Dokument z posiedzenia
15.5.2017
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie strategii UE na rzecz Syrii
( 2017/2654(RSP) )
Marietje Schaake, Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Marielle de Sarnez, Martina Dlabajová, Marian Harkin, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Ilhan Kyuchyuk, Louis Michel, Javier Nart, Urmas Paet, Jozo Radoš, Jasenko Selimovic, Hannu Takkula, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström, Valentinas Mazuronis
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii UE na rzecz Syrii
( 2017/2654(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Syrii,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając konwencje genewskie z 1949 r. i protokoły dodatkowe do nich,
– uwzględniając traktaty i konwencje międzynarodowe, w tym konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur, konwencję w sprawie ludobójstwa oraz traktat OPCW,
– uwzględniając statut rzymski oraz akty założycielskie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości,
– uwzględniając trybunały ad hoc, w tym Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii, Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy oraz Specjalny Trybunał ds. Libanu,
– uwzględniając komunikat z Genewy z 2012 r.,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie ISIL/Daiszu i Dżabhat Fatah an-Szam oraz odnośne rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie konfliktu w Syryjskiej Republice Arabskiej, w szczególności rezolucje 2218 (2013), 2139 (2014), 2165 (2014), 2191 (2014), 2199 (2015), 2254 (2015), 2258 (2015), 2268 (2016), 2328 (2016), 2332 (2016) oraz 2336 (2016),
– uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych A/71/L.48 w sprawie ustanowienia międzynarodowego, bezstronnego i niezależnego mechanizmu wspomagającego prowadzenie dochodzeń i postępowań karnych w sprawie osób odpowiedzialnych za najpoważniejsze zbrodnie na mocy prawa międzynarodowego popełnione w Syryjskiej Republice Arabskiej od marca 2011 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 17 października 2016 r., a także konkluzje Rady Europejskiej w sprawie stosunków zewnętrznych z posiedzeń w dniach 18 i 19 lutego 2016 r., 20 i 21 oraz 27 października 2016 r., 14 listopada 2016 r. oraz 15 grudnia 2016 r.,
– uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 30 grudnia 2016 r. w sprawie ogłoszenia zaprzestania działań wojennych w Syrii oraz z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie Syrii, a także deklaracje wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel w imieniu UE z dnia 9 grudnia 2016 r. w sprawie sytuacji w Aleppo, z dnia 6 kwietnia 2017 r. w sprawie domniemanego ataku chemicznego w prowincji Idlib w Syrii oraz z dnia 7 kwietnia 2017 r. w sprawie ataku USA w Syrii,
– uwzględniając deklarację współprzewodniczących z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie konferencji dotyczącej przyszłości Syrii i regionu,
– uwzględniając sprawozdania Niezależnej Międzynarodowej Komisji Dochodzeniowej w sprawie Syrii, powołanej przez Radę Praw Człowieka ONZ, z dni 6 września, 16 czerwca i 22 lutego 2016 r., a także dokument konferencyjny Niezależnej Międzynarodowej Komisji Dochodzeniowej w sprawie Syrii dotyczący naruszania praw człowieka i pogwałcenia międzynarodowego prawa humanitarnego w Syryjskiej Republice Arabskiej (21 lipca 2016 r. – 28 lutego 2017 r.) z dnia 13 marca 2017 r. oraz rezolucje Rady Praw Człowieka ONZ w sprawie Syryjskiej Republiki Arabskiej z dni 27 września i 21 października 2016 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że wojna w Syrii wywołała jeden z najpoważniejszych kryzysów humanitarnych na świecie od czasów II wojny światowej, który wciąż przynosi katastrofalne i tragiczne skutki dla obywateli tego kraju;
B. mając na uwadze, że kryzys w Syrii ma coraz bardziej destabilizujący wpływ na cały region;
C. mając na uwadze, że konflikt trwa już siedem lat, a do końca 2016 r. doprowadził do niepotrzebnej śmierci ponad 400 000 osób; mając na uwadze, że 13,5 mln osób, tj. niemal trzy czwarte pozostałej populacji, pilnie potrzebuje pomocy humanitarnej, a 6,6 mln Syryjczyków zostało wewnętrznie przesiedlonych; mając na uwadze, że konflikt opóźnił rozwój gospodarczy i społeczny Syrii o 40 lat i zmusił 4,8 mln osób do szukania schronienia za granicą;
D. mając na uwadze, że międzynarodowe prawo humanitarne zobowiązuje społeczność międzynarodową do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu zapewnienia ochrony ludności cywilnej i obiektów cywilnych zarówno przed podmiotami państwowymi, jak i niepaństwowymi;
E. mając na uwadze, że w wyniku konfliktu najbardziej ucierpiały dzieci; mając na uwadze, że los prawie 6 mln dzieci zależy obecnie od pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że niemal połowa z nich musiała w pośpiechu opuścić swoje domy;
F. mając na uwadze, że wszystkie strony konfliktu, a zwłaszcza reżim al-Asada oraz jego sojusznicy – Rosja i Iran, dopuściły się poważnych naruszeń praw człowieka i prawa humanitarnego, w tym zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych i ludobójstwa;
G. mając na uwadze, że odpowiedzialność, sprawiedliwość, praworządność i walka z bezkarnością to zasadnicze elementy stanowiące podstawę wysiłków na rzecz pokoju, rozwiązywania konfliktów, pojednania i odbudowy;
H. mając na uwadze, że Syria przystąpiła do Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa w 1955 r. oraz do konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur w 2004 r.;
I. mając na uwadze, że rząd i jego sojusznicy ponoszą odpowiedzialność za śmierć setek tysięcy cywilów, zwłaszcza w Aleppo i jego okolicach w czasie niesłabnącego oblężenia miasta, oraz za zniszczenie znacznych obszarów tego miasta w wyniku ataków lotniczych i artyleryjskich na ludność cywilną; mając na uwadze, że według doniesień siły rządowe i ich sojusznicy wkraczali do domów cywilów i dokonywali masowych zabójstw podczas ofensywy we wschodniej części Aleppo; mając na uwadze, że ataki są celowo wymierzone w infrastrukturę cywilną, ponieważ prowadzą do zniszczenia sieci dystrybucji wody, placówek medycznych i szkół; mając na uwadze, że ataki te doprowadziły do poważnych niedoborów podstawowych usług i wiążą się ze stosowaniem taktyki polegającej na głodzeniu ludności cywilnej;
J. mając na uwadze, że reżim al-Asada blokuje dostawy podstawowych środków medycznych i żywności oraz dostawy pomocy humanitarnej ONZ, UE, organizacji pozarządowych i podmiotów lokalnych, a także utrudnia dysponowanie tymi dostawami; mając na uwadze, że takie konwoje humanitarne były celowo atakowane i bombardowane; mając na uwadze, że rząd syryjski także celowo odciął cywilów od podstawowych towarów i usług, w tym dostaw żywności i wody oraz opieki medycznej; mając na uwadze, że ataki oraz taktyka wojenna polegająca na głodzeniu cywilów poprzez obleganie zaludnionych obszarów stanowią wyraźne naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego;
K. mając na uwadze, że różne dochodzenia wykazały, iż siły al-Asada użyły substancji chemicznych mających na celu wyrządzenie szkód i uśmiercenie ludności cywilnej; mając na uwadze, że ostatni atak na ludność cywilną z użyciem broni chemicznej miał miejsce w dniu 4 kwietnia 2017 r. w Chan Szajchun w prowincji Idlib, gdzie śmierć poniosło co najmniej 70 cywilów, w tym wiele dzieci, a setki zostało rannych; mając na uwadze, że Stany Zjednoczone poinformowały UE, że w ich ocenie reżim syryjski użył broni chemicznej i w dniu 7 kwietnia odpowiedziały atakiem lotniczym na bazę lotniczą Szajrat w Syrii;
L. mając na uwadze, że w marcu 2017 r. UE dodała czterech wysokich rangą syryjskich urzędników wojskowych do wykazu osób objętych sankcjami za ich udział w użyciu broni chemicznej przeciwko ludności cywilnej, zgodnie z unijną polityką walki z rozprzestrzenianiem i wykorzystywaniem broni chemicznej;
M. mając na uwadze, że w dniu 12 kwietnia 2017 r. Rosja i Boliwia zagłosowały przeciwko rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającej rzekome użycie broni chemicznej w Syrii i wzywającej reżim al-Asada do współpracy z organami prowadzącymi dochodzenie w sprawie tego incydentu;
N. mając na uwadze, że w dniu 15 kwietnia 2017 r. w miejscowości Raszidin w zachodniej części Aleppo zaatakowano około 5000 osób ewakuujących się z obleganych miast Al-Fu’a i Kafraja w kierunku kontrolowanych przez rząd terytoriów; mając na uwadze, że dziesiątki osób, w tym dzieci, straciło życie, a wiele innych zostało rannych;
O. mając na uwadze, że zgodnie z doniesieniami reżim al-Asada wciąż produkuje broń chemiczną pod pretekstem prowadzenia badań naukowych i ośrodka badawczego; mając na uwadze, że zgodnie z porozumieniem z 2013 r. w sprawie zlikwidowania broni chemicznej Baszar al-Asad jest zobowiązany do natychmiastowego zaprzestania stosowania tych praktyk oraz do przekazania wszystkich pozostałych środków chemicznych i broni chemicznej Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej;
P. mając na uwadze, że tysiące cywilów zostało arbitralnie aresztowanych przez władze oraz że są oni przetrzymywani w nieludzkich warunkach i są narażeni na skrajnie złe traktowanie, które ma często prowadzić do śmierci podczas aresztu; mając na uwadze, że do tego rodzaju form przemocy zaliczają się tortury, systematyczne pozbawianie żywności, wody, leków i opieki medycznej, a także stosowanie sadystycznych i nieludzkich praktyk; mając na uwadze, że wedle doniesień w aresztach prowadzonych przez rząd al-Asada dochodzi do masowych zabójstw przez powieszenie oraz egzekucji pozasądowych; mając na uwadze, że cywile padają ofiarami wymuszonych zaginięć, przedłużających się zatrzymań oraz niesprawiedliwych procesów; mając na uwadze, że rząd syryjski systematycznie tłumi wszelkie formy sprzeciwu, stosując masowe zabójstwa przez powieszenie; mając na uwadze, że według doniesień w ciągu pięciu lat w więzieniu w miejscowości Sajdnaja zanotowano 13 000 przypadków takich egzekucji pozasądowych;
Q. mając na uwadze, że reżim al-Asada stosuje taktykę przymusowych przesiedleń, aby zmienić skład wyznaniowy miast i regionów oraz doprowadzić do zmian demograficznych; mając na uwadze, że taka taktyka została zastosowana w miastach, takich jak Darajja oraz Mu’addamijjat asz-Szam na przedmieściach Damaszku, a także w dzielnicy Al-Waer w mieście Hims;
R. mając na uwadze, że obowiązkiem poszczególnych państw i społeczności międzynarodowej jest pociągnięcie do odpowiedzialności osób, które dopuściły się łamania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w czasie konfliktu w Syrii; mając na uwadze, że można tego dokonać w ramach istniejących środków krajowych i międzynarodowych, w tym sądów krajowych i trybunałów międzynarodowych, lub za pośrednictwem międzynarodowych trybunałów karnych powoływanych ad hoc; mając na uwadze, że oprócz takiej osobistej odpowiedzialności karnej również państwa, pod pewnymi warunkami, mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności za niewypełnienie zobowiązań wynikających z traktatów i konwencji międzynarodowych, które podlegają jurysdykcji Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, w tym Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r. oraz Konwencji ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r.;
S. mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa powinna była aktywniej wspierać demokratyczną i świecką opozycję sprzeciwiającą się barbarzyńskiemu reżimowi syryjskiemu; mając na uwadze, że w obecnej sytuacji świecka opozycja jest bardzo słaba, a ludność cywilna znalazła się w potrzasku między terrorystami działającymi pod hasłem dżihadu, islamskimi fundamentalistami a kurdyjskimi separatystami lub zwolennikami reżimu al-Asada, co sprawia, że pojednanie narodowe i odbudowa konsensusu, które mogłyby przynieść pokój w Syrii, są niezwykle trudne.
T. mając na uwadze wewnątrzsyryjskie negocjacje rozpoczęte w Genewie w dniu 23 lutego 2017 r., zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254 (2015), która skupia się na kwestiach sprawowania rządów, w tym na nowej konstytucji Syrii, wyborach i zasadach ustanowionych w komunikacie genewskim z 2012 r.; mając na uwadze, że negocjacje w Genewie nie zaowocowały jak dotąd konkretnymi postępami umożliwiającymi pokojowe rozwiązanie kryzysu w Syrii;
U. mając na uwadze, że w dniu 5 kwietnia 2017 r. UE współprzewodniczyła konferencji poświęconej wspieraniu Syrii i przyszłości regionu, w której udział wzięli przedstawiciele z ponad 70 krajów i organizacji międzynarodowych oraz międzynarodowego i syryjskiego społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że konferencja ta bazowała na wcześniejszych konferencjach w Kuwejcie i w Londynie oraz że w jej wyniku uzgodniono kompleksowe podejście do kryzysu w Syrii, w tym zobowiązania finansowe; mając na uwadze, że wsparcie i zaangażowanie społeczności międzynarodowej jest nadal niezbędne do osiągnięcia pokoju w Syrii i w regionie;
V. mając na uwadze, że w dniu 4 maja 2017 r. Rosja, Iran i Turcja zawarły w Kazachstanie umowę dotyczącą ustanowienia czterech stref deeskalacji konfliktu; mając na uwadze, że umowa ta nie przewiduje gwarancji ani mechanizmów egzekwowania i zachowania zgodności oraz że reżim al-Asada nie zgodził się na nadzór nad umową przez ONZ; mając na uwadze, że opozycja syryjska nie może poprzeć umowy w jej obecnej formie, którą popiera Iran; mając na uwadze, że umowa ta nie została jeszcze zatwierdzona przez Radę Bezpieczeństwa ONZ;
W. mając na uwadze, że strategia UE na rzecz Syrii jest przeglądem unijnej strategii regionalnej dla Syrii i Iraku, a także zagrożenia ze strony Daisz, ostatnio zmienionej i uaktualnionej przez Radę w dniu 23 maja 2016 r.;
X. mając na uwadze, że wysiłki UE w zapewnianiu pomocy humanitarnej i planowaniu przyszłości Syrii są godne pochwały; mając na uwadze, że UE powinna zachować ostrożność, by nie zapewniać bezwarunkowej pomocy w odbudowie Syrii pod rządami i nadzorem al-Asada i jego sojuszników, a także Rosji i Iranu; mając na uwadze, że nie można pozwolić, aby al-Asad, a także Rosja Władimira Putina oraz Iran nie ponieśli gospodarczych konsekwencji swoich interwencji wojskowych; mając na uwadze, że w związku z tym należy znaleźć wiarygodne i pluralistyczne rozwiązanie polityczne konfliktu zbrojnego akceptowane przez wszystkie strony, z wyłączeniem ugrupowań terrorystycznych;
Y. mając na uwadze, że odbudowa Syrii powinna opierać się na podejściu oddolnym i pomyślnym wzmacnianiu pozycji podmiotów lokalnych, wykluczając tym samym znane ugrupowania terrorystyczne;
1. wzywa reżim w Syrii oraz jego sojuszników, Rosję i Iran, do natychmiastowego położenia kresu masowym bombardowaniom i zabójstwom, a także do zaprzestania przemocy wobec ludności syryjskiej oraz zapewnienia natychmiastowego i nieograniczonego dostępu do konwojów i dostaw humanitarnych; przypomina członkom reżimów w Syrii, Rosji i Iranie, że na mocy międzynarodowego prawa karnego ponoszą oni odpowiedzialność za ohydne zbrodnie popełniane w dalszym ciągu w Syrii;
2. potępia w najostrzejszych słowach ciągłe, powszechne i rażące naruszenia i nadużycia praw człowieka, a także wszystkie przypadki łamania międzynarodowego prawa humanitarnego, jakich dopuszczają się siły al-Asada przy wsparciu Rosji i Iranu oraz uzbrojone niepaństwowe ugrupowania terrorystyczne, w szczególności ISIL/ Daisz, Dżabhat Fatah an-Szam/ Front an-Nusra oraz inne grupy dżihadystyczne;
3. wzywa Rosję, Iran i pozostałe strony konfliktu do zaprzestania siejących zniszczenie interwencji w konflikcie syryjskim oraz do wpłynięcia na al-Asada w celu zapewnienia całkowitego zaprzestania działań wojennych i zakończenia oblężenia;
4. przypomina wszystkim stronom konfliktu, że pod auspicjami ONZ możliwe jest wypracowanie obejmującego wszystkie strony zawieszenia broni w całym kraju oraz pokojowego i wzajemnie akceptowalnego rozwiązania kryzysu w Syrii, jak przewidziano w komunikacie genewskim z 2012 r. oraz rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2254 (2015), przy wsparciu specjalnego wysłannika Sekretarza Generalnego ONZ do Syrii, Staffana de Mistury, oraz kluczowych podmiotów międzynarodowych i regionalnych; zwraca uwagę na rozmowy w Astanie prowadzone z myślą o osiągnięciu porozumienia;
5. odnotowuje niedawne porozumienie w sprawie utworzenia stref deeskalacji konfliktu w Syrii, podpisane przez Rosję, Iran i Turcję jako gwarantów istnienia czterech stref zakazu lotów; wzywa sygnatariuszy tego porozumienia oraz reżim syryjski do skutecznego wykonania umowy oraz do zaprzestania wszelkich wrogich działań, które mają bezpośredni wpływ na Syryjczyków; ubolewa nad faktem, że reżim syryjski nie wyraził zgody na monitorowanie przez ONZ wykonania tego porozumienia;
6. wyraża ubolewanie, że na szczycie G7 we Włoszech nie udało się osiągnąć porozumienia w sprawie nałożenia sankcji na Rosję za zbombardowanie ludności syryjskiej i stałe wsparcie dla reżimu al-Asada;
7. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki podjęte przez przedstawicieli ponad 70 krajów na konferencji, która odbyła się w dniach 4 i 5 kwietnia 2017 r. w Brukseli, poświęconej wspieraniu Syrii i przyszłości regionu, a także poczynione zobowiązania finansowe; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że uczestnicy konferencji zobowiązali się do wniesienia wkładu w wysokości 5,6 mld EUR w 2017 r., a w latach 2018–2020 w wysokości 3,47 mld EUR; przypomina, że koszty odbudowy Syrii szacuje się na około 200 mld USD; wzywa społeczność międzynarodową do wypełnienia niezrealizowanych zobowiązań w zakresie pomocy humanitarnej w Syrii i krajach z nią sąsiadujących;
8. zwraca uwagę, że większość uchodźców z Syrii uciekło do sąsiednich krajów, w tym do Libanu, Jordanii i Turcji; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje nowe priorytety partnerstwa uzgodnione przez UE z Jordanią i Libanem, a także złagodzenie unijnych reguł pochodzenia stosowanych w odniesieniu do wywozu z Jordanii; ubolewa, że duża liczba uchodźców w Jordanii i Libanie wciąż żyje w niepewnych warunkach socjalnych i gospodarczych i często nie jest w stanie znaleźć (legalnego) zatrudnienia; wzywa władze Jordanii i Libanu do podjęcia działań na rzecz zniesienia pozostałych (nieformalnych) barier, aby wspierać większe możliwości w zakresie samozatrudnienia, a także do wywiązania się ze zobowiązań w zakresie tworzenia miejsc pracy dla kobiet i młodzieży;
9. z zadowoleniem przyjmuje gościnność Turcji, która przyjęła prawie 3 mln uchodźców; zachęca rząd Turcji do przyznania wszystkim uchodźcom z Syrii pozwoleń na pracę; odnotowuje oświadczenie UE–Turcja; ubolewa nad faktem, że do końca lutego 2017 r. jedynie 3565 syryjskich uchodźców zostało przesiedlonych do Europy na mocy porozumienia 1:1 zawartego z Turcją; wzywa państwa członkowskie UE do podjęcia większych wysiłków na rzecz wypełnienia swoich zobowiązań w zakresie przesiedlania uchodźców syryjskich z Turcji;
10. wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel, by dołożyła wszelkich starań w celu ożywienia rozmów pokojowych prowadzonych przez ONZ oraz by domagała się aktywniejszego zaangażowania w tych negocjacjach z wykorzystaniem potencjału finansowego UE oraz gotowości do przekazania znacznych zasobów na odbudowę Syrii; wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel, aby aktywnie wsparła syryjskie społeczeństwo obywatelskie oraz zwolenników demokratycznego, pluralistycznego i integracyjnego państwa syryjskiego, a także by ściśle zaangażowała ich w swoje działania na rzecz przyszłości narodu syryjskiego; zachęca wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel do współpracy z narodem syryjskim w celu opracowania lokalnych strategii odbudowy dla poszczególnych części i regionów w Syrii;
11. w najostrzejszych słowach potępia przerażający atak lotniczy z użyciem broni chemicznej na Chan Szajchun w prowincji Idlib w dniu 4 kwietnia 2017 r., w wyniku którego śmierć poniosło co najmniej 70 cywilów, w tym dzieci i pracownicy niosący pomoc, a wiele ofiar wykazywało objawy zatrucia gazem; zauważa, że według wstępnej oceny przeprowadzonej przez misję wyjaśniającą OPCW zarzut użycia broni chemicznej jest wiarygodny; podkreśla, że osoby odpowiedzialne za te ataki zostaną pociągnięte do odpowiedzialności przed sądem; ponownie podkreśla, że jako strona konwencji o broni chemicznej reżim syryjski wyraźnie zobowiązał się do powstrzymania się od używania broni chemicznej; wyraża ubolewanie z powodu zawetowania przez Rosję ostatniej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającej atak i wzywającej do przeprowadzenia dochodzenia;
12. wyraża ubolewanie z powodu ciągłego stosowania dezinformacji i kłamstw przez Rosję i reżim al-Asada, w tym szkalowania przedstawicieli białych hełmów i rozprzestrzeniania fałszywych informacji dotyczących sprawców ostatniego ataku chemicznego z dnia 4 kwietnia 2017 r.;
13. ponawia swój apel, by osoby winne popełnienia zbrodni wojennych, ludobójstwa i zbrodni przeciw ludzkości zostały pociągnięte do odpowiedzialności i poniosły konsekwencje; podkreśla, że osobom tym zostanie wymierzona sprawiedliwość; jest nadal przekonany, że ani rzeczywiste rozwiązanie konfliktu, ani trwały pokój w Syrii nie są możliwe bez rozliczenia popełnionych zbrodni; podkreśla, że zbrodnie wojenne popełniane zarówno przez reżim, jak i siły opozycyjne, choć w tym drugim przypadku popełniane w mniejszym stopniu, podlegają ściganiu na szczeblu międzynarodowym;
14. wzywa wszystkie państwa członkowskie UE do zadbania o to, by zbrodnie przeciwko ludzkości, ludobójstwo i zbrodnie wojenne były uznawane za przestępstwa zgodnie z prawem krajowym; apeluje do wszystkich państw członkowskich UE o ściganie takich przestępstw popełnianych w Syrii przez Syryjczyków i obywateli państw trzecich podlegających jurysdykcji krajowej; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje decyzję Hiszpanii dotyczącą rozpatrzenia doniesienia o popełnieniu przestępstwa przeciwko 9 urzędnikom wywiadu syryjskiego w związku z torturami i innymi naruszeniami praw człowieka;
15. przypomina zasadę represji wszechświatowej; ponownie wyraża poparcie dla skierowania sprawy Syrii do MTK; wyraża ubolewanie, że opcja ta jest blokowana w Radzie Bezpieczeństwa;
16. przypomina, że państwa, w tym państwa członkowskie UE, mogą indywidualnie wszczynać postępowania przeciwko innym państwom przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości w związku z niewypełnieniem zobowiązań wynikających z międzynarodowych traktatów i konwencji, w tym Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r. oraz Konwencji ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r.; w związku z tym wzywa wszystkie państwa członkowskie UE do pozwania państwa syryjskiego przed MTS w celu określenia odpowiedzialności państwa i wysłania jednoznacznego sygnału, że państwa członkowskie będą dążyć do rozliczenia potwornych zbrodni popełnionych w Syrii;
17. wzywa wspólnotę międzynarodową, UE i jej państwa członkowskie do współpracy z ONZ w zakresie utworzenia międzynarodowego trybunału karnego, aby wymierzyć sprawiedliwość i pociągnąć do odpowiedzialności podmioty niepaństwowe i osoby odpowiedzialne za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo w Syrii;
18. z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie międzynarodowego, bezstronnego i niezależnego mechanizmu wspomagającego prowadzenie dochodzeń i postępowań karnych w sprawie osób odpowiedzialnych za najpoważniejsze zbrodnie na mocy prawa międzynarodowego popełnione w Syryjskiej Republice Arabskiej od marca 2011 r., ubolewa, że mechanizm ten nie otrzymał jeszcze pełnego finansowania; wzywa wszystkie państwa członkowskie do wypełnienia swoich zobowiązań w tym zakresie;
19. podkreśla decydujące znaczenie, jakie prace lokalnych i międzynarodowych organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz organizacji pozarządowych mają dla udokumentowania dowodów na popełnione zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i inne naruszenia prawa, w tym niszczenie dziedzictwa kulturowego; wzywa UE i jej państwa członkowskie, by w dalszym ciągu udzielały pełnej pomocy tym podmiotom; wzywa UE i jej państwa członkowskie do zapewniania odpowiedniego finansowania organizacjom, które prowadzą dochodzenia w oparciu o ogólnodostępne informacje i pracują nad cyfrowym gromadzeniem dowodów zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości, tak aby zapewnić rozliczalność i postawić sprawców przed sądem;
20. pochwala wysiłki pracowników pomocy humanitarnej starających się dostarczyć osobom, które znalazły się w potrzasku konfliktu, bardzo potrzebną pomoc, żywność, wodę i leki oraz ponownie wzywa wszystkie strony zaangażowane w konflikt do zapewnienia organizacjom humanitarnym bezpiecznego i swobodnego dostępu do ludności cywilnej dotkniętej skutkami wojny; zdecydowanie potępia umyślne, nadmierne i nieproporcjonalne ataki, które są bez rozróżnienia wymierzone w ludność cywilną, w tym dzieci, konwoje z ewakuowanymi osobami, personelem niosącym pomoc humanitarną oraz personelem medycznym, a także w infrastrukturę cywilną, np. szkoły i szpitale;
21. z zadowoleniem przyjmuje najnowszy przegląd unijnych środków ograniczających wobec Syrii oraz dodanie do wykazu osób współodpowiedzialnych za użycie broni chemicznej i represjonowanie ludności cywilnej w tym kraju; podkreśla, że UE powinna rozważyć wszelkie możliwości współpracy z jej międzynarodowymi partnerami, w tym zrzuty paczek z pomocą humanitarną z powietrza oraz ustanowienie strefy zakazu lotów;
22. apeluje o przetłumaczenie niniejszej rezolucji na język arabski;
23. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Organizacji Narodów Zjednoczonych, członkom Międzynarodowej Grupy Wsparcia Syrii oraz wszystkim stronom zaangażowanym w ten konflikt.