trump zezwolił na dostarczanie broni kurdyjskim bojownikom Powszechnych Jednostek Ochrony (YPG) w celu wsparcia operacji odbicia syryjskiego miasta Rakka z rąk ISIS/Daiszu; mając na uwadze, że Ankara uznała ten ruch za „niedopuszczalny”;

L.  mając na uwadze, że Turcja nasiliła ostatnio ataki na obszary w północnej Syrii kontrolowane przez Demokratyczne Siły Syrii (SDF);

1.  z zadowoleniem przyjmuje niedawne konkluzje Rady w sprawie nowej strategii UE na rzecz Syrii; przypomina, że UE powinna odgrywać czynną rolę w ułatwianiu porozumienia politycznego w Syrii;

2.  uważa, że konfliktu nie da się rozwiązać drogą militarną, oraz podkreśla potrzebę rozwiązania politycznego, przy czym podtrzymuje swoje zobowiązanie do pełnego poszanowania suwerenności, niezależności, jedności i integralności terytorialnej Syryjskiej Republiki Arabskiej;

3.  podkreśla znaczenie poszanowania mniejszości etnicznych i religijnych w Syrii oraz wyraża niezachwiane przekonanie, iż wszelkie procesy polityczne powinny być pluralistyczne i zmierzać do odbudowy Syrii jako państwa wielowyznaniowego, jakim tradycyjnie była;

4.  ponownie wyraża poparcie dla procesu genewskiego pod przewodnictwem ONZ i dla wysiłków specjalnego wysłannika ONZ Stephana De Mistury oraz wzywa strony konfliktu syryjskiego do konstruktywnej współpracy w dobrej wierze;

5.  przypomina wszystkim stronom konfliktu o obowiązkach wynikających z międzynarodowego prawa humanitarnego i prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka, a także z odnośnych decyzji Rady Bezpieczeństwa ONZ dotyczących sytuacji w Syrii;

6.  pozytywnie przyjmuje postęp rozmów w Astanie oraz podpisanie memorandum dotyczącego stref deeskalacji wynegocjowanego przez Rosję, Turcję i Iran; wyraża nadzieję, że porozumienie to zapewni bezpieczne strefy schronienia oraz ułatwi udzielanie pomocy humanitarnej osobom przesiedlonym uciekającym przed przemocą; wzywa poręczycieli porozumienia z Astany do zapewnienia przestrzegania zawieszenia broni za pośrednictwem trójstronnego mechanizmu monitorowania;

7.  wyraża nadzieję, że porozumienie z Astany dotyczące deeskalacji oraz ogólnie rozmowy wywrą pozytywny wpływ na rozmowy prowadzone w Genewie; podkreśla, że USA i Rosja powinny współpracować z myślą o ustabilizowaniu sytuacji i wsparciu procesu politycznego pod przewodnictwem ONZ; z zadowoleniem zauważa, że obie strony zgodziły się wznowić komunikację między swoimi siłami zbrojnymi, aby zapobiec wypadkom podczas operacji powietrznych w Syrii;

8.  zdecydowanie potępia atak w Chan Szejkun, noszący znamiona użycia broni chemicznej; podkreśla, że potrzebne jest rzeczywiście bezstronne międzynarodowe dochodzenie w sprawie okoliczności tego ataku; z równą mocą potępia wszelkie inne ataki na ludność cywilną, niezależnie od tego, kto jest ich sprawcą; podkreśla, że należy rozliczyć te zbrodnie zgodnie z obowiązującymi normami międzynarodowymi;

9.  ponownie apeluje do rządu syryjskiego o umożliwienie wjazdu na teren kraju niezależnym obserwatorom międzynarodowym, takim jak Niezależna Międzynarodowa Komisja Dochodzeniowa w sprawie Syrii, działająca z upoważnienia ONZ;

10.  odnotowuje konkluzje z konferencji na temat wspierania przyszłości Syrii i regionu, która odbyła się w dniach 4–5 kwietnia 2017 r. w Brukseli; wzywa uczestników, aby wywiązywali się ze zobowiązań i przekształcili konkluzje z tej konferencji w konkretne wyniki dla Syrii i pobliskich państw w regionie;

11.  ma świadomość, że potrzeby humanitarne w nadchodzących latach nadal będą znaczne, i wzywa UE, aby w pełni odegrała swoją rolę i zobowiązała się do długoterminowego wsparcia na rzecz ludności cywilnej, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb ponad 7 mln kobiet i dzieci dotkniętych konfliktem; z zadowoleniem odnotowuje wsparcie UE dla państw ościennych, które przyjmują uchodźców z Syrii, jednak apeluje do Komisji, by upewniła się, że uchodźcy – zwłaszcza kobiety i dzieci – nie są wyzyskiwani w krajach przyjmujących i że ich prawa są w pełni respektowane;

12.  apeluje do podmiotów regionalnych, aby nie prowadziły działań mających na celu rozdrobnienie kraju; ponownie apeluje, o bardziej zaangażowane podejście podmiotów regionalnych w celu zagwarantowania, że wsparcie materialne i finansowe nie będzie trafiać do grup terrorystycznych, takich jak Al-Kaida, Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie (ISIL/Daisz), Fatah an-Szam (dawniej Dżabhat an-Nusra) i inne grupy z nimi powiązane;

13.  zdecydowanie potępia stosowanie blokad i głodzenie ludności cywilnej jako metody walki; wzywa do zapewnienia agencjom humanitarnym ONZ i ich partnerom wykonawczym szybkiego, bezpiecznego i trwałego dostępu humanitarnego, w tym ponad liniami konfliktu;

14.  pochwala postępy osiągnięte przez Demokratyczne Siły Syrii (SDF) w pobliżu Rakki (północna Syria), będącej bastionem ISIS/Daiszu; zdecydowanie potępia tureckie naloty przeciwko siłom kurdyjskim w Syrii, utrudniające walkę z ISIS/Daiszem;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, specjalnemu wysłannikowi sekretarza generalnego do spraw Syrii, członkom Międzynarodowej Grupy Wsparcia Syrii oraz wszystkim stronom zaangażowanym w konflikt.